درآمد:
شهادت مظلومانه و پرفروغ فقیه عالیمقام و رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای (قدساللهنفسهالزکیه)، فصلی نوین و تکاندهنده در دفتر ایثار و مقاومت امت اسلام بشمار میآید.
نشریه «پاسدار اسلام» در راستای بازشناسی ابعاد مکتوم سیره علمی، عملی و مدیریتی این رهبر حکیم و شهید، از محضر مبارک مرجع عالیقدر، حضرت آیتاللهالعظمی نوری همدانی«دامتبرکاته» درخواست مصاحبه نمود، اما این فقیه مجاهد و همرزم دیرین نظام و ولایت، که یکی از پیشگامان نهضت شکوهمند امام خمینی رضوانالله علیه بشمار میآیند، با مناعت طبع و تواضعی ستودنی، دعوت این نشریه را اجابت نموده و با قلم شریف خویش، سندی ماندگار و پرنکته را به رشته تحریر درآوردند.
نوشتار پیشرو، شهادتِ صدقِ یک مرجع تقلید بر سیوهفت سال تدبیر، زهد و صلابت در هدایت کشتی انقلاب از میان طوفانهای سهمگین جهانی است. این یادداشت ارزشمند، با ظرافتی خاص، از خاطرات زاهدانه دوران جوانی و تحصیل در مشهد مقدس آغاز شده، از ایستگاههای حساس تاریخ انقلاب بهویژه مجلس خبرگان سال ۱۳۶۸ عبور میکند و در نهایت به عالیترین پاداش الهی یعنی فیض عظیم شهادت ختم میشود. تعابیر بلند، عمیق و منصفانه این مرجع بصیر، چراغ راهی است برای شیفتگان خط امام و ولایت، و تبیینی است فاخر از شخصیتی که هرگز در قبال منافع ملت قدمی به عقب برنداشت.
از تلاطم تردید تا استقامت ایمان در تماشاگه راه امام
بنده باید ابتدا نکتهای را بهعنوان مقدمه عرض کنم. تردیدی نیست که در طول تاریخ، علما و بزرگان ما مایل بودند که حاکمیت اسلام و احکام دین برقرار شود. حال اینکه تا چه اندازه امید داشتهاند که میشود برقرار کرد و چه اندازه تلاش کردند؛ مطلب دیگری است.
از کلام صاحب جواهر و بعضی از بزرگان اینگونه استنباط میشود که شاید امید نداشتند و با زمینه را فراهم نمیدیدند؛ اما در این میان فقیهی عارف، شجاع و متقی چون امام خمینی«رضوان الله تعالی علیه» آمد و با اعتماد مستحکمی که به خداوند متعال و توسلهایی که به ائمه «ع» داشت، حرکتی را آغاز کرد. در این راه حبس حصر و تبعید را تحمل کرد و چون به راهی که انتخاب کرده بود ایمان داشت، هیچگاه در مسیر خود سست نشد، بلکه روز به روز با اراده قویتر راه را دنبال کرد. آن روایت آقای مطهری «رحمتالله علیه» معروف است که وقتی از دیدن امام برگشت و سئوال شد امام را چگونه دیدید؟ گفت: «آمِنٌ بِرَبِّهِ، آمِنٌ بِسَبِیلِهِ، آمِنٌ بِقَوْلِهِ، وَآمِنٌ بِهَدَفِهِ» و حقیقتاً هم همینگونه بود؛ هیچ تزلزلی به خود راه نداد و نتیجه هم گرفت و توانست حکومتی را با وجود پشتیبانی ابر قدرتهای آنروز، سرنگون و اسلام را حاکم کند. امام در این مکتب شاگردانی را با همان ویژگیها پرورش داد؛ از جمله رهبر شهید آیتالله آقای خامنهای که دوست و دشمن به درایت عقل علم و تدبیر او معترفند. حال در این بین، افرادی هم پیدا میشوند که حق را کتمان میکنند.
سیر و سلوک در قامت جوانی؛ خاطراتی از دوران تعلیم و تعلم
آشنایی بنده با ایشان به زمان مرحوم آیتاللهالعظمی بروجردی «رحمتاللهعلیه» بر میگردد. اولینبار برای جلسهای در تهران از قم سوار اتوبوس شدم. دیدم سید بلندقدی بسیار متین و موقری آمد. جریانی هم اتفاق افتاد که ایشان با شجاعت برخورد کرد و بعد آمد خودش را معرفی کرد و این آغاز آشنایی بنده با ایشان بود و بعدها ارتباط بیشتر شد. بنده در تابستانها به مشهد مشرف میشدم و گاهی هم در درس مرحوم آیتالله میلانی شرکت میکردم و بههمراه چند تن از اساتید قم در تابستانها در مشهد درس و بحث داشتیم. در آن مسافرتها ارتباط ما با ایشان بیشتر شد. خاطرم هست که ایشان درس و بحث خوبی در سطح داشت و با جوانان بسیار مرتبط بود. تماموقت خود را در مسیر اسلام میگذاشت و از همان جوانی روحیه انقلابی داشت. ایشان در علوم حوزوی از اساتید خوبی استفاده کرد، از جمله حاج آقا مرتضی حائری، آقای داماد و آقای میلانی و در علوم دانش و اطلاعات گسترده خوبی داشت. در ادبیات عرب و فارسی وهم در مباحث رجال و هنر. در دوره جوانی کتابهایی را ترجمه و تألیف کرد.
اشراف عالمانه بر جهان؛ ویژگیهای یک فرزند زمان
آدمی خوش ذوق بود؛ حافظه فوقالعادهای داشت و زمانشناسی از برجستگیهای ایشان بود؛ یعنی فرزند زمان بود. در تحلیل مسائل کشور و اطلاع از حوادث و وقایع و مسائل دنیا و شناخت سیاستهای غرب و شرق و اطلاع از پیشینه تاریخی ممالک، ممتاز بود و در مسائل مختلف مطالعات گستردهای داشت.
مدیریت بحرانها در پرتو ایمانی راسخ
آنچه برای بنده اهمیت داشت، این بود که در جلسه خبرگان ۱۳۶۸ با توجه به همه مسائل و مباحثی که در آنجا مطرح شدند، کاملاً آشکار بود که ایشان هیچ اعتنائی به عناوین دنیوی نداشت؛ بلکه مخالفت هم میکرد؛ ولی وقتی این تکلیف بر عهده ایشان نهاده شد، انصافاً به عالیترین شکل ممکن عمل کرد. در طی این سی و هفت سال، حوادث عجیبی پیش آمدند. مخالفتها و دشمنیها، مشکلات سیاسی داخلی و خارجی، سرکار آمدن افراد گوناگون با نظرات مختلف و ایجاد مشکل و چالش در کشور؛ اما این شخصیت قوی با ظرفیتی فوقالعاده که برخاسته از روحیه ایمان و تقوای ایشان بود تحمل و مسائل را مدیریت میکرد و کشور را از بحرانها نجات میداد.
تلاقی تقوا و خدمت در مسیر ولایت
هیچ شأنی برای خودش جز خدمت به مردم ندید. مقید بود چه در تهران چه در استانها در بین مردم حضور پیدا کند و در حوادث، در کنار مردم باشد. این مطلب مهمی است که ما در ایشان دیدیم. ایشان مردم را باور داشت و به آنان علاقهمند بود. روحیه پذیرش پیشنهاد از افراد خیرخواه، در ایشان بالا بود. در اداره کشور با کسی تعارف نداشت و حفظ نظام و انقلاب و خصوصاً اسلام برایش در صدر بود. اما در مقابل پیشنهادها و مشورتها در این مسیر بسیار گوش شنوایی داشت و عمل میکرد. بنده سعی میکردم در امور ایشان دخالت نکنم. اما گاهی پیشنهادی یا مشورتی میدادم و ایشان با روی گشاده میپذیرفت. افرادی که با خدا ارتباط دارند، این چنیناند.
شبیهترین فرد به امام
بنده میتوانم بگویم یکی از نزدیکترین افراد به اندیشههای امام عزیز، ایشان بود و قصدش همواره تحقق نیّات امام بود. ایشان همانند امام، هیچگاه از هیچ قدرتی نهراسید و محکم ایستاد و از منافع ملت قدمی عقب ننشست. در واقع همان طور که خودش فرمود الگویش امام حسین«ع» بود.
شهادت آخرین صفحه درخشان زندگی یک مرد خدا
شهادت ایشان که در وقت سحر به اینجانب رسید برایم بسیار سخت بود. تنها چیزی که دلم را آرام میکرد این بود که ایشان مزد همه مجاهدتهایش را از خدای خویش گرفت و به دست بدترین دشمنان خدا به شهادت رسید. محروم شدن مردم از یک شخصیت عظیم و کمنظیر در تاریخ غم بزرگی است، اما خدا خودش جبران میکند.
این مردم دنیا را متحیر کردند. شناخت ایشان از مردم یگانه بود که فرمود: «خدا ملت را مبعوث میکند» حضور مستمر مردم در خیابانها بعد از چند ماه، اینها همه از برکات خون این رهبر شهید است.
رهبر جدید: خلف صالح
خبرگان هم با انتخاب شایستهای شخصیتی را که مانند پدر متقی، عالم، مخلص و متدین است انتخاب کرد. انشاءالله همان راه امام بزرگوار و رهبر شهید با قوت و قدرت ادامه پیدا خواهد کرد؛ دشمنان ناامید و ریشهکن خواهند شد و عنایات خداوند متعال و حضرات معصومین«ع» ادامه خواهند داشت تا این ملت به پیروزی نهایی برسند. مسئولان کشور هم باید از این الگوهای موفق استفاده کنند؛ پیروی کامل از ولایت فقیه داشته باشند؛ هیچ ترسی به دل راه ندهند؛ منافع مردم را در نظر بگیرند و از خون شهدا و آرمانهای آنها محافظت کنند.