یاران امام هشام بن حَکَم

سید محمد جواد مُهری

«این یاور و ناصر ما است با قلب و زبان ودستش»

«همواره مورد تاییدات روح القدسقرار گیری»

این دو سخن گهر بار که اعترافی است در حق یکی از یاران
وفادار امامان ونیایشی است به درگاه ایزد منان که صاحبش را در میدان های جهاد،
دلاوری وشجاعت می بخشد و او را بر یکه تازانِ بظاهردلاورِ فرقه ها و گرایش ها و
مکتب های مخالف، چیره می سازد، از جمله افتخاراتی است که «هشام بن حکم» از مولا و
پیشواو مراد خود، امام صادق (ع) دریافته وبه آن مباهات می کند.

هشام کیست؟

ابو محمد، هشام بن حکم کِندی بغدادی،در کوفه به دنیا آمد و
در بغداد سکونت و به تجارت پرداخت. مدّتی به شهرها و ولایت های دیگر مسافرت می کرد
و دردوران آخر عمرش به کوفه منتقل شد و درگوشه ای پنهان از دید جاسوسان هارون
الرشید، جان سپرد. او از شاگردان امام صادق (ع)و از خواصّ اصحاب آن حضرت و امام
کاظم (ع)بوده و در طول عمرش مناظره ها و احتجاج ها و گفتگو هایزیادی با اصحاب
مذاهب و فرقه هایگوناگون در توحید، امامت و سایر اصول دین و مذهب داشته و در تمام
مراحل بحث، به برکت دعای امام صادق (ع)که از خداخواست، همواره او را مؤید به
تاییدات خویش بدارد، بر هر صاحب نظری درمکتبهای مختلف فائق آمده و تمام صاحبان
مِلَل و نِحَل را از میدان یکّه تازی خارج ساخته و از آسایش خود در این راه پر پیچ
و خم گذشته تا حقی را احقاق کند و باطلی را نابود سازد.

هشام که از چشمۀ زلال اهل بیت،جرعه ای نوشیده و درسهائی در
خداشناسی و خود شناسی فرا گرفته، از مقدسات دین باتمام وجود پاسداری کرد و
پیشامدهای ناگوار سرنوشت را با جان و دل خرید و سرانجام، جان را در راه این فروغ
افشانی،نثار مکتب والای خود کرد.

او مدافع سر سخت مذهب و بر کنندۀریشه های فاسد بدعت ها و
گمراهیهای دوران خویش می باشد. هشام، مرد میدان استدلال و نخستین دانشمندی است که
اصول فقه (مباحث الفاظ) را به رشتۀ تحریردر آورد، و سترگ عارفی است که درپهنۀ
پهناور الهیات، پرواز گرفت و به اوج قلّه های خدا شناسی رسید.

هشام، ابر مردی که با زبان شیوایش به جهادی بی امان در
سراسر عمر پر افتخارش پرداخت. او برای رساندن پیام حقّ امامان به هر شهر و دیار و
هر کوی و برزن روانه شدتا پردۀ ظلمت زای جهل را از چهرۀ حقیقی اسلام با بحثهای بی
پرده خویش در نوردد وحقّانیّت اهل بیت را بر ملا سازد و عالمان تیره بختی که
آگاهانه حق را زیر پا گذاشته و از ناحق به دفاع برخاسته بودند، رسوا و مفتضح سازد.

کارنامة او صفحۀ زرّینی از تاریخ انسانیّت را به خود اختصاص
داده است. اوهر جا که مجلس بحثی برگزار می شد، وصاحبان مذاهب گوناگون، مردم را گرد
خودجمع کرده و با استدلال رنگارنگ آنان رافریب می دادند، حاضر می شد و با شمشیربرّان
سخن، چنان بر سر آنها می کوفت که شرمنده، مجلس را ترک می گفتند و خود را از او
پنهان می داشتند.

آنجا که عقاب پر بریزد               از پشۀ لاغری چه خیزد

سخنان بزرگن دربارۀ هشام

شیخ مفید «ره» درباره اش گوید: هشام فقیهی است که روایتهای
زیادی نقل کرده و از اصحاب امام صادق و امام کاظم علیهما السّلام بوده است. کنیه
اش ابا محمد و ابا الحکم می باشد. در کوفه سکونت داشت. آنقدر نزد امام صادق (ع)
قرب ومنزلت داشت که روزی در «مِنی» بر آن حضرت وارد شد و در آن هنگام نوجوانی بود
که تازه خطّ شاربش نمایان گشته بود. درمجلس حضرت، بزرگان و زعمای شیعه ازقبیل
حمران بن اعین، قیس ماصر، یونس بن یعقوب، ابو جعفر احول (مؤمن طاق) و دیگران نشسته
بودند، و با اینکه همه از هشام بزرگتر بودند، حضرت او را نزد خود فراخواند و در
بالای مجلس جای داد. وقتی حضرت به چهرۀ حاضرین نگریست و آنان راشگفت زده یافت، فرمود:
«هذا ناصِرنا بِقَلبِهِوَ لِسانِهِ وَ یَدِهِ» این مرد یاور ما است با قلب وزبانش
و دستش … مخالفان که مقام والای اورا درک کردند، به او حسد ورزیده ناچار باتهمت
های ناروا، او را متّهم کردند و آنچه نباید می گفتند دربارۀ او گفتند در صورتی که
او از همۀ آن سخنان یاوه و از هرتباهی، مبرّا و منزّه است.

شیخ مفید «ره» همچنین نقل می کند:او دربارۀ اسماء خداوند از
امام صادق (ع)پرسید و حضرت او را پاسخ داد. آنگاه فرمود: ای هشام! مطلب را فهمیدی
آنچنانکه دشمنان ملحد و مشرک ما را دفع کنی وسر جایشان بنشانی. عرض کرد: آری. پس از
آن، حضرت برای وی دعا کرد و فرمود:«نَفَعَکَ اللهُ بِهِ وَ ثَبَّتَکَ عَلَیهِ» –
خداوند از این علم تو را سودمند کند و بر آن استوار بدارد.

هشام می گوید: بخدا قسم، پس از آن روز، هیچ کس در توحید و
خدا شناسی،نتوانست بر من چیره شود.

ابن الندیم درباره اش گوید: هشام بنحکم از متکلّمین شیعه
است و از آنان که در امام شناسی حق سخن را ادا کرده و ازمذهب به خوبی پشتیبانی
کرده است. او درعلم کلام و حاضر جوابی مهارتی بی نظیرداشت. از او پرسیدند: آیا
معاویه در جنگ بدر شرکت داشته؟ گفت: آری ولی از آن سوی. یعنی از سوی مشرکین.

زرکلی در اعلام خود گوید: هشام بن حکم فقیه، سخندان و
احتیاج گر. او ازبزرگان امامیه است که در کوفه متولّد شده.در مجلس یحي بن خالد
(برمکی) حاضرمی شد. و در مجالس بحث، رشتۀ سخن را دلاورانه بدست می گرفت.

مؤرخان و اصحاب رجال هر جا نامی ازهشام برده اند، او را به
عظمت و بزرگی یادکرده اند و حتی تاریخ نویسان و دانشمندان اهل سنّت نیز به فضل و
کمال و دانش و علوّ مقام او اعتراف کرده اند. و هر چه دربارۀ اوگفته شود، مانند
سخنان امام معصوم ماعلیهم السّلام نیست. دو سخن بزرگ از امام صادق (ع)درباره اش
نقل کردیم و اینکروایتی دیگر از آن حضرت در مدح هشام نقل می کنیم که این روایت را
مرحوم اینشهر آشوب در صفحه 862 کتاب «معالمالعلماء» آورده، که حضرت فرمود: «هشام
بن الحَکَم رائدُ حَقِّنا و سائِقُ قَوِلنا، المُؤَیّدُلصدقنا والدافع لباطل
اعدائنا. من تبعخه وتبع اَثَره تَبِعنا وَ مَن خالَفَهُ و أَلحَدَ فیه فَقد
عاداناو أَلحَدفینا» – هشام بن حکم پشتیبان حقّ ما بازگو کنندۀ سخنان ما و تأیید
کنندۀ راستی و صداقت ما و رد کننده و در هم کوبندۀ باطل دشمنان ما است. هر که از
او پیروی کند و راهش را دنبال نماید از ما پیروی کرده و هر که با او مخالفت ورزد و
او را به الحاد و شرک متهم سازد، با ما دشمنی کرده و ما را متهم به الحاد نموده
است.

ما در برابر این سخن سترگ امام و ستایش آن حضرت از یار
صدّیق و باوفایش،چه می توانیم بگوئیم، جز اینکه سر تسلیم در برابر آن همه عظمت و
بزرگواری که هشام از پیشوایان معظّم ما به ارث برده، فرودآوریم.

سلیمان بن جعفر جعفری گوید: از امام رضا (ع)پرسیدم: نظر شما
دربارۀهشام چیست؟ فرمود: «خدایش بیامرزد اوبندۀ خیر خواهی بود، و از سوی دوستانش
که به او حسد می ورزیدند، أذیّت و شکنجه شد.»داود بن قاسم گوید: از امام جواد (ع)پرسیدم:
دربارۀ هشام بن حکم چه می فرمائید؟ فرمود: «خدا او را رحمت کنید، او چقدر از اهل
بیت دفاع و حمایت می کرد.»

مناظرۀ هشام با عمرو بن عبیدیونس بن یعقوب گوید: گروهی
ازاصحاب، در محضر امام صادق (ع)نشسته بودند، از جمله حمران بن اعین،مومن طاق، هشام
بن سالم و برخی دیگر که در میان آنها هشام بن حکم نیز دیده می شد.هشام از همه
جوانتر بود. حضرت پرسید: ای هشام! عرض کرد: لبیک یا ابن رسول الله فرمود: به من
خبر بده که با عمروبن عبیدچه کردی و چگونه سئوالهای خود را بر اومطرح نمودی؟

هشام: من هم از شما خجالت می کشم و هم هیبت و عظمتتان،
زبانم را لال کرده است.

امام صادق (ع): هر چه به تو دستورمی دهم، اطاعت کن.

هشام: به من خبر دادند که عمرو بن عبید در مسجد بصره می
نشیند (و مردم رافریب می دهد) و این بر من گران آمد. پسبه سوی او روانه شدم. روز
جمعه ای بود که به مسجد بصره رسیدم، در آنجا دیدم جمعیّت زیادی گرداگرد عمرو بن
عبیدحلقه زده اند و از او پرسش می کنند و اوپاسخ می دهد. مردم را کنار زدم تا به
مجلس او نزدیک شدم، در گوشه ای – متواضعانه –نشستم. آنگاه پرسیدم: ای دانشمند! من
مرد غریبی هستم،اجازه دهید از شما سئوالی کنم؟بپرس.

–       
آیا چشم دارید؟!

–       
سئوالی از این بهتر نیافتی، فرزندم!

–       
استدعا دارم بپذیرید و سئوالهایم راپاسخ دهید!

–       
ای جوان! بپرس، گر چه سئوالت احمقانه است.

–       
باز تکرار کردم. آیا شما چشم دارید؟

–       
آری!

–       
با آن چه کار می کنید؟

–       
رنگها و اشخاص را می بینم وتشخیص می دهم.

–       
بینی دارید؟

–       
آری!

–       
با آن چه کار می کنید؟

–       
بوها و روایح را استشمام می کنم.

–       
دهان دارید؟

–       
آری!

–       
با آن چه می کنید؟

–       
مزۀ غذاها را می چشم.

–       
دل دارید؟

–       
آری!

–       
با آن چه می کنید؟

–       
بتوسط آن، هر چه بر اعضا و جوارحم می گذرد، تشخیص می دهم.

–       
آیا با وجود این همه اعضا، نمی توانیداز قلبتان صرف نظر کنید؟!

–       
هرگز!

–       
چرا؟ با اینکه تمام اعضایتان سالم هستند.

–       
فرزندم! اعضای بدن هر چه رااستشمام کنند یا ببینند یا مزه اش را بچشند،ناچار
باید به قلب رجوع کنند تا به اطمینان برسند و شک آنها برطرف شود. و خلاصه قلب،
مرجع تمام اعضای بدن است.

–       
پس خداوند قلب را برای زدودن شک و گمانهای اعضا آفریده است؟

–       
آری!

–       
ای ابامروان! خداوند اعضای تو را رهانکرده بلکه برای آنها پیشوائی قرار داده
که درست را از نادرست تشخیص دهند، ولی این مردم را بی آنکه برای آنها امام
وپیشوائی تعیین کند، رها می سازد تا در شک و سردرگمی شان باقی بمانند؟!!

این سخنم که تمام شد، سکوت کرد،آنگاه رو به من نموده پرسید:
آیا تو هشام نیستی؟ گفتم: نه! گفت: پس با او همصحبت بوده ای؟ گفتم: نه! گفت: پس
تواهل کجا هستی؟ گفتم: کوفه! گفت: پس تو همو هستی! آنگاه مرا در برگرفت و احترام
شایانی کرد و تا آنجا بودم، لب به سخن نگشود. پس از تمام شدن سخنان هشام، امام
صادق (ع) از خوشحالی – تبسّم کرد و فرمود: ای هشام! چه کسی این سخن را به تو
آموخت؟ هشام می گوید، عرض کردم: ای فرزند رسول خدا، این سخن- نا خود آگاه – بر
زبانم جاری شد. حضرت فرمود: ای هشام! بخدا قسم، ای در صحف ابراهیم و موسی نوشته
شده است.

کوتاه سخن اینکه هشام مرد علم و عمل بود. او تا توانست، از
محضر امامان استفاده برد و هر چه بر دانشش افزوده می شد، آن رابه دیگران می آموخت
و با کمال تواضع وفروتنی، گواهی می داد که آنچه دارد ازعلم و عمل، از درگاه اهل
بیت پیامبر (ص)فرا گرفته است. [1]

مناظره ها و احتیاج های زیادی از او در کتابهای مختلف رجال
و حدیث و تاریخ نقل شده که فهرست برخی از آنها را یاد آور می شویم و خوانندگان
عزیز را به کتابهائی که آنها را نقل کرده اند، ارجاع می دهیم:گفتگو با اباضی ها –
با یکی ازبرهمن ها – با ابوشاکر دیصانی – باجاثلیق –با ابن ابی العوجا – با ابی
هذیل علاف –با ابراهیم بن یسار معتزلی – با ابو حنیفه – گفتگودرباره نیاز مردم به
حجت و پیشوا – دربارۀحقّانیّت علی (ع)- دربارۀ برتری علی (ع)در تمام کمالات و
فضائل بر تمام مردم –دربارۀ وجوب پیروی از امام حق – با گروهی از اهل شام و با
بسیاری دیگر از پیروان مذاهب و گرایشهای مختلف.

او همچنین دارای تألیفات ارزشمندبسیاری است که ابن الندیم
17 کتاب ازکتابهایش را بر شمرده است از جمله :کتاب الامامه – کتاب المیزان – کتاب
الالفاظ – کتاب في الجبر و القدر – کتابالوصیة – کتاب الرد علی الزنادفة –
کتاباختلاف الناس في الامامة – کتاب الدلالاتعلی حدوث الأشیاء و کتاب التدبیر.

وفات هشام

هشام که دارای عقیده ای راسخو ایمانی تزلزل ناپذیر بود و در
حقّانیّتمذهب، مهر سکونت یا تسلیم بر دهان دیگرانزنده بود، از سوی حکومت های
عبّاسی مورددشمنی و عداوت قرار گرفت و حسودان ودشمنان دین که سخت از دست و زبان او
بهستوه آمده بودند. نزد خلفای وقت به بد گوئیو شایعه پراکنی پرداختند و از سوئی
دیگر،آوازۀ علمی او آفاق را پر کرده بود تا آنجا کهیحیی بن خالد برمکی او را مجلس
خود،مقرّب دانسته و برنامۀ بحث و گفتگو میان اوو دیگر اربابان مکتب ها را به
عهدهمی گرفت و در بسیاری از مجالس،هارون الرشید که سخت به شگفتی و تعجباز آن همه
حاضر جوابی و شهامت هشامفرو رفته بود، از پشت پرده به گفتگوهایشگوش می داد، و پس
از آنکه دید، هشام برتمام مخالفانش چیره می شود کینه او را بهدل گرفت و سخت بر
آشفت و دیگر توان دیدنهشام را نداشت، لذا هاشم از شهر فرار کرد وبه کوفه گریخت.
چندی بعد در کوفه وفاتکرد و از شرّ دشمنان رهائی یافت.

هارون الرشید که بسیاری از دوستان وخویشان هشام را دستگیر
کرده بود تا او رادریابد، وقتی خبر مرگش به او رسید گفت:خدا را شکر که از او رها
شدیم!! [2]

او پس از عمری خدمت خالصانه در راهدین و مذهب، در سال 197
هجری درکوفه، به سوی بهشت جاودان شتافت.مراجع

اصول کافی – رجال نجاشی – رجال کشی –معجم رجال الحدیث –
الامام الصادقو المذاهب الاربعة – اعیان الشیعه – سفینة البحار –بحار الانوار –
اعلام زر کلی – فهرست ابن الندیم.

انتقادها و پیشنهادها

سنتهای جاهلی

ازدواج تحمیلی

«هرگز تسلیم ازدواج تحمیلی نشوید» … جمله ای است که برای
کسانی که بخش پاسخ به نامه های این مجله را می خوانندبسیار آشنا است. و چندین
برابر آن در نامه های خصوصی تکرارشده است. و این امر گویای این واقعیت تلخ است که
در جامعه متمدن و متدین ما نه تنها دختران که پسران نیز در زیر فشارخانواده مجبور
به ازدواج با کسی می شوند که خواهان او نیستند وتمایلی به این ازدواج ندارند. و چه
پیامد های زشت و ناراحت کننده ای به دنبال این گونه ازدواجها به وجود آمده که همه
افرادخانواده و فامیل را ناراحت و یک زوج جوان را گرفتار کرده است.

نحوۀ این تحمیلها متفاوت است. گاهی پدر یا مادر از روی خیر
خواهی – بگمان خویش – با ازدواج فرزندشان با فرد دلخواه خودش مخالفت می کنند و
اصرار بر مورد پسند خود دارند بدون این که فشاری بر او وارد آوردند ولی معمولا
فرزندان بخصوص جوانان متدین که بیشتر مورد نظر ما هستند تحت تاثیر اعتقادمذهبی نیز
جایز نمی باشد، تسلیم خواستۀ آنها شده و با اکراه وبدون تمایل جدی به ازدواجی در
درون سرد و بی حس و در ظاهرگرم و با هیاهو تن در می دهند ولی دیری نمی پاید که
اساس خانوادۀ نو بنیاد به دلیل سستی پایه ها متزلزل و از هم می پاشد.گاهی با انواع
تهدیدها و تطمیعها، آنها را تا مدتی نگه می دارند، ظاهرخانواده محکم می شود، یک یا
چند قرن فرزند به وجود می آید، پدر و مادر مطمئن می شوند که کار رو به راه است.ول
درون خانواده سرد و بی احساس و همچنان متزلزل است.بهر حال اگر کار به جدائی نکشد
زندگی راحت و خوشی ندارندو به همین دلیل در کارهای اجتماعی نیز پیشرفتی
نخواهندداشت. معلمی که خود گرفتار چنین وضعی است در نامه اش نوشته است:

گاهی در کلاس به فکر زندگی نابسامان خود می افتم و
چناننگران آیندۀ خویش می شوم که اصلا توجهی به کلاس و آن چه درآن می گذرد ندارم.
آیا با چنین وضعی من می توانم شاگردان خوب وممتازی را به جامعه تحویل دهم؟!.

تسلیم ازدواج تحمیلی نشوید

نصیحت ما به پدران و مادران این است که فرزند خویش را آزاد
بگذارند و تنها به عنوان ارشاد و راهنمائی مصلحت او راگوشزد نمایند تا او خود مورد
صحیح و مناسب را انتخاب کند. ونصیحت ما به جوانان عزیز این است که به صلاح اندیشی
پدر ومادر اهمیت بدهند و خیر خواهی آنها را احترام بگذارند و در موردازدواج تنها
به احساسات زودگذر و تخیلات و اوهام خویش اکتفا نکنند بلکه با تفکر و دور اندیشی،
همه جهات را ملاحظه نمایند و پس از مشورت با اهل اطلاع تصمیم بگیرند؛ در عین حال
اگر به فردی که مورد پسند پدر و مادر است تمایل ندارند به هیچ وجه تسلیم ازدواج
تحمیلی نشوند و به هر نحو که ممکن است مقاومت کنند که مشکلات بعد از ازدواج قابل
تحمل نیست.

مصلحت اندیشی پدران

باید توجه داشت که لازم است صلاح اندیشی پدر و مادر رامورد
بررسی قرار داد گاهی دلیل آنها در تعیین آنها موردبخصوص دلیل قانع کننده ای است و
همچنین در موردی که مخالفت می کنند. باید جوانان متوجه باشند که اصل را بر ردّ
صلاح اندیشی آنها قرار ندهند آنها بهر حال خیر خواه فرزندان خودهستند. موارد زیادی
در نامه ها مشاهده شده است که دختر یا پسرجوان تحت تاثیر بعضی احساسات خوب یا بد
حاضر به ازدواج بافردی شده که هیچ تناسبی با او از نظر سن یا تحصیل یا هرجهت دیگر
ندارد و از پدر یا مادر خویش شکایت می کند که مانع ازدواج او با چنین فردی هستند.
و همیشه نصیحت ما در اینگونه موارد این است که به مصلحت اندیشی آنها احترام قائل
شوید. مثلا دختر جوانی که سن او به هیجده سال هم نرسیده نوشته است مرد پنجاه ساله
ای به او اظهار علاقه کرده است و اوبه دلایلی که جای ذکر آن نیست حاضر به ازدواج
با او که چندین فرزند و نوه دارد شده است !! و پدر و مادر او مخالفند اکنون نظر ما
را خواسته واضح است که ما در چنین موردی نظرپدر و مادر او را تایید می کنیم.

موارد بیجا

ولی از سوی دیگر بسیاری از پدران و مادران تنها مصلحت خویش
یا مصلحت فامیل را در نظر می گیرند مثلا به این دلیل ازپسر خود می خواهند که با
فلان دختر ازدواج کند که پسر آن خانواده نیز با دختر آنها ازدواج نماید. گوئی که
نکاح شغارجاهلیت است!! یا در مواردی تنها به دلایل مادی فرزند خود رابه ازدواج با
کسی که هیچ تناسب با او ندارد مجبور می کنند.نگارندۀ این سطور خود شاهد وضع فجیع
زنی در دادگاه بودم که به دلیل روسپی گری دستگیر شده بود و او به رئیس دادگاه
توضیح می داد که پدر و مادرم مرا در سن کودکی (شاید 12سالگی) به ازدواج با پیرمرد
ثروتمندی مجبور کردند و من از او هرروز فرار می کردم تا بالاخره ناچار شد مرا طلاق
داد و چون خانواده پس از طلاق به من روی خوش نشان ندادند و مرا سربار خویش می
دیدند فرار کردم و … !! و از این قبیل موارد اسفناک بسیار است.

چرا چنین ازدواجهائی به ثبت می رسد؟!

باز گردیم به اصل مطلب. گفتیم که تحمیل ازدواج گاهی تنها به
وسیله امر و دستور پدر یا مادر است که فرزند، خود را شرعاً ملزم به اطلاعت می بیند
گر چه او واقعا ملزم نیست. این گونه تحمیل در مورد دختران بسیار زیاد است بلکه طبق
نامه های رسیده در اکثر روستاها و مناطق عشایر نشین به هیچ وجه رضایت دختر مورد
توجه نیست و اصلا او هیچ اظهار نظر ندارد گوئیبرده ای است که فروخته می شود. بسیار
جای تأسف است که این گونه ازدواجها به ثبت قانونی نیز می رسد و نکته اصلی انتقادما
در همین جا است که چگونه روحانی چنین عقدی را اجرامی کند و چگونه دفتر دار آن را
ثبت می نماید؟! و با این که خودمی دانند که طبق سنتهای غلط جاهلی، پدر و مادر
ازدواج را برفرزندان خود تحمیل می کنند، چرا دقیقا تحقیق نمی نمایند؟!و گاهی پدران
و مادران نه تنها نظر دختر و حتی گاهی پسر را اهمیت نمی دهند بلکه با صحنه سازی،
آنها را در برابر عمل انجام شده قرار می دهند. بهتر است در این زمینه نامه یکی
ازخوانندگان مجله را با حک و اصلاحی درج کنیم که نمونه ای ازخروار باشد:

«این جانب ع. ق. اهل روستا … و ساکن … هست مهر ماه مجله
پاسدار اسلام را مطالعه می کنم و مخصوصاقسمت پاسخ به نامه ها … در صدد برآمدم تا
من همداستان غم انگیز و تلخ زندگی خود را بیان کنم و شما رادر جریان بی عدالتی ها
و جنایتهای بعضی مخلوقات خداوند متعال قرار دهم:

از خدمت سربازی آمده بودم طبق معمول ابتدا سری به روستایمان
زدم. غروب آفتاب در منزل عمویم نشسته بودم که ناگهان پدرم با عجله وارد شد (همه جا
را گشته بود تامرا یافته بود) : برویم …

– چه شده است … که با این عجله و این وقت غروب برویم.

– عقد خواهرت … است.

زن عمویم گفت: نترس، برو. تعجب کردم. این که ترسی ندارد.
خواستم از رفتن امتناع کنم ولی بالاخره بااصرار پدرم رفتم. خلاصه در آنجا پدر،
مادر و خواهر دورمرا گرفتند و گفتند: حالا که می خواهند خواهرت را عقدکنند تو هم
باید دختر آنها را عقد کنی.

دنیا در چشمانم تیره و تار گشت، صورتم سرخ شد، مغزسرم سوت
کشید و دیگر هیچ نفهمیدم و شروع به داد و فریاد کردم. مردها در یک اطاق و زنها در
اطاق دیگرجمع شده بودند. همه می دانستند عقد من است ولی خودم نمی دانستم!!! هر چه
پدر و مادر و خواهر و عمو اصرارکردند نتوانستند مرا راضی کنند. گفتند اگر تو عقد
نکنی آنها نیز خواهرت را عقد نخواهند کرد. و من تنها به این دلیل که این امر بدون
اطلاع من بوده گفتم من به هیچ وجه زن نمی خواهم.

با همه اینها مراسم برقرار شد و یک نفر روحانی عقد را خواند
(در اینجا نویسندۀ نامه سخنان تندی در مورد آن روحانی نوشته است که ما از درج آن
خودداری می کنیم ولی نگاشتن اصل مطالب برای این است که نکته اصلی انتقاد ما همین
جا است) انزجار من از آن روحانی برای این است که چرا او که صیغۀ عقد دو نفر را می
خواند نباید از دختر و پسر بپرسد که راضی هستند یا نه؟.

بهر حال این ازدواج علی رغم میل باطنی من صورت گرفت. چرا
این جنایتکاران این کارها را می کنند کهحالا ما با گذشت چهار سال از ازدواج و یک
فرزند دهماه به هیچ وجه حاضر به سازش نیستیم و من هر روز به بهانه های مختلف او را
تحقیر می کنم و می زنم؟ مگر اوچه گناهی دارد؟ (!) چرا این جانیان با سرنوشت
فرزندان خود بازی می کنند (دراینجا نیز نویسندۀ نامه که ظاهراًیک انسان بسیار حساس
و عصبی است سخنان تند وزشتی در مورد پدر و مادر خویش گفته که ما به احترام مقام
پدر و مادر از درج آنها خودداری می کنیم).

چرا باید من تا آخر عمر بسوزم چرا باید یک دختر تاآخر عمر
زجر بکشد؟

من نمی گویم او دختر خوبی نیست ولی چرا مرا به زورمجبور به
این ازدواج کردند؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ اگر اسلام این را می گوید من از اسلام خارج شده
و کافر می شوم و هر چه حکم من باشد قبول دارم …»

و مسأله مهم همین است که ازدواج تحمیلی حتی اگر در
موردمناسب باشد موجب این گونه عکس العمل تند و انزجار و تنفرمی شود. مناسب است
بخشی از پاسخنامه خصوصی ما بطور خلاصه درج شود:

« ما قبول داریم که به شما و آن دختر بیچاره ظلم شده است. و
ما مکرر به جوانان عزیز تذکر داده ایم که به هر قیمتی شده تسلیم ازدواج تحمیلی
نشوید که عاقبتش جدائی است و مورد شما بهترین نمونه است.با همه اینها شما باید بر
احساسات خود غلبه نمائیدو عاقلانه با مسائل زندگی برخورد کنید. هر چند حق با شما
است ولی پدر و مادر را نباید بخاطر اشتباه آنها این اندازه سرزنش کرد و نباید حق
آنها را نادیده گرفت و نسبت به آن روحانی هر چند اشتباه کرده نباید تا این حد
بدگوئی کنید شاید او را فریب داده اند … مطمئن باشيد اسلام با هیچ گونه ازدواج
تحمیلی موافق نیست. گناه افراد را به گردن اسلام نگذارید … صحیح است که از نظر
روانی انسان ازهر چه که بر او تحمیل شود متنفر است حتی اگر به صلاح او باشد ولی
شما بیش از حد حساسید قدری فکر کنید و عاقلانه تصمیم بگیرید. گذشته را نادیده
بگیرید و فرض کنید که هم اکنون می خواهید ازدواج کنید؟ اگر او همسری مناسب است دست
از لجبازی بردارید …»

برادری دیگر نوشته است:

من دو سال است ازدواج کرده ام ولی به این ازدواج راضی نبوده
و نیستم. من اصلاً خبر نداشتم. یک شب از سر کاربه خانه رفتم دیدم یک حاجی آقا و
پدر و مادرم و عمو و زن عمویم و دختر عمویم نشسته اند و منتظر من هستند.

و بدون مشورت با من دختر عمویم را برایم عقد کردند …»این
گونه پدران و مادران فرزندان خود را پس از بلوغ و رشدباز هم کودک و محتاج قیم می
دانند. و برای او هیچ نقشی درتشکیل زندگی آیندۀ خویش قائل نیستند و اینها نتیجه
جهل و نادانی در مسائل اجتماعی و مذهبی است که بر جامعه ما هنوز حکمفرما است.

و از بدترین انواع ازدواج تحمیلی ازدواجهائی است که براساس
سنتهای جاهلی و بدون در نظر گرفتن توافق و رضایت طرفین صورت می گیرد. و معمولاً
این گونه ازدواجها بر دختران تحمیل می شود گر چه گاهی پسر نیز مال المصالحه این
سنتهای غلط قرار گرفته است.

نکاح شغار

یکی از سنتهای جاهلی نکاح شغار است. در دوران جاهلیت که زن
تنها ارزش یک کالا را داشت گاهی این کالامورد مبادله پایاپای قرار می گرفت به این
ترتیب که مردی به دیگری می گفت: خواهرم یا دخترم را به تو می دهم که توخواهرت یا
دخترت را بمن بدهی!! و با پذیرفتن او عقد خاتمه یافته هر کدام شوهر خواهر یا دختر
دیگر می شدند بدون اینکه نامی از مهر برده شود یا توافق طرفین باشد. این نوع نکاح
از نظرشرع اسلام ممنوع، باطل و حرام است. معلوم نیست چگونه این سنت غلط از جاهلیت
عرب قبل از اسلام به جامعه ایران سرایت کرده است.

از قرار مسموع هنوز این گونه ازدواجها صورت می گیرد که ازدو
خانواده دو دختر مبادله می شوند. البته عقد شرعی خوانده می شود ولی در بسیاری از
موارد مهری در میان نیست گویا هرکدام از آنها مهر دیگری قرار می گیرند! واضح است
که براساس تفکر حاکم بر اکثر خانواده ها که مهر را حقی برای پدر ومادر می دانند
باید چنین معامله تهاتری صحیح باشد ولی براساس حکم اسلام که مهر بطور کامل ملک زن
است و پدر و مادرحق مطالبه کمترین چیزی را از داماد ندارند این گونه ازدواج صحیح
نیست. گر چه ذکر مهر در عقد ازدواج لازم نیست ولی درصورتی که مهری ذکر نشود مهر
المثل لازم است و اما ازدواجی که بر این اساس باشد که زنی مهر زن دیگر باشد باطل
است.گاهی این رسم نامشروع قدری تعدیل می شود و مهر در عقد ذکر می شود که در این
صورت اشکالی از این نظر نیست واصطلاحاً نکاح شغار گفته نمی شود ولی آن چه مهم است
این است که به هیچ وجه رضایت طرفین ملاحظه نمی شود با فرض این که ولایتی در میان
نیست و این گونه عقدها حداکثر فضولی است و نیاز به رضایت طرفین پس از عقد دارد ولی
گاهی رضایت حاصل نمی شود بلکه تسلیم در مقابل زور و تحمیل است و اینجا است که این
گونه ازدواجها با قطع نظر از مفاسدی که برآن مترتب است از نظر شرعی مشکل بلکه
اکثراً باطل است.البته تردیدی که حاصل می شود به لحاظ وجود ولایت در بعضی از موارد
و  شبهه ولایت در بعضی موارد دیگر است.

ازدواج اجباری به عنوان خونبها!

یکی دیگر از سنتهای جاهلی که در بسیاری از جوامع عقب مانده
هنوز هم باقی است ازدواج های اجباری بعنوان خونبها یابرای فرونشاندن آتش خونخواهی
است. و این گونه ازدواج در جامعه ما بخصوص در میان عشایر بسیار فراوان است و این
نیزناشی از همان تفکر نادرست است که زن را یک کالا به شمارآورده اند و بر این اساس
بجای دیه، دختر یا خواهری از قاتل یابطور کلی از فامیل او به ازدواج پسر مقتول در
می آید در حالی که رضایت آن دختر به هیچ وجه مورد توجه نیست و او اصلاً اختیاری از
خود ندارد بلکه گاهی رضایت پسر نیز ملاحظه نمی شود.اینگونه ازدواج نیز همان اشکال
فوق را دارد گر چه در صورت رضایت طرفین اشکالی ندارد و اگر موجب فرو نشاندن آتش
فتنه باشد بسیار بجا است ولی از قرار مسموع اکثراً بدون رضایت طرفین و حداقل بدون
رضایت دختر است گذشته از این که دربسیاری از موارد تأثیری در تسکین روحیه ولیّ دم
ندارد. نامه ای بدین مضمون داشتیم که برادری نوشته بود: پدرش را کسی دردوران
نوجوانی او کشته است و در عوض دختری را از خانوادۀ او بعقد وی در آورده اند ولی
اکنون پس از گذشت سالها و داشتن چند فرزند و هم از همسر خود متنفر است و هم کینه
در درونش می جوشد و نمی تواند ببیند که قاتل پدرش سالها پس از او زنده است و می
خواهد انتقام بگیرد.

مورد بحث ما در این مسأله تنها آن صورت است که ازدواج
خونبهای بدون رضایت طرفین یا فقط دختر باشد که در بسیاری از موارد باطل و در برخی
دیگر مشکل است بخصوص این که معمولاً در این گونه ازدواجها بر فرض وجود ولایت
مصلحتی برای دختر نیست که مصحح اِعمال ولایت باشد.

نصیحت ما نخست به پدران و مادران است که شرایط فرزندان خود
را درک کنند و ازدواج را بر آنها تحمیل ننمایند وتنها نقش راهنمائی و صلاح اندیشی
داشته باشند. آنها را دراختیار همسر خویش آزاد بگذارند در عین حال آن چه به مصلحت
آنها است گوشزد کنند. و روی دیگر سخن به جوانان است که اولاً به صلاح اندیشی پدر و
مادر احترام بگذارند ورضایت خاطر آنها را اهمیّت بدهند بخصوص در مورد دختران که
رضایت پدر یا جد پدری در ازدواج آنها شرط شرعی است.و ثانیاً به هوسهای زود گذر و
عشقهای خیابانی هیچ ارجی ننهند که آنها همه خواب و خیال است و چون با واقعیت های
تلخ و شیرین زندگی مواجه شوند کاخ آمال و آرزوها فرو می ریزد وآن فرشته رحمت تبدیل
به دیوی زشت سیرت و آن همای سعادت، جغد شوم می شود. و ما شواهد این دگرگونی را
درلابلای نامه ها بسیار یافته ایم. ازدواج یک معامله زودگذر نیست بلکه پیوند یک
عمر زندگی است و نباید تنها به ظواهر وصحبتهای طرفین اکتفا شود. دقت کنید و با اهل
تجربه مشورت نمائید. و ثالثاً اگر هیچ تمایلی نداشتید تسلیم ازدواج تحمیلی نشوید و
مقاومت کنید که مشکلات بعد از ازدواج بسیار سنگین است بخصوص با شرایطی که اکنون
عرف و قانون برای ازدواج به وجود آورده اند که جدائی حتی در صورت عدم توافق اخلاقی
نیز مشکل شده است.

و اما انتقاد ما از دفتر داران و عقد کنندگان است که چرادقت
کافی بعمل نمی آورند و بدون اطلاع قطعی از رضایت طرفین عقد شرعی می خوانند یا ثبت
رسمی می کنند ؟! بدون شک اگر شورای عالی قضائی و مسئولین دادگاههای خانواده این
همه رنجنامه های تأسف انگیز را مورد ملاحظه قرار دهند تصمیم قاطعتری در جلوگیری از
برگزاری این گونه ازدواجها وثبت رسمی آنها خواهند گرفت.

به امید آن روز که جامعه اسلامی ما بطور کامل احکام الهی و
سنتهای رسول اکرم (ص) و ائمه هدی (ع) را پیشه خود کند و همه سنتهای جاهلی را از
ریشه بکند.

والسلام علی من اتبع الهدی

پیام شهید

این وصیت نامه ها انسان را میلرزاند وبیدار میکند                      امام خمینی

قسمتی از وصیتنامه شهید حمید صالح نژاد

بسم الله الرّحمن الرّحیم

إنّا لله و إنّا الیه راجعون

شهادت میدهم به یکتائی پروردگار تبارک و تعالی و این که
پیامبر (ص) رسول او و علی (ع) جانشین به حق رسول اکرم (ص) می باشد .

طبق معمول باز می خواهم به جبهه بروم و گفتم برای چندمین
بار وصیتنامه ای بنویسم شاید این بار فرجی باشد .

داشتم فکر می کردم که انسان فقط یک بار است که خوب به جبهه
می رود و آن وقتی است که به شهادت میرسد. هر چند سالها که در جبهه باشد و اجر
شهادت میرسد. ولی آن یکبار است که انسان با همۀ اخلاص پا را به جبهه می گذارد و
فکر می کنم که همۀ آن جبهه رفتنها برای پاکسازی کاملی است که برای یک لحظه آخر
بوجود می آید و من این مطلب را با ماندن در جبهه و حسرت بر رفتن شهیدان برای خودم
به اثبات رسانده ام .

من چه باید وصیت کنم تا حق تمام مردم را ادا کرده باشم،
الاّ وصیت بر حفظ اسلام و شناخت فرهنگ آن و دل را با غلطیدن در برنامه های مکتب به
اطمینان رساندن، بعضی شما انسانهای قالبی بکجا می روید. شما که بندهای دلتان را با
بندهای دنیا محکم گره کرده اید و با آرزوهای پی در پی ، عمری دراز را برای خود
محاسبه کرده ایدو خود را در قالبهایی محکم کرده اید که هیچ دردی از این رنجهای
انسانهای محروم را درک نمی کنید و با مربوط دادن حفظ این جبهه ها به دیگران خود را
از آن ساقط کرده اید و گوش خود را گرفته اید تا ندای پی در پی امام و گریه های درد
آلود مادران شهید داده و کودکان یتیم رانشنوید و چشمهایتان را بسته اید تا
مصیبتهای مردم رابه چشم نبینید تا خود در کنار همسرانتان آرام بیاسائید،دیگر
بازایستید که بقول علی (ع) هیچ چیز این بندهای دنیا را از جان شما پاره نمی کند
الا در زیر دندانهای مصیبتها شماها – ای انسانها کمی سستی تن و روح را بشکنید و
هجوم روحی داشته باشید که خداوندهمۀ ما را در راه عشق آزمایش می کند.

خداوندا تو خود شاهدی که حق هیچکس از دوستان و خانواده ام
را اداء نکرده ام و ای کاش می توانستم حق ولی فقیه و رهبرم را اداء کنم،ای کاش می
توانستم مفهوم گریه های نیمه شب امام رادرک کنم، ای کاش دردی از دردهای این مردم
معصوم را درمان می کردم و ای کاش می توانستم حق محبتهای دوستان را اداء می کردم.
خدایا هر کدام ازاین برادران که در جبهه به شهادت می رسیدند،می دانی که خدایا زخمی
بر قلبم بجا می گذاشتندتا جایی که خدایا تقاضای مرگ می کردم و تنها وصایا و هدف
آنها بود که مرا آرامش دیگر می بخشید.

خداوندا ملت ما را آنچنان ایمانی عطا کن تا در جریانات
پیچیدۀ اجتماعی فرو نریزند و آنچنان ایمانی به مجاهدان ما همراه با فرهنگ عطا کن
تا انعطافهای سخت جبهه ها آنها را نلرزاند و رهبر ما را با جوانهای ماپیوندی آهنین
عطا فرما.

قسمتی از زندگینامه شهید سید رضا دستوریان برادر سید رضا
موسوی دستوریان، در زمستان سال1343، در شهر خون و قیام، چشم به جهان گشود. شهید
دستوریان اخلاق پسندیدۀ خود را از اجداد طاهرینش به ارث برده بود، به اندک طعامی
بسنده می کرد، فروتنی و تواضعش زبانزد دوستانش بود، با صداقت به عبادت وراز و
نیازهای شبانه می پرداخت و در تحصیل علم، کوشاو جدّی بود.

شهید رضا دستوریان در واحد تخریب بود، برای شرکت در عملیات
قادر استخاره کرد این آیه آمد: «و السابقونالاولون من المهاجرین و الانصار و الذین
اتبعوهم باحسان رضی الله عنهم رضوا عنه و أعدّ لهم جنات تجری تحتهاالانهار خالدین
فیها ابداً ذلک الفوز العظیم». (توبه 100)

از کلمات شهید در آخرین لحظات زندگیش: آرزومی کنم سخت جان
بدهم تا تمام گناهانش آمرزیده شود.در آخرین نامه به مادرش می نویسد: تقاضا دارم از
راه خیاطی هم که شده، شهریه های سه سال مرا که گرفته ام، بپردازي زیرا می ترسم
شهریه های دوران طلبگی را مصرف کرده باشم و درست انجام وظیفه ننموده باشم.

وی در 18 شهریور ماه 64 در بلندیهای پیرانشهر، درعلمیات
قادر به شهادت رسید. خدایش بیامرزد و قرین رحمت نماید.

فضیلت ماه مبارک رمضان

ماه رمضان، ماه خدا و ماه عبادت از راه می رسد. این ماه پر
فضیلت که پیامبر اکرم (ص)آن را ماه خدا می داند، باید از سوی مؤمنین، با حرارت و
شوق مورد استقبال قرار گیرد و باید همه خود را آماده خدمت خالصانه در این ماه
مبارک بنمایند.

در نخستین شب از ماه رمضان، درهای آسمان برای قبولی دعاها و
نیایش ها و پذیرش اعمال بی ریای تقوا پیشگان باز می شود و تا آخرین شب بسته نخواهد
شد.

در این ماه پر فضیلت، دعاها مستجاب می شود و توبه های
گنهکاران پذیرفته می شود.

درماه رمضان، حسنات دو بربر می شود و سیئات زدوده و محو می
گردد و همانا این ماه، ماه برکت، بازگشت، مغفرت، آمرزش و رهائی از جهنم است.

پیامبر اکرم (ص)به ما سفارش می فرماید که : هان! ای
مسلمانان! در این ماه از هر حرامی دوری جوئید و تلاوت قرآن را زیاد کنید و حاجتهای
خود را از خدا بخواهید و پیوسته به ذکر خدا مشغول شوید و مبادا ماه رمضان را مانند
دیگر ماه ها حساب کنید چرا که نزد خداوند حرمت و فضیلتی افزونتر از سایر ماه ها
دارد و مبادا روز روزه گرفتن شما مانند روزهائی باشد که روزه نیستید. یعنی باید
خضوع وخشوع و ذکر خدا را گفتن و قرآن خواندن و مناجات کردن و شب زنده داری نمودن
را به حدّ اعلای خود برسانید و از هر لحظه وثانیه ای توشه برگیرید.

هنگامی که ماه رمضان فرا می رسید، امام صادق (ع)فرزندانشرا
جمع می کرد و به آنها می فرمود: خود را در این ماه به زحمت اندازید (یعنی از آسایش
کمتر برخوردار شوید و بیشتر وقت ها را به ذکر خدا و قرآن بگذرانید) چرا که در این
ماه، روزی ها تقسیم می شود و وقت اجل ها تعیین می گردد و مهمانان خدا آنان که بر
او وارد خواهند شد، ثبت می گردند و در این ماه شب قدر وجود دارد که هر کار خیری در
این شب بهتر است از کار خیر در هزار ماه.

پیامبر اکرم (ص)در آخرین روز از ماه شعبان برای مردم
سخنرانی کرد و چنین فرمود:

«ایها النّاس: قد أظلکم شهرٌ عظیم، شهرٌ مبارک، شهرٌ فیه
لیلةٌ العمل فیها خیرٌ من العمل فی الف شهر، من تقرّب فیه بخصلة من خصال الخیرکان
کمن أذّی فریضة فیما سواه، و من ادّی فریضة فیه کان کمن ادّی سبعین فریضة فیما
سواه، و هو شهر الصبر و الصبر ثوابه الجنّة، و شهر المواساة، شهر یزد افیه رزق
المؤمن. من فطّر فیه صائماً کان له مغفره لذنوبه و عتق رقبه من النار و کان له مثل
اجره من غیران ینقص من اجره شيء.

قال بعض القوم: یا رسول الله لیس کلّنا یجد ما یفطّر الصّائم
فقال (ص): یعطی الله هذا الثواب من فطّر صائماً علی مذقة لبن او تمر او شربة ماء و
من اشبع صائماً سقاه الله من حوضی شربة لایظماً بعدها.

و هو شهر اوّله رحمة و اوسطه مغفرة و آخره عتق من النار …
واستکثروا فیه من اربع خصال: خصلتان ترضون بهما ربکم و خصلتان لاغنی بکم عنهما،
فاما الخصلتان اللّتان ترضون بهما ربکم، فشهادة ان لا اله الا الله و تستغفرونه، و
اما الّلتان لاغنی بکم عنهما فتسألون الله الجنّة و تعوذون به من النار».

ای مردم! ماهی بس بزرگ و خجسته بر شما پرتو افکنده است.ماهی
که در آن شبی است که کار خیر در آن شب بهتر و با ارزش تراز کار خیری است که در
هزار ماه انجام پذیرد. هر که در این ماه با یک کار خیر به خدا نزدیک شود و تقرّب
جوید مانند کسی است که یک عمل واجب و فرضیه ای را در دیگر ماه ها انجام دهد و هر
که در این ماه یک فرضیه را بجای آورده مانند کسی است که هفتاد فرضیه رادر ماهی
دیگر بجای آورده. و همانا این ماه صبر و استقامت است وپاداش صبر، بهشت است. و این
ماهِ یاری کردن است. این ماهی است که در آن روزیِ مؤمن افزایش می یابد. هر که در
این ماه روزه داری را افطار دهد گناهش آمرزیده می شود و از آتش جهنم رهائی می یابد
و مانند پاداش آن روزه دار به او می دهند بی آنکه ازپاداش خودش چیزی کم شود.

برخی از حاضران عرض کردند: ای رسول خدا! همۀ ما توان افطار
دادن به روزه داران را نداریم. حضرت فرمود: خداوند این ثواب را به هر کسی می دهد
که یک مؤمن روزه داری را با مقداری شیر یاخرما و یا با جرعه ای آب، افطار دهد و
همانا هر کس روزه داری راسیر کند خداوند از حوض من – در روز قیامت – جرعه ای دهد
که پس از آن هرگز تشنه نخواهد شد.

آغاز این ماه رحمت و میانش آمرزش و آخرش رهائی از جهنم است
… پس در این ماه چهار چیز را افزونی دهید که با دو خصلت خدای را از خود راضی
کرده اید و از دو خصلت دیگر بی نیازی نخواهید داشت. و امّا آن دو خصلت که بوسیله
آنها رضایت خداوندرا بدست می آورید، گواهی به «لا اله الا الله» است و استغفار و
طلب آمرزش، و اما آن دو خصلت که از آنها مستغنی نیستند این است که بهشت را از خدا
درخواست کنید و از آتش جهنم به او پناه ببرید.

امیر المؤمنین (ع)می فرماید: روزی پیامبر اکرم (ص)برایمان
خطبه می خواند، فرمود: ای مردم! ماه خدا با برکت و بخشایندگی وآمرزش به سوی شما می
آید. این همان ماهی است که نزد خدا ازتمام ماه ها برتر و روزهایش از همه روزها با
فضیلت تر و شبهایش ازتمام شهبا والاتر و ساعت هایش از تمام ساعتها بهتر است. این
ماهی است که در آن به ضیافت و میهمانی خداوند دعوت شده اید واز کسانی که به کرامت
الهی نائل آمده اند شمرده شده اید.نَفَس های شما در این ماه تسبیح است و خوابهایتان،
عبادت و اعمالتان مقبول و نیایشهایتان در آن مورد استجابت قرار می گیرد.پس با
نیتهائی راستین و قلبهائی پاک از پروردگارتان بخواهیدشمارا به موفق به روزه این
ماه و تلاوت قرآن در آن بنماید چرا که شقی و بدبخت کسی است که از مغفرت الهی در
این ماه، گرسنگی و تشنگی روز قیامت را یاد آورید. و به فقیران و مستمندانتان صدقه
دهید و بزرگانتان را تقدیر نمائید و بر کوچکترانتان ترحّم و مهربانی کنید و صله
ارحامتان نمائید و زبانها را – از گناه – باز دارید و از آنچه دیدنش بر شما روا
نیست، چشم فرو بندید و به آنچه گوش دادنش برایتان جایز نیست، گوش ندهید و با
یتمیان مردم خوشرفتاری کنید تا باایتامتان خوشرفتاری کنند و به سوی خدا باز گردید
و از گناهانتان توبه کنید و در هنگام نماز دستهایتان را به نیایش بلند کنید چرا که
بهترین ساعتها است و خداوند در این ساعتها با رحمت و لطف به بندگانش نظر می کند،
آنان را جواب می دهد و لبیکشان را پاسخ می دهد اگر او را بخوانند و دعاهایشان را
مستجاب می کند اگر او رانیایش کنند …

ای مردم ! هر که در این ماه مؤمن روزه داری را افطار دهد
برای او نزدخدا پاداش یک بنده آزاد کردن و بخشایش گناهان گذشته اش می باشد. گفته شد:
ای رسول خدا! همۀ ما این توان را نداریم! حضرت فرمود: از جهنم دوری جوئید و لو به
قسمتی از یک دانه خرما باشد. ازجهنم بپرهیزید گرچه با یک لیوان آب باشد.

ای مردم! هر کس در این ماه، خوی خود را نیکو سازد، این
کاربرای او توان گذشتن از صراط را در روزی که گامها می لغزند،خواهد داشت … و هر
که در این ماه شرّش به مردم نرسد، خداوند غضبش را از او باز دارد در روزی که به
لقای خداوند دست یابد، وهر که در این ماه یتیمی را گرامی بدارد، خداوند در روز
دیدارش او راگرامی بدارد و هر که دراین ماه صلۀ رحم کند خداوند او را در روز رستاخیز
رحم کند و هر که در این ماه قطع رحم کند، خداوند در آن روز رحمتش را از او دریغ
بدارد و هر که در این ماه نمازی مستحبّی بجا آورد خداوند برائت از آتش جهنم برای
او بنویسد و هر که در این ماه نماز واجبی بخواند ثواب هفتاد نماز در سایر ماه ها
برای او نوشته شود. و هر که در این ماه بر من بسیار صلوات بفرستد، خداوند میزان
اعمالش را سنگین گرداند روزی که میزانها سبک شوند و هر که در این ماه آیه ای از
قرآن بخواند پاداش او مانند پاداش کسی است که درماه های دیگر قرآن را ختم کند.

ای مردم! همانا درهای بهشت در این ماه گشوده می شود، پس
ازپروردگار خود بخواهید آنها را بر شما نبندد و درهای جهنم بسته می شود،پس از
پروردگار خود بخواهید آنها را بر شما نگشاید و شیطانها دست و پابسته می شوند پس از
پروردگار خود بخواهید آنها را بر شما چیره نسازد. امیرالمؤمنین (ع)می‌فرماید:
برخاستم و عرض کردم: ای پیامبرخدا! بهترین اعمال در این ماه چیست؟ حضرت فرمود:
بهترین اعمال در این ماه، خود داری از اعمالی که حضرت آنها راحرام فرموده است …

در هر صورت، روایتها و احادیث بسیاری در فضیلت این ماه
معظّم آمده است که به چند روایت بسنده کردیم. و ضمن تبریک و تهنیت فرا رسیدن این
ماه پر فضیلت و بزرگ به امامامّت و امّت شهید پرور ایران بویژه رزمندگان عزیز
اسلام، از خدای بزرگ خواهانیم به برکت این ماه، رزمندگان افتخار آفرینمان را که با
دهان روزه به دفاع مقدّس از اسلام و مسلمین می پردازند، به پیروی نهائی نائل سازد
و پرچم اسلام را بدست این عزیزان برفراز عتبات مقدّسه به اهتراز درآورد، آمین رب
العالمین.

ارتباط قند و پوسیدگی دندان

دکتر بهمن نوابی

آنچه که در جامعه امروزی ما بعنوان یک اشتباه رایج وجود
دارد این است که والدین و بخصوص مادران احساس می کنندشکر و قند قسمتی از یک رژیم
غذائی صحیح و علمی است. آنها در تقسیم بندی مواد غذائی به سه گروه پروتئین ها،
چربی و قند ها خیال می کنند که قندها عبارت از همین شکر و قند می باشد، درصورتیکه
اگر در آفرینش توجه کنیم می بینیم خداوند سبحان هیچ مخلوط با موارد دیگر وجود
دارد؛ در حالیکه پروتئین و چربی به صورت خالص در خلقت دیده می شود و تازه قند به
صور مختلف از قند ساده مثل گلوگز و فروکتوز (قند میوه جات) تاترکیبات دو قندی مثل
ساکارز (شکرمعمولی ) و مالتوز (قند جوانه گندم) و ترکیبات چند قندی مثل نشاسته
وجود دارد. مادران می آیند و از بین همه ترکیبات قندی که در طبیعت و بازار وجود
دارد آنکه از همه زیبانبار تر برای دندان کودک است انتخاب کرده و به شیر و غذاهای
طفل معصوم خود شکر می افزایند و به غلط فکرمی کنند اگر کودک از شیرینی و شکلات
محروم شود بدن او کالری نخواهد داشت.در یک قبیله در آمریکا این اعتقاد وجود داشت
که شکر و نمک روح شیطانی را در کودک رشد می دهد و تا سه سالگی مطلقاً به او شکر و
نمک نمی دهند. این ها مردمانی سالم اند و طول عمر زیادی دارند. گروهی از محققین در
حدود 13 سال قبل به این قبیله رفته و جهت این که تأثیر رژیم غذائی را بر سلامت
آنها جویا شوند چند نوزاد راکه از دو قلوهای یک تخمکی – یعنی دو قلوهائی که از نظر
ساختمان ژنتیک کاملاً مشابه یکدیگرند. انتخاب کرده،یکی شان را به عنوان کنترل در
قبیله گذاشته و دیگری را به شهر آورده و با رژیم غذائی شهری در پرورشگاه نگه داشته
اند. پس از12سال مشاهده کردند که تغییرات زیادی در این دو گروه پیدا شد. آنها که
در شهر،از شیر خشک و رژیم غذائی شهری استفاده کردند قند خونشان بمراتب بالاتر بود:
میزان کلسترول، چربی خون، اسید اوریک، اوره و بطور کلی اکثر فرآورده های خونی
میزان بالائی را نشان می داد در حالیکه گروه کنترل که در قبیله بودند کاملاً این
فرآورده های خونی آنها طبیعی و حتی زیر طبیعی بود.

این کلمه طبیعی اکثراً مردم ما و گروهی پزشکان را به اشتباه
می اندازد مثلاً امروز را اروپا و آمریکا 80 تا 100 میلی گرم قند رادر 100 سانتی
متر مکعب خون، طبیعی می دانند در حالی که 50 سال قبل این رقم60 میلی گرم در 100
سانتی مکعب بود و امروزه آنقدر مصرف قند بالا رفته که بین20 تا 40 میلی گرم بالاتر
از 50 سال پیش را هم طبیعی می دانند چرا؟ چون همه مردم شهر نشین این اندازه قند
خونشان بالاست،بنابراین اگر بخواهیم امروز ما مسلمانها تغذیه ای خدا پسنده داشته
باشیم قطعاً این همه قند و دیگر مواد غذائی مصرف نخواهیم کرد.

همانگونه که بر زندگی عبادی ما و بر سراسر روح مملو از
ایمان یک مؤمن، خدا حاکم است چرا در زندگی مصرفی و تغذیه ای خدا حاکم نباشد؟ قول و
فعل و تقریر کجا بما اجازه می دهد که این همه مصرف کنیم؟ این همه برنج، این همه
گوشت و این همه نان که آخری را فقط در سفره می گذاریم و از این نعمت خداداد یعنی
نان خود را محروم کرده ایم تازه نان خود را هم خراب کرده ایم یعنی درکارخانه، سبوس
نان را می گیریم (سبوس مملو از ویتامین و مواد ضد پوسیدگی دندان است) و نان سفید
می خوریم! هنرمان این شده که چغندر قند را می گیریم و مواد لازمی را که پروردگار سبحان
صلاح دیده همراه با قند در چغندر باشد جدا می کنیم وقند خالص را مصرف می نمائیم و
درنتیجه بدنمان بیمار و خسته و فرسوده خواهدگشت. آیا این خود کشی تدریجی نیست؟20
سال پیش در ایران تعداد افرادی که درسن 12 سالگی حتی یک پوسیدگی دردهانشان نبود به
20 درصد جوانان این سن می رسید. در خرم آباد اشخاص بدون پوسیدگی دندان زیاد دیده
می شد اما امروز به برکت مصرف بیش از حد مواد قندی کمتر کودکی است که در این سن
چند دندان خراب نداشته باشد!

می دانید برای اینکه این دندانهای خراب ترمیم شود به چه
هزینه سرسام آوری نیاز داریم و چقدر وابستگی به خارج پیدا می شود؟!

اروپائیان و آمریکائیان در این دهه اخیر بفکر پیشگیری
افتادند و با تغییر رژیم غذائی کودکان جلو پوسیدگی دندان را گرفتند امّا ما چه
کردیم؟ ما روز بروز میزان تولید شکرمان در داخل و وارداتمان از خارج افزایش یافت و
وقتی که بعنوان سوپاپ اطمینان، تغذیه رایگان آریا مهری در مدارس ما رایج شد دربست
در لحظه ایکه مصرف قند در طول روز بیشترین میزان پوسیدگی راایجاد می کرد شکلات و
بیسکویت بگلوی اطفال معصوم ما ریختند تا متمدن شدنشان را به اثبات رسانند و ضمناً
شکر روی دست غربی ها نماند و خریدار داشته باشد!!

غربی ها در همین زمان با تحقیقاتی که دانشمندانشان کردند و
به کودکان پرورشگاهی بعنوان آخرین لقمه غذا،شیرینی و میوه و کمپوت و سوسیس و نان
وپنیر و غذاهای دیگر دادند فهمید که نان و پنیر را اگر در آخرین لقمه غذا به کودک بدهیم
تا بجود و بخورد میزان پوسیدگی در دندانهایشان پائین می آید [آنچه را که خداوند
هزار و چهارصد سال قبل از طریق وحی بما رسانده بود و ما فراموش کرده بودیم که
بجاست لقمه ای نان و پنیر در انتهای هر غذاخورده شود] و در مدارس به بچه ها در
ساعت10 صبح نان و پنیر دادند و نتیجه گرفتند.و امّا در ایران بخاطر اینکه از
تمدنعقب نمانند حتی در مدارس بخشنامه کردندتا در بوفه هاشان شیرینی داشته باشند!ا
مروزه در غرب با استفاده از روشهای بسیارساده مثل اضافه کردن ملح فلوئور
(فلوراید)به آب آشامیدنی و شستشوی دهان در مدارس با محلولهای حاوی فلوئور جلو
یپوسیدگی را تا 50 درصد گرفتند.

مسئله دیگر این است که متأسفانه تمام قندهای دیگر جز ساکارز
پوسیدگی زا هستند، از نظر خطرناک بودن برای سلامتی دندان در کتابها این طور می
نویسند:

ساکارز از همه بیشتر، درجه بعد گلوگز،درجه بعد بعد مالتوز
(قند جوانه گندم)،درجه بعد لاکتوز (قند شیر)، درجه بعدفروکتوز (قند میوه) دندان را
خراب می کنندو مادران به اشتباه خرما و کشمش و انجیر و میوه های خشک شیرین را مضر
برای دندان نمی دانند در حالیکه آنها هم دندان راخراب می کنند. این لواشک که تا
هرمدرسه ای تعطیل شده بچه ها با اشتیاق خاصّی خود را به یک خوار بار فروشی می
رسانند و مقداری از آنان را با پول تو جیبی می خرند آیا می دانید چقدر برای دندان
مضر است هم قند دارد و هم ترش است و اسید دارد و هر دو دندان را خراب می کنند.پس
این مسئله را بدانند که قطع و یامحدود کردن مصرف مواد قندی هیچ عارضه ای در بدن
ایجاد نمی کند و مامی توانیم از طریق مصرف گندم و جو و ذرت و برنج، قند مورد نیاز
بدنمان را تأمین نمائیم.

چه قندی زیانبار تر است؟ مطلب دیگر این است که هر قدر ماده
غذائی حاوی قند، چسبنده تر باشد بیشتر دندان را خراب می کند مثل گز، شکلات،آب
نبات، سوهان و تافی (نوعی شکلات کشدار)، آدامس و بیسکویت (که روی دندان می چسبد).
و همچنین به اثبات رسیده که هر قدر یک ماده قندی زود از گلو پائین رود کمتر دندان
را خراب می کند مثل شربتها و نوشابه ها و چای که در آن قند حل شده است نه قندی که
با چای می جویم. ثابت شده استفاده از مواد قندی توأم باصبحانه و نهار و شام یعنی
در بین غذا نه بعنوان دِسر (چون بعد از آن غذاهای دیگر رامی جویم و سطح دندان را
از قند تمیز می کنند) کمتر دندان را خراب می کند و برعکس استفاده از مواد قندی
بعنوان ماده غذائی بین دو غذا (بین صبحانه و نهار مثلاً ساعت ده صبح یا بین نهار و
شام بعنوان عصرانه) بیشترین خرابي را در دندان ايجاد مي کند. شستن دهان پس از مصرف
موادقندی با آب تنها کمتر فایده دارد زیرا قند بشدت به سطح چسبیده است.

باقی ماندن بیش از حد هر نوع شیر شیر خشک یا حتی شیر مادر
در زمان خواب دردهان کودک باعث خراب شدن دندانهای پیشین کودک شده و ایجاد نوعی
بیماری بنام (پوسیدگی ناشی از شیشه شیر) می کند چون در خواب حرکات لب و زبان
وعضلات اطراف دهان کم می شود و درنتیجه میزان بزاق کم می شود و ترکیب بزاق عوض می
شود و لذا شیر روی دندان کودک می چسبد. بنابراین، باید مادران قبل ازخواب کودکان
با پارچه ای تمیز که در آب و یا آب و نمک خیس شده (قبل از سن3 سالگی هر شب)
دندانهای کودک را تمیز نمایند و از سن 3 سالگی تا 7 سالگی خود مادران دندانهای
کودک را مسواک بزنند (چون در این سن دست کودک توانائی مسواک زدن درست را ندارد) و
باید مسواک کودک کوچک و نرم باشد که مشخصات آن بعداً ذکر می شود.

اگر خمیر دندان را کودک می خورد وقورت می دهد از خمیر دندان
بدون فلوراید یاخمیر دندان معمولی استفاده شود و اگر کودک آن را نمی خورد فلوراید
دار بهتر است.

متأسفانه آنچه اینجانب مشاهده کردم والدین برای خرید یک
خمیر دندان مناسب وقتشان را خیلی تلف می کنند درحالی که انواع خمیر دندان مثل
انواع صابون است و اینقدر وقت – مگر در موارد استثنائی – لازم ندارد. دادن شربتهای
کلسیم و ویتامین به کودک در سنی که دندانهایش در آمده هیچ تأثیری از نظر کاهش پوسیدگی
روی آنها نداشته و حتی سبب پوسیدگی بیشتر دندان می شود چوناین شربتها چند میلی گرم
ویتامین دارد و چند گرم شکر و مادران برای اینکه خوب اثر کند آنرا در حالی که شکم
طفل خالی است به او می دهند و این بیشتر دندان را خراب می کند. کلاً ویتامین بعد
از رویش دندان تأثیر در جلوگیری از پوسیدگی ندارد.

خاطره ای از جبهه

دستی که هرگزاز سینه جدا نشد

فضای جبهه آکنده از عطر شهیدان است، سرشار از عشق به سید
الشهدا است؛ بهر جا بنگری نامی از حسین می یابی یا بر سر در سنگری و یا نوشته بر
پرچمی بر فراز یک خود رو و یا بر لوله یک تانک و یا بردستۀ یک تفنگ و حتی بر سینه
و بازو و پشت صدها بسیجی.

محال است روزی را در جبهه به شب برسانی و بارها و بارها نام
مقدس حسین (ع) را از زبان عاشقان رزمنده اش نشنوی، حسین معشوق رزمندگان اسلام است.
وقتی خدا دوستدار دوستداران حسین است چرابسیجی عاشق حسین نباشد. از حسین حسین گفتن
در سر نماز و مدام آرزوی زیارت آن حضرت نمودن و برگزاری مراسم عزاداری و سوگواری
بخصوص در شب های حمله از یک طرف و آخرین و واپسین لحظات عمرشهدائی که یک عمر حسین
حسین گفته اند نیز از طرف دیگر همه  و همه
نمودار این عشق پر شور رزمندگان اسلام به حسین (ع) است. تماشائیترین لحظات عمر و
حتی تاریخ بشریّت را می توان در آخرین لحظات عمر یک شهید دید و ادراک کرد، اگر چشم
بصیرتی باشد و اگرحبابهای دنیوی و ظلمانی، چشم خدائی انسان را کور نکرده باشد،
زیباترین صوت ها و نیایشها و طنین ها را می توان در آخرین دم یک شهیدشنید و این در
حالی است که گوش انسان را صدای دنیا مشغول نکرده باشد و از بانگ دنیا طلبی و دنیا
خواهی پر نشده باشد.

آری! می توان این لحظات زیبا و این طنین های دلنواز را در
جبههشنید و در حمله ها دید و حتی به تصویر کشید و به قلم آورد امّا «شنیدنکی بود
مانند دیدن». انسانهای معدودی هستند که به دلیل هم افق و همطراز بودن با این شهدای
عزیز و ارجمند می توانند بیانگر پاره ای از اینخاطرات باشند.

در این نوشتار، خاطرۀ واقعی از آخرین لحظات یک شهید عزیز
آورده می شود. یکی از رزمندگان اسلام سراپا عاشق و دلسوختۀ حضرت اباعبدالله حسین
(ع) بود و قبل از عملیات حالات و رفتار و سکنات و حال و دعای او زبانزد بچه ها
بود. عشق و ارادات خاصّی به حضرت سید الشهداء داشت: برای او آمدن به جبهه جز
انگیزه زیارت سید الشهداء چیز دیگری نبود. طرد قوای کافر صدام از میهن پاک اسلامی
و برطرف نمودن شر صدام صهیونیست از کشور مظلوم عراق و یاری کردن حسین زمان، خمینی
بت شکن، در طول این انگیزه قرار داشت. کربلا خواهی تنها انگیزۀ این برادر نبود و
نیست بلکه. انگیزۀ همه رزمندگان اسلام است، منتهی مراتب دارد.

برای نمونه در عملیات خیبر که رزمندگان با گذاشتن دهها
کیلومتر ازهور العظیم، و فتح جزایر، کاری بی نظیر در تاریخ جنگهای دنیا آفریدند
یکی از رزمندگان اسلام بی توجّه به اهمیّت نظامی و سیاسی و حتی اقتصادی فتح جزایر
خطاب به دوستش کرد و گفت: برادر میدانی چقدرباید خدا را شکر کرد که ما در این
عملیات علیرغم همه مشکلات موفق شدیم بیش از 40 کیلومتر دیگر به کربلا نزدیک تر
شویم و چه بسیار رزمندگانی بودند و هستند که در خدا حافظی با بازماندگانشان به
آنان وعدۀ فتح کربلا و باز شدن راه زیارت حرم حسینی را داده و میدهند واین برادر
یکی از این سیل خروشان مشتاقان کربلا و قطره ای از این دریای بی پایان ملت سراپا
شوق به حسین بود. شاید خیلی ها شهادت رادر چهره او می دیدند، آخر قبل از عملیات،
مسافرهای سفر آخرت هر یک به نحوی مشخص می شوند. عده ای در خواب می بینند که در صحن
و حرم اباعبدالله (ع) هستند، عده ای دوستان شهید خود را در خواب می بینند که در
جوار آنها هستند و مژدۀ وصل را از زبان پاک و شیرین شهدا می شوند امّا این علائم و
نشانه ها تنها در خواص منتشر می شود و گاه در حد یک الی دو نفر از دوستان نزدیک
علائم دیگری در این عزیزان قبل از شهادت دیده می شود که تقریباً برای عموم مشخص
است و آن حالات عرفانی و تب و تاب و سوز و گداز و گریه ها و ندبه ها و رُخسارهای
نورانی آنان است. با آنان تکلّم می کنی با تو تکلم می کنند ولی می فهمی که در این
دنیا نیستند، روح آنان آنقدر بزرگ است و تنشان آنقدر حقیر که حصار تن را شکسته
است. در درونشان خدای می داند که چه می گذرد اما ساکت و آرام و خموشند و دم بر نمی
آورند. از همه بزرگترند و پاک تر و از همه خود را حقیر تر و عاصی تر می بینند و او
نیز چنین بود.

با بچه ها که تکلم می کرد همچون پروانه به گرد شمع او می
چرخیدند چشمها همه به دهان او خیره می شد و او از حسین (ع)می گفت و ازمظلومیت او و
از شهدای کربلا و از رشادت و جوانمردی ابوالفضل (ع) علمدار حسین (ع) و از مظلومیّت
او و از شهادت قاسم و اکبر و وفای بهعهد یاران اباعبدالله و اشک در چشمان همه حلقه
می زد. همه سراپاگوش بودند. به آرامی صحبت می کرد، گوئی کربلا و عاشورا را دیده
است. می سوخت و می گفت و سیلاب اشک یک دم از چشمان پاک وزیبایش بند نمی آمد. همه
در چهرۀ او شهادت را می دیدند. روزهای قبل از عملیات یکی پس از دیگری سپری میشد و
او را می دیدی که در تنگ غروب که سرخی افق جبهه را می پوشاند و تداعی گریه خون
آسمان بر حسین (ع)در روز عاشورا را می کند، بر لبۀ خاکریز ایستاده است و روبه سوی
کربلا کرده است و با حضرت گفتگو می کند.

سخن می گفت و بیاد مصیبت های حسین (ع) اشک می ریخت و بر
قاتلان او و وارثان قاتلانش لعن و نفرین می فرستاد. صبحگاهان او را می دیدی که دو
دستی کتاب دعایش را چسبیده و زیارت عاشورا را می خواند. «یا أبا عبد الله إنّی
أتقرب إلی الله و إلی رسوله و إلی أمیر المؤمنین و إلی فاطمة و إلی الحسن و إلیک
بموالاتک و بالبراتة من أعدائک … أللّهمَّاجعلنی عندک و جیها بالحسین (ع)فی
الدنیا و الآخرة» و به سجده می رفت و ذکر سجده اش «أللّهم ارزقنا شفاعة الحسین یوم
الورود و ثبت لنا قدمصدق عندک مع الحسین و أصحاب الحسین الذین بذلوا مهجهم دون
الحسین علیه السّلام» بود. از خدا همجواری و شفاعت حسین و یارانش رامی خواست، با
دوستی حسین به خدا و رسول و حضرت امیر و حضرت فاطمه و امام حسن تقرب می جست.

روزها و روزها گذشت تا وی دوشادوش سائر برادران همرزم خود
در عملیات لشکریان اسلام شرکت کرد. در میدان جنگ شجاعانه به پیش می تاخت و کفار
بعثی را به جهنم و اصل می کرد. هر لحظه سپاه اسلام به پیروزیهای بیشتری دست می
یافت و دشمن زبون تنها با آتش شدید ازخود دفاع می کرد و هر چنده گاه یک بار عزیزی
غرق در خون، «یاحسین» گویان و «یا مهدی ادرکنی» گویان بر زمین می افتاد که نه؛
بلکه بر بال ملائک جای می گرفت و دیگر همرزمانش با صلوات علی گونه به پیش می
تاختند.

میدان نبرد حسینیان با یزیدیان بسیار دیدنی است. رگبارهای
آتشین سینۀ کفار را می درید و غرش رگبارهای بچه ها یک لحظه قطع نمی شد.بچه ها بی
محابا در مقابل آتش دشمن جلو می رفتند و او نیز در این معرکه بر دشمن می تاخت.
ساعاتی از عملیات می گذشت سپیده از افق سرمی زد و چشمان افق این بار بر شهدای این
عملیات خون گریه می کرد. نماز صبح در حال رزم را بچه ها خوانده بودند و چه نمازی!
بر دستی تفنگ و بر لب ذکر خدا، همه در حال راه رفتن و پیشروی نماز می خواندند.
خدایا! این چه میدان نبردی است که دوربین و ابزار مادّی بتواند این اوج معنویّت را
بنگارد و به تصویر بکشاند؟!

او نیز نمازش را خوانده بود و اینک موسم خواندن زیارت
عاشورایش بود که هر روز می خواند و امروز نمی توانست. گویا می دانست که امروزخود
حسین را خواهد دید و حضوری خدمت حضرت شرفیاب خواهدشد. خورشید هنوز طلوع نکرده بود
که مورد اصابت تیر دشمن کافر قرار گرفت.تیر به سینۀ او اصابت کرده بود. بر زمین
افتاد و خون از سینۀ پاکش فوار می زد چند تا از بچه ها دور او را گرفتند، دیدند
ذکر خدا و نام مقدس حسین (ع)را بر زبان دارد. هیچکس بر حیات او امیدی نداشت. عده
ایاز بچه ها با صدای بلند گریه می کردند و دیگران بی خبر از این امر با رشادت به
جلو می رفتند. یکی از دوستانش بر سر او خم شد تا ببیند اوچه می گوید که شنید:

برادران! از شما در این آخرت لحظات عمرم یک تقاضا دارم حالا
کهخدا دعای بندۀ گنهکارش را اجابت کرده و نعمت شهادت را نصیب منگردانید. شما می
خواهم که فقط یک کار بکنید و بدنبال و تعقیب دشمنان خدا بروید. فقط روی مرا به طرف
کربلای حسین (ع)بگردانید.

چاره ای نبود او توان در بدن نداشت و الاّ همین را هم طلب
نمی کرد.بچه ها دست پاچه شده بودند از طرفی حالش وخیم بود و امکان جابجائی او مشکل
و از طرف دیگر باید به پشت جبهه منتقل می شد. ولی نمی شودوصیّت او را نادیده گرفت
بنا چار بدن او را به سمت کربلا حرکت و تغییر دادند و خیره خیره به او نگاه می
کردند که دیدند آن عزیز علی رغم آن جراحات و خونریزیها به ناگاه سرش را از زمین
بلند کرد و بر زمین نشست

. نفسش تند تند میزد و خون همچنان از سینه اش فوران میزد. چشمان
بی رمقش گشاد و گشاد تر شد، نوری صورت او را روشن کرده بود. صدای رگبار بچه ها و
زدن تانکها یک لحظه قطع نمی شد. نعرۀ تکبیر از همه طرف شنیده می شد. فضای جبهه پر
از منورهای رنگارنگی بود که دشمن زبون از ترس برای روشن شدن منطقه عملیات می زد و
او را دیدند که درآن حالات که توان سخن گفتن هم نداشت دستش را به سینه به حالت
احترام گذاشت و گفت: «السّلام علیک یا ابا عبدالله» و دیگر بار بر زمین افتاد. بچه
ها که مات حالات او شده بودند در چهرۀ او خم شدند. تبسّمی بر لبهای او دیده می شد
انگار سالهاست که از این دنیا رفته است! او را به پشت جبهه منتقل کردند و از پشت
جبهه به شهرستان مربوطه اش فرستادند.

پس از اینکه پیکر مطهر شهید با شکوه فراوانی تشییع شد و
آماده دفن گردید جسد را که در قبر گذاشتند بند کفن را که باز کردند با پیکر خونین
شهید که دست راستش را به حالت احترام به سید الشهدا به سینه گذاشته بود مواجه
شدند. هر چه کردند که این دست را از سینه جدا کنند و زیر صورت او بگذارند و رو به
قبله کنند نشد شهید آرام خوابیده بود و به وصال حق رسیده بود. آخر الامر جسد را با
همان صورت به طرف راست چرخاندند و قبر را بستند و با شهید برای همیشه وداع کردند.

آری شهید عزیز ما با همان حالت به خاک سپرده شد و حاضر نشد
دستی را که در آخرین لحظات عمر به احترام امام حسین (ع)بر سینه چسبانیده بود پائین
بیاورد. او رفت و این سند گویا و زنده و این شور و عشق خود را در قالب دستی که به
سینه چسبانیده بود به عالم برزخ برد تادر صحرای محشر که مردمان نالان و پریشان از
قبرها نسل به نسل بر انگیخته می شوند، او خرم و سر افراز و شادان با دست ادب بر
سینه به محضر حسین (ع) به صحنۀ محشر در آید.

امید که خداوند ما را نیز از نعمت عظیم شهادت و همجواری
باسید الشهداء (ع) محروم نفرماید و بما توفیق شهادت را مرحمت فرماید.

و السّلام – جبهۀ جنوب – غلامعلی رجائی

24/10/64

درسهائی از تاریخ تحلیلی

بخش دوم

قسمت هفتم

بعثت رسول خدا (ص) 

حجة الاسلام و المسلمین رسولی محلاتی

بحثهای مقدماتی

قبل از ورود در داستان بعثت رسول خدا (ص) و تاریخ آن بعنوان
مقدمه و مَدخل برای این داستان تذکر یکی دو مطلب لازم بنظر رسید زیرا در تحلیلهای
تاریخی آینده و گروه بندیها وموضع گیریها اطلاع از این مطالب از نظر تاریخی ضروری
بود، وشاید لازم بود این تذکرات را در آغاز بحث تاریخ تحلیلی یاد آور میشدیم لکن
موفق نشدیم:

1- وضع اجتماعی و سیاسی جزیرة العرب و بخصوص منطقه حجاز
وشهر مکه قبل از اسلام …

عربهای ساکن جزیرة العرب قبل از اسلام عمدتاً به دو دسته
تقسیم میشوند:

الف – عربهای بومی و به اصطلاح اهل تاریخ عرب«مُستَعرِبه»
که خود را از دودمان حضرت اسماعیل (ع)میدانند و به آنها «عدنانیّون» گویند، و
اینان عموماً در همان منطقۀ حجاز و نجد و اطراف مکه و صحراهای شمالی سکونت داشته
اند …

ب – عرب یمن که همان قبائل «حمیر» هستند که به آنها
عرب«عاربة» و عرب جنوبی هم میگفتند، و اینان نسبشان به«یَعرَب بن قحطان» و حضرت
هود (ع) میرسد و به اینان نیز «قحطانیون» گویند، و بگفتۀ برخی از اهل تاریخ قحطان
ازفرزندان نوح (ع) بود که از بابل و به یمن آمده و در آنجا به سلطنت رسیده و
فرزندان وی، پس از او بسلطنت یمن برگزیده شده و حکومت حمیریان و سبائیان را در
آنجا تشکیل دادند، که قرنها در یمن حکومت کردند و تمدنهائی بوجود آوردند که اجمالی
از آنرا ذیلاً خواهید خواند.

و علّت اینکه آثار عرب یمن از نظر تمدن و تاریخ بیشتر ازعرب
حجاز ثبت شده وضع جغرافیائی و آب و هوای عربستان بوده، زیرا منطقۀ یمن بخاطر آب و
هوای مناسب و وجود آب و مرتع در قدیم محل سکونت و توقف مردم و موجب ایجاد شهرها و
زندگی و ایجاد تمدن و آبادی بوده است، و ما نیز بحث خود را ازهمان قوم سبأ که در
قرآن کریم نامشان آمده شروع میکنیم: قرآن کریم دربارۀ قوم سبأ – که بزرگترین حکومت
را درجنوب شبه جزیرۀ عربستان یعنی کشور یمن تشکیل دادند وحکومت آنان چنانچه نقل
شده تا سال 115 قبل از میلاد امتداد یافت – چنین گوید:

(ô‰s)s9 tb%x. :*t7|¡Ï9 ’Îû öNÎgÏYs3ó¡tB ×ptƒ#uä ( Èb$tG¨Yy_ `tã &ûüÏJtƒ 5A$yJÏ©ur ( (#qè=ä. `ÏB É-ø—Íh‘ öNä3În/u‘ (#rãä3ô©$#ur ¼çms9 4 ×ot$ù#t/ ×pt6Íh‹sÛ ;>u‘ur ֑qàÿxî   (#qàÊtôãr’sù $uZù=y™ö‘r’sù öNÍköŽn=t㠟@ø‹y™ ÇP̍yèø9$# Nßg»oYø9£‰t/ur öNÍköŽoK¨Zpg¿2 Èû÷ütF¨Zy_ ö’tA#ursŒ @@à2é& 7Ý÷Hs~ 9@øOr&ur &äóÓx«ur `ÏiB 9‘ô‰Å™ 9@ŠÎ=s%    y7Ï9ºsŒ Nßg»oY÷ƒt“y_ $yJÎ/ (#rãxÿx. ( ö@ydur ü“Ì“»pgéU žwÎ) u‘qàÿs3ø9$#  r $uZù=yèy_ u öNæhuZ÷t/ tû÷üt/ur “tà)ø9$# ÓÉL©9$# $uZò2t»t/ $pkŽÏù “\è% ZotÎg»sß $tRö‘£‰s%ur $pkŽÏù uŽö¡¡9$# ( (#r玍ř $pkŽÏù u’Í<$uŠs9 $·B$­ƒr&ur tûüÏZÏB#uä   (#qä9$s)sù $uZ­/u‘ ô‰Ïè»t/ tû÷üt/ $tR͑$xÿó™r& (#þqßJn=sßur öNåk|¦àÿRr& öNßg»oYù=yèyfsù y]ƒÏŠ%tnr& öNßg»oYø%¨“tBur ¨@ä. A-¨“yJãB 4 ¨bÎ) ’Îû y7Ï9ºsŒ ;M»tƒUy Èe@ä3Ïj9 9‘$¬7|¹ 9‘qä3x©)[1]

یعنی – مردم سبأ را در جایگاهشان برهانی بود: دو باغستان از
راست وچپ (بدانها گفته شد) بخورید از روزی پروردگارتان و سپاسگزاری وشکر وی را بجا
آرید، که شهری پاکیزه و پروردگاری آمرزنده دارید:ولی آنها (از اطاعت حق و
سپاسگزاری او) روی گرداندند و ما نیز سیلی سخت بر آنها فرستادیم، و دو باغستان (پر
نعمت) آنها را بدو باغستان تبدیل کردیم که بار درختانش میوۀ تلخ و شوره گز و اندکی
سدر بود، و این کیفر ما بدان جهت بود که کفران نعمت کردند، و آیا ما جز کفران پیشه
راکیفر کنیم؟ و میان آنها و دهکده های دیگری که در آنها برکت دادیم دهکده های
دیگری قرار دادیم و در آنها مسیرهائی برای رفت و آمدشانمعین کردیم و بدانها گفتیم:
در آنها شبها و روزها با ایمنی راه بروید، وآنها گفتند: پروردگارا میان منزلگهای
ما فاصله انداز و به خویشتن ستم کردند، و ما آنها را موضوع قصه ها (و عبرت دیگران)
قرار دادیم و تار ومارشان کردیم، که در این داستان برای هر صبر پیشه و سپاسگزاری
نشانه ها و عبرتهائی است.

و بشرحی که ما در تاریخ زندگانی پیغمبران و انبیاء
الهینگاشته ایم [2] بگفتۀ
مورخان پادشاهان سبأ حدود سال 850 قبل ازمیلاد دولتی در یمن تشکیل دادند که متجاوز
از ششصد سال حکومتشان طول کشید. و از آثار و کشفیّاتی که اخیراً بدست آمده و اکنون
در موزه های اروپا نمونه های آن موجود است معلوم شده که مردم سبأ از عالیترین
تمدّنها برخوردار بوده اند، و درساختن ظروف طلا و نقره و بناهای مجلّل، و آبادی و
تزیین شهرها مهارتی کامل داشته اند.

از کارهای مهم پادشان سبأ که با نبودن وسائل امروزی انجام
داده اند ساختن سدّ «مأرب» است، و مأرب نام شهری بوده که سلاطین سبأ آنجا را
پایتخت خود قرار داده بودند.این شهر در دامنۀ درّه ای قرار داشته که بالای آن درّه
راکوههائی بزرگ تشکیل میدهد و در میان آن ذرّه تنگه ای کوهستانی وجود دارد و دو
طرف آن تنگه دو کوه معروف بکوه«بلق» است که فاصلۀ آنها ششصد قدم میباشد.

خاک یمن پهناور و حاصلخیز بود ولی مانند سایر نقاط عربستان
آب در آنجا فراوان نبود و رودخانه های مهمّی نیزنداشت، گاهگاهی در اثر بارانهای
فصلی سیلی بر میخاست و درمیان دشت پهناور بهدر میرفت، از اینرو مردم یمن بفکر
ساختن سدّ افتادند تا آبهای زیادی باران را در پشت آن سدّها ذخیره کنند و در فصل
تابستان از آنها استفاده نمایند. و روی این فکر- بگفتۀ برخی – سدّهای بسیاری
ساختند که مهمترین آنها سدّمأرب بود و سدّ مزبور را در میان فاصله دو کوه «بَلق»
زدند. و روی اصول هندسی در دو طرف آن دریچه هائی برای استفاده از آب سدّ قرار
دادند و در اوقات لازم میتوانستند بوسیلۀ آن دریچه ها آب را کم و زیاد کنند.

طول این سدّ – بگفته مورخین – در حدود هشتصد قدم بوده، وعرض
آن حدود پنجاه قدم.

در اثر بستن این سدّ دو طرف آن بیابان بشهرهای سر سبزیکه
بگفتۀ بعضی مجموعاً سیزده شهر بود و مزارع و باغات پر میوه تبدیل شد، و آن ریگهای
سوزان بباغ جنان مبدّل گشت، و دربارۀ توصیف آن شهرها و فراوانی نعمت آنها سخنها
گفته اند:بگفتۀ برخی کسی که در آن باغها قدم میگذارد درختان میوه دار آن بحدّی بود
که تا ده روز راه، رنگ آفتاب را نمیدید، واین راه بسیار را در زیر سایۀ درختان خرم
و پر میوه طی میکرد.و برخی گفته اند: زنها زنبیلها را روی سر میگذاردند و چون چند
قدم از زیر درختان میگذشتند زنبیلهاشان پُر از میوه میشد. [3]

بهر صورت در اثر بستن آن سدّها از هوای لطیف و میوه های فراوان
و آبهای روان و سایر نعمتهای بیحساب آنجا استفاده میکردند.

و البته سزاوار چنان بود که مردم سبأ در برابر آنهمه نعمت
بیکران که خدا به ایشان بخشیده بود سپاسگزاری او را انجام دهند، و خدائی را که از
آن بیچارگی و گرسنگی نجاتشان داده بود شکر گویند، ولی تدریجاً غفلت بر آنها چیره
گشت و بسرکشی و خود پرستی دچار شدند.

خدای تعالی برای ارشاد و هدایتشان پیمبرانی فرستاد [4] ولی
آن مردم بجای اینکه سخنان پیمبران الهی را بشنوند و به موعظه ها و نصیحتهاشان گوش
دل فرا دهند، به تکذیب آنها پرداخته و درعیاشی و شهوترانی مستغرق گشتند، و شاید
مانند سایر ملتهای سرکش و شهوتران که انبیاء را سدّ راه لذت و شهوت خود میدیدند،
به آزار آنها نیز کوشیدند، و بدین ترتیب مستحق عذاب الهی گشتند.

خدای تعالی سیل «عرم» را بر آن سدّ عظیم گماشت تا آن را
ویران ساخت، و آب، تمام دشت و باغات و خانه ها را بگرفت وهمه را ویران کرد ، پس از
چندی آن وادی خرم را بصحرائی خشک و سوزان مبدّل ساخت و بجای آن همه درختان میوه
دار وباغات سر سبز چند درخت اراک و درخت شوره گز و اندکی درخت سدر بجای ماند، و آن
بلبلان خوش الحان جای خود رابفغان بومان سپردند.

از رهروان عشق جز افسانه ای نماند                آشفته را ز سیل بلا خانه ای نماند

بلبل ز دستبرد خزان خامشی گرفت          الآفغان بوم بویرانه ای نماند

پراکنده شدن بسیاری از قبائل عرب یمن در نقاط مختلف جزیرة
العرب

باری با ویران شدن سدّ مأرب و خشک شدن آن شهر ها ومزارع
خرّم و سر سبز بسیاری از قبائل عرب یمن به نقاط مرکزی وشمالی جزیرة العرب کوچ
کردند که از آن جمله قبیلۀ خزاعه بودکه به حجاز کوچ کرده و در آنجا سکنی گزیدند، و
از آنجمله قبائل غسّان و نحم و تغلب و دیگران که نام دیگرشان قبائل «آلجُفته» است
بودند که به شامات رفته و در آنجا سکونت اختیارکرده و همان قبیلۀ غسّان بودند که
بعدها حکومت غسّانیان را درسر حدات شام تشکیل داده و با حمایتی که دولت روم از
امیران ایشان را تا سر حد پادشاهی قدرت دادند، و در برابر ایشان لخمیان بودند که
تحت الحمایه پادشاهان ساسانی ایران بوده و ازایشان طرفداری میکردند … و این دو
دسته تا زمان ظهور اسلام نیز در آنجا حکومت داشته و سپس منقرض گشتند …و قبائل
اوس و خرزرج نیز که در یثرب سکونت گزیدند ازهمین مهاجران یمن و عربهای قحطان
هستند، جز اینکه برخی چون ابن اسحاق هجرت آنها را به سرزمین حجازۀ به زمان قبل از
ویران شدن سدّ مأرب نسبت داده اند، اگر چه اصل هجرت دررابطه با ویرانی همان سدّ
بود …بدین شرح که گفته اند: قبائل مزبور یعنی قبائل خزاعه و آلجفتِه و اوس و
خزرج همین که آثار ویرانی سدّ را مشاهده کردند، و دانستند که بزودی سدّ مزبور
ویران خواهد شد بهمراه عمرو بن عامر لخمی که بزرگ آنها بود از یمن کوچ کرده و
بسرزمین حجاز و نقاط شمالی جزیرة العرب رفتند، و بهمان گونه که گفته شد قبیلۀ
خزاعة در حجاز و نزدیکی مکه، و آل جفته درسر حدات شام، و اوس و خزرج در یثرب سکونت
اختیار کردند …

و قبائل دیگر «حمِیَر» و «سبأ» مانند قبائل «مِذحج»
و«کِندة» و «أنمار» و اشعریان دریمن ماندند، و پادشاهان«تُبَّع»[5] در
همین قبائل پادشاهی کرده و داستان «ربیعة بن نصر» که یکی از همین پادشاهان «تبّع»
بوده و خواب وحشتناکی که دیده بود و «شِق» و «سَطیح» را برای تعبیر آن خواست از
همین پادشاهان یمن بود[6]
چنانچه «تِبّان آسعد» نیزکه به یثرب حمله کرد، و مدتها با آنها جنگید و بالاخره
نیزنتوانست کاری از پیش ببرد [7] و پس
از آنکه دو تن از عالمان یهود آن شهر را با خود بُرد از تصرف آن شهر منصرف شده و
به یمن بازگشت و در مراجعت سر راه خود بمکّه آمده و جامه ای بر خانۀ کعبه پوشانید
از همین پادشاهان «تُبَّع» – و به اصطلاح از«تبابعة» بوده است. [8]

آخرین پادشاه این خاندان که سلطنت او در یمن بدست لشگر حبشه
بر چیده شد و خود او نیز در جنگ با آنان کشته شد«ذونواس» بود، که در قرآن کریم در
سورۀ بروج و داستان اصحاب اخدود به سر گذشت او اشاره شده، و هم او بود که آن حفره
های آتش را که بصورت کانالهائی در آورده بود حفر کرده و مردم نجران را که حاضر
نشدند از آئین مسیح دست بردارند به آن طرز دلخراش سوزاند.

سر کردۀ لشگر حبشه که توانسته بود ذونواس و لشکریان او را
شکست داده و به فرمانروائی پادشاهان «تُبّع» در یمن خاتمه دهد و بر آنجا مسلّط شود
طبق بسیاری از روایات همان «ابرهة» بود که بعدها در یمن کلیسا و معبدی ساخت و در
صدد بر آمد تا به شهر مکه حمله کند و خانۀ کعبه را ویران سازد و خداوند او و
لشکریان را بوسیلۀ پرندگان «ابابیل» نابود ساخت.

همانگونه که در سورۀ فیل در قرآن کریم آمده، و ما نیز
درمقالات گذشته در احوالات اجداد رسول خدا (ص) داستان آن را بتفصیل نقل کرده ایم.

کشور یمن سالها در دست همین لشکریان حبشه و دست نشاندگان
نجاشی اداره میشد که طبق نقل برخی این مدت هفتاد و دو سال بوده که به این ترتیب پس
از ابرهه، فرزندش یکسوم بن ابراهة، و پس از او برادرش مسروق بن ابرهة، در آنجا
فرمانروائی کردند تا اینکه «سیف بن ذی یزن» یکی ازبازماندگان همان قبائل حمیر با
اشارۀ نعمان بن منذر و کمک پادشاهان ساسانی ایران و یاری آنها توانست حکومت از
دسترفتۀ خود را در یمن باز یابد و پس از جنگ سختی که با آنها کرد بکمک سربازان
ایرانی حبشیان را از سرزمین یمن بیرون رانده، وچنانچه گفته شد پس از گذشت هفتاد و
دو سال حکومت حبشیان دوباره بر آن سرزمین حاکم شدند.

و اما در مورد عرب حجاز

عربهای حجاز که نسبشان بحضرت اسماعیل (ع) میرسد همانا هستند
که پس از آن حضرت در آن سرزمین نشو ونما یافته و تدریجاً نسل آنها زیاد شد، و
قبائلی را تشکیل میدادندهمانگونه که اهل تاریخ نوشته اند: پس از توقف هاجرهمسر
گرامی ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل علیهما السلام درمکه، قبیله ای بنام «جرهم»
که از بادیه نشینان بیابانهایاطراف بودند، با اطلاع از جوشیدن و پیدا شدن آب در آن
منطقهبنزد هاجر و اسماعیل آمدند و با اجازۀ هاجر در آن سرزمین توقف و سکنی کردند.

ابراهیم خلیل (ع)گاهگاهی بدیدن هاجر و اسماعیل می آمد و با
بزرگ شدن اسماعیل مأمور به ذبح او و بنای خانه کعبه گردید بشرحی که در تواریخ
مذکور است.

پس از اینکه اسماعیل دوران بلوغ را پشت سر گذارد بفکر
ازدواج افتاد و از همان قبیلۀ جرهم دختری را به زنی گرفت و پس ازمدتی بدستور
ابراهیم او را طلاق داده و زن دیگری از ایشان بگرفت و این زن دختر مضاض بن عمرو
جرهمی بود که بگفتۀ اهل تاریخ خداوند دوازده پسر و یک دختر از آن زن به اسماعیل
عنایت فرمود که یکی از آنها «نابت بن اسماعیل» بود.

پس از وفات اسماعیل ریاست مکه را فرزندش «نابت»بعهده گرفت،
و پس از او قبیلۀ جرهم، ریاست شهر مکه و تولیتخانۀ کعبه را بخود اختصاص داده، و
فرزندان اسماعیل را از این منصبها بی بهره ساختند.

اینان سالها بر مکّه فرمانروائی کردند و تدریجاً به ستمکاری
وفساد در آن مکان مقدس دست زدند تا جائیکه گویند: مردی ازآنها بنام «اساف» بن
بغیّ، با زنی با نام «تائلة» دختر وائل درخانه کعبه زنا کرد و خداوند آندو را به
جرم این بی احترامی و گناه بصورت دو قطعه سنگ مسخ فرمود، و مردم مکه برای عبرت
دیگران آن دو صورت سنگی را در نزدیکی کعبه گذارده بودند، ومردم آندو را تماشا
میکردند …

و در اثر طول زمان و گذشت روزگار تدریجاً آن دو صورت بهمان
نامهای «اساف» و «تائله» مورد پرستش گروههائی از قبائل خزاعه در آمدند، بشرحی که
در تاریخ مذکور است.باری وضع ستمکاری و فساد بوسیلۀ قبیلۀ جرهم در مکه گسترش یافت
تا اینکه قبیلۀ خزاعة – که از همان قبائل مهاجریمن بودند و پس از مهاجرت از یمن در
همان نزدیکی مکه درجائی که اکنون بنام «مرّالظهران» است سکنی گزیده بودند، آمادۀ
جنگ با قبیلۀ جرهم و نجات مردم و تطهیر آن شهر از ظلم و فساد آنها شدند، و پس از
جنگی که میان آنها واقع شد قبیلۀخزاعه، جرهمیان را شکست داده و از آن شهر بیرون
کردند …و بشرحی که پیش از این در داستان ذبح عبدالله و نذرعبد المطلب بیان
داشتیم آخرین کسی که از قبیلۀ جرهم در مکه حکومت داشت و در جنگ با خزاعه شکست خورد
«عمرو بنحارث بن مضاض جرهمی» بود که چون دید نمی تواند در برابرخزاعه مقاومت کند
بمنظور حفظ اموال کعبه بدرون خانۀ کعبه رفت و جواهرات و هدایای نفیسی را که برای
کعبه آورده بودند واز آنجمله دو آهوی طلائی و مقداری شمشیر و زره و غیره بود همه
را بیرون آورده و در چاه زمزم ریخت، و آن چاه را پر کرده و باخاک یکسان نمود، و
بگفتۀ برخی حجر الاسود را نیز از جای خودکنده و بهمراه آن جواهرات در چاه زمزم
انداخت، و سپس قبیلۀ خود را برداشته و به یمن رفت و بقیۀ عمر خود را با تأسف
بسیاردر یمن سپری کرد …

و از اشعار همین عمرو بن حارث جرهمی است که در تأسف خود
نسبت به گذشته و نعمت از دست رفته اش گوید:

و کنّا وُلاةَ البیت من بعد نابتٍ            نَطوفُ بذاک البیت و الخیرُ ظاهرُ

و نحن ولینا البیت من بعد نابتٍ         بعزّ ٍ فما یَحظَِی لدینا المکاثر

تا آنکه گوید:

و صرنا احادیثاً و کنّا بِغبطَةٍ                       بذلک عَفَتنا السنون الغوابرُ

فسحَّت دموع العین تبکی لِبَلدَةٍ                بها حرم امنٌ و فیها المشاعرُ

و تبکی لبیتٍ لیس یؤذی حَمامُه               یَظَللُّ به أمناً و فیه العصافر

و اشعار زیر هم از او است که قبیلۀ خزاعه را مخاطب
ساختهگوید:

یا ایّها النّاس سیروا انَّ قصرکم          أن تصبحوا ذات یوم لا تسیرونا

حُثُّوا المطیّ وارخوا من أزمّتها          قبل الممات و قَضّوا ما تُقَصُّونا

کُنّا أناساً کما کُنتم فَغَیَّرنا                        دهرٌ فأنتم کما صِرنا تَصیرونا

قَد مال دهرٌ علینا ثمَّ 
أهلکنا                    بالبغی
فیه و بزَّ الناس ناسونا

کُنّا زماناً مُلوکَ الناس قَبلکم            بِمَسکنٍ في حرامِ الله مَسکونا

و همانگونه که در آنجا گفتیم سالها بر این منوال گذشت وکسی
از جای آن هدایا و آهوان طلائی و چاه زمزم خبر نداشت، وافراد زیادی از بزرگان قریش
در صدد پیدا کردن زمزم و حفر آنبرآمدند ولی موفق نشدند تا اینکه این افتخار نصیب
عبد المطلبگردید … بشرحی که گذشت …

قبائل خزاعة که بر مکه استیلا یافتند دو تیره بودند،
یکی«غُبشان» و دیگر «بنی بکر بن عبد مناة».تیرۀ غُبشان تدریجاً قدرت را از دست بنی
بکر بن عبد مناةگرفت و حکومت مکه را خود بدست گرفتند و سالها در آن شهرحکومت کردند[9] که
برخی مدت حکومت آنها را سیصد سال وبرخی پانصد سال ذکر کرده اند، و چنانچه گفته
اند: دوران حکومت ایشان در مکه دوران میشومی بود، زیرا رسم میشوم بت پرستی در زمان
ایشان در مکه آغاز شد و بجاهای دیگر نیزسرایت یافت، و «عمرو بن لحّی» که نخستین
بُت یعنی بُت«هُبَل» را بصورت سوغات از شام بمکّه آورد، و مردم را به پرستش آن
وادار کرد، و در اثر ثروت بسیار و نفوذی که در مکه ومردم آن سرزمین داشت جمع زیادی
از مردم پرستش بُت هبل راپذیرفتند … از همین خانواده و بلکه رئیس آنها در مکه
بوده است که بدنبال او بتهای دیگری بمکه آوردند و تدریجاً بت پرستی درمیان طوائف
مختلف عرب رواج یافت بشرحی که پس از این خواهد آمد ریاست قبیلۀ خزاعة تا زمان قصیّ
بن کلاب (جدّ ششم رسول خدا (ص) ) ادامه داشت، و در آن زمان قصیّ بن کلاب – که از
تیرۀ قریش و فرزندان اسماعیل بود، و در ماجرای جنگ میان دو قبیلۀ جرهم و خزاعه از
هر دو کناره گرفته و در قسمت جنوبی شهر مکه مسکن داشتند – و در میان قبیلۀ قریش و
بنی کنانة احترام و قدرتی پیدا کرده بود، بنزد رئیس خزاعة که نامش حلیل بن حُبشیة
بود – ریاست شهر مکه را نیز بعهده داشت – رفته ودخترش «حُبّی» را برای خود
خواستگاری کرد، و حُلّیل بن حُبشیة نیز پذیرفت و دخترش را بهمسری قصیّ بن کلاب در
آورد.قصیّ بن کلاب از همسرش «حُبّی» چهار پسر پیدا کرد بنامهای: عبد مناف، و
عبدالدار، عبد العزّی و عبد، و بدنبال آن فرزندان دیگری پیدا کرد و تدریجاً قدرت و
سیادت او در میان قبائل قریش و بنی کنانة فزونی گرفت، و بفکر باز پس گرفتن حکومت
مکه و ریاست شهر و منصبهای آنجا از قبیلۀ خزاعه افتاد، و چون با بزرگان قریش و بنی
کنانة مشورت کرد آنها را نیزبا خود هم عقیده و همراه دید و پس از جنگی که با آنها
کرد خزاعه را شکست داده و از مکه بیرون کرد و قبائل قریش را که در اطراف مکه
پراکنده شده بودند گرد آورده و در مکه جای داد،و برای هر گروه محله ای و جایگاهی
قرار داد، و همانگونه که درمقالۀ پیشین گفته شد خانۀ کعبه را از نو بنا کرده و در
کنار آن نیزخانه ای برای مشورت و تصمیم گیری بزرگان قریش بنا کرد ونامش را
«دارالندوة» گذارد و تمام منصبهای مکه، مانند منصب کلید داری کعبه، و سقایت
حاجیان، و پرچمداری قریش، وپرده ای کعبه و منصبهای دیگر به او واگذار شد، و
تدریجاً بزرگترین قدرتها و سیادتها را در میان قبائل قریش و سرزمین حجاز پیدا کرد،
و فرامین و دستورات او سالها بصورت قانون در میان قریش لازم الاجراء بود … –
بشرحی که در تاریخ زندگانی رسول خدا (ص) در کتاب جداگانه ای نوشته ایم [10] .

و این منصبها پس از او بفرزندش عبدالدار و پس از ویبفرزندان
او و دیگران رسید و طبق مصالحه ای که میان آنها برقرارشد منصب پرچمداری قریش و
پرده داری کعبه و سرپرستی دارالندوة به فرزندان عبدالدار، و منصب میهمان داری و
سقایت حاجیان بفرزندان عبدمناف واگذار شد، و تا زمان بعثت رسول خدا و ظهور اسلام
نیز بهمین منوال بود، بشرحی که انشاء الله تعالی در جای خود مذکور خواهد شد.

«قرآن و سنن الهی در اجتماع بشر»

امن
از مکر الله

در
کتاب و سنّت

آیت
الله محمدی گیلانی

*
پوچ انگاری آفرینش ملازم با بی تعهدی، و بی تعهدی و فقدان مسئولیّت ملازم با فقدان
ضمان اجراء عدالت اجتماعی و مآلاً انتشار هرج و مرج * ایمان حقیقی مسئولیّت آفرین
است، کرامت انسانی را شکوفا و پاکبازی و بی باکی را در ابلاغ رسالت می آموزد *فصل
«اباةُ الضیم» در شرح نهج البلاغه شارح معتزلی* جمله حماسه بخش ابدی و انقلاب
آفرین جهانی امام حسین (ع)* گرگ خاکستری رنگ و جنایات آن به اسلام و مسلمین، به
موازات آن گرگ سیاه کوهی!

اجمالاً
درمسئله امن از مکر الله تعالی از وجهۀ نظر قرآن کریم بحث و گفتگو کردیم و گفتیم
که ریشه آن پوچ انگاری آفرینش است، فرد یا جامعه ای که جهان را نا آگاه و بدون
مقصد می پندارند و مدبر و مُحاسبی برای آن نمی بینند، الزامی برای نقش تعهد و
مسئولیت در آنها وجود نخواهد داشت، و با فقدان تعهد و مسئولیت بمعنی واقعی کلمه،
تضمینی به برقراری عدالت اجتماعی نیست، و لازم آن فساد نظام و انتشار هرج و مرج و
همجیّت است که هم اکنون برّ و بحر را مملوّ ساخته است، و بنابراین می توان گفت که
امن از مکر خداوند منتقم اُمّ الخسارة است.

سنتهای
الهی و نظام ربّانی چنانکه متکرراً در این سلسله مقالات بیان گردید، تحویل و تبدیل
پذیر نمی باشد، و پیرو هوا و هوس احدی نیست و بدون هیچ استثنائی جاری می شود.

«}§øŠ©9 öNä3Íh‹ÏR$tBr’Î/ Iwur Çc’ÎT$tBr& È@÷dr& É=»tGÅ6ø9$# 3 `tB ö@yJ÷ètƒ #[äþqߙ t“øgä† ¾ÏmÎ/ Ÿwur ô‰Ågs† ¼çms9 `ÏB Èbrߊ «!$# $wŠÏ9ur Ÿwur #ZŽÅÁtR » سوره نساء آیه 123 «نظام ربوبی و سنت الهی
پیرو هوسهای شما مسلمانان و پیرو هوسهای اهل کتاب نیست، هر کس بد کند کیفرش را می
بیند و جز خداوند عزوجل برای خود سرپرست و یاری نمی یابد»و از این رو، امن از مکر
خداوند قهّار و خسارتهای ناشی از آن سنتی است فراگیر و استثنا ناپذیر و اختصاص به
قومی دون قومی ندارد، وبا دعوی اسلام و ایمان قابل جمع است و فرد یا جامعه مدعی
اسلام و ایمان نیز در معرض ابتلاء به این امّ الخسارة و کیفرهای ناشی از آن می
باشند. زیرا ادعای اسلام و ایمان از واقعیّت و وجود عینی آنها قابل تفکیک است، و
در قرآن کریم به این امر مکرراً تصریح گردیده است.

و
از آن جمله در سوره مبارکه «بقره» آیه (62) است: « ¨bÎ) tûïÏ%©!$# (#qãYtB#uä šúïÏ%©!$#ur (#rߊ$yd 3“t»|Á¨Z9$#ur šúüÏ«Î7»¢Á9$#ur ô`tB z`tB#uä «!$$Î/ ÏQöqu‹ø9$#ur ̍ÅzFy$# Ÿ@ÏJtãur $[sÎ=»|¹ öNßgn=sù öNèdãô_r& y‰YÏã óOÎgÎn/u‘ Ÿwur ì$öqyz öNÍköŽn=tæ Ÿwur öNèd šcqçRt“øts†   » مدعیان ایمان ازاهل اسلام و یهودیان و نصاری
و صابئان از ارباب این عناوین آنان که حقیقتا اعتقاد بخداوند و روز واپسین و حساب
دارند و کردار شایسته انجام می دهند اجرشان عند الله، و معیشتی دور از بیم و غم
بهرۀ آنان است.ملاحظه می کنید که بین دعوی ایمان و ایمان حقیقی تفکیک انداخته و
عناوین ایمان نما را چه در رنگ اسلام باشد و چه به رنگ تهوّد و تنصر و صابئیّت
الغاء می فرماید و مناط سعادت واقعی دنیا و آخرت را، ایمان بخدا و روز جزاء اعلام
می فرماید،و جهان را با همه ابعاضش یک آفریده با شعور که آهنگ کمال مطلق «الله»
دارد، و برای انسان کرامت و رسالت مخصوصیاست، معرّفی می نماید.

این
ایمان حقیقی است که در انسان، مسئولیّت و تعهد می آفریند و قاعده اساسی برای نظام
اخلاقی و برقراری عدالت اجتماعی است و احیاناً موهبت کرامت را در بعضی با حوادث
شکننده، شکوفا می کند و در ابلاغ رسالت انسانی خویشبی باک و پاکبازش می سازد و
بگفتار و کردارش مسئولیت آفرینی ابدی می بخشد، و لسان صدق در آیندگانش می کند،
ومثلِ اعلای مناعت و اباء از ظلم و انظلام می گردد و یک جمله اش در طول دهر حماسه
ها می سازد و انقلاب ها می آفریند.

این
ابی الحدید، شارح نهج البلاغه فصلی بعنوان «أُباةُ الضَّیمو اخبارهم» در شرح نهج
البلاغه منعقد کرده و سر آغاز آن این است: «سیّد اهل الأِ باء الّذی علّم الناس
الحَمیَّة و الموت تحتظلال السیوف اختیار اله علی الدنیّة،
ابو عبدالله الحسین بن علیبن ابیطالب علیهما السلام …» «سرور پاکبازان ذلّت
ناپذیر، آن بزرگواری که به مردم آموخت چگونه مردانگی و مرگ زیر شمشیرهای آهیخته را
می توان برزندگی ذلّت بار اختیار کرد، ابوعبدالله، حسین بن علیبن ابیطالب علیهما
السّلام است …» و سپس می گوید از نقیب السادات، یحیی بن زید علوی بصری شنیدم که
می فرموده: انگار که این ابیات ابی تمام درباره محمد بن حمید طائی فقط درباره حسین
(ع) سروده شده است:

و قد کان فوت الموت سهلا فردّه                الیه الحفاظ المّرّ و الخلق الوَعر

و نفس تعاف الضّیم حتی کانَّه          هو الکفر یوم الروع او دونه الکفر

یعنی سر به نیست کردن مرگ برایش آسان بوده ولی صلابت خُلق و
مردانگی دشمن تلخ کام کن وی، مرگ را به سویش برگرداند، آن نفس بزرگواری که از خوی
ستم کشی گریزان است، انگار که آن را روز کارزار کفر می داند، بلکه کفر را دون
ستمکشی می داند.

آنگاه می گوید: هنگامی که یاران مصعب بن زبیر در وقعه جنگ
با عبدالملک بن مروان، از اطراف وی فرار کردند، فقط اندکی با او ماندند (عبدالمل
برادر خویش، محمد بن مروان را،نزد مصعب فرستاد و به او امان عرضه داشت و امارت
عراقین را بدو پیشنهاد کرد ولی وی نپذیرفت) او غلاف شمشیرش را شکست و این بیت را
زمزمه کرد:

فان الأولی بالطف من آل هاشم               تأسّوا فسنّوا للکرام التأسّیها

آن پاک باختگان آوردگاه کربلا از آل هاشم، اسوه و پیشوای
پاکبازی شدند و راه رسم پاکبازی را به پاکبازان جهان بعد از خود آموختند.

و بعد از این می گوید: «من کلام الحسین (ع) یوم الطفالمنقول
عنه، نقله عنه زین العابدین عليٌ ابنه (ع): «اَلا و إنَّ الدَّعِیَّبنَ الدَّعِیَّ
قَد خَیَّرَ نا بَینَ اثنَتَین : السِّلَّةِ او الذِّلَّة و هیهات مِنّا
الذِّلّة!یَأبَی اللهُ ذلِکَ لَنا وَ رَسُولُه وَ المُؤمنونُ وَ حُجُورٌ طابَت وَ
حُجُزٌ طَهُرَت،وَ أُنُوفٌ حَمِیَّةٌ و نُفُوسٌ أَبِیَّةٌ»

یعنی از گفتار روز عاشورای امام حسین (ع) به نقل فرزندش زین
العابدین علیه السّلام: «هان، این متّهم فرزند خوانده پسر متّهم فرزندخوانده، ما
را بین دو خصلت مخیّر ساخته است، با شمشیر آهیخته، باخواری پذیرفتن، هیهات منا
الذلّه! خداوند عزّوجل و رسولش و مؤمنان،برای ما ذلّت ناپذیر، مضافاً باینکه
دامنهای پاکیزه و آغوشهای پاک ومردانگیهای متعالی و پاکبازی که ما را پرورده اند،
ذلّت ناپذیر» و بعد بلافاصله می گوید:

«هذا نحو کلام بیه علیه السّلام: «ان امرء امکن عدواً من
نفسه یعرقلحمه و یفری جلده و یهشم عظمه، لعظیم عجزه، ضعیف ما ضمّت علیهجوانح صدره.
فکن أنت ذاک أن شئت، فامّا انا فدون ان اعطی ذلک،ضرب بالمشرقیه تطیر منه فراش
الهام و تطیح السواعد و الأقدام.»این کلام امام حسین (ع) همانند کلام پدرش علی
(ع)است که می فرمود: «کسی که دشمن را بر خویش، امکان دهد که پوستش را دریده و
گوشتش را خورده و استخوانش را خرد کند، سمبل ناتوانی است و سینه اش (کهنه انبانی
بود پر استخوان) محتوائی از مردانگی ندارد، هر که دلش می خواهد اینگونه باشد! امّا
من غیر آلم و پیش از تاختن دشمن بر من با ضربه تیغ تیز مشرفی، فرقهای سرشان را می
پرانم و دست و پاهای آنها را (چون برگ خزان) فرو می ریزم.» «شرح نهج البلاغه جلد
سوم صفحه 249 و 250»

و آنگاه نمونه هائی را نقل می کند و ظاهراً مقصود این ابن
الحدید از انعقاد این فصل و ذکر نمونه هائی از بلند همتان و پاکبازانی که بعد از
واقعه طف آمده اند، نشان دادن تأثیر واقعه امام حسین (ع) در آفرینندگی پاکبازی و
بی باکی درابلاغ رسالت انسانی است.

در نظر است اگر فیض روح القدس بارد گر مددم فرماید، ومجال
وسیعتری از وقت پیدا کنم این فصل شیرین «اُباةُ الضیمو اخبارهم» را پیرایش دهم و
بیان تاریخی احوال این نمونه های الهام گرفته از واقعه طف و حماسه حسینی را شرح و
بازگو کنم و در اختیار خوانندگان قرار دهم.

باری امن از مکر خداوند متعال و کیفرهای ناشی از آن استثناء
ناپذیر بوده و با دعوی اسلام و ایمان در طول تاریخ، آمیخته بوده است، آیا ماجرا
مصطفی کمال آتاترک که او را گرگ خاکستری می خوانند، عقوبت ناشی از امن از مکر الله
نبوده است؟

امپر اطوری گسترده عثمانی که از دوران سلطنت عبد الحمید
دوم، در سیاه ترین تاریخی خود دست و پا می زده و اسلام بمعنی کلمه در پهنه این
امپراطوری عظیم، مفهومی نداشت و روحانیون عافیت طلب از حامیان طراز اول این سلسله
مفلوک بودند و پک و پزشان این بوده که حوزه های علمیه را محافظت می کنند و در حقیقت
از مکر خداوند متعال نه فقط خود غافل بودند، بلکه سراسر کشورهای اسلامی بوسیله این
شیادان روحانی نما اغفال می شدند، و امن از مکر الله روز بروز شدیدتر می شده است،
تا آن که خداوند منتقم، بخت نصر آسیای صغیر، گرگ خاکستری رنگ، مصطفی کمال را
برانگیخت «بَعَثنا عَلَیهِم عِباداًلَنا اُولِی بَأسٍ شَدِیدٍ» در شهر «قونیه»
مدفن مولانا جلال الدین رومی تمام روحانیون و رجال شهر را مثله و قطعه قطعه کردند
و بدار آویخته، و مجموع مملکت به یک سلاخ خانه تبدیل شد.

در روز نهم سپتامبر 1922 میلادی وقتی که وارد ازمیر
شد،دستور قتل و غارت عمومی داد و خانه ها را به آتش کشیدند،مردم را با اهل و اولاد
نابود می نمودند و او از شعله فروزان وسوزان آتش و ناله سوزناک خرد و کلان لذت می
برد.

او در سوم مارس 1924 میلادی در میان بهت و حیرت عمومی با
تصویب قانونی از مجلس، ترکیه را یک کشور غیرمذهبی معرفی کرد، او گفت: محاکم شرع و
دادگاه های مذهبی بایستی جای خود را به داد گاه های جدید بدهند، جمهوری ترکیه باید
با وحدت ملی و غیر مذهبی باشد، او با کمک حقوقدانان غربی، قوانین جدیدی برای ترکیه
وضع کرد، قوانین تجاری از قوانین آلمان و قوانین جزائی از قوانین ایتالیا و قوانین
مدنی از قوانین سویس اقتباس شد.

او در آغاز، آزادی زنان تُرک را مورد توجّه قرار داد، و
تعدد زوجات راممنوع ساخت و تساوی حقوق زن و مرد را به تصویب رساند، و طبق قانون
دیگر آنان به ترک حجاب مجبور شدند و محاسبه تاریخ که با سال هجری قمری بود ممنوع
گردید و تاریخ میلادی را در ترکیه رواج داد تا با کشورهای غربی هم آهنگ شوند،
ترکها می بایست لباس خود را نیز تغییر دهند. طبق قانونی که در سال 1926 بتصویب
رساند: هر کس فینه بسر می گذاشت مجازاتی ردیف سوء قصد به امنیّت مملکت در انتظارش
بود!! ومی بایستی کلاه شاپو یا کاسکت بسر بگذارند، و فرمول ادای احترام را در هرکس
عبا بدون می انداخت بزندان محکوم می شد! و خواندن اشعارعربی قدغن گردید، و با خط
عربی بمبارزه برخاست!! .. و بموازات این گرگ خاکستری، گرگ سیاه کوهی، کرد در ایران
آنچه کرد!

بی گفتگو، بین رویدادهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی،سیاسی و
نظامهای اخلاقی و خانوادگی و بین معتقدات و اعمال گذشته آنان، پیوند را گسستنی
است، اگر ممکن می بود که امتداد حیات ملل مختلف را بر منحنی هائی ترسیم نمود
(چنانکه در مسائل اقتصادی و جنائی … معمول است) و در کنار آنها منحنی های
اعتقادات درونی و اعمال بیرونی آنان را نشان می دادیم می توانستیم به یک موازنه یا
ملازمه چشمگیری دستیابیم، و به یقین نشیب سعادتهای آنها را، موازی با نشیب
اعتقادات و اعمال آنها و فراز سعادتهای آنان را متوازی با فراز عقائد و اعمالشان
می یافتیم و واقعیّت سنن الهی در اجتماع بشر رابگونه  عینی «نه ذهنی» درک می نمودیم، و یک جامعه
شناسی بر پایه های حقیقت و عینیت پی ریزی می کردیم نه بر پایه های وهم و سوفسطی
گری مکتب مادیّت.

انتظار می رود با این پیوندی که انقلاب اسلامی بین حوزه
هایعلمیّه و دانشگاههای جمهوری اسلامی ایجاد کرده است، اولوالألباب این دو قشر مهم
در هم آهنگ نموده، در همه مسائل خصوصاً در این مسأله بر ضوابط قرآنی، نو آفرینی
کنند.

ادامه دارد

هدایت
در قرآن

آیة
الله جوادی آملی

فطری
بودن گرایش به خداوند

آیاتی
که دلالت بر گرایش فطری انسان به توحید دارد، تاکنون پنج دسته از آنها مورد بحث
قرار گرفته است که فهرست وار عبارت اند از:

1-
آیات تذکره: یعنی آیاتی که قرآن را «ذکر» و «ذکری» و رسول الله (ص)را «مذکّر»
معرفی نموده است.

2-
آیات نسیان: این آیات از کسانی سخن می گوید که خدا را به فراموشی سپرده اند و از
این نظر که نسیان همیشه مسبوق به معرفت است، دلالت بر سابقه خدا شناسی بطور فطری
دارد.

3-
آیات غفلت: این آیات اشاره به آن عده از مردمی دارد که از خداوند غفلت نموده اند.

4-
آیات عهد: دلالت بر عهد و پیمانی دارد که خداوند درمورد پرستش خویش و عدم شرک به
او، با آنها بسته است.

5-
آیاتی که به هنگام مواجه شدن انسان با خطر، به یاد خدا افتاده و او را می خواند.

چنانچه
قبلاً گفتیم، چهار دسته از آیات نامبرده، همه در این اصل مشترک اند، که مورد خطاب
آنها به تنها ملحدین و کفار بلکه انسان با صرف نظر از اعتقاد و عدم اعتقاد او
بخداوند نیزباید باشد، تا در نتیجه دلالت بر فطری بودن گرایش به خدا داشته باشد و
چنانچه خطاب به معتقدین خدا، اعم از مسلمان یا اهل کتاب باشد، چنین دلالتی نخواهد
داشت. در مورد دسته پنجم،در شماره گذشته به چند نمونه از آن آیات اشاره شده است و
دراین قسمت نیز بعضی دیگر از آن آیات را مورد حث و استدلال قرار می دهیم.

خداوند
در سوره مبارکه «انعام» می فرماید: «bÎ)ur y7ó¡|¡ôJtƒ ª!$# 9hŽÛØÎ/ Ÿxsù y#Ï©%Ÿ2 ÿ¼ã&s! žwÎ) uqèd ( bÎ)ur y7ó¡|¡ôJtƒ 9Žösƒ¿2 uqßgsù 4’n?tã Èe@ä. &äóÓx« ֍ƒÏ‰s%    uqèdur ãÏd$s)ø9$# s-öqsù ¾Ínϊ$t6Ïã 4 uqèdur ãLìÅ3ptø:$# 玍Î7sƒø:$#   [1]»
اگر خداوند زیانی به تو برساند، هیچکس جز او نمی تواند آن را برطرف سازد و اگر
خیری به تو رساند او بر همه چیز توانا است. او است که بر تمام بندگان خود مسلط است
و اوست حکیم دانا.

این
مسأله که اگر ضرر و زیانی به انسان برسد، کسی جزخداوند نمی تواند آن را رفع سازد،
یک ادّعا نیست تا بتواند قابل انکار باشد، بلکه مطابق با واقع و تبیین فطرت است.

در
همین سوره نیز می فرماید: «ö@è% `tB /ä3ŠÉdfuZム`ÏiB ÏM»uHä>àß ÎhŽy9ø9$# ̍óst7ø9$#ur ¼çmtRqããô‰s? %Y敎|Øn@ ZpuŠøÿäzur ÷ûÈõ©9 $uZ8pgUr& ô`ÏB ¾Ínɋ»yd ¨ûsðqä3uZs9 z`ÏB tûï̍Å3»¤±9$#    È@è% ª!$# Nä3‹ÉdfuZム$pk÷]ÏiB `ÏBur Èe@ä. 5>öx. §NèO öNçFRr& tbqä.Ύô³è?   »[2]
بگوچه کسی شما را از تاریکیهای خشکی و ظلمات دریاها رهائی می بخشد؟ در حالی که او را آشکار او در پنهانی میخوانید (و می گوئید)اگر از
این (خطر و تاریکی) ما را رهائی دادی از شکر گزاران خواهیم بود،بگو: خداوند شما را
از اینها و از هر مشکلی نجات می بخشد، ولی بازشما برای او شریک قرار می دهید!

قرآن روی خلوص نیّت و دعوت آنها در آن حال صحه گذاشته و در
آیه دیگری می فرماید: «دَعَوُا الله مُخلِصِینَ لَهُ الدِّین[3]»زیرا
در آن حال لحظه فطرت فرا می رسد و آنها از جاذبه هایزندگی و هواهای نفسانی آزاد می
شوند، گر چه پس از رهائی ازخطر، مجدداً بهمان غفلت و الحاد پیشین باز خواهند گشت،
و از همین جا معلوم می شود که فطرت آنها از فطرت خداشناسی وتوحید است، امّا تنها
در آن هنگام ظهور دارد که متوجّه این حقیقت می شوند که آنچه را تا آن وقت پرستیده
و به آن معتقد بوده اند بعنوان شریک خداوند، باطل و نادرست بوده است و لذا به سوی
آن قادر مطلق و علیم محض متوجّه می شوند که می تواند آنها را در هر شرائطی از هر
گونه سختی و بد بختی، رهائی بخشد و نه تنها قادر به نجات آنها است بلکه دانا به
رازهای نهان و مطالب آشکار شان نیز می باشد.

در اواخر سوره «یونس» نیز مشابه آنچه را در سوره «انعام»
آمده است با تغییری اندک می خوانیم: «bÎ)ur y7ó¡|¡ôJtƒ ª!$# 9hŽÛØÎ/ Ÿxsù y#Ï©%Ÿ2 ÿ¼ã&s! žwÎ) uqèd ( cÎ)ur x8÷ŠÌãƒ 9Žösƒ¿2 Ÿxsù ¨Š!#u‘ ¾Ï&Î#ôÒxÿÏ9 4 Ü=ŠÅÁム¾ÏmÎ/ `tB âä!$t±o„ ô`ÏB ¾Ínϊ$t6Ïã 4 uqèdur â‘qàÿtóø9$# ÞOŠÏm§9$#  » [4] و اگر
خداوند (برای امتحان یا کیفرگناه) زیانی به تو رساند هیچکس جز او، آن را برطرف نمی
سازد و اگر اراده خیری برای تو نماید، هیچکس مانع فضل او نخواهد شد، آن را به هر
کس از بندگان بخواهد می رساند و او بسیار آمرزنده و بخشاینده است.

نعمتهای خداوند

در سوره «نحل» می فرماید: «È@è% ߉ôJptø:$# ¬! íN»n=y™ur 4’n?tã Ínϊ$t6Ï㠚úïÏ%©!$# #’s”sÜô¹$# 3 ª!!#uä îŽöyz $¨Br& šcqä.Ύô³ç„   ô`¨Br& t,n=y{ ÏNºuq»yJ¡¡9$# uÚö‘F{$#ur tAt“Rr&ur Nà6s9 šÆÏiB Ïä!$yJ¡¡9$# [ä!$tB $uZ÷Fu;/Rr’sù ¾ÏmÎ/ t,ͬ!#y‰tn šV#sŒ 7pyfôgt/ $¨B šc%Ÿ2 óOä3s9 br& (#qçGÎ6.^è? !$ydtyfx© 3 ×m»s9Ïär& yì¨B «!$# 4 ö@t/ öNèd ×Pöqs% tbqä9ω÷ètƒ   `¨Br& Ÿ@yèy_ uÚö‘F{$# #Y‘#ts% Ÿ@yèy_ur !$ygn=»n=Åz #\»yg÷Rr& Ÿ@yèy_ur $olm; €†Å›ºuru‘ Ÿ@yèy_ur šú÷üt/ Ç`÷ƒtóst7ø9$# #¹“Å_%tn 3 ×m»s9Ïär& yì¨B «!$# 4 ö@t/ öNèdçŽsYò2r& Ÿw šcqßJn=ôètƒ `¨Br& Ü=‹Ågä† §sÜôÒßJø9$# #sŒÎ) çn%tæyŠ ß#ϱõ3tƒur  uäþq¡9$# öNà6è=yèôftƒur uä!$xÿn=äz ÇÚö‘F{$# 3 ×m»s9Ïär& yì¨B «!$# 4 WxŠÎ=s% $¨B šcr㍞2x‹s?   [5]» (ای رسول) بگو: ستایش مخصوص خدا استو سلام بر بندگان برگزیده خداوند، آیا
«الله» بهتر است یا آنچه شما شریک او قرار می دهید؟ بلکه آن کسی بهتر است که آسمان
و زمین را خلق کرده و از آسمان برای شما باران می فرستد و با آن درختان و باغ های
شما را در کمال خرّمی می رویانیم،آیا با وجود خدای یکتا، خدائی هست؟ ولی اکثر مردم
از این آگاه نیستند، بلکه آن کسی که دعای بیچارگان و درماندگان رابه اجابت می
رساند و رنج و غم آنان را برطرف می سازد و شمامسلمین را جانشینان اهل زمین قرار می
دهد، جز خدای یکتا،خدائی نیست گر چه اندکی از مردم متذکّر این حقیقت اند.

قرآن کریم در آیات فوق، دلایل «خیر» بودن خدا را بدین تربیت
می شمرد که:خداوند خالق است، از آسمان باران به زمین نازل می سازدو بوسیله آن به
زمین طراوت و خرمی می بخشد، کره ارض را محل امن و استقرار بشر قرر داده است، در
لحظات اضطرار وخطر به فریاد بشر می رسد و اجابت دعای آنها را می نماید.

انابه و بازگشت

در سوره «زمر» نیز بعضی از آیاتی که جزء این دسته، شمردهمی
شوند، مشاهده می گردد: « #sŒÎ)ur ¡§tB z`»|¡SM}$# @ŽàÑ $tãyŠ ¼çm­/u‘ $·7ÏZãB Ïmø‹s9Î) §NèO #sŒÎ) ¼çms9§qyz ZpyJ÷èÏR çm÷ZÏiB zÓŤtR $tB tb%x. (#þqããô‰tƒ Ïmø‹s9Î) `ÏB ã@ö7s% Ÿ@yèy_ur ¬! #YŠ#y‰Rr& ¨@ÅÒã‹Ïj9 `tã ¾Ï&Î#‹Î7y™ 4 ö@è% ôì­GyJs? x8͍øÿä3Î/ ¸x‹Î=s% ( y7¨RÎ) ô`ÏB É=»ptõ¾r& ͑$¨Z9$#  [6]  » هر گاه به انسان زیانی
برسد، به نیایش و توبه بدرگاه او رو آورد، وچون نعمت و ثروت به او رو کند خدائی را
که از آن پیش می خوانده به کلی فراموش سازد و برای خدای (یکتا) شریک و همتا قرار
دهد تا خلق را از راه خدا گمراه سازد (ای رسول خدا) با این شخص بگو:کمتر به وسیله
کفر و عصیانت آسایش جوی که سرانجام از اهل آتش خواهی بود.

در این آیه نیز سخن از انسان است نه از مؤمن و یا اهل کتاب
و بهمین دلیل بر مقصود ما – چنانچه قبلاً تذکذ داده ایم – دلالّت کافی دارد.
«إنابه» بالاتر از توبه است، زیرا إنابه معنایش این است که انسان چندین نوبت به
درگاه خداوند برود تا سرانجام نتیجه بگیرد، بنابراین از آیه چنین استفاده می شود:
انسانی که در معرض زیان و خطر قرار می گیرد، چه مؤمن به خدا باشد و چه کافر و
ملحد، متوجه خدا می شود و آنقدر بدرگاه او می رود و او را می خواند تا او را اجابت
نماید.

طرز تفکر قارونی

در همین سوره، نیز آمده است: «#sŒÎ*sù ¡§tB z`»|¡SM}$# @ŽàÑ $tR%tæyŠ §NèO #sŒÎ) çm»uZø9§qyz ZpyJ÷èÏR $¨YÏiB tA$s% !$yJ¯RÎ) ¼çmçFÏ?ré& 4’n?tã ¥Où=Ïæ 4 ö@t/ }‘Ïd ×puZ÷GÏù £`Å3»s9ur ÷LèeuŽsYø.r& Ÿw tbqßJn=ôètƒ   [7] » چون آدمی رنج و زیانی به او رسد ما را بدعا بخواندو چون نعمت و دولت به او
دادیم گوید این نعمت با علم و کاردانی نصیب من گردید! (چنین نیست) بلکه این وسیله
آزمایش آنها است ولی اکثرشان نمی دانند.

در این آیه هم انسان مطرح است که در هنگام گرفتاری خدا را
می خواند و چون مشکلش حل شد می گوید که با علم و کاردانی خودم آن را برطرف نمودم!
این همان طرز تفکری است که «قارون» هم داشت و می گفت: من این مال و ثروت فراوان را
به وسیله علم و دانش خویش به دست آورده ام و هر کس اینچنین فکر منطقی داشته باشد،
فکرش فکر توحیدی نیست بلکه قارونی است.

قارون می گفت: « !$yJ¯RÎ) ¼çmçFÏ?ré& 4’n?tã AOù=Ïæ ü“ωZÏã [8]» و نعمتهای خداوند را که در اختیار او قرار گرفته بود به حساب علم
وتخصص خود می گذاشت! ولی قرآن کریم می فرماید «وَ ما بِکُممِن نِعمَة فَمِنَ الله [9]»
هر چه شما نعمت دارید از جانب خداوند به شما افاضه شده است، و در سوره «زمر» نیز
می فرماید  «ô‰s% $olm;$s% tûïÏ%©!$# `ÏB öNÎgÎ=ö7s% !$yJsù 4Óo_øîr& Nåk÷]tã $¨B (#qçR%x. tbqç7Å¡õ3tƒ   öNåku5$|¹r’sù ßN$t«Íh‹y™ $tB (#qç7|¡x. 4 tûïÏ%©!$#ur (#qßJn=sß ô`ÏB ÏäIwàs¯»yd öNåkâ:ŠÅÁã‹y™ ßN$t«Íh‹y™ $tB (#qç7|¡x. $tBur Nèd tûï̓Éf÷èßJÎ/   [10]»
کسانی هم که پیش از آنها بودند این را می گفتند (که مال و ثروت را به تدبیر خود به
دست آورده ایم) امّا بی نیازشان نکرد آنچه را اندوختند و کیفر زشتی و بد کاریهائی
که انجام دادند، بآنها رسید وآنهائی که از این مردم ظلم کردند، بزودی به کیفر
کردارشان خواهند رسید که از قهر و قدرت خداوند رهائی نخواهد یافت.

آیات
دیگری نیز در قرآن وجود دارد که با این دسته چهارم از آیاتی که دلالت بر فطری بودن
توحید دارد، مناسبت دارند ولی مادر اینجا بهمین مقدار اکتفا می نمائیم.

آیات
محبت

دسته
ششم از آیات مزبور، آیات محبت است، یعنی آن طائفه از آیات که دلالت دارند بر اینکه
انسان در حالت عادی – نه در حالتهای استثنائی و خطر – بدنبال محبوب واقعی خویش
است. قرآن کریم در سوره انعام احتیاج حضرت ابراهیم (ع) رامطرح نموده که در آن به
طلوع و افول ماه، خورشید و ستاره استدلال نموده و می فرماید که هیچیک از اینها خدا
نیستند و حد وسط این برهان راهم، محبت قرار داده است. بعضی این استدلال را، برهان
حدوث دانسته و گفته اند چون اینها آفل و حادث اند، نیاز به محدث دارند، بعضی دیگر
آن را به برهان حرکت و برخی به برهان امکان حمل نموده اند ولی ظاهراً چنین نیست،
این احتیاج از آیه (75) سوره، به بعد به این ترتیب شروع می شود:

«وَ
کَذلِک نُری اِبراهیمَ مَلَکُوتُ السَّمواتِ وَ الأًرضِ وَ لیَکُونُ
مِنَالمُوقِنینَ. فَلَمّا جَنَّ عَلَیهِ اللَّیلُ راکَوکَباً قالَ هذا رَبّیِ
فَلَمّا اَفَلَ قالَ لااُحِبُّ الافِلِینَ» ما به ابراهیم باطن آسمانها و زمین را
نشان دادیم تا بهمقام یقین نائل شود. پس چون شب تاریک نمودار شد ستاره ای دید،گفت:
این پروردگار من است، چون آن ستاره غروب کرد، گفت چیزیکه افول کننده است او را
دوست ندارم.

در
پایان این احتجاج و استدلال در آیه (83) می فرماید:«وَ تِلکَ حُجّتُنا آتَیناها
إبراهیمَ عَلی قَومِهِ نَرفَعُ دَرَجاتٍ مَن نَشاءُ إنَّرَبَّکَ حَکِیمٌ عَلِیمُ»
این است حجتی که ابراهیم را بر قومش دادیم، مامقام هر کس را بخواهیم رفع می
گردانیم. خدای تو حکیم و دانا است:این استدلال چنانچه گفتیم روی برهان حرکت نیست،
و احتجاجی که ابراهیم با طاغوت عصرش «نمرود» نموده است بر اساس برهان محبت می
باشد، ولی اگر کسی بخواهد آن رابا برهان حدوث یا حرکت و یا نظم هم انطباق دهد،
امکان پذیراست امّا آنچه که در این برهان مطرح است، مسأله محبتمی باشد که می
فرماید: من آفل و زودگذر را دوست ندارم چه اینکه در مسائل عقلی و جهان بینی و
شناخت، صحبت از دوست داشتن و سلیقه نیست و گرنه وقتی ابراهیم میگوید: من ستاره ای
را که غروب دارد دوست ندارم، آن ستاره پرست می تواند بگوید: اگر تو آن را دوست
نداری، من دوست دارم! بنابراین، نمی تواناین احتجاج را حجت الهی و برهان عقلی
پنداشت، بلکه آیه می خواهد، دو مسأله را تبیین نماید:

یکی
اینکه انسان به دنبال محبوبی کامل است و دیگر اینکه محبوبش باید آفل نباشد.
بنابراین، ماه و ستاره لایق این نیستند که انسان به آنها محبت داشته باشد، چه
اینکه محبت، مسأله ای قرار دادی نیست که انسان با یک موجودی عقد و پیمان دوستی
ببندد، بلکه مسأله ای قلبی است و این محبت انسان متوجّه آن موجودی است که حی
لایموت است و فاطر و آفریدگار آسمانها و زمین می باشد. بنابراین محبوبهائی که
دارای این صفت نیستند و انسان آنها را انتخاب نموده است، از باب خطا و اشتباه در
تطبیق است، چرا که غیر از او لایق این محبت نیست.

قرآن
به ما نیز می گوید که در ملکوت آسمانها و زمینبنگریم «óOs9urr& (#rãÝàZtƒ ’Îû ÏNqä3n=tB ÏNºuq»yJ¡¡9$# ÇÚö‘F{$#ur
.. [11]»
آیا در باطنآسمانها و زمین نظر نمی نمائید؟ . بدین ترتیب قرآن کریم افراد عادی را
نیز تشویق و ترغيب در ملکوت سموات و ارض نموده است و به آهنها خاطر نشان ساخته است
که راه نظر در ملکوت گشوده است، این دعوت نشانگر این است که رؤیت برای غیر انبیاء
نیز ممکن و میسور می باشد زیرا اگر چنین نبود، دعوت به آن بعمل نمی آمد، چنانچه
اگر رؤیت هلال محال بود، از ما نمی خواستندکه استهلال نمائیم لذا در کنار «تبارک
الّذی بیده الملک»ملکوت سموات و ارض هم وجود دارد، اگر کسی، آن اوّلی را نگریست، و
از آن پی به برهان حرکت و حدوث و دیگر براهین برد، اهل استدلال است، امّا اگر تا
آنجا نظر در ملکوت کرد که به باطن عالم راه برد، همان راه حضرت ابراهیم خلیل (ع)
راطی کرده است و علم حضوری برایش پیدا شده است، لذا رفتن به داخل آتش نمرود هم، در
راه محبت او برایش قابل تحمّل می شود و این علمی که انسان با نظر در ملکوت نصیبش
می شود علم حصولی نیست، بلکه از مواهب الهی است یعنی از بالا افاضه شده و به انسان
می رسد.

کفار
بر مؤمنین تسلطی ندارند توضیح اینکه در قرآن فرموده است: «وَ لَن یَجعَلَ اللهُ
لِلکافِرِینَعلی المُؤنیِنَ سَبِیلا [12] »
خداوند هیچگاه برای کافرین نسبت به اهل ایمان سلطه و تسلطی قرار نداده است، منظور
پیروزی ظاهری کفار که گاه بر مؤمنین پیدا می نمایند نیست و گرنه در قرآن آمده است
که: «ذلِکَ بِأَنَّهُم کانُوا یَکفُرُونَ بآیاتِ اللهِ وَ یَقتُلُونَ النَّبِییِّنَ
بَغَیرِالحَقِّّ .. [13]»
چون دست از عصیان و ستمکاری بر نداشتند، به آیات خدا کافر گشتند و انبیاء را بنا
حق کشتند. آزار و اذیت های نمرود هم به حق ابراهیم (ع) از این قبیل است که سلطه
ظاهری است.

در
زمان امام صادق (ع) عده ای پیدا شده بودند که برای تطهیر دستگاه خلافت اموی از
فاجعه عظیم کربلا،می گفتند: حضرت ابا عبدالله (ع) به دست عمال یزید در کربلا کشته
نشده است، بلکه او همانند عیسی (ع) به آسمان بالا رفته است، مگر ممکن است فرزند
رسول خدا (ص) را شهید کرد، زیراخداوند می فرماید: «وَ لَن یَجعَلَ اللهُ
لِلکافِرِینَ عَلَی المُؤمنِینَ سَبِیلا» !!

امام
صادق (ع) به شاگردانش فرمود: به آنها بگوئید که معنی آیه این است کفار در مقام
احتجاج و برهان ممکن نیستبر مؤمنین غلبه کنند، زیرا از منطق صحیحی برخوردار نیستند
ولی با زور و قلدری غلبه ممکن است، چنانچه انبیاء را بنا حق به شهادت رساندند. و
بدین ترتیب امام جلو این تبلیغ سوء را گرفت.در هر صورت ابراهیم (ع) با این حجت که
همراه با رؤیت ملکوت بود، قومش را مقهور خویش گردانید ولی این دوستی ومحبتی که
حضرت ابراهیم (ع) از آن دم می زند دوستی عاطفی نیست، بلکه دوستی عبودیّت است که
صرفاً متوجه خدا است ودر کنار آن دوستی، شخص دیگری وجود ندارد، چه اینکه انسان
دارای دو قلب نیست که در یکی محبت بخدا را قرار دهد و در دیگری دوستی دیگری را «ما
جَعَلَ اللهُ لِرَجُلٍ مِن قَلبَینِ فيجَوفِهِ» [14]
مقداری از این قلب را هم نمی توان از حبّ خدا برایمحبت دیگری خالی ساخت زیرا در آن
صورت با هوس پر شدهو تبدیل به شرک می گردد.

لذا
علی (ع)در دعائی که به کمیل آموخته است،می فرماید: «وَ قَلبِی بِحُبِّکَ
مُتَیَّماً».

حضرت
ابراهیم چنین محبتی خالص نسبت به خداوند دارد و لذا در اجرای فرمان او تا آستانه
ذبح فرزندش پیش می رود. و در آن بیابان تفتیده و سوزان که از آب و گیاه و هر انسان
دیگر خالی است، زن و فرزندش نوزادش را می گذارد و در پاسخ همسرش که می گوید: ما را
به چه کسی می سپاری؟ می گوید: بخدا.

این
برهان فطری بصورت یک صغری و کبرای منطقی درآمده: هذا آفل و الافل لا یکون محبوباً،
فهذا لیس بمحبوب. وقتی انسانبرهان فطرت را بخواهد تبیین نماید باید در قالب خاص
خودشباشد، مانند اینکه اگر خواست عربی سخن بگوید یا بنویسد بایدهر یک از مبتدا و
خبر، جایش مشخص بوده و از نظر اعراب مرفوع باشد نه اینکه خارج از محدودۀ قواعد
نحوی هر چیزی خواست بگوید. در اینجا نیز آنچه در اندیشه اش می گذرد درقالب صغری و
کبرای منطقی تبیین می نماید. یعنی در قالبی که عقل آن را می پذیرد و فطرت با آن
سروکار دارد، زیرا چه درتبیین و چه در تعلیل باید موازین اصول منطقی کاملاً مراعات
گردد. با این تفاوت که این برهان، موادش یافتنی است نه استدلالی. یک وقت انسان در
مواد عقلی بحث می نماید ومی گوید: هذا متغیر و کل متغیر حادث فهذا حادث. هذا حادث
ولکل حادث محدث فهذا له محدث. ولی یک وقت از نهاد خود سخن می گوید. در این صورت هم
اگر بخواهد آن را با روش ادبی بیان کند باید روی نکات ادبی آن وقت نماید و اگر با
روش منطقی بیان می کند باید در قالب منطقی و با رعایت موازین، آن را تبیین نماید.

ادامه
دارد

عیب
جوئی

·       
رسول اکرم (ص): «لا
تطلبوا عثرات المؤمنین فان من تتبّع عثرات اخیه تتبّع الله عثراته و من تتبّع الله
عثراته یفضحه و لوفی جوف بیته».(اصول کافی ج 2 ص 355)

اشتباهات
و لغزشهای مؤمنین را جستجو و پی گیری ننمائید،چه اینکه هر کس لغزشهای بردار مؤمنش
را جستجو نماید خداوند لغزشهایش را دنبال نموده (و بحسابش بنویسد) و خداوند
لغزشهای هر کس را دنبال کند، او را رسوا سازد، گر چه در درون خانه اش(آن لغزش پیش
آمده) باشد.

·       
امیر المؤمنان
(ع):«من اشد عیوب المرء ان تخفی علیه عیوبه».(غرر الحکم ص 190) بدترین عیبهای
انسان این است که عیبهایش بروی مخفی باشد.

·       
امام سجاد (ع):«..
کفی بالمرء عیبا ان ینظر فی عیوب غیره مایعمی علیه من عیب نفسه او یؤذی جلیسه او
ینهی الناس عمالا یستطیع ترکه».(اصول کافی ج 2 ص 46) این عیب برای انسان کافی است
که عیوب دیگران را درنظر گرفته و عیب خویش را نادیده گیرد، و یا اینکه هم نشینش را
آزار دهد و یا مردم را از چیزی نهی کند که خود نمیتواند آن راترک نماید.

·  
امام باقر(ع):«ان
اقرب ما یکون العبد الی الکفران یواخی الرجل الرجل علی الدین فیحصی علیه عثراته
وزلاته لیعنفه بها یوماما».(اصول کافی ج 2 ص 354) نزدیکترین حالت انسان به کفر
حالتی است که شخص با دیگری براساس دین طرح برداری ریخته و سپس لغزشهای او رابه
شمار آورد تا روزی وی را بوسیله آنها مورد سرزنش قرار دهد.

امام
صادق (ع):«احبّ اخوانی الیّ من اهدی عیوبی الیّ».(اختصاص 240) دوست ترین برادران
دینی من کسی است که عیبهایم را بهمن هدیه (و بازگو) نماید.

امام
صادق (ع):«من لقی اخاه بما یؤنّبه، انّبه الله فی الدنیا و الاخرة».(اصول کافی ج 4
ص 59) هر کس با برادر مؤمن خویش برخوردی عیب جویانه داشتهباشد، خداوند او را در
دنیا و آخرت سرزنش نماید.

امام
صادق (ع): «من عیّر مؤمناً بذنب لم یمت حتی یرکبه».

(اصول
کافی ج 4 ص 59) هر کس مؤمنی را بخاطر انجام گناهی سرزنش نماید، نمیرد تا آنکه خود
آن را مرتکب گردد.

تفسیر سوره لقمان

بازگشت و حسابرسی دقیق

آیة الله مشکینی

قسمت شانزدهم

«( ôìÎ7¨?$#ur Ÿ@‹Î6y™ ô`tB z>$tRr& ¥’n<Î) 4 ¢OèO ¥’n<Î) öNä3ãèÅ_ötB Nà6ã¥Îm;tRé’sù $yJÎ/ óOçFZä. tbqè=yJ÷ès? ÇÊÎÈ   »[1]

و پیروی از راه کسانی بنما که به سوی من آمده اند، سپس
بازگشت همه شما به سوی من است و من شما را از آنچه عمل می کردید آگاه خواهم ساخت.

در آیه قبل – که در شماره گذشته تفسیر شد – چنین آمده
بود:هر گاه پدر و مادر بکوشند تا تو موجودی را شریک من سازی که به آن آگاهی و علم
نداری، از آنان اطاعت مکن. فرزند در عین حال که باید موجبات رضایت پدر و مادر را
فراهم آورد ولی هرگزمجاز نیست مطالبی را که برخلاف اصول اعتقاداتی حقه است ازآنان
بپذیرد. اسلام خواهان این است که انسان هم معتقدند به اصول دین باشد و هم فروعی را
که از اینها منشعب می گردد بپذیرد، و چنانچه پدر و مادر، فرزند را به ضد یکی از این
روشهای اعتقادی فرا خواندند، نباید از آنان اطاعت نماید، پس در اینگونه موارد از
چه کسی باید پیروی نماید؟

ضوابط بجای روابط

آیه فوق تکلیف شرعی او را در این حالت بیان می نماید ومی
فرماید باید پیروی از خط کسی بنمائی که بسوی من بازگشته است. در اینجا نکته ای
نهفته است و آن نکته این است که اسلام دینی است منطقی و از نظر اصول اعتقادی و
فروع عملی،آنچنان قوی و غنی است که فوق هر فکر و اعتقاد و دستوری است و از این رو
می فرماید، مسلمان باید در هر شرائطی تنها تابع اعتقاد خویش بوده و تحت تأثیر هیچ
فرد یا مقامی قرار نگیرد،حتی پدر و مادر که خداوند خود درباره آنها توصیه خیر
نموده است، چنانچه بر خلاف اعتقاد دینی او نظری داشته باشند، نبایددر این مورد
تسلیم نظریه آنها شده و از عقیده اسلامی خویش چشم بپوشد و لذا می فرماید «فلا
تطعهما».

بدین تربیت می بینیم همیشه اسلام روی ضوابط پا فشاری نموده
و آنجا که میان روابط و ضوابط تعارضی پیش آید،هیچگونه ارزشی برای روابط معتقد نمی
باشد، گر چه در حد رابطه میان والدین و فرزند باشد که خود درباره آن سفارش نموده و
شکرگزاری از آنان را در ردیف شکر گزاری از خویش قرار داده است. پدر و مادری که
عمری برای فرزند زحمت کشیده وآسایش خویش را فدای آسایش او می نمایند، هنگامی که
برخلاف ضوابط اعتقادی فرزند سخنی می گویند، قرآن با قاطعیت می فرماید: از آنان
اطاعت مکن. پس تو ای مسلمان در هر مقام و مسئولیتی که قرار داری سعی کن که روابط
را بی ربط سازی وجز ضوابط چیزی را ملاک عمل خویش قرار ندهی!

بازگشت به فطرت

انابه به معنی رجوع و بازگشت است. خداوند انسان را بافطرتی
آفریده است که جهت حرکت و آهنگ او بسوی خلق می باشد و از این رو هر گاه تحت تأثیر
جاذبه های مادّی و یا جنسی و یا مقام و … قرار گیرد و از فطرت، انحراف مسیر پیدا
نماید،ناگاه متوجه انحراف خویش شده و به سوی خالق باز می گردد، البته از باب خطای
در تطبیق گاه خلق با موجود دیگری اشتباه گرفته می شود. و نیز همیشه چنین نیست که
انابه وجود داشته باشد، بلکه ممکن است فردی تا آخر زندگی در انحراف بسر بردو
چنانچه احیاناً در بعضی حالات ولحظات متوجه خداوندگردد، مجدداً خدا را فراموش
نموده و بهمان مسیرانحرافی خویش ادامه دهد. زیرا در باطن انسان تمایلات و کششهای
مختلفی قرار دارد که انسان را بسوی انحراف می کشاند. مثلاً انسان دارای شهوت است،
و از اینرو بطور طبیعی به سوی آن کشیده می شود. انسان دارای حرص و آز است و لذا
تمایل به احتکار، ثروت اندوزی و غیره دارد. انسان دارای غضب، حبّریاست است و دنبال
آنها می رود، اینها همه کششهائی است که در نهاد انسان نهفته شده و چنانچه آدمی
آنها را تعدیل نکند وخود را از مسیر صحیح ارضاء ننماید به انحراف کشیده می شود.کشش
دیگری هم در نهاد انسان قرار دارد که کشش به سوی خدا است، که به او می گوید: این
جهان را خالقی است و باید بجانب او توجه کرده و روی آورد. « óOÏ%r’sù y7ygô_ur ÈûïÏe$#Ï9 $Zÿ‹ÏZym 4 |NtôÜÏù «!$# ÓÉL©9$# tsÜsù }¨$¨Z9$# $pköŽn=tæ 4 Ÿw Ÿ@ƒÏ‰ö7s? È,ù=yÜÏ9 «!$# 4 šÏ9ºsŒ ÚúïÏe$!$# ÞOÍhŠs)ø9$#  ÆÅ3»s9ur uŽsYò2r& Ĩ$¨Z9$# Ÿw tbqßJn=ôètƒ    »[2] روی
بجانب آئین پاک اسلام آور؛ این فطرتی است که خداوند خلق را بر آن آفریده است و
دگرگونی و تغییر درآفرینش خدا راه ندارد، این است دین و آئین محکم و استوار.

عظمت و شکوه وقتی تجلّی می نماید که در میان این کششها و
کشمکشهای غرائز و فطرت توحیدی، انسان راه خدا را انتخاب نماید، راهی که با فطرت او
هماهنگ است.

انسانی که هواهای نفس او را بسوی دنیا و مادیات فرا می
خوانند، حب مال و آسایش او را بسوی مال اندوزی و راحت طلبی می کشاند و حب مقام بسوی
احراز یا حفظ مقام، بهر صورتی که ممکن شود سوق می دهد، و غریزه شهوت به طرف اعمال
منافی با عفت دعوتش می کنند، اگر او در این میان، راه خدا را انتخاب نماید، جوهر و
عظمت انسانی خود را بروز داده است.

قرآن کریم در این زمینه چنین می فرماید:«
$¯RÎ) çm»uZ÷ƒy‰yd Ÿ@‹Î6¡¡9$# $¨BÎ) #[Ï.$x© $¨BÎ)ur #·‘qàÿx. »[3] ما
راه را به انسان ارائه دادیم و او را هدایت به صراط مستقیم نمودیم تا او چه راهی
را انتخاب نماید و در نتیجه شکر گزار و یا کفران کننده باشد. علمای بزرگ،شهدا،
مؤمنین واقعی و خالص، ابوذرها، سلمان ها و امثال آنها جزء کسانی هستند که با انابۀ
الی الله دارند و راه را پیدا کرده اند.قرآن می فرماید: ای انسان ها! اگر پدران و
مادران شما، به شمادستوری که مخالف با اسلام و عقیده شما بود دادند، حق
نداریددستور آنان را اطاعت نمائید «فلا تطعهما»، بلکه شما موظفید که بحکم عقیده و ایمان
خویش از کسانی پیروی نمائید که درصراط مستقیم اند و بسوی من باز گشته اند «و اتبع
سبیل من أَناب إلیّ» پس خداوند راه را در این آیه شریفه برای فرزندان روشن ساخته
است تا کسی نگوید: چون پدر و مادرم چنین دستوری دادند، اطاعت نمودم!! زیرا اطاعت
در مسائل و احکام شرع،تنها باید از خدا و بوسیلۀ بندگان شایستۀ خدا باشد.

«ثُمَّ إلَيَّ مَرجِعُکُم»

در شماره قبل معنای «إلیّ المصیر» را معنی نمودیم «إلیّ
مرجعکم» نیز بهمان معنی است، یعنی شدن شما و بازگشتتان بسوی من است. ما انسانها
چون رود عظیمی در حرکتیم ومی رویم و از کانال مرگ به ابدیت می پیوندیم و آنجا به
لقاء الله می رسیم.

«فَأُنَبِّئُکُم بِما کُنتُم تَعمَلُونَ»پس از لزوم شکر
گزاری از خداوند و سپس شکر گزاری از پدر و مادر می فرماید: مواظب خویش باشید که
بازگشت شما بسوی من است و در آن هنگام شما را از آنچه امروز عملمی نمائید، آگاه
خواهم کرد. تمام کارهای بدنی و فکری که اعتقاد به شرک و غیره است در آن روز، مورد
سئوال و رسیدگی قرار می گیرد.

آگاهی، محاسبه، مجازات در روز قیامت سه کار انجام می گیرد:

اوّل – آگاه ساختن افراد از کارهائی که در دنیا انجام داده
اند، تا هر انسانی نسبت به کارهائی که انجام داده وگناهانی که مرتکب شده مجدداً
مطلع گردد.

دوّم – رسیدگی و محاسبه اعمال.

سوّم – مجازات و پاداش آنها.

در این آیه فقط مسأله آگاه ساختن افراد با عمالشان مطرح است
و آن دو مسأله در آیات دیگر بیان گردیده است.

تمام کارها در آن روز به انسان خاطر نشان می شود،کارهای
مخفی یا علنی؛ خوب یابد؛ فکری و یا عملی. «فأنبئکمبما کنتم تعملون» پس این جمله
مربوط به این است که اعمال انسان در روز قیامت برایش آشکار می گردد، قرآن کریم
درباره آن روز در جای دیگر می فرماید:

« tPöqtƒur çŽÉi|¡èS tA$t6Ågø:$# “ts?ur uÚö‘F{$# Zoy—Í‘$t/ öNßg»tR÷Ž|³ymur öNn=sù ö‘ÏŠ$tóçR öNåk÷]ÏB #Y‰tnr& (#qàÊ̍ããur 4’n?tã y7În/u‘ $yÿ|¹ ô‰s)©9 $tRqßJçF÷¥Å_ $yJx. ö/ä3»oYø)n=yz tA¨rr& ¥o§tB 4 ö@t/ óOçF÷Hxåy— `©9r& Ÿ@yèøgªU /ä3s9 #Y‰Ïãöq¨B yìÅÊãrur Ü=»tGÅ3ø9$# “uŽtIsù tûüÏB̍ôfßJø9$# tûüÉ)Ïÿô±ãB $£JÏB ÏmŠÏù tbqä9qà)tƒur $oYtGn=÷ƒuq»tƒ ÉA$tB #x‹»yd É=»tGÅ6ø9$# Ÿw â‘ÏŠ$tóムZouŽÉó|¹ Ÿwur ¸ouŽÎ7x. HwÎ) $yg8|Áômr& 4 (#r߉y`urur $tB (#qè=ÏJtã #ZŽÅÑ%tn 3 Ÿwur ÞOÎ=ôàtƒ y7•/u‘ #Y‰tnr&   »[4]

بخاطر بیاور روزی که کوهها را به حرکت در می آوریم و زمین
را آشکار و ظاهر می بینی و همه آنها (انسانها) را محشور می نمائیم و احدی را
فروگذار نخواهیم نمود.

آنها همه در یک صف به پروردگارت عرضه می شود (و به آنها
گفته می شود) شما همگی نزد ما آمدید آن گونه که در آغاز شما را آفریدیم امّا شما گمان
می کردید ما موعدی برایتان قرار نخواهیم داد.

و کتاب (کتابی که نامه اعمال همه انسانها است) در آنجا
گذارده می شود، اما گنهکاران را می بینی که از آنچه در آن است ترسان ومتوحش اند و
می گویند: ای وای بر ما! این چه کتابی است که هیچعمل کوچک و بزرگی نیست مگر اینکه
آن را بحساب آورده است؟!تمام اعمال خویش را حاضر می بینند و پروردگارت به کسی ظلم
نمی نماید.آن روز، روز بر ملا شدن و آشکار گردیدن اعمال نیک و بد انسانها است و هر
کس شناخته می شود که در دنیا چگونه آدمی بوده است، لذا در دعا وارد شده است: «فَلا
تَفضَحنِی عَلی رُئُوسِ الأَشهادِ» خداوندا! در آن روز، مرا در میان مردم بواسطه
افشا ساختن اعمال و گفتارم، مفتضح و رسوا نساز.

« ¢Óo_ç6»tƒ !$pk¨XÎ) bÎ) à7s? tA$s)÷WÏB 7p¬6ym ô`ÏiB 5AyŠöyz `ä3tFsù ’Îû >ot÷‚|¹ ÷rr& ’Îû ÏNºuq»yJ¡¡9$# ÷rr& ’Îû ÇÚö‘F{$# ÏNù’tƒ $pkÍ5 ª!$# 4 ¨bÎ) ©!$# ì#‹ÏÜs9 ׎Î7yz ÇÊÏÈ   ».[5]

پسرم! اگر باندازه وزن دانه خردلی (عمل خوب یا بد ازتو
سرزده) باشد و در دل سنگی یا در گوشه ای ازآسمانها و زمین قرار گیرد خداوند آن را
(در قیامت برایحساب) می آورد که خداوند دقیق و آگاه است.حسابرسی دقیق

در آیه قبل فرمود: بازگشت شما مردم بسوی من است و من شما را
از اعمالشان با خبر می سازم، بدین ترتیب ملاحظه می نمائید که آیه فوق با آیه پیش
از آن کاملاً ارتباط می یابد و بمنزلۀ بیان و توضیحی برای آن آیه می تواند بحساب
آید. خردل در فارسی هم به کار می رود و به حبّه های خیلی ریز گفته می شود که مانند
دانه خشخاش است و رنگش سیاه می باشد، آیه فوق می فرماید: چنانچه عملی انجام دهید
که در مقایسه با دیگر اعمال به وزن و کوچکی دانه خردلی هم باشد و آنچنان آن عمل را
در پنهانی و خطا مرتکب شده باشید که از دید همه کس مخفی باشد، آنچنان که دانه ریز
خردل اگر در دل سنگی بزرگ و سنگین و یا در درون کره عظیم زمین نهفته باشد، و یا آن
عمل در برابر دیگر اعمال آنقدر کوچک باشد، مانند دانه ریز خردلی در برابر کرات و
اجسام بزرگ در فضای بی کران آسمان؛ خداوند آن را برای حساب در دادگاه قیامت
حاضرخواهد ساخت، چرا که خداوند لطیف و خبیر است و از تمام اعمال و کردار موجودات
ریز و درشت عالم آگاه می باشد.بنابراین، اگر کوچکترین عملی از تو سر زد، چه آن عمل
درحضور کسی انجام گیرد و یا از دید همگان برای همیشه مخفی بماند، در روز قیامت،
بحساب خواهد آمد. شخصی پس از سالها که از فوتش می گذشت به خواب یکی از دوستانش
آمد، آن دوست از وضعیت او سئوال نمود، آن شخص گفت: از آن وقت که مرده ام تا کنون
گرفتار یک کار کوچکی هستم که در زندگی از من سر زده است. دوستش پرسید: چه کاری؟
گفت:روزی از خانه به قصد مسجد بیرون رفتم، باری هیزم از در خانه ام می گذشت، من
دست دراز نموده و یک چوب کوچکی را از آن،برای خلال کردن دندانهایم جدا نمودم و این
زمان طولانی که مرده و از تو جدا گردیده ام در برابر این سؤال قرار دارم که: چرا
به مال مردم بی اجازه، دست درازی کردی؟!

بنابراین، کامپیوتر محاسبه قیامت، بسیار دقیق و باریک بین است،
تمام کارهای کوچک و بزرگ فکری و بدنی را به حساب می آورد. این اعمال در آن کتابی
که بر گردن انسان است نوشته شده « ¨@ä.ur ?`»|¡SÎ) çm»oYøBt“ø9r& ¼çnuŽÈµ¯»sÛ ’Îû ¾ÏmÉ)ãZãã ( ßl̍øƒéUur ¼çms9 tPöqtƒ ÏpyJ»uŠÉ)ø9$# $Y7»tFÅ2 çm9s)ù=tƒ #·‘qà±YtB  ù&tø%$# y7t6»tGÏ. 4’s”x. y7Å¡øÿuZÎ/ tPöqu‹ø9$# y7ø‹n=tã $Y7ŠÅ¡ym [6]  » اعمال هر انسانی را به
گردنش آویخته ایم و روز قیامت کتابی برای او بیرون می آوریم که آن را در پیش خویش
گشوده می یابد ( به او می گوئیم)کتابت را بخوان کافی است که امروز خود حسابگر خود
باشی.پرونده اعمالش را به گردن افکنده و در قیامت برای حساب حاضرش می سازند، هر
کاری از انسان صادر شد، آن کار را به گردن و عهده او ثبت می نمائیم، ما کارهای
انسان را حلقه گردنش می سازیم مانند گردن بندی که در گردن زنان است، وقتی که در
قیامت حاضر شد مجموعه این کارها پرونده عمل او را تشکیل می دهد، آنگاه به او دستور
می دهیم: نامه اعمالت را بخوان،کافی است که خود درباره خود قضاوت نمائی. این کتاب
ظاهراً غیر از کتابی است که اعمال تمام بندگان در آن ثبت می شود و در همین بحث به
آن اشاره شد، بلکه این آیه به کتاب کوچک اعمال انسان نظر دارد.

آیات سه گانه آخر سوره «زلزلة» همین موضوع را بیان کرده
است: « 7‹Í³tBöqtƒ â‘߉óÁtƒ â¨$¨Y9$# $Y?$tGô©r& (#÷ruŽãÏj9 öNßgn=»yJôãr&    `yJsù ö@yJ÷ètƒ tA$s)÷WÏB  >o§‘sŒ #\ø‹yz ¼çnttƒ   `tBur ö@yJ÷ètƒ tA$s)÷WÏB ;o§‘sŒ #vx© ¼çnttƒ » در آن روز قیامت مردمبطور پراکنده محشور گردند تا اعمال خویش را ببینند، پس
هر کس باندازه ذرّه ای کار خیر انجام داده باشد آن را خواهید دید و هر کس بقدر ذره
ای کار زشت مرتکب شده باشد، آن را خواهد دید.

ذرّه چیست؟ شما وقتی به اطاقی که از پنجره آن نور خورشید به
داخلش می تابد نگاه کنید، اجسام بسیار ریز و معلقی را در هوا می بینید، به آنها
ذره گفته می شود. خداوند متعال می فرماید:هر کس کار خیر یا شری
که به کوچکی ذره ای باشد، در دنیا انجام دهد، روز قیامت، آن را خواهد دید.

تا
اینجا سخن ما درباره وضعیت انسان در قیامت بود که درسوره لقمان و در چند سوره دیگر
ذکر شده است ولی راجع به کیفر و پاداش اعمال در این آیات اشاره ای نشده است و در
آیات دیگر مطرح گردیده که در جای خود از آن بحث خواهد شد. ادامه دارد

درسهائی
از نهج البلاغه

شناخت خداوند

خطبه 186                  
آیت الله العظمی منتظری

خَضَعَتِ الأشیاءُ لَهُ ، وَ ذَلَتُ مُستَکِینَةً
لِّعَظَمَتِهِ، لا تَستَطِعُ الهَرَبَ مِن سُلطانِهِ إِلی غَیرِهِ فَتَمَتَنِعَ
مِن نفعِهِ وَ ضَرِّهِ ، وَ لا کُفَلَهُ فَیُکافِئَه ُ، وَ لا نَظِیرَلَهُ
فَیُساوِیَهُ، هُوَ المُفنِی لَها بَعدَوُجُودِها ، حَتّی یَصِیَرَ مَوجُودُها
کَمَفقُودِها ، . . . ،موضوع بحث، تفسیر خطبه 186 از نهج البلاغه (شرح مرحوممحمد
عبده) یا 288 (شرح مرحوم فیض الاسلام) بود که سراسراین خطبه راجع به خدا و صفات
خداوند است. دنبالۀ خطبه راپی می گیریم:

«خضعت الأشیاءِ له و ذلّت مستکینةً لعظمته».

تمام موجودات خاضع و فروتن در برابر خدا و خوار و تسلیم در
مقابل بزرگواری او هستند.

خضوع تکوینی

تمام اشیاء و موجودات خضوع تکوینی در برابر خداوند دارند،
یعنی چه بخواهند و چه نخواهند، چه بدانند و چه ندانندخاضع و ذلیل در برابر عظمت او
و تسلیم اویند. مثل این استکه گفته شود: تمام اعضا و جوارح انسان در مقابل خواستۀ
جان او تسلیم اند و خضوع دارند؛ این مطلب یک حقیقت امکان ناپذیراست، چه انسان توجه
داشته باشد و چه نداشته باشد، زیرا ارادۀ انسان است که بر انگیخته از جان و روان
او است و این اراده است که به دست و پا و چشم و گوش و سایر اعضای بدن حرکت می
بخشد. ولی سرانجام تمام اراده ها بازگشتشان به ارادۀ خداوند است، پس تمام حرکات و
سکنات موجودات بستگی به ارادۀ خدا دارد و از این روی همه در برابر او خاضع و تسلیم
عظمت و بزرگواری حق تعالی می باشند.

«لا تستطیع الهَرَب من سلطانه الی غیره».این موجودات توان
فراز از سلطنت و قدرت حق تعالی و رفتن به سوی موجود دیگری ندارند.

اگر کسی بخواهد از زیر سلطنت خدا بیرون برود، باید جائی
رابرای خود سراغ داشته باشد که در حیطۀ قدرت حق تعالی نیستو مخلوق او نمی باشد! و
چنین چیزی محال است. برای اینکه تمام آسمانها و زمین و افلاک پهناور، جلوه ای
بسیار کوچک و حقیر از وجود خدا است. بنابراین، راه فرار و گریز برای هیچ موجودی
وجود ندارد، و همه باید سر بزیر و خاکسار در برابر خالق و آفریدگار خود باشند.

«فتمتنع من نفعه و ضَرّه».

موجودات نمی توانند به سوی دیگری بگریزند تا از سود و زیان
خداوند امتناع ورزند و سر باز زنند.کسی را یارای آن نیست که از سلطنت و قدرت
الهیبگریزد به این بهانه که از هر نفع و ضرری که خدا به او می رساند، سر باز زده و
امتناع ورزد. و مگر چنین چیزی ممکن است؟ اصلاً انسان و تمام موجودات مقهور ارادۀ
حق تعالی هستند؛ اگر خدا بخواهد به آنها سود می رساند و یا زیان می دهد، و آنها را
حقّ امتناع و یا رد کردن نمی باشد. کسی نمی تواند بگوید: خدایا من از سود رسانی تو
(و العیاذ بالله) بیزارم، چرا مرا به دنیا می آوری؟! یا بگوید: من از تو چیزی نمی
خواهم، تو هم مرا نکُش و از بین نبر!! سراسر وجود موجودات عالم، احتیاج است و نیاز
به ذات باریتعالی، پس نمی توان از قدرت خداوند فرار کرد و یا از نفع و ضرر و پاداش
و کیفر او امتناع ورزید.

«و لا کفء له فیکافئه».هیچ همطرازی برای خدا وجود ندارد که
با او همطرازی وهمتائی کند.

خداوند موجود کامل غیر متناهی است که دوّمی برای او فرض نمی
شود و تمام موجودات، جلوه های وجود او می باشند،پس موجودی که همطراز خدا باشد و با
او برابری کند، وجودندارد و محال است وجود داشته باشد.

در مباحث گذشته گفتیم: همانگونه که نور غیر متناهی، ممکن
نیست دو تا شود زیرا اگر دو تا شوند هر دو متناهی می شوند بهاین معنی که اوّلی
کمال دومی را ندارد و دوّمی کمال اوّلی راندارد پس نمی شود نور غیر متناهی بیش از
یکی باشد، همچنین هستی غیر متناهی هم بیش از یکی فرض نمی شود برای اینکه اگر دو تا
باشد، هر دو متناهی می شوند، آنچه این دارد، آن دیگری ندارد و آنچه آن دارد این
ندارد، لذا هستی غیر متناهییکی است که هیچ جفت و همطرازی برایش ممکن نیست باشد.

پس خداوند موجودی غیر متناهی است که برای او همطراز و هم جفتی
محال است وجود داشته باشد. کُفء: کُفو و همطراز می باشد. در سوره «توحید» می
خوانیم: «ولم یکن له کفواً  أحد»و او را
همطراز و مانندی نیست. کُفو، کُفُو، کُف، وکُفُ، هرچهار وجه صحیح و به یک معنی
است.

یکافئه: مکافأه از باب مفاعله بمعنای برابری کردن و مثلو
مانند بودن است.

«ولا نظیر له فیساویه».و او را همتا و مانندی نیست که با او
برابری کند.

این جمله تقریباً معنای جملۀ گذشته را دارد. یعنی: هیچ
موجودی که نظیر و همطراز خدا باشد، وجود ندارد تا اینکه بتوانددر قدرت و عظمت و
اراده با خداوند مساوی و برابر باشد، زیرااگر نظیری پیدا کرد، دو تا می شوند و دو
تا که شدند مرکّب می شوند زیرا هر یک از یک جزء مشترک و یک جزء مختص ترکیب یافته و
مرکب محتاج و نیازمند است و اصلاً محال است واجب الوجود بیش از یکی باشد.

«هو المفنی لها بعد وجودها، حتّی بصیر موجودها کمفقودها».

او خدائی است که پدیده ها را پس از هستی نابود می سازد تا
اینکه هست آنها نیست و نابود گردد.

نابودی پدیده ها

خداوند تمام موجودات را پدید آورده و پس از وجودشان، آنها
را فانی و نابود می سازد، تا جائی که موجودات عالم مانند مفقود و گم شده شوند که
گویا قبل از این وجودی نداشته اند. آنگونه که از قرآن و روایات استفاده می شود و
تا اندازه ای علم نوین نیز آن را تایید و ثابت می کند، این است که خورشید- مثلاً –
با اینکه در حال نور افشانی است، روزی خواهد فرا رسیدکه در اثر تمام شدن ئیدروژن
آن، بی فروغ و بی نور شود. در قرآن می خوانیم: «اذا الشمس کوّرت و اذا النجوم
انکدرت» آن هنگامکه خورشید در هم پیچیده شود و ستارگان تاریک شوند.

و همچنین در قرآن می خوانیم: «یوم نطوي السّماء
کطیِّالسّجلّ للکتب» روزی که آسمان را در هم بپیچیم همانند سجلّیکه کاغذهایش در هم
پیچیده می شود. در اینجا نکته ای نهفته است که ثابت می شود آسمانها بکلّی نابود
نمی شوند بلکه در هم پیچیده شده و ظهوری نخواهند داشت، زیرا مثال به سجل می زند.
کتابهائی که در گذشته بوده است مانند کتابهای زمان ما نبوده، بلکه صفحه ای را می
نوشتند، بعد صفحۀ دیگری را بهآن می چسباندند و برای حفظ کردن صفحه ها، آنها را دور
هم می پیچیدند که هر وقت خواستند، سجل را باز کرده و صفحه ها ظهور پیدا کنند. و تا
وقتی که سجل نوشته ها بسته بوده، نوشته ها قابل خواندن نبوده است چون در درون آن
پیچیده شده بوده است ولی آن هنگام که سجل را باز می کردند صفحه ها ظهور و بروز پیدا
می کردند. در آیۀ گذشته خداوند پیچیده شدن آسمانها را به پیچیده شدن نوشته ها در
سجلّ تشبیه می کند که آن صحیفه ها ونوشته ها نابود نشده اند ولی در لابلای سجل،
پیچیده شده وبی خاصیّت شده اند، گویا وجودی ندارند.

و در هر صورت آیات زیادی دربارۀ تحوّل شگرف در عالم طبیعت،
آمده است که از آن جمله می فرماید: «یوم تبدّل الأرضغیر الأرض و السموات» روزی که
زمین، به صورت زمینی دیگرتغییر شکل دهد و آسمانها همچنین. و در سورۀ زلزله می
فرماید:«اذا زلزلت الأرض زلزالها و اخرجت الأرض اثقالها» روزی که زمین را زلزله ای
سخت فرا گیرد و آنچه در درونش است، بیرون ریزد. بالاخره روزی تمام زمین و آسمانها
و ستارگان و افلاک وکهکشانها در هم پیچیده شوند و بی خاصیّت گردند و زندگی در آنها
نابود شود و تمام اجسام از بین بروند و تنها ارواح و جانهای مردم، به قدرت خداوند
باقی بمانند ولی از جهان طبیعت چندان اثر محسوسی دیده نشود که گوئی قبلاً موجود
نبوده است، و تنها ذات باریتعالی است که باقی می ماند و هرگز تبدّل و تحوّلی در او
پدید نیاید زیرا که او جسم نیست. «کلّ من علیها فان و یبقی وجه ربّک ذوالجلال و
الاکرام» هر که روی زمین زیست می کند، فانی و از بین رفتنی است و ذات پروردگارت که
صاحب جلال و ارجمندی است، باقی و ماندنی است.

اجمالاً یک نحوه از هم پاشیدگی و بهم خوردنی در عالم ماده و
طبیعت، چه پدیده های علویش و چه پدیده های سُفلیش، به وجود خواهد آمد. و این
منافات ندارد با آن مطلب که گفته می شود: انسان با مردن فانی نمی شود زیرا آنچه
اثر انسان می ماند وجود جبروتی و ملکوتی او است. زیرا انسان سه نشئه[1] دارد:

نشأت انسان

1- وجود مادّی و ناسوتی: که همین بدن مادّی ما است و مربوط
به عالم مادّه است و پس از مردن، متلاشی می شود.

2- وجود ملکوتی: که عالم مثال است.

3- وجود جبروتی: که عالم عقل است و انسانیّت انسان به آن
است و با مردن از بین نمی رود و فانی نمی شود.

درهر صورت، انسان به مردن فانی نمی شود، و آنچه متلاشی می
شود، جسم مادّی و طبیعی او است، و هرگز بقاء وشخصیت انسان به این بدن ناسوتی نیست
بلکه شخصیّت انسان به همان چیزی است که دارای علم و ادراک و حیات و اراده می باشد
و آنکه از این عالم به عالم دیگر منتقل می شود، او است، و آنچه پس از مرگ فانی نمی
شود، پوست و گوشت واستخوان او می باشد، مانند ماری که پوست می اندازد که اگر یک
شخص ظاهر بین آن پوست را ببیند خیال می کند، مار است ولی در حقیقت چیزی جز پوست آن
نیست که پس از گذشت زمان مشخصّی از آن جدا شده و بجایش پوست دیگری بر بدن مار ظاهر
می شود.

انسان هم در طول عمرش، شاید چندین بار، سلولهای بدنش تجدید
شود زیرا همواره اجزاء و سلولهای بدن در حال تحلیل وتلاشی است و امّا درعالم برزخ،
انسان با جسم مثالی به آنجا می رود که نمونۀ ضعیفی از جسم مثالی را در خواب می
توان دید بعضی در حالی که بدن طبیعی در رختخواب آرمیده است، انسان با بدن مثالیش
به باغ  و راغ و بیابان می رود، گردش می
کند و لذّت می برد و یا اینکه خود را در زندانی تنگ می یابد و رنج می برد. در
روایتی آمده است که خداوند خواب را بر بشر مسلّط کرده تا اینکه بفهمد جهان دیگری
ورای این جهان مادّه و طبیعت وجود دارد.

روح برای همیشه زنده است

بنابراین، وقتی گفته می شود که انسان فانی می شود،معنایش
این نیست که فانی محض می شود زیرا اگر بواسطۀ مردن، فانی محض شود، مسئله معاد درست
نمی شود. چرا که اگر ما با مردن، هم بدنمان متلاشی شود و هم روح و جانمان از بین
برود، در روز قیامت، آن ما نیستیم که متنعّم یا معذّب می شویم زیرا خداوند موجود
دیگری به شکل و قیافۀ ما خلق می کند و آن دیگر ما نیستیم و این خلاف عدالت است که
ما درجهان مادّه، اعمالی – چه خوب و چه بد – مرتکب شده باشیم و دیگری بجای ما
مجازات شود. و لذا تنها بدن ظاهری ما است که متلاشی می شود و گرنه روح و روان ما
هرگز معدوم نمی شود بلکه همیشه باقی و زنده است. یکی از مسائلی که در فلسفه مطرح
است و ابن سینا آن را از مسائل بدیهی و ضروری فلسفه می داند که هیچ نیازی به
استدلال ندارد، این است که: «اعادۀ معدوم ممتنع است» پس اگر چیزی معدوم محض شده،
محال است دوباره موجود شود.

به عنوان مثال: اگر شما با یک قطعه موم، گنجشکی را ساختی،
پس از آن، موم را بهم زدی و صورت گنجشک را از بین بردی، گر چه از دو دقیقه یک
گنجشک دیگری به همان شکل و هیئت بسازی، آیا این گنجشک عین همان گنجشک اوّلی است یا
مثل آن است؟ با کمی دقّت متوجه می شوی این مثل آن است ولی هرگز امکان ندارد عین آن
باشد، چرا که صورت و شکل اوّلی از بین رفته و شکل جدیدی درست شده است. پس آنچه
معدوم و نیست شد، محال است دوباره موجود شود.

و همچنین است انسان؛ اگر در روز قیامت، خداوند موجودی را به
شکل من یا شما خلق کند، او ربطی به ما ندارد بلکه یک موجود جدیدی است و از این روی
خداوند محال است او رابجای ما عقاب کند یا پاداش بخشد. چون او اعتراض خواهد کرد
که: من در دنیا نبوده ام که مستحق عقاب یا ثواب باشم! این منطق ملاً نصر الدین است
که گوسالۀ دیگری را بجای گوساله اش که فرار کرده بود، می زد. و هنگامی که به او
اعتراض کردند؛ گفت: این گوساله را اگر رها کنید از آن گوساله تندتر می دود!!

بنابراین، عقاب و ثواب قیامت باید از آنِ همان انسانی
باشدکه در این عالم معصیت یا کار خیر کرده است، پس بامردن من و شما فانی نمی شویم
گر چه بدنمان متلاشی شود.اکنون هم بدن ما، عین همان بدنی که قبلاً داشته ایم
نیست،زیرا آن سلولها در اثر حرکت و زمان از بین رفته اند ولی شخصیّت ما باقی است
به این معنی که آنچه در گذشته یاد گرفته ایم، یا حوادثی برای ما رخ داده است، همه
را به مغز خود سپرده ایم و به یادمان مانده است در صورتی که آن اعصاب و سلولها و ذرات
مغز و دیگر اعضای بدن ما تحلیل رفته و سلولهای دیگری جای آنها را گرفته است، پس
آنچه متبدّل شده بدن ما است و گرنه شخصیّت ما بحال خود باقی است.

بنابراین، اعادۀ معدوم محال است ولی آنچه در این عالم جلوه
دارد، جلوه های مادّی و طبیعی آن همه از بین می روند، گر چه از سخنان حضرت علی (ع)
چنین بر می آید که همه اشیاء و موجودات غیر از انسانها نیز فانی مطلق نمی شوند.

حضرت می فرماید: او خدائی است که موجودات را پس از پدید
آمدن، از بین می برد به نحوی که موجود آنها مانند مفقودشان می گردد، یعنی بی
خاصیّت می شوند. حضرت دراینجا مطلب رامنحصر در انسانها نکرده بلکه تمام پدیده های
عالم را منظور نظرداشته اند و نفرموده اند که: موجودات فانی محض شده و بکلی ازبین
می روند بلکه می فرماید: بقدری متلاشی می شوند که گویا آیه های قرآن نیز استدلال
کردیم که خورشید بی فروغ می گردد و ستارگان در هم می پیچند و زمین بلرزه در می آید
و کوه ها از هم پاشیده می شوند ولی در هیچ آیه ای نفرموده است که از بین می روند و
نابود می شوند.

تعبیری که قرآن در مورد آسمانها و آنچه در آنها وجود
دارد،به کار برده است، کلمه «نطوی» یا بهم پیچیدن است که بحث از آن گذشت. و همین پیچیده
شدن معنایش این است که موجودات باقی هستند ولی بی خاصیّت می شوند مانند سجلی که پر
از صحیفه ها و نوشته ها باشد ولی چون مانند طومار پیچیده شده است، نوشته هایش ظهور
و بروز ندارند و قابل مطالعه و خواندن نمی باشند.

در هر صورت، ما با مردن، معدوم محض نمی شویم بلکه ازاین
عالم مادّه، به عالم برزخ منتقل می شویم ولی چون در اینجهان بدنمان از بین می رود
و متلاشی می شود، ظهور و بروزی در این جهان نخواهیم داشت و به فراموشی سپرده می
شویم ولی انسانیّت ما همچنان باقی خواهد بود و در عالم برزخ و از آن پس در عالم
آخرت، متنعم یا معذب خواهیم بود. خداوند ما را با لطف و رحمت خویش مورد عفو قرار
دهد و در آخرت متنعّم گرداند.

ادامه دارد

پانزدهم
شعبان روز
تحقّق حق و نابودی باطل

کعبۀ
درگه تو قبلۀ ارواح و عقول                خاک پاک ره تو، سجده گه مردوزن است

حضرت
امام زمان، مهدی موعود (عج) در پگاه پانزدهم شعبان سال 255 هجری در سامرّا (سرَّ
من رای) به دنیاآمد و با به دنیا آمدن این مولود فرخنده، آیۀ « جاء الحق و زهق
الباطل ان الباطل کان زهوقاً » تحقّق یافت، چرا که در آن روز، شخصیّتی پا به دنیا
گذاشت که وجودش مژده و بشارتی است برای شیعیان و پیروانش و نقمت و عذابی است برای
تمام ستم پیشگان و زورگویان دوران.

امام
زمان (عج)به دنیا آمد و پنهان از دید مردم، در خانۀ امام عسگری (ص) نگهداری می شد
تا از دست ظالمان بنی عباس که همچون فرعون در پی قتل او بر آمده بودند، محفوظ
بماند. ولی بمناسبتهائی برای بعضی از خواص که مورداطمینان و اعتماد اهل بیت بودند
ظاهر می شد تا اینکه اصل ولادت حضرت بقیة الله برای شیعیان ثابت شود و به یقین
برسند.پدر بزرگوارش امام حسن عسگری (ع)می فرماید:« بنی امیه و بنی عباس شمشیرهای
خود را (برای نابودی ما) بر ما فرود آوردند زیرا می دانستند که در خلافت، حقّی
ندارند ومی ترسیدند خلافت در جایگاه خویش قرار گیرد. از این روی کوشش در قتل
خاندان رسول خدا (ص)و از بین بردن دودمانش داشتند تا شاید از تولّد قائم آل محمد
(ص) جلوگیری نموده یا او رابقتل برسانند و خدا نخواست که امرش را بر یکی از آنان
آشکار سازد(و امام را به آنان بنمایاند). جز این است که خداوند می خواهد نورخود را
به کمال برساند گر چه مشرکان را خوش نیاید».

آری!
همانگونه که حضرت موسی (ع) را از ترس فرعون پنهان داشتند و در جوانی نیز خود می
فرماید: «ففررت منکم لماخفتکم فوهب لي ربی حکماً و جعلني من المرسلین» [1] –
هنگامی که از شما ترسیدم، فرار کردم تا آنکه پروردگارم به من علم و حکمت عطافرمود
و از پیغمبران و مرسلین قرار داد.و همانگونه که حضرت ادریس مدت 20 سال از ترس امّت
گمراهش که دعوت حق را نپذیرفتند پنهان شد …و همانگونه که حضرت عیسی از دست
یهودیان جنایتکار به بالا شتافت تا از کشته شدن در امان بماند …و همانگونه که
پیامبر بزرگ اسلام (ص)سه سال در شعب ابی طالب مخفی شد تا زنده بماند و سه روز در
غار حراء ازدیدگان قریش پنهان بود … همچنین خدا خواست این حجّت خود را بنا به
مصالحی در پشت پردۀ غیبت نگهدارد تا ضمن محفوظ ماندن از جور جائران، بر تمام شئون
زندگی امّت خودواقف باشد و مانند ما منتظران، آن بزرگورا نیز منتظر روزی باشدکه
فرمان حق رسد و با ذوالفقارش از کافران و ظالمان انتقامی سخت بگیرد و مسلمانان را
پس از آن همه رنج و محنت، ازدست ستمگران رهائی بخشد و این کشتی متلاطم را به سوی
ساحل رهائی، رهنمون شود.

علَّت
غیبت

در
نامه ای که به سفیر و نماینده اش محمد بن عثمان «ره» می نویسد: آمده است:«و أمّا
علةَّ ما وقع من الغیبة، فإن الله عزوجل یقول: «یا ایها الذین آمنوا لا تسئلوا عن
اشیاء ان تبدلکم تسؤکم»[2]
… و اما وجه الانتفاع بی في غیبتی، فکالا نتفاع بالشمس اذا غیَّبها عن الأبصار
السحاب.و اني لأمانٌ لأهل الأرض کما ان النجوم أمانٌ لأهل السَّماء. فأغلقوا باب
السؤال عمّا لا یعنیکم و لا تتکلفوا ما قد کُفیتم و اکثروا من الدعاءبتعجیل الفرج، فإن في ذلک فرجکم و السّلام علی من اتّبع الهدی».[3]

و اما علَّت و حکمت غیبت، خداوند می فرماید: ای مؤمنان، از
چیزهائی که اگر برای شما روشن شود، برایتان خوشایندنباشد، نپرسید … و امّا
چگونگی استفاده از من در غیبت وپنهانیم مانند استفاده از آفتاب است هنگامی که
ابرها آن را ازدیدگان پنهان سازند. و همانا من مایۀ امنیت و آرامش برای اهل زمین
هستم همانگونه که ستارگان، امان اند برای اهل آسمان.

پس در سؤال کردن را از آنچه به شما مربوط نمی شود بر خود
ببندید و بهمین مقدار که گفته شد بسنده کنید و اصرار نورزید، وبرای تعجیل فرج،
بسیار دعا و نیایش کنید که در آن فرج و راه حل مشکل شما خواهد بود. و سلام بر آنان
که راه هدایت رامی پیمایند.

از این نامۀ امام چنین بر می آید که:

1- غیبت آن بزرگوار را مانند احکام شریعت مقدّسه بایدبدون
چون و چرا و تعبُّداً پذیرا باشیم و هر چه خدا خواسته است باجان و دل قبول کنیم
چرا که پنهان شدن حضرت از دیدگان ما،امری است از سوی خداوند که خود مقدّر و مقرّر
فرموده و شاید درتوان ما نباشد که بر سرّ غیبت و فلسفۀ آن برآئیم و همین بس که از
خود امامان معصوم (ع)رسیده است که خداوند، قائم آل محمد را برای نگهداشتن از کید
دشمنان، از دیده ها مخفی کرده، بپذیریم و بیش از این در پی درک فلسفه غیبت
نباشیمزیرا اذهان و عقول ما از رسیدن به حقایق امور ناقص و قاصر است.

هان! مگر نه بسیاری از پیامبران، بنابر مصالحی، از ترس
امّتهای خود، مدَّتی را در پنهانی بسر بردند؛ تا آنجا که پیامبربزرگ اسلام (ص) نیز
برای مصلحتی که اقتضای دعوت بود سه سال در شعب ابی طالب و تحت حمایت عموی بزرگوارش
مخفی بود و سه روز در غار حراء، پنهان از چشم مشرکین گذراند، پس چه می شود اگر
خداوند برای نگهداشتن آخرین حجت خود که حامل تمام میراثهای انبیاء و ائمه است و
احیا کنندۀ سنّت های جد بزرگوارش (ص)می باشد و پوزۀ تمام جبّاران روزگار را به خاک
می مالد؛ او را در پناه خود حفظ کند و تا مصلحت اقتضا نکرده، ظاهر نسازد؟!

شباهت با پیامبران

محمد بن مسلم گوید: خدمت امام باقر (ع) رسیدم و به خاطرم
گذشت که از قائم آل محمد (ص)پرسشهائی بکنم، حضرت ابتداء فرمود:«ای محمد بن مسلم!
در قائم آل محمد پنج شباهت از پنج پیامبرمی باشد: یونس بن متی و یوسف بن یعقوب و
موسی و عیسی و محمّدکه درود خدا بر آنها باد.

اما شباهت او به یونس (ع)، بازگشتن از غیبت است که اگر چه
عمر زیادی بر او گذشته، جوان و برنا ظاهر شود.

و امّا شباهتش به یوسف بن یعقوب (ع)، پنهان بودن از خواص و
عوام است (که هیچ کس او را نشناسد) همانگونه که حضرت یوسف از برادرانش مخفی بود و
حتی امر بر پدرش یعقوب (ع) نیز مشتبه شد گر چه مسافت بین او و پدر و برادران و
خانواده اش خیلی نزدیک بود.

و امّا شباهتش به موسی (ع)، طول خوف و غیبتش و مخفی
نگهداشتن ولادتش [4] و رنج
پیروانش پس از غیبتش می باشد که چقدر اذیت و آزار دیدند تا اینکه خداوند اذن در
ظهورش داد و او رایاری کرد و بر دشمنانش پیروز ساخت.

و امّا شباهتش به عیسی (ع) اختلاف زیادی که اختلاف کنندگان
درباره او نمودند تا آنجا که برخی گفتند: هنوز عیسی به دنیا نیامده و گروهی گفتند
مرده و گروهی دیگر معتقد شدند که کشته شده و او را به دار آویخته اند.

و اما شباهتش به جدّش مصطفی (ص)، خروج او باشمشیر و کشتن
دشمنان خدا و دشمنان رسول خدا (ص)و جباران و طاغوتیان است و همانا او توسط شمشیر و
رعُب (ایجاد رعب در دل دشمنان) پیروز می شود…

سرّ طولانی بودن غیبت

و امّا سرّ طولانی بودن غیبت بنابر آنچه از روایات استفاده
می شود این است که مؤمنان و پیروان مخلص اهل بیت در اینمحنت طولانی آزمایش شوند و
خوب از بد شناخته شود تا سیه روی شود هر که در او غش باشد. و همچنین برای این است
که دنیا آمادۀ استقبال از او باشد یعنی بقدری فساد و ظلم و تباهی زیاد شود که هر
کس در انتظار آن مصلح جهانی روزشماری کند و زمینۀ ظهور فراهم آید، ولی در هر صورت
مسئله غیبت نیز از مسائلی است که نباید در آن فرو رفت بلکه همانگونه که حضرت می
فرماید باید به درگاه حضرت حق نیایش کرد و باتضرّع و زاری از خدا خواست فرج را
نزدیک گرداند و گره ازمشکلها بدست حجّت خود باز گشاید.

استفاده از امام در غیبت

2- حضرت می فرماید: چگونگی استفاده از وجود من دردوران غیبت
مانند استفاده موجودات از آفتاب است در حالی که ابرها آن را مخفی نگهداشته اند.
یعنی گر چه گاهی ابرها از نظرظاهر مانع دیدن آفتاب می شوند ولی آفتاب همچنان از
پشت ابرها نورافشانی می کند و جهان را گرم و نورانی نگه می دارد؛امام هم همینطور
است.

جابربن عبدالله انصاری از پیامبر اکرم (ص)می پرسد:
آیاشیعیان در ایام غیبت قائم آل محمد (عج)از او استفاده می کنندو بهره ای می برند؟
حضرت می فرماید: «اي والذي بعثني بالنبوه، انَّهم لینتفعون به و یستضیئون بنور
ولایته في غیبته کان تفاع الناسب الشمس و ان جلّلها السحاب. [5]

آری!
سوگند به آن خدائی که مرا به پیامبری مبعوث گردانید، آنان در غیبتش از او بهره می
برند و از نور ولایتش روشنائی می جویند همان گونه که مردم از آفتاب بهره می برند
گر چه ابرها آن را پنهان کرده است.

ما
شیعیان نه تنها معتقدیم که وجود امام و حجّت خدا در زمین ضروری و لازم است و اگر
لحظه ای امام در بین مردم نباشد، سطح زمین با هر چه روی آن است به قعر آن فرو می
روند[لساخت الأرض بمن علیها]و همانگونه که آفتاب اگر نباشد، حیات در زمین نخواهد
بود،لحظه ای اگر امام معصوم در دنیا وجود نداشته باشد، اثری اززندگی و حیات نخواهد
ماند؛ بلکه بالاتر از این ما معتقدیم، امام زمانمان در میان ما هست، او ما را می بیند
و ما او را نمی بینیم،او شاهد اعمال و کردار ما است و همواره صحیفه اعمال ما
رابررسی و ملاحظه می کند. ما معتقدیم امام زمان (عج) در جبهه های نبرد حق علیه
باطل حضور می یابد و رزمندگان عزیز ما را یاری می بخشد و برای پیروزی اسلام بر کفر
دعا می کند. و خلاصه ما معتقدیم امام زمان تمام کارهائی را که بر عهدۀ حجّت خدا در
زمان حضور است، در ایّام غیبت به عهده دارد و ما در تمام احوال و اوضاع به او
نیازمندیم. و همانگونه که امام دستور داده اند بجای سئوال و پرسش از راز غیبت،
بایدپیوسته از خدا بخواهیم فرج آن حضرت را نزدیک گرداند تا ستمگران و طاغوت ها
بدست مبارکش نابود شوند و  مستضعفین وارث
زمین گردند.

ای
که در ظلّ لواي تو کند گردون جای                نوبت
رایت اسلام بر افراشتن است

وجه
تشابه امام با آفتاب

و
امّا وجه تشابه حضرت با خورشیدی که ابرهای تیره آن را پنهان کرده اند:

اول
– آن که پیامبر اکرم (ص)و جانشینان بر حقّش (امامان معصوم) حجتهای خدا بر زمین و
واسطه های فیض می باشند و ببرکت آنها نور وجود و هدایت به مارسیده است و همانگونه
که عارفان و اولیای خدا گویند: هر چه دست توسّل به سوی آنان بیشتر دراز شود، پرده
های جهل و نادانی بیشتر زدوده می شود و راه های معرفت و شناخت گشوده ترمی گردد و
هر چه مردم از آنان دورتر شده و فاصله بگیرند، پرتوهدایت کمتر به آنها می رسد و
بالاتر اینکه وجود آن بزرگواران است که عذاب را از امّت اسلامی رفع کرده است و
گرنه با این همه ظلم ها و جنایت ها و گناهان کبیره، سزاست عذاب الهی نازل شود ولی
به برکت وجود آنان خداوند بر مردم منّت نهاده و عذاب و بلا را از آنها دور ساخته
است. مگر ما خود شاهدنیستیم که در زمان ما تمام گناهان و جنایت هائی که امت های
پیشین در ادوار گذشته مرتکب می شدند، اکنون به مراتب بیشتر و قبیح تر، توسط گنهکاران
و جنایت پیشگان دوران ما، انجام می پذیرد ولی آنچه ما را از عذاب الهی (مانند مسخ
و غرق و و…) در این جهان مصون می دارد، وجود مبارک آخرین حقیقت الهی حضرت ولی
عصر (عج) است. و همچنان که این عذابها در زمان پیامبر اکرم (ص)و به خاطر
وجودمبارکش در میان مردم رفع شده بود، در این زمان نیز مرتفع گردیده است. خداوند
در این زمینه می فرماید: «و ما کان الله لیعذّبهم و انت فیهم» [6] –
و خداوند آنان را معذّب نمی گرداند مادام که تو (ای پیامبر) در میان آن هستی.

دوم
– همچنان که مردم انتظار بیرون آمدن خورشید، از پشت ابرهای تیره می کشند، تا بیشتر
از آن بهره مند گردند، در زمان غیبت شیعیان و محبّان و ارادتمندان آن حضرت نیز
همواره انتظار وجود مبارکش را دارند و هرگز نا امید نمی شوند. و همین امید است که
آنان را در تمام مراحل زندگی پیروز و موفق می گرداندو شجاعت و شهامت و اقدامی بی نظیر
عطا می کند که جهان مستکبر را به وحشت اندازند. و مگر همین امید دیدار نیست که
پیروانش صدیق آن بزرگوار را در میدان های رزم چنان استوار و پا بر جا قرار داده که
جهان را به حیرت و سردرگمی فرو برده وغبار ذلّت را بر پیشانی دشمنان نشانده و
پیروزیهای پی در پی را آفریده است.

سوم
– آن کس که با این همه آثار و معجزات و روایتها و احادیث، باز هم منکر وجود مبارکش
می باشد، مانند کسی است که منکر وجود آفتاب است هنگامی که در پشت ابرها از دیدگان
– به صورت ظاهر – پنهان و غایب می باشد، گر چه آثار وجودیش به جهانیان برسد.

در
خاتمه ضمن تجلیل و تعظیم این روز فرخنده که به میمنت زادروز مصلح بزرگ جهانی حضرت
ولی عصر (عج)، آغازهفته جهانی مستضعفین از سوی آیة الله العظمی منتظری تعیین شده
است و این انتخاب، حقَاً انتخابی مناسب و بجا است چرا که امروزدست تمام مستضعفین
به سوی او بلند است و همه با هم او را برای رهائی از بند ستمگران و دست یابی به
حقوق از دست رفته خویش،با نوای دلنشین «عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان» می خوانند.

فرا
رسیدن این روز خجسته و عید بزرگ اسلامی را به امام وامّت مسلمان در سراسر جهان
بویژه پیروان راستین آن حضرت در این سرزمین شهید پرور، تبریک و تهنیت عرض می کنیم
و همنوا با مرحوم آیت الله شیخ محمد حسین غروی اصفهانی (کمپانی) به درگاه مقدّسش
سرود استغاثه را زمزمه می کنیم:

ای حریمت کعبۀ توحید را رکن یمان                   آستانت مستجار است ودرت دار
الامان

چرخ
اعظم همچو گوئی در خم چوگان[7]
تُست       خرگهت راکهکشان آسمان یک ریسمان

شاهبازان فضای قدس را عنقاء جمع                 یکّه تازان محیط معرفت را قهرمان

شاهد زیبای بزم جمع جمع و شمع جمع            درّۀ بیضای وحدت، ناظم عقد جُمان[8]

هیکل جود و فتوّت را توئی انسان عین               خانۀ وحی و نبوّت را چراغ دودمان

چیست با فرمان توکلک[9]
قضا، لوح قدر                هر دو در دیوان
تو خدمتگزار و ترجمان

مادر گیتی طفیل طفل مطبخ خانه ات                خوان احسان ترا آباء علوی میهمان

در گلستان حقائق شاخۀ طوبی توئی                در چمنزار معارف، قدّ سر و تو
چَمان[10]

ای به طلعت صورتی بیرون زمرآت خیال              وی به رفعت سرّمعنائی که ناید
درگمان

قاب قوسین دو ابروی توای رفرف سوار               عالمی رامی زند برهم به آن تیرو
کمان

شاه اقلیم ولایت، مالک کون و مکان                  خسرو ملک هدایت، صاحب عصر و
زمان

ای کفیل دین و آئین، حافظ شرع مبین              کس ندارد جز تو میثاق الهی را ضمان

حجّت حق بر جهان و بهجت کون و مکان            گلشن دین از تو خرّم، روح ایمان
شادمان

مردم چشم دو گیتی روشن از دیدار تُست         همّتی ای روشنائی بخش چشم مردمان

ای خداوند حرم! ای محرم اسرار غیب!            تا بکی باشد حرم در دست این
نامحرمان؟

باز شد بیت الصّمد، بیت الصنم یا للأسف        کاسرا صنام کو؟شاها توئی دست همان

خانه های قدس حق را پای پیلان محو کرد         خاندان نجد را ایزد کند بی خانمان

خانه هائی را که برتر بود از سبع شداد           خانه هائی را که بودی رشک جنّات ثمان

خسروا صبر و تحمّل
پیشه کردن تا بکی           تیشه بی اندیشه
زن بر ریشۀ این ظالمان

اِستِفتائات
از حضرت امام خمینی دام ظله

اگر
فردی در گذشته که بانکها در صد ثابتی را به عنوان نزول از وام گیرنده دریافت
میکردند، وام گرفته باشد و با این وام خانه تهیه کرده، تکلیف وی در مورد عباداتی
که در این خانه انجام داده و درباره اصل این خانه چیست؟

بسمه
تعالی

اصل
فرض صحیح است و وام دریافتی ملک او شده و تصرفات در آن اشکال نداشته و ندارد.

رایج
است که افرادی خانه ای را اجاره می کنند و در ازاء مبلغی پول که به عنوان رهن به
موجر میدهند اجاره کمتری پرداخت مینماید آیاچنین اجاره ای صحیح است و تصرفاتی از
قبیل نماز و روزه در آن خانه چه حکمی دارد؟

بسمه
تعالی

اصل
اجاره گر چه مبلغ آن کمتر از نرخ عادله مقرر شده باشد صحیح است و تصرفات مستأجر در
عین مستأجره بی اشکال است ولی اصل قرار داد اجاره بنحو مزبور که به منظور کم کردن
مبلغ اجاره بها در برابر ربح وجه پرداختی به موجر به عنوان وام یا رهن انجام می
گیرد حرام است.

کسی
که رانندۀ اتومیبل شخص دیگری است اگر در برخی از موارد خود آن شخص رانندگی را عهده
دار شود تکلیف راننده اصلی در مورد نماز و روزه اش چیست؟

بسمه
تعالی

اگر به عنوان راننده،
مالک اتومیبل را در سفر همراهی کند حکم سفر شغلی مترتب است.

ای یاوران قرآن !

بر دشمنان بتازید

öNèdqè=ÏF»s% ÞOßgö/Éj‹yèムª!$# öNà6ƒÏ‰÷ƒr’Î/ öNÏd̓øƒä†ur öNä.÷ŽÝÇZtƒur óOÎgøŠn=tæ É#ô±o„ur u‘r߉߹ 7Qöqs% šúüÏZÏB÷s•B
.   ó=Ïdõ‹ãƒur xáø‹xî óOÎgÎ/qè=è% 3 Ü>qçFtƒur ª!$# 4’n?tã `tB âä!$t±o„ 3 ª!$#ur  îLìÎ=tæí  OŠÅ3ym

ای
مؤمنان! با آنان (کافران و دشمنان خدا)کارزار کنید که خداوند آنها را بدست شما
عذاب کند و خوار و ذلیلشان گرداند و شما را بر آنها پیروز و غالب نمایند و دلهای
اهل ایمان را شفا بخشد و خشم دلهایشان را (با این انتقام از کافران) فرو نشاند و
خداوند توبۀ هر که را بخواهد می پذیرد که او دانا و فرزانه است.

این
آیه شریفه، مؤمنان را در هر زمان و مکان ندا می دهد که هان ای مؤمنان! بر کافران و
دشمنان حق بتازید و با آنان قتال و کارزار کنید که خواست خدا است تا آن دشمنان خدا
را که همچنان در گمراهی و تباهی فرو رفته اند و تسلیم حق نمی شوند، بدست توانای

شما
عذاب کند.

آری!
گر چه دست، دست شما است ولی این همان عذاب الهی است که خدا می خواهد بر سر آنان
فرود آورد و آنان را در این دنیا معذّب گرداند که بدون شک در آخرت عذابی دردناکتر
و سخت تر، به انتظار آنها خواهد بود.

در
آیه 17 از سوره انفال می فرماید: « öNn=sù öNèdqè=çFø)s?  ÆÅ3»s9ur ©!$# óOßgn=tGs% 4 $tBur |Mø‹tBu‘ øŒÎ) |Mø‹tBu‘  ÆÅ3»s9ur ©!$# 4’tGu‘ 4 u’Í?ö7ãŠÏ9ur šúüÏZÏB÷sßJø9$# çm÷ZÏB ¹äIxt/ $·Z|¡ym 4 žcÎ) ©!$# ìì‹ÏJy™ ÒOŠÎ=tæ »
اين نه شمائید ای اهل ایمان كه آنها را می کشيد و از پای درمی آورید که خداوند
کافران را کشت و ای پیامبر ! چون تو – به سوی دشمنان – تیر انداختی، نه تو بلکه
خدا تیر انداخت ولی خداوند می خواهد مؤمنان را آزمایش و امتحانی نیکو کند و همانا
خداوند، شنونده و دانا به مصالح مردم است.

بنابراین،
شما که به وظیفه شرعی خود عمل می کنید و با آن جنایتکاران می جنگید و آنان را به
قتل می رسانید و یا مجروح می سازید، چون شما انجام وظیفه نموده اید، لذا خداوند
آنان راعذاب می کند و زخمی و مجروح می سازد و یا از بین می برد و شماواسطۀ این
عذاب الهی هستید. واینچنین خداوند شما خود رابوسیلۀ شما ذلیل و خوار می گرداند و
شما را بر آنها غالب و پیروز می نماید و دلهای مؤمنین را پس از آن همه رنج و محنت،
با این انتقام الهی، خشنود می سازد.

و
شما نیز ای رزمندگان عزیز اسلام و ای سربازان دلیر و با وفای امام زمان (عج)! بر
بعثیان کافر با تمام قدرت بتازید و این لانه های عنکبوتی را که در گوشه و کنار
مرزهای کشور ولی عصر ارواحنا فداءساخته اند نابود سازید و آن دشمنان خدا را هر چه
زودتر با ضربه های محکم و پی در پی، تار و مار کنید و شرّ صدّام و حزب بعث کافر را
ازسر دو ملّت عراق و ایران دور کنید و هرگز به آنها فرصت تجدید قوا ندهید.

ای
ارتشیان، پاسداریان و بسیجیان گرامی! اکنون ملت مسلمان ایران سر دو راهی عزّت و یا
ذّلت قرار گرفته است، پس اگر خواهان عزّت خویش و ذّلت ستمگران و جنایتکاران هستید،
دیگر جای درنگ نمانده است؛ هر چه زودتر کار جنگ را – بنا به خواست فرمانده کل قوا
حضرت امام خمینی (ره) یکسره کنید و بیش از این فرصت به دشمن اسلام ندهید که اینان
سخت ضربه خورده اند و نفسهای آخر را می کشند و باید بدست شما متعهّدات و مخلصان،
به عذاب الهی معذّب شوند و همچنان که در آخرت ذلیل و خوارند در دنیا نیز به ذلّت
تن در دهند و خداوند نیز – بی گمان – شما را یاری خواهد کرد که در همین آیه می
فرماید: « وَ یَنصُرکُم عَلَیهِم وَ یَشفِ صُدُورَ قَومٍ مُؤمِنینَ» – و خداوند
شما را بر آنها چیره و پیروز می نماید و دلهای شما را که از جنایتهای آن ددمنشان
بدرد آمده، بهبودی بخشد و خشمهای شما را با پیروزیتان فرو نشاند.

شما
که امروز پرچم «لا اله الا الله» را در دست گرفته اید و جان بر کف در جبهه های
نبرد حق علیه باطل، از اسلام و قرآن دفاع می کنید، بدانید که اگر خدا را مدّ نظر
خود قرار دهید که داده اید،خداوند با نصرت غیبی خود، شما را بر دشمنانتان پیروز
خواهد کردو بدست شما انتقامی سخت از آنها خواهد گرفت، ولی شما نه برای بدست آوردن
پیروزی که برای انجام وظیفه شرعی و پاسخ به ندای نایب امام زمان (عج) بجنگید تا هم
پیروز شوید و هم بالاترین پاداش اخروی را کسب نمائید.

به
امید پیروزی هر چه سریعتر رزمندگان اسلام و راهیان کربلا.

بسم الله الرحمن الرحیم

جنگ در حساسترین فراز خود

نویسنده به یاد دارد بیست سال پیش در اولین سالهائی که حضرت
امام مدظله به عراق تبعید شده بودند برای چند تن از وعاظ اصفهان که علاقه داشتند
امام را زیارت کنند ولی می ترسیدند وقت ملاقات خصوصی گرفته و در یکی از روزها که
حضرت امام مدظله برای زیارت مخصوصه امام حسین (ع) در کربلا مشرف بودند به اتفاق آن
آقایان به خدمت معظم له رسیدیم. حضرت امام مدظله ضمن سخنان مهمی خطاب به ایشان در
مورد مقابله با شاه مزدور و ساواک جهنمی اش چنین فرمودند: اینها حالت سگ درنده را
دارند. اگر در مقابل آنان جا خالی کردید و حالت ترس و فرار بخود گرفتید به شما
هجوم می کنند. یک روز می خواهند که سکوت کنید و فلان چیز را نگوئید اگر گوش کردید
فردایش می گویند به فلان باید دعا کنید و بعد دستور می دهند که جنایات آنان را
توجیه و تعریف کنید و همینطور تا بی نهایت شما را تعقیب می کنند تا نابودتان
نمایند و اگر در مقابل آنها ایستادید و شجاعانه به آنها حمله و هجوم بردید جا می
خورد، شما را رها می کنند و فرار می نمایند.

این ترسیم و معادله ای است واقع بینانه از وضعیت حاکمان
ستمگر در رابطه با ملتها که نقل و عقل و تجربه آنان را به اثبات رسانده است و
پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و فرار و سقوط ذلت بار شاه خائن نموداری بارز از
همین واقعیت است.

ولی از آنجا که جنگ بین حق و باطل جنگی است همیشگی و اجتناب
ناپذیر که از آغاز تاریخ، تا حاکمیت مطلق حق بدست حضرت مهدی (ع) همواره برقرار
بوده و خواهد بود بار دیگر ملت مسلمان ایران که به رهبری حضرت امام مدظله با
انقلاب عظیم خود نظام و تخت ستمشاهی را درهم کوبید و بزرگترین ضربه را بر پیکر
استکبار و کفر جهانی و مصالح آنان وارد کرد. در بوته آزمایش تاریخ قرار گرفت.

آمریکا و همدستان و مزدورانش بخود آمدند و برای انتقام از
اسلام و امت مسلمان ایران، سگ دست پروردۀ دیگری را بنام صدام با تمام نیرو تجهیز
کرده و به تجاوز و جنگ علیه جمهوری اسلامی گسیل داشتند و بدینسان عظیم ترین و
گسترده ترین جنگ تاریخ حق و باطل به وقوع پیوست.

صدام با سوء استفاده از شرائط خاص آن زمان همچون سگی درنده
به قصد نابودی نظام و انقلاب اسلامی به سرزمین ایران تاخت و تجاوز و جنایت و
ویرانگری را به اوج رساند و تمام قدرتهای شیطانی و مجامع و جوامع وابسته به آنها
خفقان گرفتند ولی دیری نپائید که با مقاومت و تهاجم شجاعانه امت اسلام فرار شجاعانه!
ارتش صدام آغاز شد و از همان وقت نغمه شوم آتش بس و صلح از سوی صدام و اربابانش
گوش جهان را پر کرد.

لیکن ملت مسلمان که از خصلت سگهای درنده بخوبی آگاه بود به
این تزویرها گوش فرا نداد و به مصداق «الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا» بر
پایداری خود افزود.

تاریخ جنگ همواره با پیروزی اسلام ورق خورد و در همان حال
صفها و مرزها بین حق و باطل مشخص گردید. پرده از چهره ها برداشته شد و ملتهای
منطقه بیدار شدند و دیدند رژیم بعث عراق که در پرده نفاق خود را پرچمدار رادیکال
ضد اسرائیل و ضد امپریالیسم جا زده بود نقاب از چهره برگرفت و با افرادی همچون
عرفات در کنار رژیم مصر و اردن و سعودی از آبشخور صهیونیسم و امپریالیسم سر آورد و
اگر این جنگ هیچ دست آوردی جز آشکار شدن ماهیت این رژیم ها و بیداری ملتها نداشت
کافی بود.

بهرحال اکنون جنگ به حساسترین فراز خود رسیده و تمام کفر با
تمام اسلام در مقابل هم قرار گرفته و جنگ احزاب «خندق» به گونه ای دیگر و در سطحی
گسترده تر دوباره شکل گرفته و این ضربه سرنوشت ساز رهروان حیدر کرّار (ع) است که
دیگر بار سرنوشت اسلام را رقم می زند و تداوم و گسترش آن را تضمین می نماید.

آری اکنون که گلوی رژیم مزدور و جنایتکار صدام در «فاوه»
زیر فشار مرگبار نیروی اسلام قرار گرفته و هجوم سیل آسای رزمندگان جان بر کف اسلام
برای تحقق پیروزی نهائی همچنان بسوی جبهه ها سرازیر است نه فقط صدام که شیطان بزرگ
و تمام قدرتهای شیطانی که پشت سر صدام ایستاده اند کابوس وحشتناک شکست و ناکامی را
در یک قدمی خود می بینند و مذبوحانه می کوشند ترس و وحشت خود را در لفافه تهدیدها،
مانورها و جابجائی ناوگانها پوشش دهند غافل از آن که ملت شجاع و بیدار ایران بخوبی
از ماهیت این سگهای درنده آگاهند و در عین حال که مشتاقند رودررو با دشمن اصلی بشریت
بجنگند و خلیج فارس وکرانه های آن را به گورستان آنها تبدیل کنند می دانند که اگر
آمریکا فقط با قدرت ناوگانها و تجهیزات پیشرفته نظامی اش می توانست در مقابل یک
ملت بزرگ بایستد در برابر یک انفجار که فقط توسط یک نفر! در مقر تفنگدارتش در
بیروت روی داد و بیش از دویست نفر از آنها را خاکستر کرد با وجود آن همه ناوگان در
مدیترانه آنگونه شتابزده و ذلت بار از لبنان فرار نمی کرد و اگر شرائط مناسب برای
دخالت مستقیم نظامی داشت لااقل در نیکاراگوئه که زیر سر ایالات متحده است و کلّ آن
از نظر کمّی و کیفی به اندازه یکی از استانهای ایران است وارد جنگ و عمل نظامی
مستقیم می شد. این از آمریکا تا چه رسد به مزدورانش در منطقه که مهمترین آنها مصر
است و نقاط ضعف

و مشکلات داخلی آن بر هیچکس پوشیده نیست و نمونه حرکت و عکس
العمل مردم

مسلمان مصر در مقابل احتمال دخالت مستقیم آن رژیم در جنگ
تحمیلی را چندی قبل شاهد بودیم.

بی گمان آمریکا و همدستان و مزدورانش آنچه را تا کنون می
توانسته اند علیه جمهوری اسلامی انجام داده اند و آنچه را انجام نداده اند نه آن
که نخواسته اند بلکه نتوانسته اند. آنها نه تحمل تلفات را دارند و نه افرادی را
دارند که در برابر میلیونها بسیجی عاشق شهادت، انگیزه جنگیدن داشته باشند و بی
گمان ماشین جنگی در برابر انسانهای جنگی محکوم به شکست است و در همینجا باید نکته
ظریفی را که یکی از مسلمانان مصری در مراسم حج به یکی از حجاج ایرانی گفته بود
متذکر شویم: آن مسلمان مصری گفته بود ما قبول داریم که جنگ شما با رژیم صهیونیستی
عراق و حامیانش یک جنگ نابرابر است ولی نه به آن مفهومی که در نظر ابتدائی تصور می
شود بلکه برعکس نابرابری این جنگ از این جهت است که اگر دشمنان اسلام ماشین جنگی و
تجهیزات مدرنی دارند شما در مقابل آنان بیشتر و قوی تر است! شما خدائی را دارید که
قادر علی الاطلاق است که آنها ندارند (ان ینصرکم الله فلا غالب لکم) شما ایمان
دارید که آنها ندارند (و لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون ان کنتم مؤمنین) و
شا میلیونها انسان شهادت طلب دارید که آنها ندارند ( …و اخری تحبُّونها نصر من
الله و فتح قریب و بشر المؤمنین) شما امام حسین (ع) و مکتب

عاشورا و کربلائی را دارید که آنها ندارند … پس درست است
که این جنگ نابرابر است ولی نابرابر به نفع شما و ما یقین داریم که شما با
برخورداری از چنین ویژگیها حتماً پیروز خواهید شد انشاء الله. و السلام

رحیمیان

امام خمینی ثابت و استوار(آیت الله شهید مطهری)

سرمقاله

دانستنیهائی از قرآن(ای یاوران قرآن!بردشمنان
بتازید)

استفتائات                                                     
از امام خمینی دام ظله

پانزدهم شعبان، روز تحقق حق و نابودی باطل

شناخت خداوند                                                آیت الله العظمی
منتظری

بازگشت و حسابرسی دقیق

سخنان معصومین(عیب جوئی)

فطری بودن گرایش به خداوند                               آیت الله جواد
آملی

امن از مکرالله در کتاب و سنت                            آیت الله محمدی گیلانی

بعثت رسول خدا(ص)                                       حجة
الاسلام و المسلمین رسولی محلاتی

از گوشه وکنار جهان

دستی که هرگز از سینه جدانشد(خاطره ای از جبهه)

ارتباط قند و پوسیدگی دندان                                دکتر بهمن نوابی

فضیلت ماه مبارک رمضان

پیام شهید

سنتهای جاهلی(ازدواح تحمیلی)

یاران امامان(هشام بن حکم)                               سیدمحمد جواد مهری

انقلاب اسلامی لبنان درسخنان مسئول جنبش امل
اسلامی

ساختار نظام اجرائی کشور                                   محمدرضا حافظ نیا

پاسخ به نامه ها

نگاهی به رویدادها

رهنمودهای امام و آیت الله العظمی منتظری

رهنمود ها

امام خمینی

*ملت ما حکومت عدل اسلامی را به جای
حکومت طاغوت ستم شاهی جایگزین و اسلام عزیز را بر ملت های تحت ستم در شرق و غرب
عرضه نموده است.

*مدت ایران توطئه های بی امان علیه
انقلاب اسلامی را به برکت خون شهدا و جانبازان خنثی کرد.

*بحمدالله تحلیل های علیل شرق و غرب
بی خبر از اسلام و قدرت ملت های اسلامی غلط از کار در امد و جمهوری اسلامی با قدرت
عظیم خود که از موهبت الهی نشات می گیرد به راه خود که همان راه مستقیم اسلام است
به پیش می رود. 19/11/64

*حفظ نظام جمهوری اسلامی بر همه
مسلمانان واجب عینی است حتی از نماز واجب تر است.

*خدا را شکر می کنم که خدمتگزار ملتی
هستم که چنین تحولی پیدا کرده و این تحول از خدا است.

*آن چیزی که در ایران حاصل شد و باید
آن را جزء معجزات حساب کنیم همان انقلاب درونی این ملت بود.23/11/64

آیت الله العظمی منتظری

*ما اگر بخواهیم در اینده از نظر
علمی مستقل و خود کفا باشیم راهی جز تقویت بنیه علمی دانشگاه ها نیست.

*بحث های معارف دینی و اخلاقی باید
کاملا با مطالعه و حساب شده و مستند به قرآن و حدیث و کلمات بزرگان دین باشد.

*انشاء الله با جرقه و انقلابی که از
قم اغاز شده است یک راهپیمایی 100 میلیونی بر علیه اسرائیل راه می افتد و مسجد
الاقصی و قدس را نجات  می دهد .

*اگر سران سرسپرده کشور اسلامی دست
از جنایت و سر کوبی برندارند چون صدام و حسین اردنی به سقوط کشیده می شوند

*ما بیک  وجب از خاک عراق نه احتیاج داریم و نه طمعی
داریم ولی برای رفع فتنه راهی جز پیشروی در جنگ نداریم.

*همین جوانان فداکار و از خود گذشته
مسلمانان بودند که افسانه آمریکا و اسرائيل و دیگر قدرت های اشغالگر در لبنان را
شکست دادند و آن ها را به فرار مجبور کردند.

*این که یک فرد را به خاطر داشتن
نقطه ضعفی در گذشته و یا حال بکوبیم و او را از صحنه خارج و طرد نماییم کار غلطی
است.

امام خمینی

* به آقایانی که از خارج می آیند عرض
می کنم نیایید ببینید و بروید ساکت بنشینید بروید وضع ایران را به ملت هایتان
بگویید به این رسانه های گروهی اعتراض کنید آن ها می خواهند اسلام را کنار بگذارند
آن ها به ما کاری ندارند به اسلام کار دارند.

23/11/64

نگاهی به رویدادها

جنگ

*سکوی پرتاب موشک عراق در غرب اروند
رود منهدم شد

17/11/64

*بصره در نخستین مرحله عملیات والفجر
8 در معرض آسیب جدی قرار گرفت.

21/11/64

*بدنبال آزاد سازي شهر فاو که بدست
پرتوان رزمندگان اسلام در عمليات و الفجر 8 و با رمز يا فاطمه الزهر انجام
کرديد،ارتباط دريايي رژيم عراق با جهان خارج قطع شد. 23/11/64

*تنها راه ارتباطی عراق با خلیج فارس
به کنترل ایران درآمد

24/11/64

*در عمليان (و الفجر- 8 ) 750
کيلومتر مربع اراضي عراقف آزاد و 22 فروند هليکوپتر سرنگون و  10 هزار نفرکشته و مجروح و 2 هزار نفر اسير
گرديدندو ضمنا 3 دستگاه رادار موشکي و 50 قيضه توپ پافندي الکتريکي به غنيمت  سپاهيان اسلام در آمد.

26/11/64

*هلیکوپتر هوانیزو ایران یک جنگنده
عراقی را سرنگون کرد.

27/11/64

*16 دستگاه تانک پیشرفته تی 72 وتی
62عراق سالم به غنیمت سپاهیان اسلام در آمد

*وسعت اراضی آزاد شده جنوب عراق از
مرز 800 کیلومتر مربع گذشت.

*اراضي شمالي جاده فاو –  القصر به تصرف رزمندگان اسلام در آمد.

*دستگاه های استراق سمع و سیستم را دار هدایت کننده تهاجمان عراق در خلیج فارس
سالم به غنیمت رزمندگان اسلام درآمد

28/11/64

*ستاد عملیاتی سپاه هفتم عراق به
تصرف کامل سپاهیان اسلام در آمد.

30/11/64

*رژیم عراق در یکي از وحشیانه ترین
جنایات خود با حمله یک هواپیمای مسافربری ایران 39 نفر را به شهادت رساند.

3/12/64

*چهار ضد حمله دشمن بانابودي يکهزار
تن ديکر از صداميان دفع شد.

4/12/64

*پاتک سه تيپ پياده ومکانيزه دشمن در
جبهه فاو بشدت سرکوب شد. دراين عمليات 500 تن از قوواي کفر کشته و يا زخمي شدند.

5/12/64

*شماره هواپیماهای سرنگون شده دشمن
در منطقه عملیاتی و الفجر 8 به 60 فروند رسید.

*یک فروند هلیکوپتر سوپرفرلئون عراق
در منطقه عملیاتی خارک سرنگون شد.

6/12/64

*با دومین حمله رزمندگان اسلام 40
شهرک و روستای منطقه عملیات به تصرف نیروهای اسلام در آمد

*با آزاد سازی 200 کیلومتری مربع از
شمال شرق سلیمانیه به ایران بر بخش وسیعی از استان سلمانیه تسلط یافت.

7/12/64

*با اجراي مرحله سوم عمليات و الفجر – 9تامنون 66 شهرک و
روستاي سليمانيه آزاد شد

8/12/64

جهان اسلام

*در حمله از سوی انقلابیون مسلمانان
عراقی رئیس حزب بعث شاخه السماوه و وزیر سابق جوانان عراق و هم چنین رئیس پلیس این
استان به هلاکت رسیدند.

*بيش ا زده هزار تن مسلمان در اعتراض
به تبديل  يک مسجد به معبد با هند ها و
پليس هند به زدو خورد پرداهتند. *امام جماعت مسجدي

*امام جماعت مسجد سيدني در استراليا
بخاطر اعتراض به امپرياليسم و صهيونيسم ا زاين کشور اخراج- شد.

* عمليات انقلابيون مسلمان عليه
صهيونيستها  د رجنوب لبنان، دهها کشته و
زهمي بجا گذاشت. 27/11/64

*تظاهرات دانشجويان مسلمان د
ربيگلادش 21 کشته و مجروح بجاي گذاشت.

28/11/64

*يکصدو چهل تن از سربازان دولتي و
اشغلگر روسي،باحمله انقلابيونمسلمان افغان يکشته و زخمي شدند.

*يک جوتن مسلمان ترک د رحاليکه شعا
رحک.مت اسلامي سر داده بود پرچم ترکيه را در استانبول پايين کشيد.29/11/64

*انقلابيون مسلمان افغاني 2 هواپيماي
قواي اشغالگذ ر شوروي را در ايالت پکتيا ي افغانستان سرنگون کردند.

1/12/64

*توسط انقلابيون مسلمان عراقي رئيس
سازمان امنيت شهر ناصريه به هلاکت رسيد.

3/12/64

*دو هلي گگوپتر ازتش اسرائيل توسط
انقلابيون مسلمان در جنوب لبنان سرنگون شد.

4/12/64

*در پي تظاهرات زنان مسلمان هند د
ردهلي نو ، پليس هند 171 زن مسلمان رادستگير کرد.

* موج گسترده و عظيم تظاهرات
مسلمانان ،قاهره و 5 شهر ديگر مصر را فرا گرفت.

*در تظاهرات انقنلابيون مصري، هتلهاي
لوکس قاهره که محل انعقاد قرارداد کمپ ديويد بود ونيز باشگاهها و کلوپهاي عياشي
شبانه به آتش کشيده شد.

8/12/64

اخبار داخلي

·       
در نخستين روز دهه فجر 56 روستا در استان باختران ا زنيروي برق برخوردار شدند.

·       
براي نخستين بار در ايران کنکور دوره دکتراي رشته علوم و تکنولوژي هسته اي
برگزاز شد

·       
قائم مقام و زير امور خارجه شوروي د رراس يک هيات سياسي وارد تهران شد

·       
تعداد نيروهاي تازه نفس بسيجي براي شرکت د رمانور طرح فجر به 280 لشکر رسيد.

·       
25585واحد
آم.زشي ، ظرف شش سال بعد ا زاتقلاب ، در سراسر کشور احدث شد ه است .

·       
سرد خانه 20 هزار تني مجتمع شهيد امين زاده افتتاح شد.21/11/64

·       
بيش از هزاز کاميون هداياي مردم استان گيلان راهي بناطق جنگي شده.

·       
22 ميليون متر
مربه زمين براي ساخت مسکن بين 70 هزار خانواد در220 شهر کشور  د ردهه فجر واگذار شد.

·       
دو قاري ايراني د رمسابقات بين المللي عربستان او لو دوم شدند.28/11/64

·       
کشاورزان فارس بافروش 330 هزارتن گندم به دولت،مقام اول را در کشور بدست
آوردند.

·       
40 نفر  از مجروحين سلاحهاي شيميايي براي ادامه معالجه
عازم چند کشور اروپايي شدند.

·       
پس از پيروزي انقلاب اسلامي به 1097روستاي مازندران برق رساني شده است. 1/1264

·       
يک لشکر از طدانشجويان دانوطلب دانشگاههاي تهران عازم جبهه هاي نبرد شدند.

·       
حجت الاسلام هاشمي رفسنجاني :امروز همه فهميده اند که مامحکمترين سد دفاعي
راکه صدام دعا مي رد باهمه امکانات و 85 هزار نيروي انساني  ساخته ،شکسته ايم.5/12/64

·       
رئيس جمهور:توطئه کاهش قيمت نفت،يک جنگ است و ما ضربه را باضربه پاسخ مي
دهيم.6/12/64

اخبار جهان

*دبير اول سفارت و رئيس هواپيمائي شوروي به جرم جاسوسي از ايتاليا اخراج
شدند.17/11/64

*ديکتاتور «دواليه» در هائيتي سقوط کرد.

*آمريکا قطعنامه شوراي اغمنيت ،مبني بر محکوميت راهزني هوايي اسرائيل رامحکوم
کرد.

*65نفر درجريان انخابات رياست جمهوري فيليپين کشته شدند.19/11/64

*آمريکا ازايران خواستراه حل مسالمت آميزي را براي پايان دادن به جنگ  بپذريرد.

*دولت سوسياليست فرانسه 17 ايراني حزب اللهي را بجرم فعاليتهاي اسلامي در اين
کشور دستگير کرد.24/11/64

* درپي بي سابقه ترين تظاهرات ضد مارکوس ، دوميليون فيليپيني خواستار برکناري
مارکوس شدند.

*هواپيماهاي جنگندهن فرانسوي يک فرودگاه تحت کنترل شورشيان چاد را بمباران
کردند.

*وزير امور خارجه عراق به مسکو رفت تا پس از مذاکره با وزير امور خارجه شوروي
رهسپار نيويورک شود.28/11/64

*وزراي خارجه عربستان و کويت وارد بغداد شدند.29/11/64

*مسئولان بيمارستانهاي سوئد از پذيرش خبرنگاران براي مصاحبه با مجروحان
بمباران شيميايي جلوگيري ميکنند.1/12/64

*وزير خارجه پاکستان استفاده از سلاح شيميايي و حمله به هواپيماي مسافربري
توسط  رژيم عراق رامحکوم کرد.

*6 سفارتخانه خارجي و چندين ساختمان دولتي د رپو با بمب منفجر شد.

*سفير صدام در پاريس پيرامون علت شکست بعثيها درفاو: ارتش عراق با چندين هزار
انسان ازجان گذشته ايراني مواجه است. حمله ايرانيها تجهيزات کامل نظامي و در شب
انجام شده و در زمان حمله طوفان شن همه جا رافرا گرفته بود.

*راديو دولتي انگليس :اعضاي شوراي امنيت اعتراف کردند در جنگ تحميلي  تاکنون ازعراق حمايت کرده اند.

*آمريکا دو هزارتن از نيروهاي واکنش سريع خود را عازم فيليپين کرد.

*يک شبکه قاچاق کودکان متعلق به رژيم اسرائيل دربرزيل کشف شد.5/12/64

*قطعنامه شوراي امنيت دررابطه با جنگ ايران و عراق ،بدون محکوميت متجاوز صادر
شد.6/12/64

*بيوه اکينو  در حضور يک قاضي بعنوان
رئيس ج-مهور جديد فيليپين سوگنئ يادکردو مارکوس به گوام گريخت.

*صدها پليس امنيتي مصر در جنوب قاهره عليه حسني مبارک و دولت مصر دست به شورش
زدند.

*فرودگاه بين المللي قاهر بسته شدو تانکهاي ارتش مقصر درخيابان ها بروي تظاهر
کنندگان آتش گشودند.7/12/64

ضد انقلاب

*يکي از مزدوران استکبار جهاني،قصد ربودن يک فروند هواپيماي جمهوري
اسلامي  ايران از فرودگاه اصفهان را داشت
که با هوشياري پرسنل شهرباني و سپاه پاسداران، اين توطئه خنثي و هواپيماربا بهلاکت
رسيد.19/11/64

*7 عدد بمب فانوسي در خيابان شهيد مصطفيخميني توسط مامورين کلانتري 13 تهران
کشف و خنثي شد.21/11/64

*همزمان با پيروزهاي درخشان و غرور آفرين سپاهيان لشگر توحيد،انفجار بمب توسط عوامل
استکبار جهاني در ترمينال شرکت واحد يک شهيد و چند مجروح بر جاي گذاشت.29/11/64

*11مامور ژاندارمري چابهار دردرگيري باقاچاقچيان و اشرار مسلح به شهادت
رسيدند.

*در يک درگيري مسلحانه126کيلو ترياک ازقاچاقچيان مسلح  در منطقه سرخس بدست آمد.3/12/64

*با هوشياري ارزيابان گمرک مرزبازرگان از خروج 196کيلو طلا ا زکشور ،جلوگيري
شد.6/12/64

*باتلاش مامورين ژاندارمري و پاسداران کميته انقلاب اسلامي 4 سودا گر مرگ
با136 کيلوگرم ترياک درنوار مرزي سيستان و بلوچستان بدام افتادند.7/12/64

ساختار نظامي اجرائي کشور

قسمت اول

محمد رضا حافظ نيا

ساختار نظام اجرایی کشور که از رژیم
طاغوتی گذشت به ارث رسیده است و متاسفانه 
و هم چنان راست قامت ایستاده و در مقابل روند توفنده انقلاب اسلامی مقاومت
کرده و محدودیت و موانع فراوانی را بر سر راه ان ایجاد می نماید دارای ساختار خاصی
است که در یک نظام ارزشی غیر اسلامی و غیر انقلابی و وابسته به استعمار و به وسیله
مستشاران خارجی و دست پرورده های داخلی طراحی و اجرا شده و ده ها  سال است که با قدرت بر سرنوشت مردم مسلمان
جامعه ما حکومت می نماید و به گونه ای در اعماق ذهن و جان مجریان ودست اندرکاران
خود نفوذ کرده که مقبولیت عجیبی را در آن ها به وجود آورده است به طوری که عمدتا
امکان اندیشیدن در ارتباط با آن و به زیر سوال بردن و احیاناً تصميم به تغییر در
اساس یا اجزاء آن را از ان ها سلب نموده است ماهيت نظام اجرائی آن را از آن ها سلب
نموده و ماهیت نظامی اجرائی ضمن این که با روح انقلاب اسلامی سازگاری ندارند اساسا
به جای این که تسهیل کننده خدمات عمومی برای مردم و جامعه باشد متاسفانه بر پیچیده
تر شدن مسائل مردم و مشکل نمودن امور تاکید دارد و گاهی بر عدم اعتماد نیز استوار
است لذا نظام اجرائی ماهیتاً به عنوان ریشه اصلی گره ها شناخته می شود.

در نظام اجرائی کشور اجزاء مختلفی
وجود دارد که نقش هر کدام در مجموعه آن قابل بررسی می باشد و عبارتند از:

1.    نظامی مالی کشور

2.    نظام بودجه و برنامه ریزی

3.    نظام اداری و تشکیلات کشور

4.    قوانین و مقررات و روش ها

5.    نیروی انسانی

6.    مدیریت ها

7.    نظام آموزشی کشور

بنابراین بازنگری بنیادین اصل و
مناسبات و اجزا هر یک از ان ها از جهت فلسفه وجودی نقش سازندگی یا تخریبی و کارائی
و عدم کارائی و بازده مطلوب و غیر مطلوب و هماهنگی و تناسب داشتن با حرکت سایر
دستگاه ها و اجزاء ضروری نظام اجرائی که لزوماً بایستی همسو با روند انقلاب اسلامی
باشند و نیز طراحی بنیادگذاری نظام اجرائی مطلوب باید در اولویت برنامه ها و
تاکیدات مسئولین نظام جمهوری اسلامی باشد چرا که مجموعه نظام اجرائی به ماشینی می
ماند که برای رسیدن به هدف مشخص در نظر گرفته شده است. که باید این ماشین از جهت
محموله نوع راه راننده سرعت فاصله سوخت ابزار تعمیر و جایگزینی هماهنگی سیستم ها و
قسمت های ساختمانی داخل ماشین مانند چرخ سیستم سوخت و غیره متناسب باشد تا رسیدن
به هدف و مقصد میسر گردد و اگر این تناسب ها وجود نداشته باشد رسیدن به هدف میسر
نخواهد گردید. مثلا نمی توان انتقال محموله چند تنی رابا ابعاد از یک اتومبیل
سواری کوچک انتظار داشت مجموعه نظام اجرائی کشور نیز باید به گونه ای باشد که براي
رسیدن به هدف های نظام حکومتی با کمترین ضایعات و هزینه های انسانی سرمایه ای و
زمانی از طرفی و بیشترین بازده از طرف دیگر مقدور باشد و به جرات می توان گفت که
ماشین نظام اجرائی باقیمانده از گذشته تناسب لازم را برای حمل محموله های ارزشمند
انقلاب اسلامی ندارد.

بنابراين تا زماني مه اين ماشين
متناسب، انتخابات و تجهيز نگرديده است ،وصول به هدفها به تعويق افتاده و توانايي
نيروهاي انقلاب که ايثار گرانه تلاش مي نمايند ضايع شده  و فرصتهاي طلايي ازدست رفته و امور به کندي پيش
خواهد رفت. اميد به اينکه مسئولين عزيز ما 
بخصوص نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي اين امر مهم (طراحي و تصويب نظام
اجرايي مطلوب کشور ) را در چارچوبهاي قانون اساسي دراولويت کارها و برنامه هاي خود
قرار داده و با بينشي عميق و شناختي درست ازامور اجرايي نسبت به طراحي و تصويب
مجموعه اي  درحد ضرورت ومتاثر از شرايط
انقلاب اسلامي و ارزشهاي اين نظام الهي، و نه متاثر از الگوهاي به ارث رسيده از گذشته
که متاسفانه سايه شوم خود را بر تمام وجود برخي مجريان  خود اندخته 
و ذهن و فکر و بينش و برداشت آنها را تسخير کرده است و نه الگوهاي وارداتي
که با شرايط فکري و فرهنگي و اجتماعي  ما
سازگاري ندارد، و بدون اينکه در مقابل ابهت کاذبانه طبل مانند نظام  اجرايي گذشته دچار احساس ضعف ونگراني از تغيير
و اتخاذ موضع انفعغالي بگردند، شجاعانه اقدام نمايند. انشاءالله .

نها
راتسخير کرده است و نه اگوهاي وآن

1.    نظام مالی کشور:

از ویژگی های عمده نظام مالی کشور
این است که این نظام بر پایه عدم اعتماد بنیان گذاری شده است و ساختار این نظام
مالی در نظام حکومتی گذشته پایه گذاری شده که عمدتا دست اندرکاران آن به ویژه در
سطح بالای فاسد و آراسته به ارزش های شیطانی برخاسته از ماهیت نظام طاغوتی
شاهنشاهی بوده اند مثلا دزد بودن و رشوه خوار بودن یکی از شاخصه های مسئولین آن به
ویژه در سطح بالا به حساب می آید و لذا نظام مالی و کنترل های باصطلاح قانونی و
مقرراتی آن برای کنترل دزدی های مجریان آن وضع گردیده بود؛ اگر چه با همین وضع نیز
ما شاهد انواع دزدی ها و حیف و میل ها در بیت المال بودیم لکن برای این که دزدها
رعایت ظاهر کرده باشند بر اساس عدم اعتماد به یکدیگر این نظام مالی را با استفاده
از الگوهای غربی که در ان جا نیز به دلیل ضعف اخلاق و ترس از خدا و روز حساب بر
اساس عدم اعتماد دزد ها به یکدیگر پایه گذاری شده است طراحی برای ما به ارث
گذاشتند که مسولیین متدین اجرائی و دلسوز نظام جمهوری اسلامی را اکنون در آتش قهر
خود می سوزاند.

این بیان به این معنی نیست که نظام
مالی کشور فاقد اصول مشخص و مدون باشد و یا این که حسابی در کار نباشد بلکه بیان
این درد است که :

اولا- نظامی که بر پایه عدم اعتماد و
برای کنترل شیطان صفتان ایجاد گردیده نمی تواند قابل تعمیم برای مجریان متدین و
متعهد و دست اندرکاران دلسوز و خداترس نظام جمهوری اسلامی بشد که برخی از تهجد و
عرفانی عمیق برخوردارند.

ثانیاً: پیچیدگی های غیر معقول نهفته
در متن نظام مالی کشور بی جهت مقدار زیادی از انرژی و توان مجریان دستگاه ها را که
با علاقه و عشقی وافر قصد خدمتگزاری را دارند هدر داده و ضایعات فراوانی را به جای
می گدارد و جالب این جا است که این خطر نیروهای انقلابی راتهدید می نماید که آن
هائی که از بدو پیروزی انقلاب اسلامی مسئولیت های اجرائی را پذیرفته و عاشقانه قصد
خدمت داشتند و چارچوب های نظام مالی را که مانع از تلاش خالصانه خدمتگزاری به مردم
محروم و ستمدیده ما می شد نادیده گرفته و کارهاي عمرانی و سیعی را انجام دادند و
یا تنگناها و مشکلات حاد شرایط بحراني اوایل پیروزی انقلاب را که مقررات مالی باقی
مانده از رژیم گذشته مجوزی برای انجام آن نداده بود حل کردند بر اساس همان ضوابط
گذشته توسط حسابرسانی که برخی هنوز در متن ارزش های انقلاب اسلامی قرار نگرفته و
با عینک مقررات آن چنانی مسائل را می بینند برای آن ها پرنده محاکمه در دادگاه
تشکیل گردد در صورتی که وقتی این مسائل دقیقاً بررسی می شود مشخص می گردد که
عمدتاً اقدام آن ها در جهت هدف های نظام جمهوری اسلامی بوده و نفس کار درست بوده
ولی در قالب مقررات مالی گذشته نمی گنجیده است و بهتر بگوئیم ماهیت مانع تراشانه
نظام مالی در جهت پیشبرد سریع کارها در جوّ انقلابی جامعه پس از پیروزی از طرفی و
نيز پرونده سازی برای نیروهای موصوف از طرف دیگر ضربه مضاعفی است که از این طریق
بر انقلاب اسلامی وارد گریده و می گردد.

قانون محاسبات عمومي

محور نظام مالي کشور قانون محاسبات
عمومي و آئين نامه هاي اجرائي مربوطه است. اين قانون گرچه ممکن است داراي جنبه هاي
مثبت باشد لکن نياز به تغيير بنيادي ان هم با تکيه بر اصل اعتماد به مسئولين
اجرائي در نظام جمهوري اسلامي که به برخي شرايط انها اشاره گرديد دارد و اگر چه تا
کنون اقدام مثبتي در جهت رفع اين مشکل انديشيده نشده و بررسيهاي بعمل آمده نيز
متاسفانه با حفظ ويژگيها و روح حاکم بر آن بوده است ولي ازمسئولين  و کارکنان مقعهد و انقلابي وزارت دارائي  و کمسيون اقتصادي و دارائي مجلس انتظار مي رود
در ارتباط  با نظام مالي کشور بنيادي
بيانديشند و ازپوسته حفظ و جارچوبها و قالبهاي حاکم بر نظام مالي مورد عمل بيرون
آيند و متناسب با حال وهواي نظام جمهوري اسلامي و با علم به اينکه بين مسئولي
مانند  وزير ومدير کل يا فرماندار و
استاندار نظام اسلامي با مسئولين نظام طاغوت تفاوت خيلي زياد است و با تکيه بر اصل
اعتماد، و بدور از القائات کارشناسان و متخصيصين قالب گيري شده و رنگ گرفته ،نظام
مالي مطلوب کشور را طراحي و قانون محاسبات و آئين نامه هاي مربوطه را در حد ضرورت
تهيه و تصويب نمايند.

دراينجا ذکر اين نکته لازم است که
اگر چه ممکن است نظامهاي مالي کشورها با همديگر همساني و مشابهت  برخوردار باشندولي اين دليل نمي شودکه نظام
مالي جمهوري اسلامي هم  با آنها همساني
داشته باشد زيرا دليل همساني بودن ، مشابهت آنها ازنظر ارزشهاي  شيطاني نهفته در وجود و ماهيت  نظامهاي حکومتي ونيز فاسد بودن غالب دست
اندرکاران آنها مي باشد( زيرا اگر چه در مکاتب مختلف  قرار دارند لکن دراصالت غير الهي  بودن وحدت دارند) ونظام حکومتي ما نظام الهي
است که در اساس و بنياد با همه نظامهاي 
حکومتي رايج دردنيا تفاوت دارد بنابر اين بايد نظامهاي مختلف آن منجمله
نظام مالي ،متناسب با ارزشهاي خودش باشد.

کندي جريان گردش مالي کشور

يکي از مشکلات نظام مالي موجود سيکل
گردش کار آن است که با توجه به کثرت رده هاي اقدام کننده از طرفي و کندي گردش
مکاتبات از طرف ديگر، جريان گردش مالي ساليانه دستگاهها با کندي صورت گرفته و
هماهنگي لازم را با زمان فعاليت و کار دستگاههاي اجرايي ندارد. مثلا با طي مراحل
مختلف پس از تصويب بودجه ،مانند ابلاغ بودجه موافقتنامه هاي بودجه – تخصيص بودجه-
تامين اعتبار – درخواست وجه توسط ذيحسابها – تنظيم اسناد- واريز وجه توسط ذيحسابها
به حساب دستگاهها در مرکز استان و شهرستان- قراردادها و مجوز  هزينه ها و غيره، عملا چند ماه از بهترين موقع
فعاليت و تلاش دستگاههاي اجرايي از دست مي رود و بالعکس تنظيم اسناد انتقال از
شهرستان به استان و رسيدگي و به هزينه قطعي گرفتن و انتقال به مرکز و تحويل به
وزارت دارايي و خزانه و بهمان ترتيب اعلام نتيجه به ديوان محاسبات ،تا رسيدگي
نهايي توسط ديوان مزبور و تهيه لايحه تفريغ بودجه و ارائه به مجلس،پيچيدگي و زمان
زيادي ار طلب  ميکند. حال در اين مسير
باتوجه به روند امور جاري در هر رده  که
تاخير و کندکردن گويا جزو ذات آنست! قدر وقتها و نيروها و امکانات را بهدر مي دهد
خدا مي داند،و ا زهمه بدتر بي خيلابي و احتمالا خداي ناکرده  کارشکني هاي عمدي ياسهوي نيروي انساني داخل در
هر يک از رده هاي ياد شده که خود داستان غمناک و مفصلي دارد،مزيد برعلت شده و عملا
نوعي توقف در کارها را ايجاد ميکند.

در صورتيکه با بررسي  دقيق و اتخاذ 
شيوه هاي آسان تر مي توان اين راه پريچ و خم وناهموار را کوتاه و هموار سهل
العبور کرد و نيروها و وقتهاي تلف شده رادرمسير تلاش بيشتر دستگاههاي  اجرايي در جهت وصول به هدفهاي تعيين شده شان
بکار اندخت، و با کمال تاسف نظام مالي کشور با توجه به ماهيت آن که مجري آن وزارت
اقتصاد و دارايي مي باشد. بعنوان کندکننده و محدودکننده و حتي گاهي خفه کننده و
فلج کننده دستگاههاي اجرايي کشور نظاهر مي نمايد در صورتيکه مي تواند و حتي بايد
تسهيل کننده و سرويس دهنده دستگاههاي اجرايي و ياور آنها درجهت انجام وظايفشان
براي خدمتگزاري به نظام اسلامي و امت حزب الله باشد.

بارها ابفاق افتاده که افراد مختلف ،
خدمتي وکاري براي دستگاه دولتي  انجام مي
دهندو قريب به يکسال صبر مي نمايند لکن از پرداخت 
طلب آنها خبري نمي شود ( درصورتيکه مشمول غائله ديون نگردند!) و با استناد
به فرمايش حضرت رسول (ص) مبني بر پرداخت مزد کارگر قبل از خشک شدن عرق جبينش،
ازمسئلين نظام جمهوري اسلامي سوال مي کنند که اگر نظام ، اسلامي است چرا به اين
فرمايش گرانقدر عمل نمي گردد؟ و بارسوء اين امر وموارد مشابه که به نظام مالي به
ارث رسيده مربوط است، به گردن نظام جمهوري اسلامي سنگيني مي کند.

تفریغ بودجه

مسئله دیگری که قابل توجه می باشد
این است که ما عملا می بنیم تفریغ بودجه چیز بی معنایی شده است زیرا اگر چه اصل
تفریغ بودجه و عملکرد دیوان محاسبات ضروری بوده و پذیرفته می باشد و در قانون
اساسی هم پیش بینی گردیده است و در حقیقت ضمانت اجرایی هزینه درست بودجه مصوب کل
کشور توسط دست گاه های اجرائی است و بازوی مجلس شورای اسلامی به حساب می آید ولی
عملا از سال 1353 تا کنون تفریغ بودجه صورت نپذیرفته است و جالب این که حتی رژیم
طاغوت هم بر اساس مقررات خود ساخته و مورد عمل خود نتوانسته است آن را انجام دهد و
جای تاسف است که  پس از چند سال از پیروزی
انقلاب و با علم به نامتناسب بودن این نظام مالی با روحیات جامعه اسلامی و انقلابی
هنوز به طور جدی براي از هم پاشیدن آن و جایگزینی یک نظام ساده و مطلوب و متناسب
اقدام نکردیم که در صورت اقدام حداقل نتیجه آن این بود که می توانستیم امر تفریغ
بودجه را همه ساله انجام دهیم و سال به سال مشکل این امر بر روی هم انباشته نگردد.

عدم تناسب نظام مالی با دستگاه
اجرایی

یکی از مشکلات دیگر این نظام مالی
عدم تناسب با ماهیت وظایف دستگاه های اجرائی با توجه به تنوع کارشان است به خصوص
که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ضرورت های هزینه ای و مخارج خاصی پیش آمده که در
قانون گذشته نه فکری برای آن شده و نه مجوّز و مقرراتی برای انجام آن ها وجود دارد
که در این جا یا باید ضرورت ها را نادیده گرفت و مصالح انقلاب را زیر پا گذاشت و
یا این که مطیع چهارچوب های خاص نظام مالی بود که مسلماً غالب برادران مسئول بعد
از انقلاب مسئولیت قانونی و پرونده سازی و به دادگاه رفتن را به جان و دل خریده و
مصلحت و ضرورت انقلاب را در پای مقررات آن چنان قربانی نکرده اند . از طرفی دیگر
همان دستگاه های اجرائی به جا مانده از گذشته نیز برخی به دلیل ماهیت کارشان در
قالب نظام مالی مربوط به خودشان نیز نمی گنجند.

ادامه دارد

یاران امامان(4)

مومن طاق

سید محمد جواد مهری

«چهار نفر محبوب ترین مردم اند
نزد  من از زندگان و مردگان برید عجلی،
زراة بن اعین، محمد بن مسلم و اَحَول اینان از تمام مردم چه آنان که زنده اند و چه
آنان که مرده اند محبوب تر هستند.»[1]

این است مدال زرین افتخاری که ششمین
پیشوای بزرگ شیعیان حضرت امام صادق (ع) به چهار نفر از یاران با وفا و مخلص خود
هدیه داده است و تا قیام قیامت این مدال بر سینه این قهرمانان مکتب تشیّع می
درخشد.

امام معصوم که هرگز سخن به گزاف
نگوید ابوجعفر احول محمد بن علی نعمان را به عنوان یکی از محبوب ترین چهره ها در
نظر خویش معرفی می کند و او را همطراز با سه تن دیگر از قله های والای انیسانیت می
شناسد و این بزرگترین  مباهات برای او و
شایسته ترین ستایش از اوست.

و از این سخن بزرگ امام بر می اید که
هیچ کس مانند این چهار نفر مقرب و نزدیک به آن حضرت نبوده است و هیچ مثل اینان
مخلص و امانتدار این امانت سنگین نبوده است که حتی در سخت ترین و ناگوارترین شرایط
زندگی دست از دامان اهل بیت علیهم السلام بر نداشته و دمی از خدمت به آرمان مقدس
آنان بازنايستادند وبا نشر و پخش معارف انان دین خود را به اسلام و مسلمین ادا کرده
و در ترویج مذهب هرگز کوتاهی و قصور نداشتند و از این روی سزاوار چنین مقامی شدند
که حضرت آن ها را محبوب ترین مردگان و زندگان نزد خود بداند و از ان ها به عظمت
یاد کند.

مومن طاق کیست؟

ابوجعفر الاحول محمد بن علی بن نعمان
بجّلی کوفی معروف به «مومن الطاق» یکی از بارزترین و برجسته ترین شخصیت های افتخار
آفرین مکتب تشیع است که دوران زندگی خود را فداری آرمان والای امامان و پیشوای خود
کرده است و با گفت و ها احتجاج ها و مناظره های خود از عقیده خود به خوبی دفاع
کرده و در تمام بحث ها که با مخالفان داشته سربلند بیرون آمده چرا که تنها از قرآن
و سنت سخن می گفته و با استدلال های عقلی و نقلی عقاید حقه خود را ابراز و اظهار
می داشته است.

ابوجعفر احول را دشمنان شیطان الطاق
می نامیدند وقتی این خبر به هشام بن حکم، یار دلاور و صدّیق امام صادق (ع) رسید او
را مومن الطاق نامید و پس از آن شیعیان او را به این لقب صدا می کردند طاق نام
محله ای در کوفه است که ابوجعفر در آن جا مغازه صرّافی داشته و امرار معاش می کرده
است.

محمد بن نعمان در عین حال که در فقه
و کلام و روایت متبحر شده است و در حاضر جوابی و بداهه گویی همتائی نداشته یکی از
شاعران برجسته نیز به شمار می آید که مرزبانی در کتاب شعراء الحقیقه قصیده ای شیوا
از او نقل کرده است.[2]

جالب است بدانیم او حتی اشعار خود را
نیز در خدمت آرمان امامان می سروده و هر چکامه و بیتی که از او در کتاب های نقل
شده است از این محدوده تجاوز نمی کند گویا او با تمام وجود از پیشوایان مذهبی خود
دفاع می کرده است و هر سرمایه معنوی و مادی که داشته در همین راه صرف کرده است.

مرحوم محدث قمی در سفینه البحار
داستانی از او نقل می کند که در خدمت امام صادق رسید و امام او را ناراحت دید از
او پرسید که چه چیزی او را نگران کرده او برخی از سوال های که از وی شده بود و
پاسخ ان ها را خوب نمی دانست از امام پرسید و امام پس از پاسخ دادن روش احتجاج و
مناظره را نیز به او آموخت.

ابن الندیم در فهرست خود در شرح حال
مومن الطاق گوید:

ابوجعفر محمد بن نعمان احول ساکن طاق
المحامل در کوفه بوده و دشمنان او را شیطان الطاق می نامیدند ولی خواص او را مومن
الطاق صدا می کردند و یارانش به او شاه الطاق می گفتند. ایشان از اصحاب و یاران
امام صادق
(ع) است و زید بن علی بن الحسین را دریافته و درباره امامت امام صادق (ع) با او
مناظره و گفت و گو می کرده است وی دارای عقیده ای نیکو بوده و در علم کلام حاذق
بوده است حاضر جوابی و بداهه گویی او نزد همگان معروف و مشهور است.[3]

مرزبانی درباره اش گوید:

 ابوجعفر محمد بن نعمان را به طاق نسبت می دهند
زیرا در طاق المحامل کوفه به صرافی اشتغال داشته است. ابوجعفر در فصاحت و بلاغت و
حاضر جوابی و بحث و گفت و گو درباره امامت همتائی نداشته است و هر جا احتجاج و
مناظره ای داشته پیروزی و سرافرازی از آن وی بوده است.

این قهرمان مکتب تشیع هم چنین دارای
چند کتاب است که مرحوم ابن الندیم و شیخ طوسی (ره) آن ها را نقل کرده اند:

1.    کتاب الامامه

2.    کتاب المعرفه

3.    کتاب الرد علی المعتزله فی امامه المفضول

4.    کتاب فی امر طلحه و الزبیر

5.    کتاب اثبات الوصیه

6.    کتاب افعل لا تفعل

مناظرات مومن طاق:

مومن طاق – همانگونه که ذکر شد – يکي
از برجسته ترين چهره هاي تاريخ درزمينه مناظره و بحث و گفتگو با ديگران است، و
بقدري دراين فن  تفوق و نبوغ  دارد که مورخين تصريح بر برتري وي نموده اند.
نويسندگان گوناگوني از شيعه  و سني اين
مناظره ها و احتجاج ها را در کتابهاي خود نقل کرده اند که براي نمونه به چند مورد
مختصر اشاره اي مي کنيم:

ابو مالک احمسي گويد:

ضحاک شاري بر کوفه حکم مي راند و خود
را فرمانرواي مسلمين مي ناميد ومردم مرا به سوي خويش دعوت مي کرد . ضحاک از سران
خوارج بود. روزي مومن طاق به ديدارش رفت . نزديکان ضحاک از جا برخستند که او
رابيرون کنند. مومن طاق گفت:رهگذري هستم، خواستم اميرتان راببينم او راگرفته نزد
وي بردند . مومن طاق به او گفت:من دردين و عقيده خود آگاهي دارم و با آگاهي  آمدم که دمي با شما باشم. ضحاک به ياورانش گفت:
اگر اين مرد با شما هماهي کند، خيلي مفيد خودهد بو!

آنگاه مومن طاق بر ضحاک وارد شد و
گفت: چرا از علي بن ابي طالب برائت و بيزاري جستيد و کشتن و کارزار با او را روا
شمرديد؟

ضحاک – چون که در دين خدا تحکيم کرده
بود!

مومن طاق – و هر که در دين خدا تحکيم
کند، خونش را هدر دانسته و قتال با او را روا مي دانيد و از او بيزار مي طلبيد؟!

_آري!

–        
پس به من بگو ، دراين دين که آمده ام با تو مباحثه کنم تا درصورتي که برمن
پيروز شوي و مرا مغلوب خود سازي ، به تو گرايش پيدا کنم ، اگر يکي از ما اشتباهي
داشت، کي بايد اورا به اشتباهش گوشزد سازد واگر مطلبي را درست بيان کرد، کي بايد
آن راتشخيص داده و برآن صحه بگذارد؟

ضحاک به يکي از يارانش اشاره کرد و گفت: اين مرد دانشمندي است،  ما او را حکم قرار مي دهيم!

-پس تو اين شخص را در ديني که براي گفتگو باتو به اينجا آمده ام، حکم قرار مي
دهي ؟!

آري ؟!

آنگاه مومن طاق راو به اصحاب ضحاک کرده و گفت:هان ! دوست شما در دين خدا تحکيم
کرد! ديگر خود دانيد و او !

ناگهان اصحاب ضحاک ميان خود اختلاف کردند “، و دراين بين مومن طاق سر
افراز بيرون رفت.

خطيب بغدادي از علماي اهل سنت درتار يخ بغداد گويد:

ابو حنيفه، شيطان الطاق (مومن الطاق ) رامتهم به رجعت مي کرد و مومن الطاق هم
او را به تناسخ ارواح. روزي ابو حنيفه به بازار رفت و در آنجا مومن الطاق را ديد
که لباسي  براي فروش در دست دارد. به او
گفت:تو که رجعت را مي پذيري، پس اين لباس را به من بفروش تا پس از مرگ، در رجعت و
بازگشتم به دنيا، قيمت آن را به تو بدهم!

مومن الطاق در پاسخي دندان شکن به او گفت:من اين را به تو مي فروشم به شرط
اينکه کفيلي بياوري که تضمين کند،روح تو درآن وقت، درکالبد يک ميمون نرفته باشد!!
او سرافکنده و خجل شد.

خطيب بغدادي مناظره  ديگري رانقل مي
کند که پس از درگذشت جعفربن محمد ( امام صادق) ونعمان بن ثابت به مومن الطاق گفت
:امامت مرد ! او جواب دادک«اما امامک فمن المنظرين الي يوم الوقت المعلوم»:ولي
امام تو تا روز معلومي که خداوند تعيين نموده زنده خواهد بود [4]

در هر صورت نويسندگان ، مناظرات طولاني جالبي براي او نقل کرده اند که
علامندان مي توانند به کتابهاي مفصل دراين زمينه رجوع کنند. مرحوم طبرسي «ره » در«
احتجاج» خود نيز چندين صفحه به احتجاجهاي ايشان اختصاص داده است.

مومن طاق پرواز می کند

ابو خالد کابلی گوید: ابوجعفر مومن
طاق را دیدم که در حرم پیامبر اکرم (ص) نشست و اهل مدینه گرد او جمع شده و از او
می پرسند و او پاسخ آن ها رامی دهد و به قدری بر او ازدحام کرده بودند که هر کس می
خواست به او نزدیک تر شود ناچار پیراهنش را می کشید و از این روی دکمه های لباسش
کنده شده بود.

من به او نزدیک شدم و گفتم : امام
صادق (ع) ما را از سخن گفتن در (ملا عام) منع کرده.

او گفت ایا به شما نیز فرموده است که
مرا منع کنید؟

نه ولی به من فرمود که با کسی صحبت
نکنم.

پس برو و او را هر چه فرمان داده
فرمان ببر و به دستور او عمل کن.

کابلی گوید: من سخت ناراحت شدم و به
خدمت امام صادق شرف یاب شده و داستان خود را با ابوجعفر احول به آن حضرت گزارش
دادم و ان چه به او گفته بودم و او در پاسخ گفته بود برو و هر چه به تو دستور داده
به همان عمل کن همه را به حرت عرض کردم.

امام صادق (ع) لبخندی زد و فرمود ای
باخالد صاحب طاق با مردم که سخن می گوید اگر هم شکست بخورد و بیفتد باز برخاسته و
پرواز کرده و اگرپر تو را بزنند هرگز نمی توانی پرواز کنی! [5] یعنی
او کسی است که به قدری بر سخنانش مسلط است و قدرت استدلال دارد که هرگز شکست نمی
خورد و مغلوب نمي شود و لذا با مردم می تواند سخن بگوید و اظهار حق کند از این روی
او باید به وظیفه اش عمل کند و اما تو (ابو خالد) چون نمی توانی مانند او استدلال
کنی لذا نباید با آنان گفت و گو نمائی

در هر صورت مومن طاق را نمی توان
درچند خط معرفی کرد چرا که او یکی از زبدگان اصحاب امام باقر و امام صادق علیهما
السلام است  و او کسی است که زندگیش را وقف
مکتب نمود پس ما درباره او چه بگوئیم در جایی که امام صادق آن قدر او را عزیز و
گرامی می داشت که گاهی در محضر مبارکش برخی از مخالفان یا طبیعی مسلکان می امدند و
از حضرت سوال هایی می نمودند حضرت برای این که منزلت و مقام شاگردان دانشمندش من
جمله مومن طاق را به آنان معرفی کند آن ها را ارجاع به ایشان می داد مثلا از زراره
و در زمینه خدا شناسی از هشام بن حکم در زمینه کلام از مومن طاق بپرسند و به این
یاران با وفا مباهات می کرد و تا آن جا به آن ها اعتماد و اطمینان داشت که درباره
شان آن سخن که در آغاز مقاله نقل شده فرمود که چهار نفر محبوب ترین مردم اند نزد
من از زندگان و مردگان برید عجلی زرارة بن اعین محمد بن مسلم و احول مومن طاق.
وهمین سخن آنان را بس است.

انقلاب اسلامی در لبنان

از ديدگاه حزب الله  

در رابطه با مسائل کلی لبنان نشستی با برادر سید ابراهیم
امین سخنگوی حزب الله لبنان و برادر ابوهشام رهبر حرکت امل اسلامی داشتیم که در
آغاز آقای امین سخنان خود را به این گونه شروع کردند:

وضعیت لبنان قبل از اشغال

در ابدای سخن لازم است مقدمه ای را در این زمینه متذکر شوم
مسلمانان لبنان تا قبل از اشغال لبنان از سوی اسرائیل در وضعیت بسیار دشواری به سر
می بردند وگرچه در این مدت فعالیت های فرهنگی و سیاسی و اجتماعی تا اندازه ای وجود
داشت ولی عملا لبنان محکوم نیروهای آمریکا و فرانسه و اسرائیل بود و رژیم حاکم بر
این کشور هم پیمان با این قدرت ها شده بود گذشته این که این رژیم اساسا متشکل از
مارونیهائی است که دست نشانده های قدیمی استعمار فرانسه می باشند ضمنا احزاب سیاسی
بزرگ و گوناگونی اعم از احزاب لبنان و فلسطینی وجود داشت و از نظر وضع داخلی لبنان
همواره سرگرم جنگ ها و برخوردهای خونین نظامی در این هفت سال گذشته بود است ولی در
طول این مدت خط اسلامی مشخصی چه از جهت اهداف خطی مشی ها و چه از جهت ماهیت وجود
نداشت تا این که انقلاب اسلامی ایرانی به پیروزی رسید.

با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران روحیه مسلمانان در سراسر
جهان به ویژه در لبنان بالا رفت و به آن ها نیرو و اعتماد به نفس بیشتری بخشید . و
هنگامی که اسرائیل جنوب لبنان را اشغال کرد مرحله ای نوین برای مسلمانان مبارزه در
لبنان پدید آمد زیرا شرایط هجوم به گونه ای بود که در پیشبرد کار بسی موثر بود.

وضع داخلی آشفته و بهم ریخته بود و به هیچ وجه آمادگی برای
نبرد یا اسرائیل به چشم نمی خورد و جنگ با اسرائیل تنها در اعلامیه ها و شعارهای
احزاب و گروه ها به گوش می رسید. در چنین وضعیتی اسرائیل با تمام قدرت حمله را
آغاز کرد و نیروهای نظامی احزاب و نیروهای فلسطینی را در هم کوبید و تمام اسلحه ها
را به نابودی کشانید. و هیچ مقاومتی از سوی گروه های مختلف نبود به جز مقاومت
مختصری از سوی مومنان و مسلمانان حقیقی که آن هم با اسلحه بسیار ناچیز و عدم تشکل
کاری نتوانست از پیش ببرد

توطئه های سیاسی

همزمان با اشتعال لبنان اسرائیل به توطئه ها و طرح های
سیاسی  در کشور پرداخت و برای این که رژیمی
سازگار با اسرائیل روی کار آید مسئله هیئت نجات لبنان جهت به قدرت رساندن بشیر
جمیل عنوان شد و از این پس تمام مارونی ها به ویژه کتائب و هم پیمانشان با اسرائیل
همکاري کرده و برای نابود کردن مسلمانان یک دست شدند در این میان اتلافی بزرگ بین
اسرائیل و لبنان برقرار شد که تقریبا با موافقت و صحه گذاشتن تمام احزاب و گروه
های سیاسی و شخصیت های موثر در کشور حتی احزاب و شخصیت های اسلامی رو به رو شد.

پس از چندي موافقتنامه 17 مه مطرح شد که از قرارداد کمپ
دیوید هم ننگین تر و شرم آور تر بود این رابطه اکثر قریب به اتفاق احزاب چپ گرا و
شخصیت های سیاسی با آن موافق بودند و یا لااقل در برابر ان سکوت کرده و هیچ موضع
گیری نکردند.

در این میان نیروهای چند ملیتی به خصوص نیروهای مارند
آمریکائی و نیروهای فرانسوی وارد لبنان شدند تا از اسرائیل حمایت کرده و رژیم جمیل
را سر پا نگهدارند.

نقش پاسداران اسلامی

حمله اسرائیل توجه جمهوری اسلامی را به لبنان بیشتر جلب
کرد زیرا لبنان آماده بود تا یک نقش اسلامی بزرگی را ایفا کند حمله اسرائیل جمهوری
اسلامی را بر ان واداشت تا بر اساس رهنمودهای امام عکس العمل نشان دهدو برادران
پاسدار جهت کمک به مسلمانان در جنگ با اسرائیل به لبنان اعزام نماید. من در این جا
اعلام می کنم که در تاریخ کارزار لبنان وجود برادران پاسدار تمام معادلات بین
المللی را عوض کرد زیرا آن ها روحیه انقلابی و شهادت طلبی و خط انقلاب و رهبری
امام را از جمهوری اسلامی به لبنان منتقل کردند تا آن جا که به نظر می رسد ما با
جمهوری اسلامی ارتباط جغرافیایی مستقیم داریم و هیچ فاصله و مرزی میان خود و آن ها
نمی بینیم.

مقابله سیاسی و نظامی

در گذشته مردم نوعی وحشت و اضطراب در رویاروئی با اسرائیل
داشتند ولی با با پشتیبانی جهوری اسلامی چنان نیرو و قدرتی گرفتند که مرحله مقابله
با اسرائیل آغاز شد در اولین اقدام مومنان و متعهدان به اسلام در برابر هیئت نجات
لبنان و ریاست بشير جمیل ایستادگی کردند و هم چنین به هیچ وجه نپذیرفتند که نبیه بری
وارد هیئت نجات شود و آن را خیانت بزرگی دانستند اینان قرارداد 17 مه را رد کرده و
اولین شهید را در مقابله با این قرارداد تقدیم اسلام کردند نام آن شهید محمد نجده
بود که در اثر تحصن علما در بئر العبد و درگیری با ارتش فالائز به شهادت رسید.

مومنین به نهضت و پایداری خود ادامه دادند تا قرارداد 17
مه ملغی و بشیر جمیل مردود شد. در هر صورت ما نپذیرفتیم که بشیر جمیل بر راس حکومت
قرار بگیرد زیرا او انسانی آدمکش سفاک 
وابسته به اسرائیل بود.

پس از به هلاکت رسیدن بشیر جمیل برادرش امین حکومت را به
دست گرفت، او گرچه مورد تایید شخصیت های مسلمانان زیادی بود به هیچ وجه مومنین او
را نپذیرفتند و با او به مقابله پرداختند.

و اما از نظر نظامی مومنین لبنان دو برنامه بسیار جالب را انجام دادند انفجار مقرّ آمریکایی ها و فرانسوی
ها و انفجار مقر فرمانده نظامی در صور (جنوب لبنان )

انفجار مقر آمریکایی ها و فرانسوی ها
بسیار حیرت انگیز بود . تمام دنیا بهت زده و با اعجاب به آن نگریستند یکی از نکات
های جالب در این دو انفجار انتخاب زمان مناسب میان دو انفجار بود که تقریباً بیش
از شش دقیقه فاصله دو انفجار نبود و این به این معنی است که هر دو از یک جا سرچشمه
گرفته اند.

انفجار مقر فرماندهی نظامی نیز برای
ما اهمیت به سزائی دارد زیرا با این انفجار خط مقاومت و پایداری اسلامی علیه
اسرائيل غاصب پایه گذاری شد این انفجار ها روحیه مسلمانان لبنان را به قدری بالا
برد که آماده مقابله و نبرد سهمگین با امریکا اسرائیل و فرانسه شدند و دیگر از مرگ
و کشته شدن نه تنها ابائی نداشتند که ان را بالاترین افتخار می دانستند زیرا روحیه
شهادت طلبی در آنان پرورش یافته بود.

انگیزه نهضت :

نهضت در جنوب لبنان با تکیه بر تکلیف
و وظیفه شرعی اغاز شد به این معنی که هر انسان مومن و متعهدی که سرشتش با رهبری
امام خمینی و انقلاب اسلامی گره خورده می دانست احساس تکلیف شرعی می کرد که با
اسرائیل جنایتکار وارد نبرد شود به علاوه آنان که در جنوب لبنان با اسرائیل می
جنگیدند نه تنها برای اخراج اسرائیل از جنوب لبنان بود که انگیزه آن ها رسیدن به
قدس و آزادی آن نیز بود. و این مسئله دارای مفهوم سیاسی والائی است زیرا پس از
خروج مبارزان فلسطینی از لبنان و رفتن ياسرعرفات به کشورهای عربی و توافق با دولت
های مرتجع در آن کشورها و در کنفرانس فاس به این معنی بود که جنگ فلسطینی ها و
اسرائیل به پایان رسیده و اسرائیل با تجاوز به لبنان خواست این مسئله را تثبیت کند
و در نتیجه توان اعراب و فلسطینی ها را از بین برده و آن ها را مجبور به صلح و
همزیستی با خویش کند.

مبارزه در جنوب لبنان بر اساس تکلیف
شرعی و با رهبری و راهنمائی امام که می فرماید: اسرائیل باید از بین برود شروع شد
و از این رو جنگ در لبنان به سرعت از یک جنگ فلسطینی اسرائیل و با عربی-اسرائیلی
به یک جنگ بین مسلمانان و صهیونیست ها تغییر قیافه داد و اکنون نه تنها در لبنان
که در تمام جهان، اسلام با اسرائیل در جنگ است نه اعراب و این دستاورد بسیار مهمی
است.

مسلمانان با اعتماد به خدا و داشتن
روحیه شهادت خواهی علی رغم کمی و بی ارزش بودن تجهیزات نظامیشان معجزه بزرگی را در
لبنان آفریدند. جنوب لبنان صد در صد به یک کربلای حقیقی در مبارزه با اسرائیل
تبدیل شد و چهره خون آلود به خود گرفت. آری هیچ کس نمی تواند اقدام به یک عمل
شهادت جویانه بکند مگر ان که حسین را امام و رهبر خود بداند و از او نیرو بگیرد. و
مردم جنوب لبنان با روحیه حسینی و با توکل بر خدا و پیوستن به خط انقلاب مقدس
اسلامی و رهبری امام معادلات لبنان را بر هم زدند و تا آن جا در مبارزه پیش رفتند
که اسرائیل آن را با آن همه قدرت و نیروی نظامی به ضعف و ناتوانی و زبونی کشیدند.

امروز اسرائیل خود را از هر زمان
دیگر ضعیف ترو ناتوان تر می بیند زیرا به قول صهیونیست ها این شیعیان خمینیست که
با اسرائیل می جنگند دیوانه اند. آری! اینان دیوانه عشق به خداوندند که این چنین
بی پروا با دشمنان خدا مبارزه می کنند و به قول یک مسئول اسرائیلی عملیات فلسطینی
ها در مقابل عملیات حزب الله لبنان مانند بازی بچه ها است زیرا کسی باور نمی کرد
یک انسان معمولی مواد منفجره را بر خود ببنند و تانک و سلاح های سنگینی را نابود سازد
و با یک خودرو مقر فرماندهی صهیونیست ها را به آتش بکشد لذا طببیعی است که چنین
عملیات مشهورانه ای از دیدگاه آن ها دیوانگی به حساب می آید.

نهضت ملی

یکی از توطئه های حساب شده دشمنان و
ابرقدرت ها و مزدوران آن ها در منطقه این بود که در برابر نهضت اسلامی عنوان مقاومت
ملی را مطرح کردند ما بر این باوریم که این مسئله از خطرناک ترین توطئه هایی بود
که علیه مسلمانان مبارز در لبنان صورت گرفته است زیرا آن ها می خواستند که اسلام
به عنوان طرف مقابل با اسرائیل مطرح نشود و در این باره تمام کشورهای عربی و غیر
عربی فعالیت های تبلیغاتی گسترده ای به راه انداختند که مقاومت ملی را جایگزین
نهضت اسلامی کنند، حتی جنبش امل نیز نمی پذیرفت که نهضت اسلامی وجود دارد؟ تا چندی
پیش سخن از نهضت ملی به میان می آورد.

آمریکا شخصیت هایی را در این نهضت
ملی به میدان آورد و آنان را با تبلیغات دامنه دار مطرح کرد تا این که زمینه صلح
با اسرائیل فراهم شود. و از این روی هنگامی که موافقت نامه ناقوره بین اسرائیل و
لبنان مطرح شد اکثر آنانی عضو نهضت ملی بودند موافقت کردند که با اسرائیل به
مذاکره بنشیند و از همین جا معلوم می شود اصل طرح نهضت ملی یک توطئه حساب شده است.

توطئه های پی در پی

پس از خروج اجباری اسرائیل از بخش
بزرگی از جنوب لبنان توطئه سیاسی جدیدی مطرح شد و آن این که جنگ با اسرائیل را
متوقف کنند و نادیده بگیرند و موضوع اصلاحات داخلی لبنان را به میان بکشند.

جالب این جا است کسانی که این توطئه
را مطرح کردند همان اعضای نهضت ملی بودند و پس از آن توطئه ها و نقشه های دیگری را
براي کوبیدن مبارزه مسلمانان لبنان پی ریزی کردند مانند نبرد با مرابطون درگیری با
برادران اهل سنت ، جنگ مسلحانه با فلسطنیی ها و جنگ خونین طرابلس، این نقشه ها آن
قدر حساب شده و پلید طرح ریزی شده بود که نزدیک بود به جنگ بین گروه های مختلف
شیعیان نیز منتهی شود.

آری این توطئه اي بود بسیار بزرگ که
از سوی آمریکا و اسرائیل برای به نابودی کشیدن ما به وجود آمده بود و غرض آن ها
انتقام گیری از شکست خود در جنگ نظامی بود که به این جنگ سیاسی دست زدند و باید
اعتراف کنیم که این توطئه هاي جدید به خصوص جنگ با فلسطینی ها کمر ما را شکست زیرا
پس از ان رخداد خطرناک سیمای یک مسلمان شیعی در جهان به عنوان مردی که با اسرائیل
و دشمن فلسطیني ها همواره در نبردی بی امان است و تمام مسلمانان به این انسان با
فضلیت و شرف افتخار می کردند پس از گذشت مدت کوتاهی از نبرد با اسرائیل جنگ
مخیّمات با فلسطینی ها را به راه انداختند تا این چهره با فضلیت را بکوبند و آن را
صد و هشتاد درجه تغییر جهت دهند و تبلیغات و هیاهو به راه انداختند که شیعیان با
فلسطینی ها سر جنگ دارند و در هر صورت حزب الله به هیچ وجه در این جنگ خانمان سوز
شرکت نکرد بلکه نقشی هر چند کوچک در متوقف نمودن آن ها از راه ارتباط با شیعیان و
یادآوری این مسئله که چنین جنگی به هیچ وجه جایز نیست و خلاف شرع است و توطئه ای
عليه و مسلمین به حساب می آید ایفا نمود. به علاوه دخالت به موقع و سریع جمهوری
اسلامی و اعزام حضرت آیت الله کروبی و هیئتی از سوی وزارت خارجه به لبنان و ارتباط
با دست اندرکاران شعله این آتش خطرناک فروکش کرد و جنگ به حمدالله متوقف شد.

جنگ طرابلس

هم چنین در جنگ طرابلس مسلمانان ضربه
محکمی خوردند زیرا جنگ علیه یک شخصیت مسلمانان و محبوبی مانند شیخ سعید شعبان بود
که موضع سیاسی اسلامی صریح و دلیرانه ای داشته و دارد و دارایی روابط بسیار خوب و
نزدیکی با انقلاب اسلامی است و همگام با رهنمودهای امام دام ظله عمل می کند که به
حمدالله بر این نقشه دشمن نیز با نقش بزرگی که حزب الله لبنان و جمهوری اسلامی در
جلوگیری از این آشوب داشتند نقش بر آب شد و آخرین توطئه قرار داد سه طرفه بود که
خواستند آن را در لبنان عملی سازند.

چه وقت خط اسلامي ترسيم شد؟

در حقيقت، خط اسلامي واقعي و صحيح ،
آنگاه ترسيم شد که اسرائيل به لبنان يورش برد. اين يورش که منتهي به اشغال جزئي
از  لبنان شد تمام خط مشي ها را از هم جدا
کرد و کاملا مشخص شد چه کسي مي خواهد با اسرائيل بجنگد  و آنچه خط مبارزه واقعي با اسرائيل را
نيرومندکرد، مبارزه در محدوده خط امام و ولايت فقيه بود ، و آنچه اين خط را گرم
نگهداشت، خون شهيداني بود که در اين ميدان جهاد گام برداشتند وبر اين سرزمين
اسلامي ريخته شد  بخصوص آن سه شهيدي که
عمليات انفجار مقر آمريکائي ها ، مقر فرانسوي ها و مقر فرمانده نظامي را اجرا
کردند ، وگر چه تمام شهيدان عزيزي که با اسرائيل مي جنگند و با هر دشمن محاربي
نبرد مي کنند مورد احترام و ستايش ما هستند و لي بايد حق شهيداني که آغازگر
عممليات دليرانه بودند محفوظ بماند.

تحقق معجزه بزرگ

لازم به تذکر است که در تمام این
مسائل بزرگترین فضلیت از ان امام و انقلاب اسلامی است. انقلاب اسلامی با خط خود
عقیده و آرمان خود با روحیه شهادت طلبی به سراغ ما آمد و لذا ما معتقدیم آن چه
انقلاب اسلامی ایران ما را رونق داد و خط داد ارزش های والای انقلاب اسلامی ایران
بود. و دلیل بر این مدعا همین است که اسرائیل در آغاز اشغال لبنان هیچ مقاومتی از
سوی مردم ندید و آن چه بر سر اسرائیل و آمریکائی ها و دیگر دشمنان اسلامی آمد روزی
بود که پاسداران انقلاب وارد لبنان شدند و خط انقلاب اسلامی را به ارمغان آوردند و
درست در آن زمان که مومنین لبنان پیوند ناگسستی خود را با انقلاب و امام بستند
معجزه بزرگ در لبنان صورت گرفت.

و این را نیز باید گفت که هر گاه به
انقلاب و خط امام نزدیک شدیم پیروزی به دست آوردیم و هر گاه از آن فاصله گرفتیم
شکست خوردیم پس لازم است که معجزه بزرگ را که تراوشی از انقلاب اسلامی است ادامه
دهیم تا به پیروزی بزرگ دست یابیم.

اکنون اسرائیل در وضعیت ضعیفی به سر
می برد و ما در نیرومندترین وضعیت هستیم هر چند دشمنان در داخل و خارج می خواهند
ما را تضعیف کند و اسرائیل را تقویت نمایند. البته ممکن است اسرائیل دست به جنایت
های وحشیانه ای مانند صدام بزند واز بمب های شیمیایی و میکروبی استفاده کنند ولی
ما باید همان خط مسلمانان در ایران را دنبال کنیم و که از هیچ توطئه و قدرتی
نترسیدند و نلرزیدند و هم چنان با سربلندی و قدرت راه انقلاب را ادامه دادند و تا
پیروزی کامل دنبال خواهند کرد ما هم باید چنین باشیم.

ادامه دارد

حکايتي از والفجر هشت

حکايت والفجر 8 ، داستان جزيي از عمليات  پيروزمندانه 
و الفجر 8 که از زبان يکي از داوطلبان اعزام به جبها براي شرکت در عمليات ،
همدوش با ديگر بردران رزمنده ،به رشته تحرير در آمده است . برادرمان ثقه الاسلام
ايوب جمشيدي همراه با چند تن ديگر ازبردران روحاني که از سوي دفتر تبليغات اسلامي
حوزه علميه قم، به جبهه جنوب اعزام شده بودند،همگام با راهيان کربلا به ميعادگاه
عاشقان امام حسين (ع) مي رسند، و بنا به درخواست خودشان، در عمليات و در خط مقدم
جبهه شدکت مي کنندو برخي  منتظرند که دين
خود را به اسلام ادا کنند  «فمنهم من قضي
نحبه و منهم من سيطر». اکنون داستان عمليات را از زبان ايشان بشنويد:

طلبه رزمي نه تبليغي

… هنگامي که به اهواز رسيديم، مسئل اعزام مبلغ براي
مناطق ،خواست مار ابه يکي از گردانهاي پشتيباني بفرسد. من گفتم:ما داوطلب آمده ايم
که در عمليات به عنوان طلبه رزمي نه طلبه تبليغي شرکت کنيم،البته اين کار منافات
ندارد با اينکه در ضمن رزم، کار تبليغي خود رانيز انجام دهيم. درهمان حال، يک نفنر
روحاني آمد و گفت: آيا مايليد درلشکر ما شرکت کنيد؟ پر سيديم: چطور؟ گفت: ما دنبال
چند نفر طلبه اي مي گرديم که تا حلا درعمليات گذشته شرکت کرده اند. من و چند طلبه
ديگر به نامهاي آقايان: قويدل، روانه و سيفي،بايشان رفتيم به شرط اينکه در عمليات
آينده ما راشرکت دهند.

شب که به قرارگاه آن لشکر رسيديم،  به ما گفتند: فورا بايد اعزام شويد زيرا نيروها
در حال جابجايي هستند. به منطقه اي مي رويد که هيچ کس به آن دسترسي ندارد و با کسي
نيز ارتباط نخواهيد داشت. ما به سرعت خودمان را به آنجا رسانديم، ديديم برادران
بسيجي مشغول بستن بارهاي خود هستندو هننچکس 
نمي داند که به کجا دارد مي رود. چند روزي به عمليات مانده نبود،مسئول
گردان به ما گفت: چون به شما طلاب و استادان محترم دانشگاه ها نياز هست، لذا
ازبردن شما  به خط  مقدم معذوريم! ما بسيار ناراحت و نگران شديم و
لذا فورا با نماينده امام در اهواز تماس گرفتيم و مطلب رابه ايشان رسانديم، ايشان
گفتند: امام فرموده اند که :« هر کس بخواهد داوطلب در جبهه شرکت کند،هيچ کس حق
جلوگيري او را ندارد».

فرمانده لشکر باوجود چنين مدرکي محکم،موافقت کرد. ما چند
نفر از طلاب به اضافه حدود 15 طلبه ديگر به جلسه اي از سوي فرمانده دعوت شديم . او
به ما گفت: من خوابي ديده ام که تاکنون براي هيچ 
يک از مسئولين گردان ها بازگو نگرده ام و فقط به شما که طلبه هستند بازگو
مي کنم: خواب ديدم سيل جمعيتي در حرکت هستند و يک سيد جليل القدر و بسيار خوشروي
جلوي آنها مشغول حرکت است. رفتم جلو و عرض کردم:شما کي هستند ؟فرمود:«من صاحب همين
قبرم که شيعيان داردند  به سوي آن مي آيند
و من اينها را راهنمايي مي کنم».

او درحال بازگو کردن خوابش گريه مي کرد و مي گفت: آنجا بود
که يقين کردم امام حسين (ع) اين عمليات را فرماندهي خواهد کرد.

در هر صورت ما را به يکي از گردان ها معرفي کردند، ما براي
گرفتن اسلحه به آنجا رفتيم،مسئول  ادوات
گفت:کا شما را جزء خمپاره اندازان قرار مي دهيم،چون قبلا با آن آشنايي داشته ايند.
من پاسخ دادم: نمي خواهم در خط دوم و سوم باشم. من مي خواهم پابه پاي بچه ها در خط
مقدم باشم. خلاصه به فرماند گردان اعتراض کردم، او مرا به گروهاني که بنابود در خط
اول باشد، معرفي کرد. مسئول گروهان گفت: ما شما را براي پشتيباني گروهان تعيين
کرده اين،يعني درامر تخليه مجروحين و رساندن آب و مهمات و امثال اينها همکاري کنيد
! من گفتم:اين هدفم نبوده است!من مي خواهم تک تير انداز باشم و درخط مقدم
حرکت  کنم.

ضمنا چند نفر از استادان دانشگاه بودند که مدرک «دکترا»
داشتند؛ آنها رانيز نمي گذاشتند که در خط مقدم شرکت کنند و گفته بودند :شما هم
بايد به اهواز برگرديد،زيرا اگر شهيد شويد، ما با کمبود استادان حزب اللهي مواجه
مي شويم . آنها نزد من آمدند و از من خواستند که مسئول گروهان را راضي کنم. ما هم
از همان حکم امام استفاده کرديم،و آنها مجبور شدند بپذيرند .. اتفاقا يکي از آن
استادان، درعمليات مجروح شد.

شب عمليات

شب عمليات که فرا رسيد ، مسئول گردان از ما خواست، بچه ها
را ازمايش کنيم ،ببينيم از لحاظ روحيه درچه درجه اي قرار دارند؟

وقتي که به آنها اطلاع داديم که امشب عمليات شروع مي
شود،بقدري خوشحال و خندان شدند که گويا ازخوشحالي بال در آورده و مي خواستند پرواز
کنند. اتفاقا شام هم نخوردند و گفتند : ان شاء الله شام را در کربلا مي خوريم.

همه با هم به راه افتاديم . اساس ها را تحويل داديم. وصيت
نامه ها رانوشتيم وخود را از هر جهت آماده روبرو شدن با دشمن کافر کرديم.

من پرسيدم:مسئوليت ما چيست؟گفتندما شما رابعنوان پيشمرگ
ستون قرار داده ايم يعني بايد در مقدم ستون قرار بگيريد و ستون پشت سر شما حرکت
کند.

حرکت کرديم و به پيش تاختيم . ساعت 9 بود –تقريبا- که
توپخانه شروع به کار کرد، درآن حين بچه ها دست به گردن يکديگرانداختند و ازهمديگر
حلاليت مي طلبيدند و قرار شد در روز قيامت همديگر را شفاعت کنند. ستون حرکت
کرد،بچه ها با ياد خدا زمزمه مي کردند،هر کس براي خودش راز و نيازي داشت.

سوار قايق شديم. ساعت ده و نيم- تقريبا – بوددد، آب آمده
بود بالا ( مد بود) . اتفاقا از لطف خدا ، باشروع حرکت ستون، باران شديدي همراه با
رعد و برق باريدن گرفت، صداي رعدو برق با صداي توپخانه قاطي شده بود و کسي نمي
دانست اين صداي رعدو برق است يا صداي توپخانه . در آن طرف اروندرود و در جايي که
عراق ديد نداشت،مستقر شديم و آن هنگام که غواص ها خط راکشستند، ما هم  پشت سر آنها وارد محور شديم. برخي از رزمندگان
با اينکه  تا بالاي  زانو درگل فرومي رفتند ، ولي به علت خواشحالي و
مشخص بودن هدف فورا و به سرعت خود رابيرون مي کشيدندوبه حرکت ادامه مي دادند.

مراحل عمليات

در مرحله اول خودمان را به يک جاده خاکي رسانديم که برخورد
مختصري با دشمن داشتنم،زيرا مزدوران دشمن هنگامي که مطلع شدندما به سوي آنهاروان
شده ايم،گروه گروه فرار مي کردند و آنهايي که نمي توانستند فرار کنند در نيزارها
پنهان مي شدند که بحمدالله صبح همان روز پاکسازي آنها را آغاز کرديم.

در اين حين فرمانده گروهان ما جراحاتي برداشت که او رابه
عقب بردندو معاونش بلافاصله  جايش را گرفت
. حرکت ادامه يافت تا به جاده خاکي رسيديم. قرارگاه تدارکاتي دشمن در آنجابود يک
شب در آنجا توقف کرديم و براي اينکه از گلوله هاي دشمن در امان باشيم، به سرعت
گودال بزرگي کنديم و در آنجا کمين گرفتيم.

صبح که شد مقرشان را با آرپيجي منهدم کرديم. درآنجا وسايل
مخابراتي و تدارکاتي زيادي يافت ميشد که فورا به پشت خط منتقل شد.

در آنجا معاون يکي از گروه ها راديديم که شهيد  و روي خاک افتاده بود ولي در همان حال قراني
رادر دستش ديديم که باز بوده و سوره «يس» را نشان مي داد. گويا آن شهيد عزيز در
حين جان دادن مشغول خواندن سوره «يس» بوده است. لذا قرآن همانطور باز در دستش
مانده و به شهادت رسيده بود.

مرحله دوم عمليات ميان نيزارها بودکه احيانا با تير اندازي
کساني که در آنجا مخفي شده بودند مواجه مي شديم و آنها را به درک مي فرستاديم.
مرحله سوم رسيدن به جاده اسفالته بود. اين جاده درست در زير سايت موشکي قرار داشت
که از آن سايت، خارک را مورد هجوم قرار مي دادند. دربخشي از آن جاده مستقر شديم و
پس ازاينکه نيروهاي کمکي ديگري آمدند سايت سقوط کرد . مخزن  نفتي هم که توسط توپخانه به آتش کشيده شده بودو
اين آتش سوزي بقدري گسترده و عظيم بود که دشمن را به ترس و وحشت واداشته بود
باسقوط سايت نيروهاي عراقي تقريبا توان خود را از دست داده بودند ولي از اين طرف
رزمنده هاي عزيز ما از شدت خوشحالي نمي دانستند چه کار کنند!

فرداي آن روزبه ما خبر دادندکه آن طرف محور فاو،دشمن دست
به پاتک سنگين زده است و بنا شد دو گردان ازلشگر ما به آنجا بروند. ما آماده شديم
براي رفتن به آن محور يک خودرو «ريو» ما رارساند تا دو سه کيلومتري خط مقدم که
پياده شديم و من طبق روال قبلي در جلو ستون حرکت مي کردم.

جالب اينجا است که در عرض يک روز ، قريب به شش پاتک دشمن
را پاسخ دندان شکن داديم، حتي بعضي از رزمندگان با آرپي جي هفت ،هشت تانک
رانابودکرده بودند،که با انهدام تانکها دشمن که پانصد متر – تقريبا- جلو آمده
بود،ناچار شد هزار متر به عقب برگردد!

همانجا بود که در حين رفتن به طرف برخي از سنگرهاي برادران
،يک دوشکا ازطرف دشمن به سوي من شليک شد و خواست خدا بودکه از بغل گوشم رد شد و
هيچ آسيبي به من نرساند. فورا به سنگر ديگري پريدم. هر چه همراه داشتم ازجمله ماسک
ضدگاز،همه در آن سنگر افتادند و من بدون توجه به آنها بايک پرش ديگر،خود را به
سنگر بعدي رساندم که در همان لحظه با توپ سنگر اولي را زدندو منهدم کردند،و لذا
خدا راشکر کردم که گرچه وسايلم منهدم شده بود، خودم هنوز سالم بودم مي توانستم
بادشمنان بجنگم.

بمباران شيميايي

رويدادهاي جالبي که درآنجا رخ داد، اين بودکه : وقي مادرخط
مستقر شديم،يکباره ديدم بچه ها تکبير مي گويند. ازفرمانده گروهان پرسيدم :چه خبر
است؟ گفت: هنگامي که عراق خط دوم و سوم رابمباران مي کرد، اطراف فاو را
بمباران  شيميايي کرد و لي باد، دارد
گازهاي شيميايي را به طرف عراقيها مي برد. عجيب بود؛ با اينکه وزش باد معمولا  به طرف ايران بود، ولي آن روز که شيميايي
زدند،باد به سمت عراق مي وزيد. اين هم يکي ازالطاف خفيه الهي بود زيرا آگر آن روز
باد بطرف ما بود ، شايد يک لشگر مجروح شيميايي ميشدند.

شرکت طلاب در عمليات

نکته اي که در پايان لازم است متذکر شوم، اين است که طلبه
هاي رزمي در آن لشگر حدود بيست نفر بودند که در آنجا به شهادت رسيدند ازجمله يکي
برادر قويدل از مدرسه  فيضيه  بود و يکي برادر سيفي که از مرند بود و رسائل و
مکاسب مي خواند. درلشکرهاي ديگر هم به همين اندازه و بلکه بيشتر طلاب شرکت کرده
بودند.

درقم هنگامي که تشييع جنازه شهيدان عمليان و الفجر 8 شروع
شده بود،يکبار سي شهيد و يکبار هم حدود بيست و پنج  شهيد بود، که از مجموع آنها جنازه بيش از ده
نفر طلبه به چشم مي خوردن شهيد عزير در
حين جآن لبلييياتلاتيب

 .

در هر صورت ،طلاب همگام باديگر رزمندگان اسلام ، در عمليات
شرکت کرده و مي کنند و با شرکت خود ،تو دهني به دشمنان و گروههاي ضد انقلاب مي
زنندکه همواره شايعه مي کنند،طلبه ها در جبهه شرکت نمي کنند!!چه خوب بودکه دفتر
تبليغات آمار شهداي طلاب را اعلام مي کردم تا دنيا بداندکه طلاب مانند ساير مردم،
درصف  جنگجويان راه خدا قرار دارند و ضمن
تبليغ و ارشاد و راهنمايي رزمندگان، درعمليات رزمي نيز شرکت مي جويندکه بسياري از
آنان تا کنون به افتخار شهادت نائل آمده اند.

من يک طلبه کوچک هستم تاکنون درعمليات زيادي شرکت کرده ام
. دراوائل انقلاب که قائله کردسنان شر وع شد با بيش از صدو هشتاد روحاني
درفرونشاندن فتنه کردستان شرکت کرديم که بيش از صد نفر آن عزيزان به شهادت رسيده
اند.

بعد از کردستان، همراه با 17 نفر از دوستان دانشجو معلم و
روحاني به جبهه ايلام اعزام شديم. درعملياتي که منجر به تصرف ارتفاعات ميمک بود هم
شرکت کردم. درفتح المبين نيز همراه ، با رزمندگان عزيز بودم پس از آن به قم
بازگشتم و پس از مدتي که به درس و بحث مشغول شدم به بيت امام آمدم و در آنجانيز
خدمت کردم . بعد ازآن به حوزه بازگشتم تا اينکه عمليات و الفجر 8 شروع شد که خدا
توفيق نصيبم کرد و در آن هم شرکت کردم .

و اکنون که بازگشته ام ، اماده و گوش به زنگ هستم که هر و
قت برنامه اي پيش بيايد، فورا به جبهه بازگردم،شايد دينم را تا اندازه اي به اسلام
ادا نمايم.نچآنهترلبهشنئئئهخهعت

راه رسيدن ملت مصر به پيروزي

آنچه اين روزها درمصر 
مي گذرد،نمي توان به اساني از ان گذشت.حرکتي که داراي ماهيتي صد در صد
اسلامي است و مدت زماني است درمصر پديدار گشته و اين روزها به اوج خود رسيده ايت،
نشانه اي از انقلاب اسلامي مي باشد ، و از اين روي ، خواب دشمنان را بر آشفته و
آنان رابي تاب کرده است.

براي اين حرکت، آغازي جز انقلاب اسلامي ايران، نمي
توان  به حساب آورد، چر ا که انگيزه مذهبي
گرجه از دير زماني در مصر وجود داشته و بهمين خاطر، سيد جمال الدين اسد آبادي ،
اين سرزمين را مناسب براي تبليغ و ترويج اسلام دانسته  و در ان سکونت گزيده و چهره هاي مبارزي جون
محمد عبده از آنجا برخاسته است، ولي تبليغات بيش از حد بيگانگان از يک سوي و نبودن
تجربه اي از انقلاب اسلامي ، از سوي ديگر مبارزان مسلمان را از رسيدنه به پيروزي
نااميد کرده بود.

واما آن هنگام که فجر انقلاب اسلامي در افق ايران پديدار
گشت و شعاع پرفروغش بر جهانيان تابيد، دو نقطه از کشورهاي اسلامي را بيش از جاهاي
ديگر، روشنايي و اميد بخشيد که عبارت بودند از لبنان و مصر. در لبنان به صورتي
گسترده و شتابان شروع شد و همچنان ادامه دارد. و به دليل پذيرفتن بي چون و چراي رهبري
حضرت امام، در آن ديارو رابط تنگاتنگي که بين مبارزان لبناني و پاسداران انقلاب
اسلامي ايران وجود دارد، هرگز يورشهاي بي رحمانه و و حشيانه اسرائيل غاصب و توطئه
هاي گروه هاي غير مسلمان و رژيم حاکم بر آن کشور و آمريکاي جنايتکار ،نتوانسته است
ونمي تواند مردم را از راهي که انتخاب کرده اند باز دارد.

واما در مصر، شرايط تا اندازه اي فرق دارد. جمهوري اسلامي
با رژيم آن کشور در اثر به رسميت شناختن اسرائيل از سوي انور سادات و پس از او،
حسني مبارک،به هيچ وجه روابط ندارد او ازسويي ديگر فاصله جغرافيايي دو کشور نيز
خيلي زيد ايت، اذابنظر سرسد تا اندازهاي تاثير انقلاب اسلامي در اَنجا کمتر از
لبنان است؛ با اين حال طبق اعتراف خبرگزاريهاي خارجي اعتراف مسئولين مصر، گرچه
جمهوري اسلامي ايران به صورت ظاهر، هيچ اقدامي در برانگيختن مردم نکرده است،  ولي مردم عملا از انقلاب  اسلامي ايران الهام گرفته و با پيروي از همان
خط کشي ملت ايران که امام خميني آن راترسيم کرده، حرکت خونين و فراگير خود را آغاز
کرده اند. و بي گمان اقدام شجاعانه و بي باکانه خالد اسلامبولي در بقتل رساندن
فرعون مصر و همچنين قيام متهورانه و خدا خواهانه سليمان خاطر در تيراندازي به سوي
مزدوران اسرائيلي ، تاثير بسزايي درنويد بخشيدن و اميد دادن به مسلمانان  مصر داشته ودارد.

از اينها گذشته نقاط روشن زيادي فراراه مبارزان مسلمان
مصري وچود دارد که اگر امروز يک رهبر آگاه ، دلسوز ومحبوبي در ميان آنان وجود
داشت، اميد پيروزي خيلي زياد بود، چرا که مصر در يک حالت انزوايي بسر مي برد.
کشورهاي عربي گرچه بيشتر طرفدار قراداد ننگين کمپ ديويد هستند و لي عملا جرات
نکرده اند اسرائيل را به رسميت بشناسند ، اذا مصر دريک انزواي عربي به سر مي برد.
و با گذشت چهار سال از ترور انور سادات،مصر هنوز نتوانسته است جاي خود رادرکشورهاي
عربي بازکند، و گرچه شاه حسين دوباره با مصر روابط سياسي برقرار کردو بر قرارداد
ننکين کمپ ديويد صحه گذاشت، تا کنون جز صدام کسي جرات نکرده است از خط مشي حسين
اردني پيروي نمايد.

مصر بر اي اينکه روابط خود را با فلسطسني ها نيکو سازد از
رژيم اشغالگر قدس خواست تا اوضاع فلسطينيان ساکن فلسطين اشغالي را بهبودي بخشد و
با آنان خوشرفتاري نمايد ولي اسرائيل که هرگز حاضر نيست به مصر خود فرخته باج بدهد
، نه تنها به اين درخواست اعتنايي نکرد که همواره فشار و اختناق را بر اعراب آن
سرزمين بيشتر کرد و خانه هايشان را ويران ساخت و سياست فشار را مستحکم تر نمود .
مصر همچنين در آغاز اشغال جنوب لبنان، از لبنان، از اسرائيل خواست تا از مناطق
اشغالي لبنان- بصورت موقت – بيرون برود! ولي هنيچ تاثير ي نداشت و تنها مقاومت و مبارزه
مسلمانان لبنان بود که آن را ناچار به فرار از لبنان  کرد.

از  اين مقوله که
بگذريم، نظري کوتاه بر وضعيت داخلي مردم مصرمي افکنيم:

پس ازبرقراري روابط با اسرائيل و سپردن مصر  به آمريکا ،رژيم مصر براي اينکه مردم را تا
اندازه اي راضي و يا ساکت نگهدارد، اين شايعه را بين آنان منتشر کرد که «صلح و
سازش » خير و برکت زيادي براي مردم مصر بهمراه دارد! و گذشته از اينکه اربابان
راخشنود ساخته ايم و به ما نظر لطفي خواهند نمود، آن بودجه کمرشکني که صرف امور
نظامي  جنگي مي شد،به خود مردم باز مي گردد
و براي رفاه حال آنها ، درخدمتشان قرار مي گيرد ولي باز هم ثابت  شد که اين سخن،گزافي بيش نيست چرا که شرايط
زندگي سخت تر ومشکلات مسکن و آموزش افزونتر شد و آن همه سربازاني که در جبهه
نگهداشته شده بودند، به کشور بازگشته و دنبال کار دربدرگشتند و هيچ نتيجه اي
نگرفتند. کم کاري درتمام سطوح حتي درسطح دانشگاهيان رو به افزايش نهاد . بدهيهاي
خارجي کشور و فشارهاي بانک بين المللي ،بر مشکلات اقتصادي مصر افزود و از همه
مهمتر با اينکه مصر در رابطه با سرسپردگي به آمريکا ضررهاي زيادي متحمل شد که تا
کنون نتوانسته روابط سياسي خود رابا شوروي و کشورهاي هم پيمان آن تحسين بخشد، و در
مقابل ناچاربه عدم پذيرش کارشناسان شوروي در کشورش شد و راه را براي «ستاره
درخشان» آمريکايي بازکرد و حزه هوايي خود رابراي مانوورهاي نظامي آمريکا  گشود، و عده هاي آمريکا در کمک کردن يکسان به مصر
و اسرائيل و همي بيش نبوده است.

بنابراين ، اکنون که مصر در حالت انعزال و انزواي شبه کامل
به سر مي برد، و مردم نيز از اين رژيم خيري نديده اند شرايط براي بر انگيختن مردم
و قيام همگاني،بسيار مناسب است. بعلاوه ، حرکت اسلامي که به صورت متفکران و
انديشمندان متعهد مصري ، از اين فرصت طلايي بالاترين بهره را مردم مصر بايد هرچه ،
يک انسان متعهد ،متدين،محبوب صد درصدمسلمان رابين خود برگزينند و با هشياري ،توطئه
هاي دشمنان رانقش بر آب کنند و با پيروي از يک رهبري صحيح و متدين،ضربه ها را به
رژيم بيشتر و سخت تر کنند ومطمئن باشند که در اين راه پيروز خواهند شد.

البته ممکن است رژيم براي بدست آوردن رضايت مر دم،باخدعه و
نيرنگ رست به برخي اصلاحات دروغين بزند و حتي امکان دارد که به طور موقت، روابط
خود رابا اسرائيل معلق بگذارد و صهيونيست ها راوانه کشورشان کند و وعده اجراي
شريعت اسلام بدهد ولي نبايد اين بار مردم فريب بخودند،بلکه باجديت و قاطعيت ،بايد
عرصه رابر دشمن تنگ وتنگتر کرده تا اورا از پاي در آورند.

ناگفته نماند که در صورت ناکام ماندن توطئه مردمفريبي
،ممکن است رژيم دست به خشونتي بيشتر بزند،و جمعه هاي سياه راه بيندازد و از زمين
وهوا به مردم حمله کند؛ اين توطئه نيز نبايد روحيه ها را تضعيف کند چراکه همواره
جنايتکاران در لحظات آخر عمرشان ديوانه مي شوند و براي چند  روز باقي ماندن، دست به چنين جنايتهايي ميزنند،
و اگر مردم مصر اين توطئه را نيز با موفقيت بشکنند، فاصله اي با پيروزي  نخواهندداشت.

«يا ايها الذين آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقوا
الله لعلکم تفاحون»- آي مومنان! صبر و بردباري داشته باشيد، استقامت و پايداري
ورزيده، آماده باشيد و از خدابترسيد تا اينکه رستگار و پيروز شويد.

حجة الاسلام موسوي تبريزي

قسمت پنجم

آمادگی نظامی مردم تبریز

آمادگی کامل در برابر دشمنان اسلام و مسلمین یکی از واجبات
الهی برای مسلمین است که حکم آن از ایه شریفه 60 سوره انفال استفاده می شود:

* $yJ¯RÎ) àM»s%y‰¢Á9$# Ïä!#ts)àÿù=Ï9 ÈûüÅ3»|¡yJø9$#ur tû,Î#ÏJ»yèø9$#ur $pköŽn=tæ Ïpxÿ©9xsßJø9$#ur öNåkæ5qè=è% †Îûur É>$s%Ìh9$# tûüÏB̍»tóø9$#ur †Îûur È@‹Î6y™ «!$# Èûøó$#ur È@‹Î6¡¡9$# ( ZpŸÒƒÌsù šÆÏiB «!$# 3 ª!$#ur íOŠÎ=tæ ÒO‹Å6ym ÇÏÉÈ  

توضیح این که حکومت تعیین شده از سوی پروردگار برای اداره
اجتماع انسان ها یک حکومت صد در صد مردمی و انسانی است که با الهام از احکام و
وقوانین فطری و انسانی قران کریم و وحی منزل بر حضرت ختمی مرتبت مجامع انسانی را
اداره می کند و در آن حکومت برای هر شخص و هر فردی از انسان ها در هر شرائط
جغرافیایی یا رنگی و یا زبانی حقوق مسلمی است که همه انسان ها در آن یکسانند و
هرگز در ان حقوق طبیعی و فطری احدی و یا گروهی به بهانه های نسبی منطقه ای مالی
علمی وغیره بر دیگران حق اولویت و تقدم و برتری ندارد و در ان حکومت هر فرد و یا
گروهی در هر شرائطی که باشد اگر بخواهد به حقوق دیگران تجاوز و تعدی کند محکوم است:
ô‰s)s9 $uZù=y™ö‘r& $oYn=ߙ①ÏM»uZÉit7ø9$$Î/ $uZø9t“Rr&ur ÞOßgyètB |=»tGÅ3ø9$# šc#u”ÏJø9$#ur tPqà)u‹Ï9 â¨$¨Y9$# ÅÝó¡É)ø9$$Î/ ( $uZø9t“Rr&ur y‰ƒÏ‰ptø:$# ÏmŠÏù Ó¨ù’t/ ӉƒÏ‰x© ßìÏÿ»oYtBur Ĩ$¨Z=Ï9 zNn=÷èu‹Ï9ur ª!$# `tB ¼çnçŽÝÇZtƒ ¼ã&s#ߙâ‘ur Í=ø‹tóø9$$Î/ 4 ¨bÎ) ©!$# ;“Èqs% ֓ƒÌ“tã ÇËÎÈ  

(حدید ، 25)

پر واضح است که اجرای قوانین عادلانه و دعوت مردم به عدالت
و جلوگیری از ظلم و تجاوز و تعدی از یک سو به برنامه ریزی های صحیح و آمادگی های
کامل علمی ، هنری، فرهنگی، اقتصادی و تخصص های مردمی نیاز دارد و یا از سوی دیگر
برای جلوگیری از توطئه ها و مکرهای استعمارگران و تجاوزگرانی که منافعشان با اجرای
قوانین اسلامی و قسط الهی در معرض خطر می گیرد مردم به آمادگی های کامل رزمی و
آشنا شدن به علوم و فنون آن و فراهم نمودن وسائل و امکانات مورد لزوم جنگ با دشمن
نیاز دارند و با این آمادگی های لازم است که دشمنان اسلام و مسلمین همواره باید در
خوف و هراس باشند و به فکر توطئه مسلمین نیافتند لذا طبق دستور آیه شریفه فوق
الذکر بر همه مسلمین تا حدی که در توان و امکاناشان هست لازم است که توان و
امکانشان هست لازم است که آماده کردن خود و جمع اوری عِده و عُدّه بکوشند و در این
امر کوتاهی نکنند.

البته امروزه چیزی که دشمنان را در خوف و هراس قرار می دهد
خلاصه نمی شود در جمع اوری سلاح و خریدن آن از دشمنان اسلام با پول نفت که هر وقت
دشمن بخواهد می تواند نفروشد و یا نفت نخرد و یا ارزانتر بخرد بلکه با برنامه ریزی
های صحیح اقتصادی و فرهنگی و آمادگی کامل مسلمین در علوم و تخصص های مختلف توام با
تعهدهای مکتبی و وحدت و یکپارچگی مسملین متعهد و انقلابی و ایثارگری های آنان در
راه اهداف مقدس خویش، می تواند دشمنان به ظاهر نیرومند و ابر قدرت های جهان خوار
را در خوف و هراس بیاندازد و همواره در طول تاریخ تشیع علمای متعهد و روشن شیعه و
دیگر علمای اسلامی در این امر مهم تلاش کردند و علاوه بر تلاش و کوشش خود در مسائل
علمی و فقهی و تخصصی با آمادگی های لازم رزمی و نظامی خویش نشان داده اند که دائما
به فکر اسلام و مسلمین و استقلال و نجات مسلمین بودند و انقلاب هایی که در ایران و
گاهی در جاهای دیگر انجام گرفته است نشانگر این مسئله است.

لذا استعمارگران از گذشته ای دور به این فکر افتادادند که
علما و روحانیت بزرگ اسلام و تشیع را از مسائل سیاسی و دخالت در مسائل اجتماعی
کشور دور نگهدارند و تبلیغات عظیمی را در میان مسلمین خصوصا حوزه های علمیه راه
انداختند که روحانیت نباید در سیاست دخالت کند و هر روحانی متعهدی که دخالت کند و
یا در برابر دشمنان اسلام به مبارزه و ستیز قیام نماید به عناوین مختلف او را
سرکوب و از نظر مردم و روحانیت ساقط کردند به طوری که امام بزرگوار هنگام سخنرانی
در مدرسه علوی برای علمای معظم تهران در اوائل ورود خویش به ایران فرمودند:

«آن چنان تبلیغات اجانب در میان ما موثر واقع شد که حتی
خود روحانیت نیز باور کردند که نباید در مسائل سیاسی اجتماعی و نظام دخالت کنند در
این جا یادم آمد که یکی از اساتید بزرگوار در حوزه علیمه قم نقل کرد: هنگامی که
رحلت عالم جلیل القدر و عارف مجاهد و مرجع بزرگ آیت الله العظمی اقای حاج سید محمد
تقی خوانساری (ره)در مشهد مقدس بودم که یخیبر فوت ایشان را شنیدم و با آن مقداری
که من منتظر عکس العمل از سوی روحانیت بزرگ مشهد و مردم و بازاریان آن جا داشتم
ندیدم برای من تعجب آور بود از بعضی سوال کردم که چرا در رحلت یک مرجع بزرگواری
مانند آیت الله خوانساری که در علم فقاهت و شجاعت و تقوی و زهد و معرفت کم نظیر
بود این چنین بی تفاوت هستند با کمال صراحت به من گفتند که ایشان در عین حال یک
مرد سیاسی نیز بوده و در جنگ با انگلیسی ها شرکت کرده بود و برای شرکت مردم در
انتخابات مجلس شورا دستور داده بود که مردم شرکت کنند ووو! در حالی که عظمت تقدس و
تقوای و فضلیت ایشان بر احدی پوشیده نبود و نماز استقساء ايشان که برای رفع قحطی و
خشکسالی و طلب باران در قم در اوج جنگ بین المللی دوم هنگام اشغال ایران حتی قم از
طرف متفقین و نیروهای انگلیسی و آمریکائی خارج شهر قم در صحرا برگزار نمود بودند و
عنایات پروردگار پس از نماز باران ایشان حتی موجب شگفتی و دگرگونی درونی افسر و
نظامیان متفقین گشته بود زبانزد خاص و عام است

به اصل مطلب باز می گردیم و دنباله مقاله قبلی را پی می
گیریم که در همین زمینه مانده بود و ما به خاطر اهمیت مطلب زمینه مانده بود و ما
به خاطر اهمیت مطلب مقدمه فوق را ذکر کردیم

گفتیم علمای بزرگ تبریز در جریان توطئه های محمدعلی شاه
علیه انقلاب مشروطیت و مجلس شورای اسلامی قرار گرفته بودند و میدانستند که
انگلستان از یک سو و از سوی دیگر روسیه در کنار این توطئه قرار دارند و محمد علی
شاه بالخصوص از پشتیبانی شدید روسیه کشور همجواز آذربایجان شرقی برخوردار است و
روزهای زد وخورد و جنگ با دشمنان انقلاب و خارجیان روی متجاوز را به وضوح می دیدند
و پیش بینی می کردند لذا در این امر مهم نیز علما پیش قدم شدند و مردم کوچه بازار
اعم  از بازاری و کشاورز و محصل و کارگررا
در جریان امر قرار داده و آن ها را برای آمادگی های علمی و رزمی و تربیت های بدنی
و آشنائی به فنون لازم نظامی و جمع آوری مهمات و سلاح های مورد لزوم و آذوقه کافی
دعوت کردند باز همه این جریانات در حالی رخ می داد که تهران و شهرستان های دیگر با
خوش بینی خاصی به اعمال محمد علی شاه می نگریستند و هم چنین عده ای از نمایندگان مجلس
شورای ملی نیز چنین نظری داشتند.

این مطلب را چندین نفر از پیرمردهای متدین تبریز برای من
نقل کردند که در آن ایام مساجد خاصی پایگاه های مردم به حساب می آمد که دیگر کسی
علاقه ای به بازار و کسب زیاد و تلاش برای جمع آوری مال نشان نمی داد و کلاً مردم
می خواستند با مختصر درامد و امرار معاش در پی آمادگی کامل رزمی خویش با دشمنان
لذا غالبا بعداز ظهر ها مغازه ها تعطیل می شد و مردم اسلحله به دست گرفته و یا به
کمر بسته به سوی مسجد ها روانه می شدند و پس از اقامه جماعت و استماع سخنرانی
علمای بزرگ و دریافت خبرهای سیاسی روز روانه محل های آموزش نظامی در خارج شهر می
شدند و دسته های مختلفی در تبریز درست شد که هر محله ای از تبریز دسته نظامی خاصی
داشت که امروز دسته های عزاداری حسینی که هر محله برای خودش دسته خاصی دارد از ان
روزگار به یادگار مانده است

کسروی در تاریخ مشروطیت ص 234 این مطلب را چنین بیان می
کند:

در این میان فروردین سال 1286 فرا رسید و بهار آغازید این
برای ایرانیان نخستین بهار آزادی و خود را خوش ترین زمان ها می بود انبوه مردم با
دل های پر از امید و آرزو در راه پیشرفت کشور به کوشش برخاسته و پیر و جوان و
توانگر و کم چیز و ملا و عامی همگی کار می کردند و هوس ها و کینه ها زبون گردیده و
آرزوی پیشرفت کشور و توده به همگی آن ها چیرگی می داشت. در تبریز در این بهار یک
کار گران مایه بزرگ پیش می رفت و آنان عشق سپاهگری و تیراندازی می بود این کار از
زمستان اغازیده بود ولی پیشرفت آن در بهار رخ داد چنان که گفتیم از چند ماه پیش
بازار با دستور انجمن روزهای آدینه بسته می شد و مردم در سه مسجد گرد می امدند و
سه تن از سخنگویان که شیخ سلیم و میرزا جواد و میرزا حسین بودند هر کدام در یکی از
مسجدها به منبر می رفتند و برای مردم سخن می گفتند این کار پیشرفت بسیاری کرد.

تا ديري تنها اين سه تن مي بودند ولي سپس شادروانان میرزا
علی و یجوبه ای و حاج شیخ علی اصغر لیلاوایی نیز به این کار برخاستند و آنان نیز
از شمار واعظان مشروطه گردیدند. اینان سخن از قانون و از برابری و از همدستی مانند
این ها راندندی و نویدها به مردم درباره آینده دادندی و بیشتر برای گفته های خود
گواه از قران و حدیث آورندی و از ناتوانی کشور و شکست فتح علی شاه و از دست قفقاز
و مانند آن ها یاد کرده دل ها را سهانیدندی و مردم را بگرفتن تنگ و آموختن
تیراندازی و سپاهیگری برانگیختندی و این خواست همگی پیشروان میبود و مردم چون سپید
و خود آرزومند کوشش و جانفشانی در راه کشور میایستادند همین که سخنگویان به سخنانی
در آن زمینه پرداختند بتکان آمدند و کسان بسیاری از بازاریان و دیگران تفنگ و فشنگ
خریدند و روزهای آدینه در بیرون های شهر گرد می امدند و تیراندازی می نموده و به
اسب دوانی می پرداختند.

و در صفحه 236 می نویسد:

این گام نخستین بود و سپس ان را به راه بهتری انداختند و
آن این که در هر کویی یک دسته به آموزگاری یکی از سرکردگان سرباز به مشق سپاه گیری
پرداختند پیر و جوان و توانگر و کم چیز به ره ایستاده و باآواز یک دو پا به زمین
می کوفتند ملایان و سیدان با دستار و رخت های بلند تفنگ به دوش انداخته و هم پای
دیگران مشق می کردند به این سان در هر کوی سربازخانه ای پدید آورده بسیج و موزیک و
دیگر افزارها کردند و نیز دسته هایی رخت یکسان دوزانیده پوشیدند از بس سهیده بودند
که تنها به روزهای ادینه بس نکرده چنین نهادند که همه روزها به این کار پرداختند و
روز هنگام پسین بازارها را بسته و چیت فروش و قند فروش و مسگر و سمسار و بازرگان
به خانه های خود می شتافتند و رخت دیگر کرده و تفنگ برداشته آهنگ سربازخانه ای کوی
خود می کردند (که غالب درمسجدها بود) و در ان جا همراه دیگران به مشق می پرداختند
هرروز هنگام پسین از هر کوی آواز کوس و شیپور غوغای «یک دو بر »می خاست و روز به
روز شکوه و بزرگی کار میافزود.

شهر بیکبار گردیده و گفت گوی همه از تفنگ خریدن و مشق
سربازی کردن و آماده جنگ و جانفشانی گردیدن شده بود و چون از کوچه ها گذشتی پیاپی
این شعر را از زبان بچگان شنیدی:

یاشاسون دولت مشروطه مزهر آن یاشاسون     

                        یاشاسون
مشق ابلیس ملت ایران یاشاسون

این شور همراه گفت و گو از کشور و نگهداری آن به همه جا
رسیده و در بیشتر شهرها این ارزو در میان می بود لیکن جز از تبریز در هیچ کجا پیش
برده نشد و نتیجه به دست نیامد.

به هر حال از نقل مردم متدین و علمای سابق و از نوشته های
مانند کسروی و دیگران بر می آید که در این امرمهم نیز در تبریز علما و بزرگان
پیشقدم بودند و از همین مسئله مرحوم ستارخان و باقرخان توانستند که در میان مردم
نفوذ داشته باشند و خودشان نیز با امر و دستورات علما و مراجع به این امر مهم حرکت
نظامی اقدام کرده و سرکردگی گروه های مبارز نظامی را در تبریز به عهده گرفتند و
مادامی که حکم جنگ از سوی مراجع بزرگ و علمای متعهد صادر نشده بود کاری انجام ندادند
که درم مقاله بعدی این مطلب را پی میگریم.

انتقادها و پیشنهاد ها

سنت های جاهلی

چهارشنبه سوری و سیزده بدر

انقلاب اسلامی تنها برانداختن یک حکومت و جایگزین کردن
حکومتی دیگر نیست بلکه انقلاب ارزش ها ایده ها افکار سنت ها است. انقلابی است از
درون جامعه ای برای تشکیل جامعه ای نوینی بر اساس تعالیم الهی و سنت های رسول اکرم
(ص)و سلم و قوانین و دستورات اسلام انقلابی است از درون هر فرد برای خودسازی و
تحول از یک انسان مصظرب بی هدف مقلد غرب گرا آتش پرست خرافه جویی یک انسان خداپرست
واقع بین و حقیقت جو انقلابی است که جوانان را از منجلاب ها عیاش خانه ها میخانه ها
و لانه های فساد و تباهی پارک هاغ و سینماهای آن چنان بیرون کشید و به مساجد
کتابخانه ها مراکز علم و تربیت محافل مذهبی و آموزشی جبهه ها و میدان های معراج به
سوی خدا سوق داد. و ارزش این انقلاب در همین نکته نهفته که راحت طلبان را از ان
متنفر ساخته است.

توطئه محو فرهنگ اسلامی

رژیم سابق طرحی دراز مدت برای زنده کردن سنت های جلی
پیشین  و برگرداندن جامعه ایرانی به عهد کن
خویش قبل از اسلام و از بین بردن و محو تدریجی همه آثار و فرهنگ اسلامی آرام آرام
اجرا می کند و بر ان سخت اصرار داشت تغییر مبدا تاریخ از هجرت رسول اکرم (ص)و سلم
به تشکیل شاهنشاهی و برگزاری جشن های شاههنشاهی دو هزار پانصد ساله و ترویج نام
های زردشتی و امثال آن برخی از برنامه های این طرح خائنانه بود و هدف از آن نفی
فرهنگ اسلامی بود نه علاقه خاصی به پیشنیان و لذا در راه رسیدن به این هدف هر مسلک
باطل و ضد اسلام را به بهانه ای ترویج می کرد بهائیت صوفیگری غربگرائی و جلوه دادن
تمدن غربی و بی بندباری و انواع انحراف های فکری وا جتماعی هدف تنها یک چیز بود
محو فرهنگ توحید و دین اسلام .

احیای سنت اتش پرستی

از جمله این فعالیت های مرتجعانه که واپس گرائی در ان به
طور وضوح مشهود می باشد گرچه تبلیغگران شرق وغرب ان را تمدن شاهانه می نامیدند
واپس گرائی و ارتجاع زنده کردن سنت های آتش پرستی و خرافه های قدیم نیاکان جاهل و
نادان بود مثلا چهار شنبه سوری و پریدن روی اتش و تکرار ان کلمات مزخرف و نامربوط
که چیزی نیست به جز اثار باقی مانده از اتش پرستی زرتشیان را نخست وزیر آن رژیم با
این که از سوئی ندای بهائیگری را سر می داد عملا در این مراسم ننگین و پوشالی شرکت
می کرد تا این وسیله سنت جاهلی را تروج می کرد کافی است که زشتی و رسوائی آن را
نشان دهد.

وظیفه ما با سنت های به جا مانده

بحمدالله آن حامیان و مبلغان شرک و بت پرستی و آتش پرستی
نابود شدند و به فرموده امیرالمومنین (ع)این اصحاب مدائن الرس الذین فتلوا النبین
و اطفا و سنن المرسلین و احیوا سنن الجبارین کجایند آنان که پیامبران را کشتند و
سنت های انبیا را خاموش کردند و سنت های جباران و طاغوت ها را ترویج نمودند؟

آری همه را این آسیای گردون به خاکی تیره مبدل ساخت ولی
باید دید که آیا سنت های جاهلانه آن ها باقی است یا آن ها نیز از بین رفته و به
جای آن ها سنت های انبیا در جامعه حکم فرما است؟ اگر انقلاب در این جهت موفق نباشد
نقصی بسیار بزرگ چهره مقدس و خونین آن را مخدوش می سازد اگر یک بیگانه جهانگرد یا
خبرنگار یا مورخ یا یک مسلمان مشتاق انقلاب در شب چهارشنبه آخر سال از گوشه و کنار
تهران و بسیاری از شهرهای دیگر دیدن کند یا عکس و فیلم تهیه کند آیا سند زنده ای
را برای باقیماندن آثار مجوسیت در جامعه ما نخواهد دید و مدرک به دست دشمنان و
بدخواهان نخواهد داد؟ و اگر از پشت بام یا از پنجره ساختمان های بلند نواحی مختلف
شهر را ملاحظه کند از این همه دود و آتش انگشت حیرت به دندان نخواهد گرفت؟ آیا نمی
گوید این چه مراسم اسلامی است که ما آن را سراغ نداریم؟ و اگر بداند که این سنت
نیاکان گبر این سرزمین است آیا نخواهد گفت هنوز انقلاب در این جامعه و افراد ریشه
ندوانیده است؟ و آیا طمع استمارگران را در امکان فرونشاندن این جنبش و خاموش کردن
نور اسلام و برگرداندن این ملت به عهد شاه پرستی بر نخواهد انگیخت؟!

امیرالمومنین (ع)می فرماید: قل من تشبه بقوم الا اشوک ان
یکون منهم کمتر کسی است که به گروهی متشبه شود مگر این که نزدیک است از خود آنان
باشد تشبه این است که انسان در عادت ها و رسوم لباس وسایر شئون زندگی از عادت ها و
رسوم دیگران تقلید می کند و سعی کند خود را به آنان شبیه سازد. منظور از سنت ها و
عادات آن اموری است که دلیل صحیح و معقولی برای پیروی از ان ها نیست نه این که آن
چه از فرهنگ دیگران به ما رسیده است یا از سنت های پیشینیان باقی مانده است تنها
به دلیل فرهنگ وارداتی یا سنت های قدیمی باید از آن متنفر و منزجر بود بسیاری از
سنت های قدیم الهام گرفته از وحی الهی و سنن انبیا است ولی آن چه باید با آن
مبارزه کرد سنت های غلط و خرافی و از ان بدتر سنت هائی است که نشات گرفته از ادیان
باطله و افکار شرک آلود است.

تشبّه در چیست؟

در روایت آمده است «اوحی الله الی نبی من الانبیا ان قبل لقومک
لا تلبسوا لباس اعدائی و لا تطعموا مطاعهم اعدائی و لا تشاکلوا بما شاکل اعدائی
فتکونوا اعدائی کما هم اعدائی ». خداوند به یکی از پیامبران وحی فرمود که به امتت
بگو لباس های ویژه دشمنانم را نپوشید و از خوراک های ویژه آنان استفاده نکنید و
خود را به صورت انان در نیاورید که مانند آن دشمنان من خواهید بود.

منظور این نیست که اگر آن ها لباس پنبه پوشیدند شما نپوشید
و اگر آن ها نان خوردند شما نخورید بلکه منظورم این است که در نحوه خوراک و پوشاک
از انان تقلید نکنید و تقلید این است که از یک نوع روش و رفتار یا رای و گفتار یک
فرد یا گروه پیروی شود بدون توجه به دلیل و علت آن و از این نوع تقلید بدتر از این
است که انسان با توجه به زشتی عمل تنها به دلیل پیروی از سنت پیشینان آن را انجام
دهد هر مسلمان بلکه هر موحد خداپرست می داند که مراسم چهارشنبه آخر سال یادآور آتش
پرست مجوسیان و زرتشتیان است بنابراین بر هر مسلمان لازم است که با آن به شدت
مبارزه کند به نظر ما باید مقامات انتظامی و مامورین کمیته های امر به معروف و نهی
از منکر از برافروختن این آتش شرک در هر گوشه از کشور با قاطعیت جلوگیری نمایند و
پدران و مادران فرزندان خود را از این کار زشت و خطرناک منع کنند که گذشته از خطر
جانی در اثراحتمال آتش سوزی ریشه های آتش پرستی و سنت های طاغوتی را در قلوب اماده
آن ها مستحکم می نماید

رادیو و تلویزیون وسایر رسانه ها نیز باید با تبلیغات وسیع
و دامنه دار جلوی این خرافات را بگیرند و هم چنین آموزگاران باید در مدارس دانش
اموزان را متوجه سازند که این عمل نابخردانه چه ریشه خطرناکی دارد و با توحید و
خداپرستی منافی است مگر نه این اينکه 
وظیفه معلمین و رسانه های گروهی بالا بردن سطح فرهنگ جامعه و جلوگیری از انحطاط
فکری مردم است و آیا تفکری و سنتی از این زشت تر سراغ دارید که انسان به دلیل
پیروی از سنت های گذشتگان رسمی را که مخالف دین و مذهب و عقل و تمدن است زنده کند
بدون تردید منظور بعضی از این آتش افروزان دهن کجی به انقلاب اسلامی و آرمان های
این امت به پا خاسته و پایمال کردن خون شهدای اسلام از صدر تا کنون است گرچه ممکن
است بعضی از روی جهالت و نادانی و تقلید کورکورانه از سنتهای گذشته چنین کار
نامشروع و زشتی را انجام دهند.

به حال وظیفه مبلغان روشن کردن این حقیقت است که این گونه
سنت ها بقایای طاغوت و باید تمام از بین برده شود و وظیفه مسئولین انتظامی است که
به شدت با ان مبارزه و آن را ریشه کن نمایند.

سیزده بدر

و نظیر این خرایفه مساله سیزده بدر است این مساله با این
که هر انسان عاقل می داند نه سیزده نحس و نه نحوست و شومی با خارج شدن از شهر و
ابادی دفع می شود ولی چنان این رسم غلط که حکایت از پایین بدن سطح فرهنگی جامعه می
کنن در این کشور ریشه دوانیده است که مبارزه با آن نیاز دارد به يک اقدام همگانی
از سوی مبلغان و نویسندگان و گویندگان و رادیو و تلویزیون و روزنامه و مجلات و بیش
از همه از سوی مسؤلیین دولت که هم از جنبه فرهنگی جامعه را به خرافه بودن و بی
اساس بودن این نوع تفکر روشن می کند و هم دولت با اقدامات جدی جلوی وسعت و گسترش
این افکار غلط و پوسیده را بگیرد.

تایید ناخواسته سیزده بدر

متاسفانه خواسته یا ناخواسته بعضی از اقدامات مسئولین این
گونه تفکرهای غلط را تایید می کند مثلا تعطیلی روز سیزدهم خود انگیزه بسیار قوی
براي ابقای این سنت جاهلانه به وجود می آورد.

مناسب وضع جوّی برای گردش و تفریح با تعطیلی عمومی سبب می
شود که این گونه افراد و تقید به این گونه سنت های عامیانه و خرافی در جامعه تقویت
شود.

گذشته از تعطیل عمومی اداره راهنمایی و رانندگی برنامه
منظمی برای ان روز تهیه می نماید بدون این که هیچ گونه تذکری به نامناسب بودن این
گونه اجتماعات داده شود بلکه گاهی از رادیو شنیده شده است که به نحوی این امر را
توجیه کرده اند که فصل مناسب گردش و تفریح است و چه مانعی دارد که انسان در چنین
وقت مناسبی از شهر و آبادی خارج شود و از طبیعت بهره ببرد؟ و گاهی نیز رنگ مذهبی و
عرفانی به آن می دهند که برای تدبر و نظر در آیات الهی سفر و سیاحت در چنین فصلی
مناسب است! و از این گونه سخنان نامربوط که انگیزه ای به جز پای بندی به سنت
نیاکان جاهل ندارد.

پیروی از عقل نه از سنت جاهلی

خداوند بیش از ده مورد از زبان مشرکان نقل فرموده است که
آن ها عذر شرک و بت پرستی خویش را پیروی از سنت نیاکان دانسته اند مثلا در آیه
170سوره بقره می فرماید : #sŒÎ)ur Ÿ@ŠÏ% ãNßgs9 (#qãèÎ7®?$# !$tB tAt“Rr& ª!$# (#qä9$s% ö@t/ ßìÎ6®KtR !$tB $uZø‹xÿø9r& Ïmø‹n=tã !$tRuä!$t/#uä 3 öqs9urr& šc%x. öNèdät!$t/#uä Ÿw šcqè=É)÷ètƒ $\«ø‹x© Ÿwur tbr߉tGôgtƒ ÇÊÐÉÈ   و اگر به آن ها گفته شود از احکام و دستورات
الهی پیروی می کنیم و از آن سنت هایی که از پدران و ما باقی مانده است آیا پیروی
می کنند هر چند پدران آن ها چیزی درنیافته است و هدایت نشده باشند؟

و این مضمون در قران بسیار تکرار شده و تاکید شده است که
انسان باید از عقل و منطق پیروی کند نه از سنت های پیشینيان.

البته گردش و تفرّج و سیاحت و استفاده از هوای سالم و آزاد
و تماشای مناظر طبیعت و آیات شگفت انگیز الهی خوب است و مطلوب ولی انگیزه این تفرج
دسته جمعی و خارج شدن همگانی چیزی به جز پیروی از خرافات انبیا نیست و به این جهت
یک عمل قبیح و زشتی شمرده می شود بگذریم از منکرات و محرمات و اعمال ناشایستی که
طی این مراسم انجام می گیرد و خطراتی که در اثرا ین ازدحام شدید متوجه جان و مال
مردم است و فرصت طلایی که برای دزدان و یغماگران خانه ها به وجود می آید با توجه
به این که عدد و امکانات این افراد روز بروز در تزاید است و متاسفانه هیچ  قاطعیتی از سوی مسئولین انتظامی و از ان بالاتر
قضات محترم دادگاه ها در ریشه کن کردن انواع دزدی ها و غارتگری های ماهرانه دیده
نمی شود به جز زندان کردن آن هم شاید براي بعضی از آن ها حکم یک سمینار تبادل
افکار و آشنائی به فنون و مهارت های یکدیگر داشته باشد.

مبارزه با سنت های غلط

به هر حال مبارزه با سنت های غلط و به خصوص آن هائی که رنگ
و بوی شرک  آتش پرستی و خرافه جویی دارد
وظیفه ما همه افراد است به خصوص مسئولین کشور چه آن ها که مسئولیت فرهنگی دارند و
چه آنان که مسئولیت اداری و انتظامی دارند به نظر ما بايد دولت در امر تعطیل روز
سیزدهم به طور جدی تجدید نظر کند و با تصمیم های دیگر تا آن جا که ممکن است از
گستردگی این خرافه پرستی بکاهد و این لکه ننگ را از چهره مقدس این جامعه اسلامی که
اکنون پرچمدار توحید و سمبل اسلام و تشیع است بزداید.

هم چنین از احاد مردم مسلمان و انقلابی کشورمان می خواهیم
که به طور جدی در رسوم عادات خویش دقت و تامل کافی به کار ببرند و آن چه با عقل و
منطق و دین موافق است باقی بگذارند و آن چه خلاف یا منافی شئون مذهبی است یا جدا
از ان بپرهیزند.

در رابطه با مراسم عید نوروز نیز همین دقت را مورد توجه
قرار می دهند و رسم  سنت هائی از قبیل سفره
هفت سین و امور خرافی دیگر مسائلی است که برای ملت شکوه و عظمتی که امروز پرچمدار
یک تمدن و تفکر بسیار قوی و نیرومند گشته و جهان را به تعجب و شگفتی از این همه
شجاعت و استقامت و ایمان واداشته مناسب نیست بلکه بسیار زشت و ناروا است.

اکنون که اسلام بار دیگر در این سرزمین مقدس و به دست
توانای این امت فداکار دوباره نیرو گرفته و شکوفا گشته است باید برای بنای جامعه
نوین همه شئون زندگی را بر اساس تعالیم عالیه اسلام بنا کنیم نه بر اساس سنت های
جاهلانه.

به امید پیروزی رزمندگان دلیر اسلام بر کفر جهانی و پیروزی
حق بر باطل و عقل بر خرافات در همه جوانب و جهات زندگی فردی واجتماعی .

حسين (ع) بر بالين شهدا مي آيد

سرزمین جبهه مملو 
از خاطره ها است خاطره هائی به عظمت یک تاریخ عده ای خیال می کنند که با
بیان و بازگوئی بعضی از این خاطره ها حق عظیم این فرهنگ غنی و ارزشمند ادا می شود
غافل از این که خاطره ها و امدادهای غیبی در جبهه مجموعه ای هستند که برای پرداختن
به بیان ان ها باید در قدم اول اذعان کرد که خیلی از خاطره ها را ما نمی دانیم نه
این که فراموشمان شده است بلکه جبهه چنان سرشار از امدادها غیبی و الهی است که
مسلم است با نشان دادن قطره ای از ان نمی توانیم عمق و عظمت آن را توصیف کنیم. و از
طرفی خاطره در جبهه پدیده ای است که با هزاران پدیده و عمل دیگر مرتبط است و چه
بسا با دیدن گوشه ای از یک عمل تصور می کنیم که همه ان عمل را درک کرده ایم و حال
ان که چنین نبوده است و مسئله مهم تر این که معمولا ما خاطرات و امدادهای غیبی و
الهی جبهه را با منافع خویش و با دید محدود خویش بررسی و ارزیابی می کنیم حال آن
ممکن است بعضی اتفاقات تلخ و ضربات و صدمات وارده بر نیروهای اسلام که بر اساس
مشیت الهی صورت میگیرد و از اکسیر خاطرات شیرین دیگر در جبهه مهم تر باشد که بیان
نمی شود و لذا محدودیت تحمیلی دیگری که بر خاطرات و رویدادهای جبهه وارد می شود
محدودیت دید و تفکر و بیان و برداشت فرد تعریف کنده است کافی است فرد در افقی که
خاطره اتفاق می افتد نباشد و یا با سطح معنوی آن رخداد اختلاف فاحش داشته باشد
همین امر باعث می شود که یا به راحتی از کنار این مسئله بگذرد و یا اگر به آن
بپردازد نتواند به دلیل ضعف دید و برداشت حق آن رخداد را ادا نماید.

با این مقدمه مختصر به بیان یکی از خاطرات که در یکی از
جبهه ها اتفاق ساده است می پردازیم:

در یکی از سنگرها تنی چند از رزمندگان اسلام مشغول امور
عادی خود بودند یکی کتاب می خواند و دیگری مشغول نوشتن وصیت نامه بود و دیگری به
خواندن قران مشغول بود ودیگری اسلحه خود را تمیر می کرد و همه در حال و هوای حمله
بر دشمنان دین خدا بودند لحظات قبل از عملیات خیلی عجیب است مسائل گذشته به کلی
فراموش می شود گویی همه انسان ها نو می شوند و حیات و تولد جدید می یابند نیروها
سر از پا نمی شناسند. شوخی ها ولطیفه ها گویی ها رواج بیشتری پیدا می کند همه خود
را آماده دیدار حق می کنند. دعاها و نمازها و راز و نیازها و تهجدها زیبا و دل
انگیز می شوند رایحه شهادت و عطر حسین (ع) در فضای جبهه می نشیند یاد کربلا از سر
زبان ها دور نمی شود.

در این بین خبر حمله به برادران داده شده همه همدیگر را
روبوسی کردند و به هم درود گفتند امشب حمله است گوئی آن ها می خواهند نه به میدان
جنگ که به حجله عروسی بروند که اینسان سر از پا نمی شناسند.

علی رغم آمادگی نسبی که همه از چند وقت قبل برای عملیات
داشتند خود را کاملا آماده نمودند شوق در چشم همه برق می زد و لحظات به سرعت می
گذشت هوا رو به تاریکی می رفت موقع اذان مغرب فرا رسید، در خط مقدم اذان و نماز در
دل سنگر کوچک و در کنار سلاح های آماده شلیک چه حال و هوائی دارد، گاه به گاه صدای
آتش دشمن زبون به گوش می رسید و دور یا نزدیک گلوله توپ یا خمپاره ای به زمین می
خورد.

یکی از بچه ها طبق معمول دستش را بنای گوشش گذاشت و ندای
اذان را سر داد اذان شب حمله با اذان های دیگر که گفته می شود خیلی تفاوت می کند
نماز جماعت مغرب و عشادر درون حسینیه خط خوانده شد آری عشق به حسین (ع)چه ها که
نمی کند بسیجی پاسدار ان قدر عاشق حسین است که در نشست و برخاست در پاسخ به سیم و
تلفن در ابتدا و انتهای نشست ها و جلسات ذکر مقدس یا حسین (ع) می گویند و این عشقث
از عنایت های است که حسین فاطمه به این رزمندگان سلحشور داشته و دارد.

نماز جماعت برپاشد همه در نماز گریه می کردند قنوت آن نماز
غیر از قنوت های دیگر نماز ها بود تمنای شهادت را از زبان همه می شنیدی طلبه
پیشاپیش همه ایستاده و چشمانش غرق اشک و شوق به خدا. آه که چه رکوع ها و سجودهای
خاضعانه و عاشقانه ای گویی نمی خواستند نماز تمام بشود پس از اتمام نماز مغرب و
عشا همه دست در گردن همدیگر کردند صداق هق هق در گریه را از هر گلوئی می شنیدی عشق
ان چنان بر سر ان جمع سایه افکنده بود که مجال تظاهری نمی داد صدای گریه بچه ها هم
بلند و بلند تر می شد در گوشه سنگر فانوسی سوسو می زد گوئی آن همه در ان حال معنوی
بچه ها همدم حالشان شده بود عده ای از هم حلالیت می طلبیدند و عده ای عاجزانه از
برادر همرزم خود می خواستند تا اگر به فیض شهادت نائل شدند دست آنان را در صحرای
محشر بگیرند و از آن ها شفاعت کنند عده ای از شهدای اینده عملیات که چند ساعتی به
عمرشان نمانده بود و نور شهادت در چهره شان می درخشید عاجزانه می خواستند که سلام
آن ها را به دوستان شهیدشان و به حسین (ع) عزیز برساند.

بچه ها یکی پس از دیگری با چشمان اشکبار از همدیگر جدا
شدند و حسینیه خط را ترک گفتند شام مختصری خوردند و آماده عملیات شدند عده ای نام
حسین (ع) را برداشت و عده ای برجبین خود بسته بودند سبز و سرخ و چه بر صورت ان ها
زیبا بود این جملات مسافر کربلا ، لبیک یا خمینی خونخواهان ثارالله یا حسین الله
اکبر لااله الا الله یا مهدی ادرکنی هر کس عنوانی را انتخاب کرده است این عنوان ها
یک متن ساده نیستند اعتقادی هستند که رزمنده با آن ها زیسته است اینک ان ها را به
پیشانی خود بسته است تا بر صف دشمن زبون حمله برد رزمنده در جبهه از این اسامی و
عنوان های مقدس نیرو و الهام غیبی می گیرد این نام های مقدس به او اطمینان و آرامش
می بخشد گویی این نام ها پرتوی از سکینه الهی هستند که در این شکل و فرم بر سپاه
اسلام نازل می شوند پس از توجیه منطقه و هدف های پیش بینی شده نیروها در تاریکی شب
به سمت سنگرهای بعثیون کافر حرکت نمودند آتش دشمنی که ادعا می کرد خوزستان را ظرف
یک هفته تصرف می کند همین شده است آتش و آتش و آتش مزدوران عراقی مثل موش در
سنگرهای مخفی می شوند و در برابر حملات برق آسا و مکرر رزمندگان اسلام هیچ گونه
عکس العملی نمی توانند به جز آتش نشان دهند و لذا در ساعت های اولیه اسارت با
شنیدن تکبیر رزمندگان انواع سلاح های سبک و سنگین خود را رها کنندو یا پا به فرار
می گذارند که به سزای اعمالشان می رسند و یا به اسارت نیروهای جان بر کف اسلام در
می آیند.

 با پیشروی نیروهای
اسلام به طرف مواضع دشمن بعثی درگیری شروع شد. نیروهایی که جلوتر حرکت کرده بودند
درگیر با دشمن شده بودند و دشمن که متوجه حمله سپاه اسلام شده بود آتش خود را بر
روی نیروها شدید و شدید تر کرد نیروها با شتاب بیشتری به سمت مواضع دشمن در حال
حرکت بودند سنگرهای دشمنان قران یکی پس از دیگری به تصرف لشکریان اسلام در می آمد
و این در حالی بود که دشمن از خطر دوم خود هنوز بر روی نیروهای ما آتش می گشود که
در این بین میان دو تن از برادران که با همدیگر از قبل دوست و آشنا بودند و در یک
سنگر زندگی می کردند خمپاره ای فرود آمد شدت انفجار به حدی بود که هر دو برادر به
گوشه ای پرت شدند یکي از برادرها تنها بر اثر موج خمپاره ای اندکی مجروح شده بود و
دیگری بر اثر ترکش های متعدد خمپاره که درست بر نزدیکی او خورده بود بدنش سراپا
خون شده بود و در آستانه شهادت قرار داشت برادری که تقریبا سالم بود فوری برادران
امداد را خبر کرد آنها به سرعت آمدند که پيکر غرقه به خون اين برادر را که هنوز
رمق کمی در بدن داشت بردارند و بر روی برنکارد بگذارند. وضع او به گونه ای بود که
بلند کردن او در ان حالت کار یک نفر و دونفر نبود لذا با پیشنهاد یکی از برادران
چند نفر شدند تا با هم دست و پای او را بگیرند و سوار بر انکارد کنند دشمن هم چنان
زبونانه آتش می ریخت و نیروهای اسلام در حال پیشروی بودند.

دوست و همرزم نزدیک این برادر مجروح سر دوست خود را گرفت
تا از زمین بلند کند دیگر برادران دست و پا و سینه و کمر او را گرفتند تا بر
برانکارد بگذارند که ناگاه صدای خفیفی از ان برادر رزمنده بلند شد رفیق همرزم او
که خود نیز جراحاتی برداشته بود و از طرفی در دغدغه پیش روی و ادامه عملیات و
پیوستن به بچه های خط شکن بود و از سوئی دیگر در فکر دوست خود که آن همه به او
علاقه داشت سر خود را خم کرد تا بفهمد که در این آخرین لحظات همرزمش چه تقاضائی
دارد آیا از پدر مادر برادرش سخن می گوید؟ آیا از مال دنیا صحبتی دارد؟ آیا از شدت
جراحات و درد خون ریزی گله می کند؟ که دید این صدا از دوست او بلند شد برادر آخر
چرا سرم را از زمین برداشتی و چرا نگذاشتی سرم روی همین جا باشد دوست همرزمش با
عجله و شتاب زده به او گفت  آخر تو وضعت
خیلی ناجور است وباید سریع به اورژانس پشت خط انتقال پیدا کنی  نمی شود این جا تو را رها کنم. خونریزیت زیاد
است.

او با حالت تاسف در حالی که نه توان حرف زدن داشت نه توان
نگاه کردن به اطرافیان خود با چشمانی اشک بار و خون با صدایی که هر لحظه ضعیف و
ضعیف تر می شد ادامه داد: آخر برادر تو نمی دانی سرم روی پای چه کسی بود سرم روی
پای آقا عبدالله الحسین بود سرم روی پای عزیز فاطمه بود چرا نگذاشتی هم چنان آقا
سرم را به دامن بگیرد

اشک در چشمان همه حلقه زده بود همه بی اختیار گریه می
کردند و اقا را صدا می زدند قطرات اشک برادران امدادگر بر روی لباس و پیکر خونی
رزمنده می افتاد و هیچ کس حرفی برای زدن نداشت حسین در آن لحظات مگر ممکن است که
به بالین این عزیزان نیاید؟ مگر ممکن است این ها یک عمر او را صدا کنند نام مقدس
او را فریاد کنند و او لبیک نگوید؟ اگر کسی چنین باور داشته باشد بی شک حسین (ع)
را نشناخته است رزمنده این را گفت و زبان خود را به سلام بر حضرت به زحمت حرکت می
داد وقتی که به پشت خط انتقال داده می شد لحظاتی نگذشت که به شرف لقاء الله نائل
شود بر پیشانی او پیشانی بند قرمزی بود که با خط سفید بر آن نوشته بود: یا حسین
(ع) چشمان او باز بود و هنوز قطرات اشک شوق از زیارت حضرت اباعبدالله حسین در
چشمان نیمه باز او دیده می شد ، بر لبان نیمه خونینش تبسم شیرینی نقش بسته بود این
تبسم از طواف روح طاهر و پاک او برگرد حرم مطهر سیدالشهدا در این لحظات اولیه حیات
جاوید شهادت حکایت می کرد.

و السلام جبهه جنوب غلام علی رجائی

رهنمودهای علي  (ع)
به رزمندگان اسلام

تقديم به: راهگشايان کربلا و حماسه آفرينان جبهه توحيد

این روزها حماسه سازان تاریخ انقلاب اسلامی حماسه هائی پي
در پی مي آفرينند .

این روز ها شیران بیشه توحید با نعره های الله اکبر و مرگ
برصدام جبهه های نورعلیه ظلمت را تحرک و جنبشی علی وار بخشیده اند.

این روزها رزمگاه عاشقان الله بزمگاه عرفان است همانا که
شب ها با راز و نیازهای عارفانه شان سنگرها را آکنده از معنویّت و عشق می کنند،
روزها چنان شجاعانه و قهرمانانه به مصاف دشمن يورش می برند که با صلابتی بی نظیر
مزدوران و فریب خوردگان ارتش بعثت عراق را نه یک یک که صد صد به جهنم می فرستد.

این روزها سربازان دلیر امام زمان (عج) راه صد ساله را یک
شبه طی می کنند و آن چنان برق آسا راه کربلا را هموار می سازند که دنیا به حیرت
فرو رفته است دشمنان قسم خورده اسلام از یک سو نمی تواننند نظاره گ این همه فتح و
پیروزی رزمندگان اسلام باشند و از سوئی دیگر نمی دانند با چه سلاحی به جنگ
خداجویان بیایند این نابخردان هنوز می پندارند برقراری نشست های صد در صد محرمانه!
و با همکاری تمام مزدورانشان در منطقه و با کشیدن نقشه های کامپیوتری برای از پا
درآوردن سربازان توانمند ولی عصر (ع) موفق می شوند ولی چه زیبا فرمود امام سجاد
(ص) حمد و سپاس خدای را که دشمنان ما را احمق و نادان قرار داد.

هان ای دشمنان سراسیمه 
همان خدائی که رهبر بزرگ اسلام حضرت محمد بن عبدالله (ص)را از ان همه
کفاران مشکران نجات داد و او را بر آن ها پیروز کرد پیروان او فرزند راستینش خمینی
بت شکن را پیروز خواهد کرد که خود وعده پیروزی داده است وعده خدا تخلف ناپذیر است.
«ولینصرن الله من ینصره ان الله لقوی عزیز

(حج، آیه 40)

و هر که خدا را (دين خدا را)یاری کند بی گمان خداوند او را
یاری خواهد کرد که خدا را منت های نیرومند و توانائی است.

ای یاری رسانان خدا و ای یاوران اسلام اکنون شمائید که یکی
از فرازهای سرنوشت ساز تاریخ انقلاب اسلامی 
ر ا با ایثار و فداکاری خود به ثبت می رسانید و این خون سرخ شما عزیزان این
مرز و بوم است که درخت بارور اسلام را در این بهاران شکوفه باران می سازد. شما
پیکارگران راه حقی درختی را آبیاری می سازید که خون پاک علی (ع) و حسین (ع) و
فرزندان و یاور ایشان در طول تاریخ اسلام بلکه خون تمام شهیدان و صدّیقان راه خدا
در طول تاریخ پیدایش انسان ایثارگرانه پای آن ریخته است و اکنون شما گام در گام
همه شهیدان این راه مقدس می گذارید شما امروز راهی را می روید که امام علی و امام
حسین و یارانش رفتند  پس چه باک اگر در این
راه سختی ها و محنت های زود گذر کشیدید و مرارت آن را بر چند صباحی چشیدید چرا که
طعم شیرین لقاء الله و یا پیروزی جبهه السلام را در پیش دارید، و هر دو چون شهد
شیرین است.

@è% `©9 !$uZu;‹ÅÁムžwÎ) $tB |=tFŸ2 ª!$# $uZs9 uqèd $uZ9s9öqtB 4 ’n?tãur «!$# È@ž2uqtGuŠù=sù šcqãZÏB÷sßJø9$# ÇÎÊÈ   ö@è% ö@yd šcqÝÁ­/ts? !$uZÎ/ HwÎ) “y‰÷nÎ) Èû÷üuŠt^ó¡ßsø9$# ( ß`øtwUur ßÈ­/uŽtItR öNä3Î/ br& â/ä3t7ŠÅÁムª!$# 5>#x‹yèÎ/ ïÆÏiB ÿ¾ÍnωZÏã ÷rr& $oYƒÏ‰÷ƒr’Î/ ( (#þqÝÁ­/uŽtIsù $¯RÎ) Nà6yètB šcqÝÁÎn/uŽtI•B ÇÎËÈ  

توبه آیات 51-52

بگو ای پیامبر جز آن چه خدا بر ایمان خواسته به ما نخواهد
رسید و ای مولای ما است و مومنان باید بر خدا توکل کنند بگو برای ما جز یکی از دو
نیکی شهادت یا پیروزی چه انتظار دارید؟ ولی ما درباره شما انتظار داریم که خدا به
وسیله عذابی از سوی خود یا به دست ما جانتان را بگیرد، پس منتظر باشید که ما نیز
منتظریم.

آری ای ارتشیان صدام و سر سپردگان آمریکاو ای همه دشمنان
انقلاب اسلامی! منتظر باشید که ما نیز منتظریم شما منتظر مرگ و هلاکت و نابودی و
ذلت خود باشید و ما متنظر فتح و پیروزی و سربلندی و عزت خواهیم بود. الیس الصبح
بقریب و مگر صبح پیروزی نزدیک نسیت؟

سفارش های امیرالمومنین (ع)

اکنون به چند سفارش امیرالمومنین به شما رزمندگان اسلام
اشاره می کنیم باشد که این سخنان بلند الگویی براي بهتر رزمیدن شما با دشمنانتان
باشد.

علی (ع) در جنگ صفین به یارانش چنین فرمود:

«ای گروه مسلمانان! ترس از خدا را شعار خود نمائید (تا این
که از دشمنان رعبی نداشته باشید و وقار و آرامش بر تن بپوشید و دندان هایتان را بر
هم بفشارید، زیرا این روش، سرها را از شمشیرها دور کننده تر است زره را کامل
بپوشید و شمشیرها را پیش از بیرون کشیدن غلاف کنید تا صدای آلات جنگ شما دشمن را
به وحشت اندازد و دشمن را به گوشه چشم خشمناک بنگرید و به طرف چپ و راست نیزه
بزنید (از هرطرف به دشمن حمله کنید تا سردرگم و حیران شود) و با نوک شمشیرها زد و
خورد نمائید و شمشیرها را به گام ها متصل کنید و بدانید که خدا به شما نظر دارد و
همراه با پسرعموی رسول خدا هستید پس پی در پی یورش برید و از فرار و گریختن خجالت
بکشید چرا که فرار ننگ برای نسل آینده شما است و آتش روز حساب می باشد.

دل را خوش دارید که در جنگ جان از بدنتان می رود و به
آسانی قدم به سوی مرگ گذارید و بر شما باد که به این سیاهی بزرگ لشگر دشمن حمله ور
شوید و به این سراپرده افراشته شده و به طناب ها که ارتش معاویه بر پاکرده است بس
درون آن سرپرده را بزنید( تا خيمه دشمن و پايگاههايش رامتصرف شويد) زیرا شیطان در
گوشه ای آن خزیده است برای جستن دست پیش داشته و برای برگشتن پا پس نهاده است پس
مهیای حمله به او شوید تا حقیقت حق برایتان آشکار گردد و بدانید که شما برترید و
خدا با شما است و هرگز پاداشتان را کم نمی کند.(خطبه 65)

و در خطبه 124 اصحاب خود را چنین ترغیب در کارزار و نبرد
با دشمن می کند:

در جنگ زره داران را به خط مقدم بفرستید و بی زرهان را پشت
سر آن ها قرار دهید و دندان ها را بر هم بفشارید زیرا استقامت در جنگ ، شمشیرها را
از سرتان دورتر می سازد. هنگام فرود آمدن نیزه ها پیچ و خم داشته باشید زیرا زدن
نیزه ها به این نحو تاثیر بیشتری دارد و دیدها را پایین اندازید زیرا چشم پوشاندن
قوت و آرامش بیشتری به قلب هایتان می بخشد و صداها را در سینه ها خفه کنید زیرا
متانت وقار خوف و ترس را زودتر میزداید و پرچم خود را برافراشته نگهدارید و دورش
را خالی ننمائید و ان را تنها به دلاورانتان و آنان که  شما را از هر پیش آمدی بدی حفظ می کنند بسپارید
زیرا کسانی که بر سختی ها و دشواری های جنگ ، شکیبا و صبور هستند همانهایند که به
اطراف پرچم گردآمده و آن را از راست و چپ و جلو و عقب نگه می دارند و از ان ها دور
نمی شوند تا آن را به دشمن بسپارید و بر ان پیشی نمی گیردید که آن را تنها
بگذارید.

مرد میدان جنگ باید در برابر دشمن از خود دفاع کند و برادر
خود را یاری نماید و هرگز نباید دشمن خویش را رها کرده و او را به برادرش واگذار
سازد که در این صورت با دشمن برادرش همدست شده و به اتفاق قصد جان او را کرده اند.

به خدا قسم اگر از شمشیر دنیا فرار کنید. از شمشیر اخرت به
سلامت نمی مانید…

و در وصیت یازدهم نهج البلاغه می فرماید:

«پس هر گاه با دشمن مواجه شدید باید پایگاه شما در تپه ها
یا دامنه کوه ها یا کنار رودخانه ها باشد تا برای شماکمکی بوده و از دسترس آنان در
امان بمانید. و باید جنگ شما از یک سو يا دو سو باشد و برای خود در قله های کوه ها
یا لای تپه های مسطح محافظان و دیدبانان قرار دهید تا دشمن به سوی شما روی نیاورد.
و بدانید جلوداران لشکر دیدبانان ایشانند و دیدبانان جلوداران لشکر.

از تفرق و جدایی جداً بپرهیزید و هرگاه به میدان آمدید همه
با هم بیائید و هنگام کوچ کردن همه با هم 
کوچ کنید و هر گاه شب شما را فرا گرفت نیزه ها را در اطراف خویش قرار دهید
و خواب را نچشید مگر اندک یا مانند اب در دهان گردانیدن (آسوده نخوابيد که دشمن در
کمين شماست و هر لحظه آماده کارزار و دفاع از خود باشيد) ودر خطبه 211 از نهج
البلاغه به یارانش چنین می فرماید:

خداوند از شما می خواهد نعمت هایش را سپاسگزار باشيد زیرا
امر خود را (که وراثت زمین باشد) برای شما باقی گذارده و در میدان گسترده مسابقه
دنیا شما را مهلت داده تا برای به دست آوردن چوگان از یکدیگر پیشی بگیرید پس
بندهای جامه خود را محکم ببندید و زیادی زیر پهلوها را تاگرده خود در هم پیچید از
خوردن و آشامیدن بسیار خودداری کنید و خود را بیشتر آماده کارزار فرمایید. چرا که
اقدام در کار با مهمانی و سورچرانی جمع نمی شود و چقد خواب اسوده خیالی تصمیم های
روز را از بین می برد و تباه می سازد! و چقدر تاریکی ها همت های والا را از یاد می
برد!».

و در یازدهمین سخن از نهج البلاغه به فرزندش محمد بن حنفیه
هنگامی که پرچم را در جنگ جمل به دستش سپرد چنین فرمود:

«کوه ها از جا کنده می شود ولی تو از اجابت حرکت نکن در
کارزار دندان روی دندان بفشار کاسه سرت را به خدای بسپار و پای خود را در زمین
مانند میخ بکوب با دیده هایت تا انتهای لشکر را با دقت ببین تا همه دشمنان را از
پادرنیاورده ای آسوده مباش) و چشم خود را از سلاح های دشمن بپوشان آن همه تجهیزات
و سلاح های گوناگون را نادیده بگیر و مطمن باش که پیروزی تنها از جانب خداوند
سبحان است.

و از سفارش های آن حضرت به معقل بن قیس ریاحی هنگامی که او
را با لشکری مجهز به سوی شام فرستاد و او فرمانده ارتشیان آن حضرت بود چنین می
فرماید:

«تقوا را پیشه کن و از خدائی که ناچار به ملاقات با او
هستی وجز او سر و کارت با کسی نیست بترس و جنگ مکن با کسی که با توبه جنگ پرداخته
است و در بامداد و اخر روز که هوا خنک است راه رفتن به سوی جنگ را طی کن و در میان
روز که هوا گرم است مردم را بازدار و در راه رفتن شتاب مکن و اول شب راهپیمایی مکن
زیرا خداوند آن را برای استراحت و آرامش قرار داده نه کوچ کردن پس در آن وقت بدنت
و مرکب سواریت را آسوده گذار و هنگامی که سحرگاهان ظاهر شود و به پگاه آشکاگر گردد
با لطف خدا (وتوکل بر او) برای سير کن و هر گاه با دشمن روبرو شدی در میان
سپاهیانت بایست…و باید پیش از جنگ حجت را بر انان تمام کنی و نباید برای کینه
جویی با آن ها به جنگ بپردازی زیرا جنگ باید برای خدا باشد نه برای هوای نفس».

و درباره شرایط فرمانده نظامی در عهدنامه اش به مالک اشتر
چنین می فرماید:

«و باید برگزیده ترین سران سپاهت کسی باشد که با لشکریان
خود در هر نوع کمکی که به او می شود مواسات و برابری داشته باشد و از توانائی خود
به آن ها احسان کند به ان اندازه که هم خود و هم خانواده هایشان در آسایش و آرامش
باشند تا این که در جهاد با دشمنان یک دل و یک فکر گردند زیرا مهربانی و احسان
توبه ایشان دل های آن ها را به تو متوجه می سازد».

خطبه 26 یک جمله کوتاه و بسیار ارجمند دارد که به تنهائی
رزمندگان عزیز ما را بس است:

«برای جنگ آماده باشید و تجهیزات و ابزار جنگی را فراهم
سازید که شعله کارزار افروخته شده و آتش آن اوج گرفته است و در جنگ، صبر و شکیبایی
را شعار خود قرار دهید که بهترین راه دست یابی به فتح و پیروزی شکیبایی و پایداری
است» .

 به امید پیروزی هر
چه سریعتر و رزمندگان اسلام و نابودی صدامیان و حامیانشان.

درسهاي از تاريخ تحليلي 

بخش دوم

حجه الاسلام و المسلمين رسولي محلاتي

قسمت ششم

داستان تجدید بنای کعبه

در مقاله گذشته راجع به تاریخ اجمالی از بنای کعبه و کیفیت
ساختمان آن بحث کردیم و سخن به این جا منتهی شد که پیامبر حجر را در جائی که می
بایست باشد قرار داد و اینک به دنبال این مطلب:

و چون خرج بنائی انان را به ستوه آورده بود بلندی آن را به
همین مقدار که فعلا هست گرفتند. و یک مقدار از زمین زیر بنای قبلی از طرف اسماعیل
خارج ماند و جزء حجر شد چون بنا را کوچک تر از آن چه بود ساختند و این بنا همچنان
بر جای بود تا زمانی که عبدالله زبیر در عهد یزید بن معاویه مسلط بر حجاز شد و
یزید سرداری به نام حصین به سرکوبیش فرستاد و در اثر جنگ و سنگ های بزرگی که لشکر
یزید با منجنیق به طرف شهر مکه پرتاب می کردند کعبه خراب شد و آتش هائی که باز با
منجنیق به سوی شهر ریختند پرده کعبه و قسمتی از چوب هایش را بسوزانید بعد از ان که
با مردن یزید جنگ تمام شد عبدالله بن زبیر به فکر افتاد، کعبه را خراب نموده بنای
آن را تجدید کرد، دستور داد گچی ممتاز از یمن آوردند و آن را گچ بنا نمود و حجر
اسماعیل را جزء خانه کرد و در کعبه را که قبلا در بلندی قرار داشت تا روی زمین
پائین آورد و در برابر در قدیمی دری دیگر کار گذاشت، تا مردم از یک در درآیند و از
در دیگر خارج شوند و ارتفاع بیت را بیست و هفت ذراع قرار داد و چون از بنایش فارغ
شد وداخل و خارج آن را با مشک و عنبر معطر کرد و آن را جامه ای از ابریشم پوشانید
و در هفدهم رجب سال 64 هجری از این کار فارغ گردید.

و بعد از ان که عبدالملک مروان متولی امر خلافت شد حجاج بن
یوسف به فرمانده لشکرش دستور داد تا به جنگ عبدالله بن زبیر برود که لشکر حجاج بر
عبدالله غلبه کرد و او را شکت داده و در آخر کشت و خود داخل بیت  شد و عبدالملک را بدانچه ابن زبیر کرده بود خبر
داد عبدالملک دستورد داد خانه ای را که عبدالله ساخته بود خراب نموده به شکل قبلی
اش برگرداند حجاج دیوار کعبه را از طرف شمال شش ذراع و یک وجب خراب نموده و به
اساس قریش رسید و بنای خود را از این سمت بر ان اساس نهاد و باب شرقی را که ابن
زبیر پائین آورده بود در همان جای قبلیش قرار داد و باب غربی را عبدالله اضافه
کرده بود مسدود کرد آن گاه زمین کعبه را با سنگ هایی که زیاد آمده بود فرش کرد

وضع کعبه به این منوال باقی بود تا آن که سلطان سلیمان
عثمانی در سال نهصد و شصت روی کار آمد سقف کعبه را تغییر داد و چون در سال هزار و
صد و بست و یک هجری احمد عثمانی متولد امر خلافت گردید مرمت هایی در کعبه انجام
داد و چون سیل عظیم سال هزار و سی و نه بعضی از دیوارهای سمت شمال و شرق و غرب آن
را خراب کرده بود، سلطان مراد چهارم یکی از پادشاهان آل عثمان دستور داد آن را
ترمیم کند.

شکل کعبه

کعبه بنائی است تقریبا مربع که از سنگ کبود رنگ و سختی
ساخته شده  بلندی این بنا شانزده متر است
در حالی که در زمان رسول خدا (ص)و سلم خیلی از این کوتاه تر بود آن چه که از
روایات فتح مکه بر می آید که رسول خدا (ص)و سلم را به دوش خود سوار کرد و علی
(ع)از شانه رسول خدا (ص)توانست بر بام کعبه رفته بت هائی را که در آن جا بود بشکند
ثابت کننده این مدعا است.

و طول ضلع شمالی آن که ناودان و حجر اسماعیل در آن سمت است
و همچنین ضلغ جنوبی آن که مقابل ضلع شمالی است ده متر و ده سانتی متر است و طول
ضلع شرقی اش که باب کعبه در دو متری آن از زمین واقع شده و ضلع روبرویش یعنی ضلع
غربی دوازده متر است و حجرالاسود در ستون طرف دست چپ کسی که داخل خانه می شود قرار
داد در حقیقت حجرالاسود در یک متر و نیمی از زمین مطاف در ابتدای ضلع جنوبی واقع
شده و این حجرالاسود سنگی است سنگین و بیضی شکل و نتراشیده رنگی سیاه متمایل به
سرخی دارد و در آن لکه هایی سرخ و رگه هایی زرد دیده می شود که اثر جوش خوردن خود
به خودی ترک های ان سنگ است.

و چهار گوشه کعبه از قدیم الایام چهار رکن نامیده می شود
رکن شماری را رکن عراقی و رکن غربی را رکن شمالی و رکن جنوبی را رکن یمانی و رکن
شرقی را که حجرالاسود در ان قرار گرفته رکن اسود نامیدند و مسافتی که بین در کعبه
و حجرالاسود است ملتزم می نامند چون زائر و طواف کننده خانه خدا در دعا و استغاثه
اش به این قسمت متوسل می شود.

و اما ناودان که در دیوار شمالی واقع شده است و آن را
ناودان رحمت می گویند چیزی است که حجاج بن یوسف آن را احداث کرده و بعدها سلطان
سلیمان در سال 954 آن را برداشت و به جایش ناودانی از نقره گذاشت و سپس احمد در
سال 1021 ان را به ناودان نقره ای مینیاتور شده مبدل کرد مینایی کبود رنگ که در
فواصلش نقشه هائی طلائی به کار رفته است و در آخر سال 1273 سلطان عبدالمجید عثمانی
آن را به ناودان یکی از پارچه طلا مبدل کرد که هم اکنون موجود است.

و در مقابل این ناودان دیواری قوسی قرار داد که آن را حطیم
می گویند و حطیم نیم دایره ای است جز بنا که دو طرفش به زاویه شمالی و شرقی و
جنوبی و غربی منتهی می شود البته این دو طرف متصل به زاویه نام برده نیست بلکه
نرسیده به آن دو قطع می شود و از دو طرف دو راهرو به طول دو متر و سی سانت را
تشکیل می دهد بلندی این دیوار قوسی یک متر و پهنایش یک متر و نیم است و در طرف
داخل آن سنگ های منقوشی است به کار رفته فاصله وسط این قوس از داخل با وسط دیوار
کعبه هشت متر و چهل و چهار سامنتی متر است.

فضائی که بین حطیم و بین دیوار است حجر اسماعیل نامیده می
شود که تقریبا سه متر از ان در بنای ابراهیم (ع)داخل کعبه بوده بعدها بیرون افتاده
است و به همین جهت در اسلام واجب شده است که طواف پیرامون حجر و کعبه انجام شود تا
همه کعبه زمان ابراهیم (ع)داخل در طواف واقع شود و بقیه این فضا آغل گوسفندان
اسماعیل و هاجر بوده بعضی هم گفته اند: هاجر و اسماعیل در همین فضا دفن شده اند
این بود وضع هندسی کعبه.

و ما تغییرات و ترمیم هائی که در آن صورت گرفته و مراسم و
تشریفاتی که در آن معمول بوده چون مربوط به غرض تفسیری ما نیست متعرضش نمی شویم.

جامه کعبه

در سابق در روایاتی که در تفسیر سوره بقره در ذیل داستان
هاج و اسماعیل و آمدنشان به سرزمین مکه نقل کردیم، چنین داشت که هاجر بعد از
ساختمان شدن کعبه پرده ای بر در آن آویخت.

و اما پرده ای که به همه اطراف کعبه می آویزند به طوری که
گفته اند اولین کسی که این کار را باب کرد یکی از تُبع های یمن به نام ابوبکر اسعد
بود که آن را با پرده ای که حاشیه آن با نخ های نقره ای بافته شده بود بعد از تبع
نامبرده جانشینشان این رسم را دنبال کردند و سپس مردم با رو اندازهای مختلف آن را
می پوشاندند به طوری که این پارچه ها روی هم قرار می گرفت و هر جامعه ای می پوسید
یکی دیگر روی آن می انداختند تا زمانی قصی بن کلاب رسید او برای تهیه پیراهن کعبه
کمکی سالیانه به عهده عرب نهاد ( و بین قبائل سهمی قرار دارد) و رسم او هم چنان در
فرزندانش باقی بود از ان جمله ابوربیعة بن مغیرة یک سال این جامه را می داد و یک
سال دیگر قبائل قریش می دادند.

در زمان رسول خدا (ص)و سلم ان جناب کعبه را با پارچه های
یمانی پوشانید و این رسم هم چنان باقی بود تا سالی که خلیفه عباسی به زیارت خانه
خدا رفت، خدمه بیت از تراکم پارچه ها بر پشت بام کعبه شکایت کردند و گفتند مردم
این قدر پارچه بر کعبه می ریزدند که خوف آن هست خانه خدا از سنگینی فرو برید مهدی
عباسی دستور داد همه را بردارند، و به جای ان ها فقط سالی یک پارچه بر کعبه
بیاویزند که این اسم همچنان تا امروز باقی مانده و البته خدا پیراهنی هم در داخل
داد و اولین کسی که داخل کعبه را جامه پوشانید مادر عباس بن عبدالمطلب بود که برای
فرزندش عباس نذکر کرده بود.

مقام و منزلت کعبه

کعبه در نظر امت های مختلف مورد احترام و تقدیس بود مثلا
هندیان آن را تعظیم می کردند و معتقد بودند به این که روح «سیفا» که به نظر آنان
اقنوم سوم است در حجرالاسود حلول کرده و این حلول در زمانی واقع شده که سیفا با
همسرش از بلاد حجاز دیدار کردند.

و هم چنین صابئینی از قرس و کلدانیان، کعبه را تنظیم می
کردند، و معتقد بودند که کعبه یکی از خانه های مقدس هفت گانه است که دومین آن مارس
است که بر بالای کوهی در اصفهان قرار دارد سوم بنای مندوسان است که در بلاد هند
واقع شده است چهارم نوبهار است که در شهر بلخ قرار دارد پنجم بیت غمدان که در شهر
صنعاء است و ششم کاوسان می باشد که در شهر فرغانه خراسان واقع است و هفتم خانه ای
است در بالاترین شهرهای چین و گفته شده که کلدنیان معتقد بودند کعبه خانه زحل است
چون قدیمی بوده و عمر طولانی کرده است.

فارسیان هم آن را تعظیم می کردند و به این عقیده که روح
هرمز آن حلول کرده و بسا به زیارت کعبه نیز می رفتند.

یهودیان هم آن را تعظیم می کردند و در آن خدا را طبقد ین
ابراهیم عبادت می کردند و در کعبه صورت ها و مجسمه هایی بود از ان جمله تمثال
ابراهیم و اسماعیل بود که در دستشان چوب های از لام داشتند. و از آن جمله صورت
مریم عذراء و مسیح بود و این  خودشاهد آن
است که هم یهود کعبه را تعظیم می کرد و هم نصارا.

عرب هم آن را تعظیم می کرد تعظیمی کامل و آن را خانه ای
برای خدای تعالی می دانسته و از هر  طرف به
زیارتش می آمدند و آن را بنای ابراهیم می دانسته و مساله حج جزء دین عرب بوده که
با عامل توارث در بین آن ها باقی مانده بود.

تولیت کعبه

تولیت کعبه در آغاز با اسماعیل و پس از وی با فرزندان او
بوده تا آن که قوم جرهم بر دودمان اسماعیل غلبه یافت و تولیت خانه را از آنان
گرفته و به خود اختصاص داد وبعد از جرهم این تولیت به دست عمالقه افتاد که طایفه
ای از بنی کرکر بودند و با قوم جرهم جنگ ها کردند عمالقه همه ساله در کوچ های
زمستانی و تابستانی خود در پایین مکه منزل می کردند هم چنان که جرهمی ها در بالای
مکه منزل بر می گزیدند.

با گذشت زمان دوباره روزگار به کام جرهمی ها شد و بر
عمالقه غلبه یافتند تا تولیت خانه را به دست اوردند و حدود سیصد سال در دست داشتند
و بر بنای بیت و بلندی آن اضافاتی نسبت به ان چه در بنای ابراهیم بود پدید آوردند.

بعد از آن که فرزندان اسماعیل زیاد شدند و قوت و شوکتی
پیدا کردند و عرصه مکه بر انان تنگ شده ناگزیر درصد بر آمدند تا قوم جرهم را از
مکه بیرون کنند که سرانجام با جنگ و ستیز بیرونشان کردند در ان روزگار بزرگ دودمان
اسماعیل عمر و بن لحی بود که کبیر خزاعی بود بر مکه استیلا یافت متولی امر خانه
خدا شد و این عمر و همان کسی است که بت ها را بر بام کعبه نصب نموده و مردم را به
پرستش آن ها دعوت کرد و اولین بتی که بر بام کعبه نصب نمود، بت هبل بود که آن را
از شام با خود به مکه آورد و بر بام کعبه نصب کرده و بعد ها بت هائی دیگر آورد تا
عده بت ها زیاد شد، و پرستش بت در بین عرب شیوع یافت و کیش حنفیّت و یکتا پرستی
یکباره رخت بر بست.

در این باره است که «شحنه بن خلف جرهمی» «عمر و بن لحی» را
خطاب کرده و می گوید

یا عمر و انّک احدثت الهه        شتی
بمکه حوال البیت انصایا

و کان للبیت ربّ و احد ابداً               فقد جعلت له فی الناس ارباباً

لتعفرفن بان الله فی مهل                سیصطفی
دونکم للبیت حجابا[1]

ولایت و سرپرستی خانه تا زمان حلیل خزاعی و هم چنان در
دودمان خزاعه بود که حلیل بن تولیت را بعد از خودش به دخترش همسر قصی بن کلاب
واگذار نمود و اختیار باز و بسته کردن در خانه و به اصطلاح کلید داری آن را به
مردی از خزاعه به نام اباغبشان خزاعی داد ابوغبشان این منصب را در برابر یک شتر و
یک ظرف شراب به قصی بن کلاب به فروخت. و این عمل در بین عرب مثلی سائر و مشهور شد
که هر معامله زیان بار و احمقانه را به آن مثل زده و می گویند: اخسر من صفقه ابی
غبشان [2]

در نتیجه سرپرستی کعبه به تمام جهاتش به قریش منتقل شده و
قصی بن کلاب بنای خانه را تجدید نمود که قبلا به آن اشاره کردیم و جریان به همین
منوال ادامه یافت تا رسول خدا (ص)مکه را فتح نمود و داخل کعبه شد و دستور داد عکس
ها مجسمه ها را محو نموده بت ها را شکستند و مقام ابراهیم را که جای دو قدم ابراهیم
در ان مانده و تا آن روز و داخل ظرفی در جوار کعبه بود برداشته و در جای خودش که
همانا محل فعلی است دفن نمودند و امروز بر روی ان محل قبه ای ساخته شده دارای
چهارپایه سفقی بر روی ان پایه ها و زائرین خانه خدا بعد از طواف نماز طواف را در
آن جا می خوانند.

روایات و اخبار مربوط به کعبه و متعلقات دینی بسیار زیاد و
دامنه دار است و ما به این مقدار اکتفا نمودیم ان هم به این منظور که خوانندگان
آیات مربوط به حج و کعبه به آن اخبار نیازمند می شوند.

و یکی از خواص این خانه که خدا آن را مبارک و مایه هدایت
خلق داده این است که احدی از طوائف اسلام درباره شان آن اختلاف ندارد[3].

تذکری درباره ولادت حضرت فاطمه (س)

جمعی ازم مورخان و محدثان اهل سنت ولادت حضرت فاطمه (س) را
نیز جزء حوادث سال تجدید بنای کعبه یعنی سی و پنج سالگی عمر رسول خدا (ص) نوشته و
ثبت کرده اند ولی طبق تحقیقی که ما در تاریخ زندگانی حضرت فاطمه علیهما السلام
داشته و شمه ای در ان را در همان کتاب تاریخ زندگانی آن حضرت بر رشته تحریر در
اورده ایم ولادت ان بانوی بزرگوار اسلام در سال پنجم بعثت رسول خدا و پس از ظهور
اسلام بوده  و انشاءالله در دنباله این
سلسله مقالات نیر در جای خود یعنی در حوادث پس از بعثت رسول خدا (ص) و سال پنجم
بعثت دلیل های طرفین و اثبات آن را از روی دلیل ها و شواهدی که داریم از نظر شما
می گذرانیم و ازا ین رو در این جا وقت خود شما را نمی گیریم و به همین مقدار تذکر
در این باره اکتفا خواهيم کرد.

«قرآن و سنن الهی در اجتماع بشر»

آيت الله محمدي گيلاني

قسمت اول

امن از مکرالله در کتاب و سنت

·       
تعبیر لطیف قصر
افراد!

·       
امن از مکرالله ناشی
از پوچ انگاری آفرینش

·       
خسران همه جانبه

·       
افلاس حقیقی یأجوج
کاپیتالیسم و مأموج سوسیالیسم

·       
شرکت سهامی خون ریزی
و ثروت خواری

·       
جنایات خروشچف
روستازاده

·       
شیطان که با بعثت
رسول الله (ص) نومید از اطاعت در سرزمین وحی شده بود به وسیله آل سعود به سرزمین
وحی برگشت

·       
استقبال جلالة الملک!
ابن السعود از روزولت سمبل شیطان بزرگ در مدخل بحر المیت

·       
معامله سرزمین و ثروت
مسلمین

·       
صندلی مستعمل شیطان
به عنوان کمیسیون معامله

·       
خلف صدق این نیای
محترم جلاله الملک خالد و ملاقاتش با تاچر

حاصل معنی سریع تر بودن مکرالله که در مقام پیش مورد بحث
بوده این شد که فریب و خدعه فریبکار قبل از آن که دامنگیر دیگری شود گردنگیر
فریبکار می شود وصف رذیله نیرنگ و دغل کاری که در وی بالقوه وجود داشت به سوء
اختیارش «بایدی سفره کرام بربره» در روح و روانش، فعلیت می یابد و در حقیقت ترفند
کاری با دیگری خودفریبی با خویشتن است و اینک بعد دیگری از ابعاد متعلق به مکر
الله مورد بحث و فحص قرار می گیرد که در کتاب و سنت مورد عنایت واقع شده است
النهایه کتاب الهی آثار تکوینی این بعد را وجهه نظر ساخته و سنت آثار تشریعی آن را
منظور داشته است آن بعد عبارت است از امن مکرالله تعالی باین توضیح :

امن از مکرالله و آثار تکوینی آن در منطق قرآن

چنان که می دانیم روش قرآن کریم در عرضه و ابلاغ مسائل
گوناگون است که اصول معارف را با احتجاج و برهان مناسب، و قوانین و احکام با اشاره
به مصالح و احکام و سنن جاری در اجتماع بشر را با علل مربوطه بیان می فرماید که
نمونه های چشمگیری از قسم سوم در این سلسله مقالات گذشت، و از نمونه های این قسم
امن از مکرالله است که در ایه 99 از سوره اعراف آمده است و مسبوق به ذکر دو سنت
دیگر است یکی سنت استدراج و سقوط آرام آرام در حضیض شقاوت و دومی تلازم بین
اعتقادات حقه و بین مواهب الهی که به تفصیل در مقاله های متعددی بحث گردیده است.

ولی چون این آیات شریفه سوره اعراف مربوط به دو سنت مذکور
در بحث های پیش مورد استناد واقع نگردیده و مضافاً به این که در ارتباط با مسائل
ما نحن فیه یعنی مسئله امن از مکرالله است عین آن ها را که پنج آیه است ذکر می
کنیم و به ترجمه آزاد آن ها اکتفا می نمایم . سپس مساله مربوط خود را دنبال می
کنیم.

!$tBur $uZù=y™ö‘r& ’Îû 7ptƒös% `ÏiB @cÓÉ<¯R HwÎ) !$tRõ‹s{r& $ygn=÷dr& Ïä!$y™ù’t7ø9$$Î/ Ïä!#§ŽœØ9$#ur óOßg¯=yès9 tbqã㧎œØo„ ÇÒÍÈ   §NèO $uZø9£‰t/ tb%s3tB Ïpy¥ÍhŠ¡¡9$# spoY|¡ptø:$# 4Ó®Lym (#qxÿtã (#qä9$s%¨r ô‰s% ¡§tB $tRuä!$t/#uä âä!#§ŽœØ9$# âä!#§Žœ£9$#ur Mßg»tRõ‹s{r’sù ZptGøót/ öNèdur Ÿw tbráãèô±o„ ÇÒÎÈ   öqs9ur ¨br& Ÿ@÷dr& #“tà)ø9$# (#qãZtB#uä (#öqs)¨?$#ur $uZóstGxÿs9 NÍköŽn=tã ;M»x.tt/ z`ÏiB Ïä!$yJ¡¡9$# ÇÚö‘F{$#ur `Å3»s9ur (#qç/¤‹x. Mßg»tRõ‹s{r’sù $yJÎ/ (#qçR$Ÿ2 tbqç7Å¡õ3tƒ ÇÒÏÈ   z`ÏBr’sùr& ã@÷dr& #“tà)ø9$# br& NåkuŽÏ?ù’tƒ $uZߙù’t/ $\G»uŠt/ öNèdur tbqßJͬ!$tR ÇÒÐÈ   z`ÏBr&urr& ã@÷dr& #“tà)ø9$# br& Nßgu‹Ï?ù’tƒ $uZߙù’t/ ÓYÕàÊ öNèdur tbqç7yèù=tƒ ÇÒÑÈ  

آيات 94 تا 98

در هیچ قریه و جامعه ای پیمبری نفرستادیم مگر این که (چون
گردنکشي کردند) اهل آن قریه و افراد آن جامعه را به عنایت خویش با فقر و قحطی جنگ
و مصائب تادبیشان کردیم باشد که به ضراعت و رسم عبودیت برگردند ولی تازیانه تادیب
مزبور در بازگتشان بی اثر بود سپس اوضاع و احوال بد و فلاکت بار انان را به اوضاع
و احوال خوب و سرشار از نعمت ها تبدیل نمودیم به گونه ای که همه آثار فلاکت و
بدبختی و ویرانه گذشته را محو نمودند و در غرقاب غفلت غنودند و گفتند این جبر
تاریخ است که گاهی فقر و ویرانی و گاهی ثروت و آبادانی را موجب می شود و پدران ما
طعم چنین دگرگونی در زندگی را چشیدند پس ناگهان آنان را به کیفر کردارشان ماخوذ
نمودیم در حالی که به مجاری امور شعوری نداشتند اگر اهل قراء که پیمبر برایشان
گسیل داشتیم ایمان می آوردند و تقوی را مراعات می نمودند هر آیه برکت های سماوی و
ارضی را به رویشان می گشودیم ولی پیمبران را تکذیب نمودند به کیفر کردارشان
ماخوذشان می داریم آیا اهل قراء و شهر های گناهکار خاطر جمع هستند که کیفر ما
شبانه به سراغشان آید در حالی که خوابیده باشند آیا اهالی قراء و شهر های گناهکار
خاطر جمعند که کیفر ما روز روشن در حالی بازیگری به سراغشان می آید؟

بعد در آیه 99 امن از مکرالله مساله ما نحن فیه را با لطیف
ترین تعبیر بيان می فرماید”

(#qãZÏBr’sùr& tò6tB «!$# 4 Ÿxsù ß`tBù’tƒ tò6tB «!$# žwÎ) ãPöqs)ø9$# tbrçŽÅ£»y‚ø9$# ÇÒÒÈ  

آیا مردم قراء و شهر های گناهکار از مکرالله و کیفر
غافلگیرش خاطر جمع هستند؟ پس باید بدانند خاطر جمع از مکرالله نمی گردد مگر قوم
خسران کار

از لطائف تعبیر در این آیه کریمه قصر افراد است یعنی تخصیص
امن از مکر الله تعالی به قوم زیانکار بدون آن که متعلق و شعاع خسارت را تعیین کند
و بدیهی است که حذف متعلق مفید عموم است و در این مورد مقصود تعمیم زیان و خسارت
در همه ابعاد سعادت بشر است به این معنی که صفت خاطر جمعی و امن از مکرالله در
محدوده خسران و زیان در همه جوانب نیک بختی انسان محصور است و به قول اهل ادب قصر
صفت در موصوف از نوع قصر افراد و وجه انحصار و قصر صفت مزبور در این موصوف با اندک
تدبر روشن است زیرا خاطر جسمی و غافل شدن از جزاء کردارپلیدی ناشی از بی اعتقادی به
هدفداری خلقت و بی صاحب دانستن جهان آفرینش است .

مضافاً برای این که چنین انسانی با یقین حاصل از تجربه و
استقراء خود در ستیز است زیرا انسان در امتداد زندگی خویش هر اندازه که استقراء
جزئیات کرده و می کند و افراد گوناگون اشیا را مورد تجربه قرار می دهد می بیند که
هر چیزی اثر مخصوص به خود دارد و دریافته است که گندم از گندم بروید جوزجو و پشه
پشه تولید می کند نه فیل و از حنظل نیشکر رسته نمی شود و از اعمال خارگونه خرما
نمی توان برداشت نمود و خاری که کشته است نیش جان گز و تیغ بدن شکاف ثمره آن است و
به جز از کشته ندرود.

با توجه به این که سرمایه فطرت الله و عشق به کمال بی
پایان یعنی الله به انسان موهبت گردیده و این راس المال به دلیل را در سوداگری
سعادت از کف داده و آن چنان مفلس شده که آفرینش را بی هدف و جهان را بی مدبر می
انگارد و سوکمندانه از علم تجربی و حسی خویش هم بهره مند نمی شود و خاطر جمع از
مکرالله که همان کیفر غافلگیر است می باشد آیا خسرانی بیشتر از این قابل تصور است؟

این مفلس المفلس فی امان الله نیست بلکه مفلسی است مبتلا
به عذاب امن از مکرالله تعالی چه آن که فراموشی مکرالله خود مکرالله مضاعف است و
طبعا کیفر مترتب بر آن نیز کیفری است مضاعف دامنگیر فرد یا جامعه فراموشکار و از
جمله این کیفر مضاعف استیلا یاجوج کاپیتالیسم و ماجوج سوسیالیزم بر مجموعه جوامع
انسانی است که به دروغ اولی خود را مظهر لیبرالیسم و اقتصاد آزاد و دومی خود را
سینه بریان توده مظلوم و مظهر حکومت پرولتاریا معرفی می نمایند ولی حقیقت روشن تر
از روز آن که این هر دو سیستم دو اقلیت زورگو و دیکتاتورند که شرکت سهامی خون ریزی
و بلعیدن ثروت ملت ها را تشکیل داده اند و با صوابدید و شورهمدیگر به این بازرگانی
شیطان ادامه می دهند آن دیوار پولادین عصر استالین که به دور کشورهای جماهیر شوروی
کشیده شد و چیرچیل درباره آن گفته «به دور این کشور پرده آهنین کشیده شده که هیچ
کس را یارای تماشای داخل ان نیست». برداشته شده و اساسنامه این شرکت سهامی به
وسیله خروشچف در یک جمله تلخیص گردید که همگی با آن جمله آشنائیم همزیستی مسالمت
آمیز بین کمونیزم و کاپیتالیزم.

این روستا زاده اکرائینی که در تصفیه خونین طرفداران لنین
در سال های 1936 و 1937 میلادی یکی از چهار دادیار جلسه محاکمه بود و به نفع
استالین گروه بسیاری از رده های مختلف حزب و رجال دولت و ارتش سرخ و غیره را به
اعدام کشانید و قوی ترین دلیلش این بوده که می گفت استالین لنین امروز است هر کس
دشمن استالین است دشمن لنین است گر چه در زمان حیات لنین دوست او بوده است و مالا
صدها هزار خانواده روسی را به سوک نشانید و در روز حمله ارتش آلمان به روسیه که
اول ژوئن 1940 میلادی بوده لباس نظامی به تن نمود و بعد از پایان جنگ جهانی دوم آن
قدر به استالین نزدیک شد که مجاز بود در شبانه روز چند ساعت در کاخ کرملین بگذراند
و بعد از مگر استالین قدرت را به کف گرفت و در کنگره بیستم حزب کمونیسم استالین را
ضحاک زمان و خونخوار عصر خواند و بلاخره طرح شرکت سهامی خونریزی و چپاول ثروت های
ملل را در جمله همزیستی مسالمت آمیز کمونیزم و کاپیتالیزم خلاصه نمود که در مورد
قبول طرفین واقع گردید و موفق شدند که چپاول و غارت های نامنظم و خونریزی های بدون
محاسبه دوران قبل را اصول منظمی و محاسبه دقیقی که مرضی الطرفین باشد انجام دهند و
این قرارداد شامل همه معادن و مخازن و ملت ها غضب شده قبلی نیز گردید و بدیهی است
که در این استعمار نو شیطان بزرگ حائز تفوق بوده و فوق استعمار نو شد و افساد
یاجوج ماجوج کاپیتالیسم و سوسیالیزم بیش از پیش طوفانی شد و مرکز این طوفان مهیب
کشورهای اسلامی (مبتلا به موبقه امن از مکرالله) گردید چه به خوبی دریافته بودند
که فقط و فقط اسلام است که می تواند سدّ استوار و رفیعی را بیافرازد و یاجوج و ماجوج
را در تنگنای وراء این سد خلل ناپذیر محبوس نماید لذا با تجربه هایی که از اسلام
داشتند مرکز ثقل افساد خویش را در کشورهای اسلامی قرار دادند و قبله نخستین مسلمین
و حوالی آن را به کلی ربودند و ام القری که روزی ناله نومیدی شیطان از مطاع بودن
در سرزمین وحی بلند بوده است چنان که در خطبه قاصعه نهج البلاغه تصریح فرموده «و
لقد سمعت رنّه الشیطان حین نزل الوحی علیه (ص)فقلت یا رسول الله ما هذه الرنة فقال
هذا الشیطان ایس من عبادته انک تسمع ما اسمع و تری ما اری الا انک لست بنبی و لکنک
وزیر وانک لعلی خیر». (ج2از شرح النهج محمد عبده).

جلالة الملک! ابن السعود پایگاه عظیم شیطان بزرگ می نماید
و مطاع بودن وی را نه فقط در سرزمین وحی بلکه بر جهان عرب تحمیل می نماید شرف یابی
جلاله الملک!

ابن السعود را به محضر شیطان و دعوت او را به سر زمین وحی
چنین نوشته اند ملاقات روز ولت و ابن السعود در روز چهارده فوریه 1945 در مدخل
بحرالمیت بر روی رزمنا و کوینسی انجام گرفت پیشوای فرقه وهابی ها را با تمام
تشریفا ت و احترامات یک پادشاه بزرگ به نزد روزولت بردند ساعت های مذاکره روزولت و
ابن السعود در سایه توپ های نیرومند روزمنا و آمریکای ادامه یافت و روز ولت از
تقاضاهای ستادارتش امریکا در منطقه خلیج فارس سخن گفت: ستاد ارتش امریکا می خواهد
که سواحل هذا و بنادر آن را در اختیار داشته باشد برای این که نه تنها کشتی ها از
ان جا سوخت گیری کنند بلکه یک پایگاه نیرومند هوایی تاسیس شود که شاهراه های
ارتباطی اروپا و آسیا را تحت کنترل داشته باشد…

ابن السعود نرمنش بیشتری نشان داد و پیشنهادهای روز ولت را
قابل قبول دانست و قرار داد به مدت شش سال منعقد گردید و ابن السعود آرزوی
پرچمداری آزادي اعراب و «پان عربیسم» را به پندارش تحقق یافته برای آل سعود می
دیده است و درماده چهارم آن قرار آمده :

1.   
ارامکو (شرکت
سهامدار) اجازه خواهد داشت که در منطقه ای از عربستان به وسعت یک میلیون و پانصد
هزار کیلومتر مربع اکتشاف نماید و بالاخره آمریکائی ها در آغاز اکتشاف به این
نتیجه رسیدند که تقریباً دو میلیارد تن نفت در زیر خاک های عربستان سعودی وجود
دارد که در ان زمان این رقم بالغ به چهل و دو درصد تمام معادن شناخته شده جهان بود
اما با کوش های بعدی مهندسین آرامکو در حجاز و جده منابع تازه ای در عمق یک هزار
تا یک هزار و سیصد و پنجاه متری سطح زمین کشف کردند که اهمیت ان به مراتب از معدن
قبلی بیشتر بود اگر بخواهیم به سخنان آنان اطمینان کنیم عربستان سعودی نه فقط چهل
و دو درصد ذخائر نفت جهان را داراست که هفتاد و پنج تا هشتاد درصد نفت زمین زیر
خاک های این کشور پنهان است باری روز ولت به عنوان یادگار صندلی چرخ دار خصوصی خود
را با بن السعود اهدا کرد!… زهی تحقیر!

حاصل آن که امن از مکرالله تعالی عین فراموشی خداوند متعال
است وفراموشی خداوند متعال عین خودفراموشی است و خود فراموشی وخویشتن نشناسی همه
خسران ها را در پی دارد و کمترینش سلب مناعت و تحقق به دنائت است و روح مناعت و
اباء از دنیه از هر فرد یا جامعه ای مسلوب شود آن فرد یا جامعه انسانیتش مرده است.
هوان خواری هر اندازه شدید باشد درک نمی کند چون دیگر انسان نیست ولله در
القاتل…

من یهن یسهل الهوان علیه             مالجرح
بمیت ایلام

فرومایه مرهون تحمل خواری برای وی آسان است زیرا مرده از
جراحتی که بوی وارد می شود رنجی نمی برد.

جلالة الملک! از سرزمین وحی از سرزمین عبدالمطلب ، نزد
ابرهه نزد شیطان بزرگ می رود و با گنده نمائی به روز ولت سمبل شیطان بزرگ می گوید:
من رئیس مذهبی تمام مسلمانان هستم! و در پایان جلسه معامله ثروت و سرزمین مسلمین
به ثمن بخس و ویزا گذرنامه رجعت شیطان به سر زمین وحی روز ولت با اهداء صندلی
چرخدار مستعملش به عنوان یادگار، کمیسیون به جلالة الملک منتهای تحقیر و توهین را
روا می دارد و تحمل این زخم عمیق نه فقط برای جلال الملک آسان بود که نوشین  گورا بود و این هدیه ابلیسی در آل سعود به
یادگار پر افتخاری باقی ماند.

«فخلف من بعدهم اضاعوا الصلوه و ابتعوا الشهوات» و از این
اخلاف جلالة الملک خالد! می باشد که در تلویزیون تماشا کردیم چگونه با تاچر…
جانی گرم دست می فشرده و حتی تلویزیون قیافه این موحد! متولی حرمین شرفین را در
حال مزبور با مشار الیها متکرراً به جهانیان عرضه داشت!

بلی سلب مناعت و تحقق به دنائت که کمترین آثار از آثار امن
از مکرالله تعالی می باشد این پیامدهارا دارد به استقبال سمبل شیطان رفتن و ثروت و
سرزمین مسلمین را در اختیار داشتن و پشت پا به مودت ذوی القربی زدن، و قبور آنان
را غارت کردن، و مسلمان را حتی از قرب به آن مزارها ممنوع نمودن، و جراحت هاشمه
شیطان بزرگ را عنایت تلقی کردن… چون «مالجرح بمیت ایلام» .

ادامه
دارد

هدايت در قرآن

آيت الله جوادي آملي

فطری بودن گرایش به خداوند

در تبیين فطری بودن گرايش به خداوند آیاتی به عنوان شاهد
در قرآن ذکر شده است که از آن ها به آیات تذکره نسیان و عهد یاد می شود در شماره
های پیشین به برخی از ان ایات اشاره شد آن آیات نشانگر این واقعیت اند که انسان با
فطرت خداجوئی خلق گردیده و به همین دلیل فردی که ملحد و منکر خد ااست به هنگام
مواجه شدن با خطر و نومیدی کامل از نجات خویش به وسیله علل و اسباب ظاهری توسل به
مبدئی می جوید که در آن حال میان او و آن ناجی هیچ گونه حجاب و فاصله ای نیست و از
سوئی هیچ عاملی هم نمی تواند قدرت او را محدود سازد و طبعا این چنین موجودی غیر از
خدا نمی تواند باشد.

مثلا کسی غرق شده و در عمق دریا فرو رفته است یا کسی آتش
او را از هر سو احاطه کرده به طوری که نزدیک است اثری از زندگیش باقی نماند یا
بیماری که به مرضی سخت مبتلا گردیده است و پزشکان از درمان او ناتوان شده اند
مسلما کسی را نمی طلبد که توان نجاتش را دارد ولی به دلیل موانعی از کمک کردن به
وی معذور است کسی را نمی جوید که می تواند حتی به عمق دریا و درون آتش بیاید اما
قادر نیست او را در آن جا پیدا کند ، و یا بیماری او را تشخیص می دهد ولی داروئی
برای درمانش پیدا نمی کند بلکه از کسی استمداد می نماید که علم و آگاهی و قدرتش
مطلق است و به هیچ چیز محدود نمی شود و از رگ گردن به او نزدیک تر است اقرب الیه من
حبل الورید.

استمداد، هنگام بروز خطر

خداوند می فرماید: هنگامی که لحظه خطر فرا می رسد فریادتان
بلند است منظور این نیست که در آن حال که مثلا کسی در دل دریا فرو رفته و غرق می
شود با فریاد خد ا را به کمک می طلبد، زیرا در آن حال قدرت فریاد زدن ندارد، بلکه
مقصود فراید ضمیر و فطرت انسانی است که در آن لحظه با تمام وجود متوجه خدا می شود
و خدا را می جوید و می طلبد ؛ این همان فرياد درونی است که تا آن لحظه خاموش بوده
و توجه به مظاهر مادی  دنیا او را از توجه
به خدا تا سر حدّ الحاد و انکار باز داشته بود ولی خداوند این فریاد درونی را می
شنود. bÎ)ur öygøgrB ÉAöqs)ø9$$Î/ ¼çm¯RÎ*sù ãNn=÷ètƒ §ŽÅc£9$# ’s”÷zr&ur ÇÐÈ  [1]

اگر با صدای رسا و بلند سخن گویی همانا خداوندبه آشکا ر و
نهان آگاه است. بسیاری از راز ها و اسرار است که حتی بر خود انسان هم پوشیده است
ولی خداوند از آن ها آگاه می باشد.

در سوره عنکبوت می فرماید: óOs9r& ts? ¨br& y7ù=àÿø9$# “̍øgrB ’Îû ̍óst7ø9$# ÏMyJ÷èÏZÎ/ «!$# /ä3tƒÎŽãÏ9 ô`ÏiB ÿ¾ÏmÏG»tƒ#uä 4 ¨bÎ) ’Îû y7Ï9ºsŒ ;M»tƒUy Èe@ä3Ïj9 9‘$¬7|¹ 9‘qä3x© ÇÌÊÈ   #sŒÎ)ur NåkuŽÏ±xî Ólöq¨B È@n=—à9$$x. (#âqtãyŠ ©!$# tûüÅÁÎ=øƒèC ã&s! tûïÏe$!$# $£Jn=sù öNßg8¯gwU ’n<Î) ÎhŽy9ø9$# Nßg÷YÏJsù ӉÅÁtFø)•B 4 $tBur ߉ysøgs† !$uZÏF»tƒ$t«Î/ žwÎ) ‘@ä. 9‘$­Fyz 9‘qàÿx. ÇÌËÈ   [2]

 آیا نمی بینی
چگونه کشتی در دریا به لطف و احسان خدا سیر می کند تا خداوند به شما بعضی از آیات
قد رت خویش را بنمایاند که همانا عجائب قدرت های خدا بر هر شخص صبور در بلا و شاکر
نعمت خدا پدیدار است و هر گاه که دریا طوفانی شود و موجی ماند کوه ها آن را فرا
گیرد در آن حال خدا را با عقیده پاک و اخلاص کامل می خوانند و چون به ساحل نجاتشان
رساند بعضی به قصد(طاعت و شکر خدا ) باقی می مانند ( و بعضی به کفر می شتابند) و
آیات ما را انکار نمی کند جز آن کس که غدّار و ناسپاس است.

چرا در این حال خدا را از اعماق دل و صمیم قلب می خواند
ولی از ان هائی که در حالت عادی به آنان امید داشت استمداد نمی نماید؟ زیرا در این
لحظه همه چیز برایش روشن می گردد و متوجه می شود که از آن ها دیگر کاری ساخته
نیست! قران کریم در این باره می فرماید: #sŒÎ)ur ãNä3¡¡tB •Ž‘Ø9$# ’Îû ̍óst7ø9$# ¨@|Ê `tB tbqããô‰s? HwÎ) çn$­ƒÎ) ( $¬Hs>sù ö/ä39¯gwU ’n<Î) ÎhŽy9ø9$# ÷LäêôÊz÷är& 4 tb%x.ur ß`»|¡RM}$# #·‘qàÿx. ÇÏÐÈ  [3]

یا

 و چون به شما در
دریا خوف و خطری رسد و در آن حال به جز خدا 
همه را فراموش می نمائید تمام بت هائی که در زندگی آن ها را می پرستید در
آن لحظه خطر از فکر و قلب شما محو و ناپدید می شود و بر عکس آن نقطه امیدی که تا
آن وقت برای شما نا پیدا بود روشن و آشکار می شود حتی بت هائی که تا آن وقت برای
شما ناپدید بود روشن و آشکار می شود حتی بت هائی را که درباره آن ها می گفتند :

 Ÿwr& ¬! ß`ƒÏe$!$# ßÈÏ9$sƒø:$# 4 šúïÏ%©!$#ur (#rä‹sƒªB$# ÆÏB ÿ¾ÏmÏRrߊ uä!$uŠÏ9÷rr& $tB öNèd߉ç6÷ètR žwÎ) !$tRqç/Ìhs)ã‹Ï9 ’n<Î) «!$# #’s”ø9㗠¨bÎ) ©!$# ãNä3øts† óOßgoY÷t/ ’Îû $tB öNèd Ïm‹Ïù šcqàÿÎ=tGøƒs† 3 ¨bÎ) ©!$# Ÿw “ωôgtƒ ô`tB uqèd Ò>ɋ»x. ֑$¤ÿŸ2 ÇÌÈ   [4]

ما آن بت ها را نمی پرستیم مگر برای اینکه که ما را به
درگاه خدا مقرب و نزدیک گردانند در هنگام رو به رو شدن با خطر آن ها را هم فراموش
می کنند که وسیله نجات خویش پیش خداوند قرار دهند و معلوم می شود آن طور که فکر می
کردند بت ها مقرب نیستند. و یا آن ها که šcr߉ç7÷ètƒur `ÏB Âcrߊ «!$# $tB Ÿw öNèd•ŽÛØo„ Ÿwur óOßgãèxÿZtƒ šcqä9qà)tƒur ÏäIwàs¯»yd $tRàs¯»yèxÿä© y‰YÏã «!$# 4 ö@è% šcqä«Îm6uZè?r& ©!$# $yJÎ/ Ÿw ãNn=÷ètƒ ’Îû ÏNºuq»yJ¡¡9$# Ÿwur ’Îû ÇÚö‘F{$# 4 ¼çmoY»ysö7ߙ 4’n?»yès?ur $£Jt㠚cqä.Ύô³ç„ ÇÊÑÈ   [5]

 می گفتند این بت
ها واسطه ها و شفیع های ما نزد خداوندند در ان وقت می فهمند که این پندار اشتباه
بوده است چه این که بت پرستان بر این گمان غلط بودند که بت هائی را که خود با دست
خویش ساخته اند، وسیله تقرب به سوی خداوند بوده و آنان را به درگاه مقدسش نزدیک می
سازد و نیز برای برآورده شدن خواسته ها و حاجاتشان پیش خداوند واسطه می شوند .

کافران و غفلت از فطرت

در سوره مومنون می فرماید: #Ó¨Lym !#sŒÎ) $tRõ‹s{r& NÍkŽÏùuŽøIãB É>#x‹yèø9$$Î/ #sŒÎ) öNèd šcrãt«øgs† ÇÏÍÈ   Ÿw (#rãt«øgrB tPöqu‹ø9$# ( /ä3¯RÎ) $¨ZÏiB Ÿw tbrçŽ|ÇZè? ÇÏÎÈ   [6] آن
گاه که ما متنعمان آن ها را به عذاب و کیفر اعمالشان مواخذه نمائیم در آن حال
فریادشان بلند خواهد شد و به آن ها گفته خواهد شد امروز فریاد و ناله ننمائید که
از سوی ما کمک نخواهید شد.

سپس در آیات بعد علت عدم یاری و نصرت از خداوند، به آنان
را این گونه بیان می فرمایند: ô‰s% ôMtR%x. ÓÉL»tƒ#uä 4’n?÷Gè? öNä3ø‹n=tæ óOçFZä3sù #’n?tã öNä3Î7»s)ôãr& tbqÝÁÅ3Zs? ÇÏÏÈ   tûïΎÉ9õ3tGó¡ãB ¾ÏmÎ/ #\ÏJ»y™ tbrãàfôgs? ÇÏÐÈ   [7]
همانا آیات ما بر شما تلاوت می شود و شما (به جای اطاعت از خدا) به گذشته های کفر
و الحاد باز می گشتید، در حالی که با افسانه های شبانه خویش از شنیدن کلام خدا
دوری می جستید.

قبل از این آیات می فرماید: tbqç7|¡øts†r& $yJ¯Rr& /èf‘‰ÏJçR ¾ÏmÎ/ `ÏB 5A$¨B tûüÏZt/ur ÇÎÎÈ   äí͑$|¡èS öNçlm; ’Îû ÏNºuŽösƒø:$# 4 @t/ žw tbrããèô±o„ ÇÎÏÈ   [8]
آیا این مردم کافر می پندارند آن چه را به آنان از مال و فرزندان کمک می نمائیم می
خواهیم در حق آن ها مساعدت و تعجیل در خیرات دنیا کنیم؟ چنین نیست ولی آن ها را
درک نمی نمایند، سپس افرادی را که نقطه مقابل این افراد است به این صورت بیان می
فرماید: ¨bÎ) tûïÏ%©!$# Nèd ô`ÏiB ÏpuŠô±yz NÍkÍh5u‘ tbqà)Ïÿô±•B ÇÎÐÈ   tûïÏ%©!$#ur Oèd ÏM»tƒ$t«Î/ öNÍkÍh5u‘ tbqãZÏB÷sムÇÎÑÈ   tûïÏ%©!$#ur Oèd öNÍkÍh5tÎ/ Ÿw šcqä.Ύô³ç„ ÇÎÒÈ   tûïÏ%©!$#ur tbqè?÷sム!$tB (#qs?#uä öNåkæ5qè=è%¨r î’s#Å_ur öNåk¨Xr& 4’n<Î) öNÍkÍh5u‘ tbqãèÅ_ºu‘ ÇÏÉÈ   y7Í´¯»s9’ré& tbqãã̍»|¡ç„ ’Îû ÏNºuŽösƒø:$# öNèdur $olm; tbqà)Î7»y™ ÇÏÊÈ  [9]

همانا آن مومنانی که از خوف خدا ترسان و هراسان اند و آنان
که به آیات خدای خود ایمان می آوردند و آنان که هرگز به پروردگارشان مشرک نمی شوند
و آنان که آن چه وظیفه بندگی و ایمان است به جای آورده و دل هایشان از این که روزی
به سوی خدای خویش رجوع کنند ترسان است بندگانی تعجیل در خیرات می نمایند و اینان
هستند که به کارهای نیکو سبقت می گیرند.

سپس می فرماید که انتخاب راه خیر و سرعت و سبقت در خیرات
کاری دشوار و ما فوق طاقت بشر نیست بلکه هر کسی که بخواهد می تواند چنین باشد:
y7Í´¯»s9’ré& tbqãã̍»|¡ç„ ’Îû ÏNºuŽösƒø:$# öNèdur $olm; tbqà)Î7»y™ ÇÏÊÈ   Ÿwur ß#Ïk=s3çR $²¡øÿtR žwÎ) $ygyèó™ãr ( $oY÷ƒt$s!ur Ò=»tGÏ. ß,ÏÜZtƒ Èd,ptø:$$Î/ 4 óOèdur Ÿw tbqçHs>ôàムÇÏËÈ    [10] و
ما هیچ کسی را بیش از مقدار توانائیش ملکف نمی سازیم و نزد ما کتابی است که سخن به
حق گوید و هیچ فردی مورد ظلم و ستم قرار نگیرد.

بنابراین نه انجام کار خیر ناممکن است و نه اعمال صالح کسی
به هدر می رود بلکه هر چیزی در نامه اعمال افراد، حساب خاص خود رادارد و اگر
افرادی به عذاب و کیفر دچار می گردند به این دلیل است که : y7Í´¯»s9’ré& tbqãã̍»|¡ç„ ’Îû ÏNºuŽösƒø:$# öNèdur $olm; tbqà)Î7»y™ ÇÏÊÈ   Ÿwur ß#Ïk=s3çR $²¡øÿtR žwÎ) $ygyèó™ãr ( $oY÷ƒt$s!ur Ò=»tGÏ. ß,ÏÜZtƒ Èd,ptø:$$Î/ 4 óOèdur Ÿw tbqçHs>ôàム. بلکه دل های کافران از این حقیقت در غفلت
و بی خبری است و اعمالی که این کافران انجام می دهند غیر اعمال اهل ایمان است کسی
که در آب فرو می رود و آب تمام بدن او را فراگیرد گفته می شود مغمور قرآن کریم در
این باره قبیل افراد می فرماید که قلب هایشان به واسطه غرق شدن در لذت و خوشگذرانی
از نتیجه اعمالشان غافل شده است که چیزی جز کیفر و عذاب الهی نیست.

نعمت ها، عنایت الهی است

در سوره نحل می فرماید: ¼ã&s!ur $tB ’Îû ÏNºuq»uK¡¡9$# ÇÚö‘F{$#ur ã&s!ur ßûïÏe$!$# $·6Ϲ#ur 4 uŽötósùr& «!$# tbqà)­Gs? ÇÎËÈ   $tBur Nä3Î/ `ÏiB 7pyJ÷èÏoR z`ÏJsù «!$# ( ¢OèO #sŒÎ) ãNä3¡¡tB •Ž‘Ø9$# Ïmø‹s9Î*sù tbrãt«øgrB ÇÎÌÈ   ¢OèO #sŒÎ) y#t±x. §Ž‘Ø9$# óOä3Ztã #sŒÎ) ×,ƒÌsù /ä3ZÏiB öNÍkÍh5tÎ/ tbqä.Ύô³ç„ ÇÎÍÈ  [11]
هر چه در آسمان و زمین است همه ملک خدا است دین و اطاعت همیشه مخصوص او است ایا
شما بندگان باید از کسی غیر از خدا بترسید؟ شما هر نعمتی که دارید همه از خدا است
و چون بلائی به شما رسد به درگاه او پناه جسته و به او برای رفع آن استغاثه می
نمایید باز هنگامی که بلا را از شما برطرف ساخت گروهی از شما به خدای خود شرک می
ورزند.

در قرآن کریم وقتی که سخن از آسمان و زمین است اگر «من
فیهما و ما بینهما» اضافه نشود منظور از سماوات و ارض مجموعه نظام آفرینش است و
اگر اضافه گردد مقصود آسمان ها و زمین و آن چه در آن ها است می باشد. بنابراین «و
له ما فی السموات و الارض و له الدین» یعنی مجموعه نظام هستی  و تشریع دارد و نه امکان تکوین و خلقت ملک و
ملک همه از خدا است ولی همه انسان ها به این حقیقت آگاه نیستند که هر نعمتی در
دنیا از عنایت و فیض الهی است و فکر می کنند که خود با تلاش و زحمتشان آن را کسب
نموده اند و لي هنگامي که در معرض خطر و بلائی قرار میگرند فریاد و ناله شان به
سوی الله بلند می گردد و چون آن بلا و مشکل برطرف شد مجددا به همان غفلت اولشان
باز می گردند.

تضایف بین محبّ و محبوب

این خود واقعیتی است که حتی افرادی که در شرايط عادی از
خدا غافل بوده و انکار وجود مقدسش را می نمایند هنگام رو به رو شدن با خطر متوجه
خدا می شوند برای این که در انسان حبّ به کمال مطلق نهفته است و همواره محبّ محبوب
را می جوید و از باب این که این دو متضایفین می باشند و اگر یک طرف آن موجود باشد
طرف دیگر به ناگزیر وجود خواهد داشت بنابراین وجود چنین محبتی در انسان دلیل بر
وجود آن کمال مطلق که آفریدگار جهانیان است می باشد. درست مانند این که انسان
احساس تشنگی می کند، در خارج هم آب وجود دارد این جا ممکن نیست که محبت بالفعل نباشد.
زیرا که متضائفان از نظر بالقوه بودن و یا بالفعل بودن همیشه متکافئان می باشند
البته این تضایف بین حقیقت محبّ و حقیقت محبوب نیست که لازمه اش چنین باشد که اگر
محب در کمال ضعف است محبوب هم باید همین طور باشد بلکه از جهت مفهوم متضایفان اند.

انسان در حال عادی و استثنایی

انسان در حال عادی هم محبوب یا محبوبهائی دارد که برای حل
مشکلات خویش آن ها را کافی می داند و یا فکر می کند که اگر به آن ها برسد دیگر سیر
شده و به آرزویش نائل گشته است و چون به آن آرزویش رسد باز هم خود را قانع نمی
بیند و به سراغ محبوب دیگری هم می رود ولی این ها همه از باب خطای در تطبیق است
زیرا در حقیقت ، او خواستار کمال مطلق است ولی در حال عادی این کمال را در چیزهای
دیگر می طلبد، اما در حالی که در عمق دریا با درون آتش و یا به بیماری سخت و توان
فرسا مبتلا گردد در آن حال دستش را از همه چیز کوتاه است و تنها به یک موجودی که
دارای کمال مطللق است و خود را هم در حضور او می بیند می اندیشد( ضلّ من تدعون الا
ایاء) ولی در حال عادی هرگز به فکر این نیست و اگر به او گفته شود که محبوبت آن
کمال مطلق  است و پیوسته او را می جوئی ولی
به اشتباه در تطبیق دچار و گرفتار شده ای این سخن را نمی پذیرد.

انسان در آن شرائط استثنائی و اضطرار که به آن کمال مطلق
متوجه می گردد در حقیقت روی اگاهی و علم حضوری است، نه حصولی ، تاوهم را در آن راه
باشد زیرا اندیشه های وهمی و افکار خیالی تنها می تواند در مراحل علم حصولی دخالت
داشته باشد ولی آن گرایش و میل درونی به مبدأ جوششی از علم حضوری است.

امید در وقت نا امیدی

البته من در تفسیرهای موجود ندیده ام کسی از مفسرین این
گونه تحلیل کرده باشد ولی مرحوم علامه طباطبایی (ره)در ذیل آیه 53 از سوره نحل می
فرماید:

و لا استغاثة به تعالی و و التضرع الیه عند حلول المصائب و
هجوم الشدائد التی ینقطع عندها الرجاء عن الاسباب الظاهریه ضروریه لایرتاب فیها…
[12]
استغاثه به درگاه خداوند در هنگام برخورد با مصائب و مشکلات و هجوم سختی هائی که
امید انسان از هر جا و هر سبب از اسباب ظاهری قطع می گردد مطلبی است ضروری و روشن
که کسی در ان تردید ندارد زیرا انسان هر چند هم پیرو دین و آئینی نباشد و به خدای
سبحان ایمان نیاورده باشد در حال مواجه شدن با مشکلات اگر به ضمیر خویش مراجعه
نماید می یابد که امیدش به کلی قطع نشده و به جائی امید بسته است که این امید بدون
وجود نقطه امیدی امکان پذیر نیست پس همین امید دلیل بر وجود موجودی است که به آن
امیدوار است هم چنان که تحقق هر حالتی در انسان از قبیل دوستی و دشمنی اراده و
کراهت و جذب و کشش و نظائر آن بدون نقطه مقابل آن که متعلق می باشد امکان پذیر
نیست پس اگر در خارج مراد و مطلوب و جاذبه ای نباشد ممکن نیست اراده و طلب و جذبی
تحقق پیدا نماید.

سیدانا الاستاد حضرت امام دام ظله العالی در این رابطه می
فرمودند: عشق بالفعل معشوق بالفعل می خواهد محبت بالفعل، محبوب بالفعل می خواهد.
در حالت عادی این محبتی را که انسان به محبوب هایی دیگر از قبیل مال و فرزندان و
غیره دارد از جهت این است که خیال می کند آن ها مشکلاتش را حل می نمایند و شاید
نتوان در آن حال با او در میان گذاشت که این محبتی را که احساس می نمایی نسبت به
کمال مطلق است.

ولی تو اشتباه در تطبیق می کنی اما وقتی که دستش از همه جا
کوتاه شد و فهمید که آن ها قادر به حلّ مشکلاتش نیستند، متوجه کمال مطلق می شود و
او را می طلبد و فریاد و ناله اش به سوی او برای داد رسی بلند می شود. «ثم اذا
مسکم الضر فالیه تجئرون».

ادامه
دارد

تفسير سوره لقمان

آيت الله مشکيني

قسمت 15

مهربانی به پدر و مادر

$uZøŠ¢¹urur z`»|¡SM}$# Ïm÷ƒy‰Ï9ºuqÎ/ çm÷Fn=uHxq ¼çm•Bé& $·Z÷dur 4’n?tã 9`÷dur ¼çmè=»|ÁÏùur ’Îû Èû÷ütB%tæ Èbr& öà6ô©$# ’Í< y7÷ƒy‰Ï9ºuqÎ9ur ¥’n<Î) 玍ÅÁyJø9$# ÇÊÍÈ  

و ما به انسان درباره پدر و مادر سفارش نمودیم، مادرش او
را با ناتوانی فراوان حمل کرد و دوره شیرخوارگی او طی دو سال پایان می یابد و نخست
مرا شکر کن و آن گاه شکر پدر و مادر را به جای آور که بازگشت همگان به سوی من است.

دوران بارداری و شیرخوارگی

در این آیه شریفه دوحالت از انسان از آغاز هستی وجود او
بیان شده است نخستین حالت او در جمله فوق مطرح است که دوره بودن او در رحم مادر
است یعنی از ان هنگام که به واسطه تقارن دو موجود به نام اسپرم و اوول، ساختمان
وجودش به عنوان یک انسان شروع می شود تا زمانی که این مرحله با به دنیا آمدن طفل
پایان می یابد و این خود یک مرحله از مراحل مختلف وجود و تکوین انسان است ولی این
مسافر در این مرحله از سفر خویش بی اطلاع است درباره این مرحله بیان داشتیم و اینک
راجع به حالت دوم طفل که بعد از ولادت است مطالبی عرضه خواهد شد:

در جمله «وفصاله فی عامین» دوره شیرخوارگی طفل مطرح شده
است که به مدت دوسال سفیر شیرخوارگی این مسافر ، طی می گردد و مراحلی از رشد
وتکامل را در این دوره می پیماید، اسلام در این مرحله از مراحل زندگانی انسان سه
حکم و وظیفه را برای مربی و سرپرست طفل بیان داشته است.

1.   
حضانت

2.    نفقه

3.    ولایت

در مساله حضانت بحث از این است که حق نگهداری و سرپرستی
طفل به کدام یک از پدر و مادر واگذار گردیده است. این حق به طور طبیعی و شرعی
اختصاص به مادر دارد و لذا چنان چه مادر خود عهده دار آن گردد پدر حق ندارد این حق
را از او سلب نموده و طفل را به دیگری بسپارد ولی داشتن چنین حقی هرگز به این معنی
نیست که در پذیرش آن تکلیف شرعی داشته و مجبور باشد وا ز این رو پدر نمی تواند او
را در حضانت بچه مجبور و ملزم سازد و اگر بگوید نگهداری او را به عهده نمی گیرم
پدر باید کسی را برای این کار استخدام نماید.

ولی نفقه و ولایت برخلاف حضانت به عهده پدر است نفقه عبارت
از مخارج طفل است که شامل تمام نیازمندی های او از خوراک و پوشاک و دارو و غیره
است و حتی شیر دادن نیز بر مادر واجب نیست و به همین دلیل می تواند از شیر به طفل
اصلا و یا به طور رایگان خوردداری نماید و در این صورت پدر واجب است که در برابر
دادن شیر به مادر اجرت دهد و یا این که به وسیله دیگر شیر بچه را تامین کند. البته
اگر پدر از جهت مادی توانای تامین مخارج و نفقه را نداشته باشد مادر واجب است در
صورت امکان نفقه طفل را تهیه نماید.

ولایت بر کودک

ولایت عبارت است از تصرفاتی که به خود بچه و یا سرنوشت او
ارتباط دارد مثلا اگر بیمار شود این حق پدر است که نظر دهد او را پیش کدام پزشک و
یا کدام بیمارستان ببرد و چنان چه دختر است مادر و یا کس دیگر نمی تواند بدون
اجازه پدر او را به عقد مردی برای محرم شدن آن مرد به مادرش دربیاورد و نیز طفل
اگر دارای اموالی باشد مثل اینکه شخصی مرده و به وی از مال آن میت ارثی رسیده
باشد، تصرف در اموال او بدون اجازه پدر جایز نیست و تنها او است که می تواند در
اموال فرزند تصرف نماید البته بعد از دوسال آیا این حقوق سه گانه به همان گونه که
گفته شده محفوظ است یا خیر؟ مساله ای است که مربوط به این بحث نیست و لذا به همین
مقدار اکتفا می شود.

ان اشکرلی والوالدیک

این جمله به منزله بیان این توصیه است که در صدر آیه شریفه
به این صورت ذکر شد : و وصینا الانسان بوالدیه، ما به انسان سفارش نمودیم، ان
اشکرلی ولوالدیک سفارش ما این است که هم شکرگزار من باش که خالق و آفریننده تو
هستم و شکرگزار والدین خویش که حمل و حضانت و نفقه و ولایت بر ترا عهده دار بوده
اند و برای تو رنج ها دیده و زحمت ها کشیده اند. این سفارش به تمام انسان ها اعم
از زن و مرد است که هر یک این مرحله طفولیت را گذرانیده ایم و این توصیه تنها در قرآن
نیست بلکه خداوند این توصیه را به وسیله دیگر کتب آسمانی و پیامبرانش به بشر ابلاغ
نموده است.

شکر والدین

دو نکته مهم در این جمله است: یکی این که در آيه نمی
فرماید نسبت به آن ها چه کاری انجام بده بلکه می فرماید شکرگزار باش چنان چه در
شماره قبل گفتیم شکر عبارت است از بازدهی و ظهور نعمت در عمل انسان است بنابراین
شکرگزار خداوند و پدر و مادر بودن باین معنی است که باید اعمال و گفتار انسان نسبت
به خداوند و پدر و مادر طوری باشد که نمایانگر شکر باشد، و به این ترتیب یک قانون
و چهار چوب کلی در این آیه به جای پرداختن به جزئیات آن بیان شده است .

نکته دوم این است که خداوند در این آیه شکر خویش را در
ردیف شکر پدر ومادر قرار داده است گویی که خداوند در مورد وجود و تکوّن انسان سه
کس را دخیل می داند، خود و پدر و مادر والد هم به معنی تولید کننده است و به همین
جهت به پدر و مادر والدین گفته می شود و در آیه شریفه از آن ها تعبیر به لوالدیک
شده است محصول این تولید همان فرزندی است که از ان پدر و مادر به وجود آمده است
انسان بیست ساله ای را در نظر بگیرند که تا این مرحله از سن ده ها عامل در وجود
رشد و نمو او تاثیر داشته است پدر و مادر نیز این عوامل حساب می شوند که خداوند آن
ها را وسیله ای برای این تولید قرار داده است خود پدر نیز مخلوق خدا است و او از
نعهمت هائی که خداوند آفریده است استفاده و میل نموده است مقداری از ان ها به صورت
نطفه در آمده و در اثر تماس با زن به رحم وی انتقال یافته و با نطفه مادر تقارن
پیدا نموده و کودکی در رحم مادر به وجود آمده و طی مدت بارداری، زحماتی را تحمل
نموده است و پس از تولد پدر و مادر مشترکا زحمات دیگر وی را به عهده گرفته اند تا
رفته رفته رشد نموده و با آن سن رسیده است.

پس انسان باید شکرگزاز سه نفر باشند نخست شکرگزار خالق
خویش که جامه وجود بر اندامش آراسته و سپس شکرگزار پدر و مادر که این همه مشقت به
خاطر او متحمل گردیده اند البته مادر در این میان زحمت بیشتری را برای فرزند می
کشد و از این رو از حق بیشتری برخورداری بوده و حق وی بالاتر از حق پدر است البته
صحبت ما در این جا از نظر پرورش جسمی او است و گرنه از نظر تغذیه روحی و فکری و
اخلاقی پدر می تواند سهم بیشتری نسبت به فرزندش داشته باشد.

جوانی به حضور رسول اکرم (ص)شرف یاب شده و عرض کرد: یا
رسول الله من ابر؟ قال امک، قال ثم من ؟ قال امک قال: ثم من؟قال: امک ،قال : ثم
من؟ قال اباک.[1]

–        
پیامبر خدا به چه کسی
نیکوئی نمایم؟

–        
به مادرت

–        
بعد از نیکی به مادر
به چه کسی نیکی نمایم؟

–        
به مادرت

–        
بعد از آن به چه کسی
نیکوئی نمایم؟

–        
به مادرت

–        
پس به چه کسی ؟

–        
به پدرت

این فرموده رسول خدا (ص) برای این است که مادر در تکوّن و
شکل گیری ابتدايي طفل از نقش بیشتری نسبت به پدر برخوردار است و بعد از تولد نیز
زحمات بیشتری نسبت به وی متحمل می شود.

مصیر الی الله

سبک و روش قران چنین است که گاه در ضمن مطلبی از مطلب
دیگری سخن به میان می آورد و یا در خلال قصه ای به پند و اندرز می پردازد، در این
آیه که مساله توصیه به والدين مطرح می شود این جمله پر محتوا در آخر آیه اضافه می
شود والی المصیر مصیر از نظر ادبی مصدر میم است و به معنای صیرورت و شدن است یعنی
صيرورت شما به سوی من است یکی از آن ها شدن ها پدر شدن و مادر شدن است پدر شدن شما
به سوی من است مادر شدن شما به سوی من است شدن طفل به سوی من است شدن به معنای
چیست؟ این جمله مساله را می خواهد بگوید که انسان در حال شدن است حیوان در حال شدن
است نباتات در حال شدن است بلکه جمادات را نیز از اين قاننن کلي و عام نمی توان
استثنا نمود.

معنی شدن: حرکت و انتقال کیفی از نقض به کمال است زیرا
جهان آفرینش همچون رودخانه عظیمی است که سکون و رکودی در ان نیست و پیوسته در حال
حرکت است.

ما زنده از آنیم که آرام نگیریم     موجبم که آرامش ما در عدم ما
است

البته این جمله هم ممکن است نظر به شدن تمام موجودات
نداشته و تنها انسان منظور باشد و بخواهد بگوید که: تو ای انسان به همراه این
رودخانه بزرگ خلقت که تو جزئی از آن به حساب می آنی به سوی شدن در حرکت می باشی
انبیاء آمده اند تا بشر را باین سفرش متوجه سازند و به او بگویند که پایان این سفر
کجاست؟ و به این سوال پاسخ دهند که :

ز کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود                بکجا می روم آخر ننمائی وطنم

پیامبران مبعوث شده اند تا انسان را متوجه سازند که این
سفر به کجا منتهی خواهد شد.

حضرت امیرالمومنین (ع) در این زمینه سخن پر معنائی دارد که
می فرماید: رحم الله امرء… علم من این و فی این والی این» خداوند رحمت نماید انسانی
را که بداند از کجا آمده و به کجا خواهد رفت.

قران کریم نهایت این سفر را چنین می فرماید:

$yg•ƒr’¯»tƒ ß`»|¡RM}$# y7¨RÎ) îyϊ%x. 4’n<Î) y7În/u‘ %[nô‰x. ÏmŠÉ)»n=ßJsù ÇÏÈ [2]

ای انسان محققا تو کوشا در حرکتی به سوی پروردگارت پس او
را ملاقات خواهی کرد. راغب در مفردات می گوید: و ملاقاه الله عزوجل عباره عن
القیامه و عن المصیر الیه. ملاقات پروردگار عبارت از قیامت و سیر به سوی او است.

رومی چوبکی قطره که از بحر جدا شد               آمد به سبو باز بشد جانب دریا

این رود عظیم و خروشان انسانیت پیوسته در مسیر و حرکت است
تا به آن عالم جاوید و ابدیت بپیوند.

بنابراین قرآن در ضمن این که به انسان توصیه می نماید که
شکرگزار خداوند و شکرگزار والدین خویش باشد بوی می فهماند که این قافله بزرگ بشری
به سوی آن ابدیّت در حرکت است، اگر شکرگزار باشد و به این توصیه الهی عمل نماید در
ان جا سرنوشتش چیست؟ و چنان چه کفران نعمت نماید چه آینده ای در آن جهان ابدی در
انتظارش خواهد بود.

bÎ)ur š‚#y‰yg»y_ #’n?tã br& š‚͍ô±è@ ’Î1 $tB }§øŠs9 y7s9 ¾ÏmÎ/ ÖNù=Ïæ Ÿxsù $yJßg÷èÏÜè? ( $yJßgö6Ïm$|¹ur ’Îû $u‹÷R‘‰9$# $]ùrã÷ètB ( ôìÎ7¨?$#ur Ÿ@‹Î6y™ ô`tB z>$tRr& ¥’n<Î) 4 ¢OèO ¥’n<Î) öNä3ãèÅ_ötB Nà6ã¥Îm;tRé’sù $yJÎ/ óOçFZä. tbqè=yJ÷ès? ÇÊÎÈ  [3]

و هر گاه آن ها (پدر و مادر ) تلاش نمایند که موجودی شریک
من قرار دهی از اطاعت آنان خودداری نما.

مرز اطاعت از پدر و مادر

مساله ای که در این جا مطرح می شود این است که آیا اطاعت
از پدر و مادر حد و مرزی هم برایش معین گردیده و یا این که در هرامری باید
شکرگزاري از پدر و مادر را در عمل و اطاعت از ان ها نشان دهد؟

آیا فوق حدود این اطاعت را به این گونه مشخص ساخته است که
اگر آن ها بر این مساله پافشاری و کوشش نمودند که عقیده شرک آمیز خویش را بر فرزندشان
تحمیل نمایند نباید از آنان اطاعت نموده و از توحید چشم بپوشد.  ضمناً قرآن با این جمله «ما لیس لک به علم» این
درس آموزنده توحید را به بشر داده است که معتقدین به شرک برهانی علمی و منطقی برای
عقیده و ادعای خویش ندارند و تنها توحید است که هزاران دلیل بر اثبات ان وجود
دارد. `tBur äíô‰tƒ yìtB «!$# $·g»s9Î) tyz#uä Ÿw z`»ydöç/ ¼çms9 ¾ÏmÎ/ $yJ¯RÎ*sù ¼çmç/$|¡Ïm y‰ZÏã ÿ¾ÏmÎn/u‘ 4 ¼çm¯RÎ) Ÿw ßxÎ=øÿムtbrãÏÿ»s3ø9$# ÇÊÊÐÈ  [4]

و هر کس با خداوند دیگری را بخواند دلیلی از برای او (بر
این اعتقادش) نیست.

«و صاحبهما فی الدنیا معروفاً»

و در دنیا با انان به نیکی رفتار نما.

یعنی از نظر اعتقادی گر چه با تو مخالف بودند ولی این
مخالفت هرگز نباید ترا به بدرفتاری با آن ها وادار سازد بلکه باید رفتار تو در
امور دنیا و زندگی مادی، خوب و پسندیده باشد.

جوانی تازه مسلمان در مراسم حج به حضور امام صادق (ع)امام
بوی توصیه نمود که به مادرش عنایت داشته باشد و تازنده است نسبت به او نیکی نماید
و هنگامی که فوت نمود خود شخصاً مراسم تجهیز جنازه و خاک سپاری او را به عهده گیرد
جوان به کوفه بازگشت و سفارشات امام را در مورد نیکوئی به مادر عملی ساخت و با دست
خویش به مادرش که نصرانی و نابینا بود غذا می داد، مادر دید  که رفتارپسرش تغییر نموده از این مساله تعجب
نمود و از پرسید پسرم تو سابقاً که در دین ما بودی این قدر به ما مهربان نبودی؛
اکنون چه شده است که بعد از مسلمان شدن بیش از سابق نسبت به من احترام و مهربانی
می نمائی؟

مردی از فرزندان پیامبرمان به من این دستور را داده است.

خود او هم پیامبر است.

نه مادر! پس از پیامبر ما به پیامبر دیگري نيست او فرزند
آن پیامبر است.

پسرم دین تو بهترین دین ها است آن را بر من عرضه بدار جوان
شهادتین را بر مادر عرضه کرد و مادر به اسلام گروید و سپس نماز را به او تعلیم
داد؛ مادر نماز ظهر و عصر و بعد از مغرب نماز مغرب و عشارا به جای آورد و ناگهان
همان شب حالش تغییر کرد و به پسرش گفت: آن چه را تعلیم داده مجدداً تعلیم نما مادر
بار دیگر به آن چه فرزندش بر او عرضه داشت اعتراف و اقرار نمود و سپس چشم از جهان
فرو بست.[5]بنابراين
مساله احترام به پدر  و مادر ،مساله بسيار
مهي است و اميد است ان شاء الله همه ما در برابر اين حکم خداوند انجام و ظيفه
نموده و شکر گزار آنها باشيم.

سخنان معصومين

آداب قرائت قرآن

رسول خدا (ص):

«نورو ابيوتکم بتلاوة القران و لا
تتخذوها قبورا کما فعلت اليهود و النصاري ،صلوا في الکنائس و البيع و عطلوا بيوتهم
،فان البيت اذا کثرفيه تلاوة القران کثر خيره و اتسع اهله اضاء لاهل السماء کما
تضيء نجوم الساء لاهل الدنيا ».

خانه هاي خويش را به تلاوت قران روشن
سازيد و آنها را گورستان نکنيد ، آنگونه که يهوديان و مسيحيان نمودند،آنان در
کنيسه ها و کليساهاي خودنماز خواندند ولي خانه هاي خويش را معطل گذاردند ( ودر
آنها عبادتي انجام ندادند ) زيرا هر گاه درخانه بسيار تلاوت قران شد خير و برکتش
زياد شد و روزي اهل آن بسياد گردد و آن خانه براي اهل آسمان بدرخشد چنانچه ستارگان
آسمان براي اهل زمين مي درخشند.

پيامبر اکرم (ص) :

«عن النبي (ص) انه سئل اي الناس احسن
صوتا بالقران ؟ قال من اذا سمعت قراءته رايت انهه يخشي الله ».

(بحار ج 89 ص 195)

از رسول خدا (ص) سوال شد ، چه کسي
قران را با صداي بهتر مي خواند؟

فرمود: کسي که چون قران خواندن او را
بشنوي خوف و خشيت از خدا رادر او بيني.

رسول خدا (ص):

« اقرووا القران بالحان العرب
واصواتها ».

( کافي ج 4 ص419)

قران رابا آواز و لحن عربي بخوانيد.

امام صادق ( ع) :

« کان علي بي الحسين صلوات الله عليه
احسن الناس صوتا بالقرآن و  کان السقاؤون
يمرون فيقفون ببابه سيمعون قراءته ».

( اصول کافي ج 4 ص 420)

امام سجاد خوش اوازترين مردم در
خواندن قران بود سقاها که از در خانه ايشان مي گذشتند مي ايستادند و قران خواندن
او را گوش مي دادند.

امام صادق (ع):

« ..کان اصحاب محمد (ص) يقرا احدهم
القران في شهر اواقل، ان القران لا يقرا هذرمة و لکن يرتل ترتيلا فاذا مررت باية
فيهاذکرالجنة فقف عندها و سل الله غزوجل الجنة و اذا مررت وآية فيهاذکرالنار فقف
عندها و تعوذ بالله من النار».

(اصول کافي ج 4 ص 211)

اصحاب پيامبر (ص) تمام قران را در
يکماه ياکمتر ِاز آن مدت مي خواندند . قران نبايد به سرعت و بطرز شتابزده قرائت
کردد بلکه بايد شمرده ، شمرده خوانده شود و هر گاه به آيه اي که در آن ياد بهشت
شده رسيدي ،توقف کن و از خداوند عزوجل بهشت را مسئلت نما و چون به آيه اي که در آن
ذکر آتش بميان آمده است ، ر سيدي توقف نما و ا ز آن بخدا پناه ببر.

امام صادق(ع) :

«من استمع حرفا من کتاب الله من غير
قرائة کتب له حسنة و محي عنه سيئه و رفع له درجة»

(عدة الداعي ص 422)

هر کس يک حرف از قرآن را بشنود بي
آنکه آن را بخواند، براي او ثوابي نوشته خواهد شد و گناهي از نامه عملش محو مي
گردد و برايش ارتقاء درجه اي (در آخرت ) خواهد بود.

«…اذا قري ء عندک القران وجب عليک
النصات و الاستماع »

 (تفسير القمي ص 504)

هنگامي که قران نزد تو خواند مي شود
لازم است سکوت نموده و به آن گوش فرا دهي .

امام صادق ( ع):

«ما يمتع التاجر منکم، المشغول في
سوقه اذا رجع الي منزله ان لاينام حتي يقرا سورة من القران فتکب له مکان کل آية
يقروها عشر حسنات و يمحي عنه عشر سيئات ».

(اصول کافي ج4ص 414)

چه باز ميدارد تاجري راکه در بازار
مشغول ( تجارت ) است از اينکه هنگام برگشتن به خانه نخوابد تا سوره اي از قرآن را
بخواند تا بجاي هر آيه ميخواند برايش ده حسنه نوشته شود و ده گناه از او محو گردد.

درس هايي از نهج البلاغهن وو آزطو و وو

شناخت خداوند

خطبه 186

آیت الله العظمی منتظری

در ادامه تفسیر و شرح خطبه 228 نهج البلاغه (فیض الاسلام )
یا خطبه 186 (محمد عبده) به بحث و بررسی درباره انشاء و خلقت زمین پرداختیم و تا
آن جا پیش رفتیم که درباره آفرینش زمین می فرماید: و خداوند زمین را ایجاد کرد و
بدون آن که مشغول باشد آن را نگهداشت و بر غیرجایگاه آرامش ثابت و استوار نموده و
زمین را بدون پایه ستون برافراشت و از هر نوع کجی و اعوجاج محفوظ داشت و از افتادن
و شکاف پیدا کردن نگهداشت. اکنون به دنباله تفسیر خطبه می پردازیم.

ارسی اوتادها

میخ های زمین را محکم نمود

میخ های زمین

کوه هایی که خداوند در زمین آفریده است مانند میخ هایی
محکم و و استوار پوسته زمین را از پاره شدن و شکافتن نگهداشته اند و همان گونه که
بدن اسنان نیاز به استخوان بندی دارد و اگر استخوان های محکمی آن را در برنگیرد
گوشت و رگ ها و غضروف های بدن متلاشی شده و ثبات خود را از دست می دهند زمین نیز
با ان ماده مذابه ای که در جوف خود دارد و از حرارت فوق العاده ای برخوردار است
اگر استخوان بندیش توسط کوه ها تثبیت نشود مواد مذاب به بالا آمده و زمین را
متلاشی خواهد ساخت ولی خداوند این میخ های زمین را مجحم نموده و بر روی زمین مستقر
کرده است تا ان را نگهداری کند .

وتد به معنای میخ است و آن را سه وزن است:وَتَد ش( بر وزن
فرس) و وَتد (بر وزن سعد) و وید ( بر وزن کتِف) هر سه به یک معنی است و عبارت از
چیزی است که ثابت و استحکام می آورد مانند میخ برای چوب و کوه برای زمین و چون کوه
ها استحکام زمین را نگه می دارند لذا آن ها را اوتاد یا میخ های زمین می نامند.

و ضرب اسدادها

و سدهايش (کوه هایش) را نصب نموده است.

این کوه هائی را که مانند میخ های زمین را نگه می داند در
عین حال که زمین را از متلاشی شدن باز می دارند، مانند سدهائی هستند که منطقه ای
را از منطقه ای دیگر جدا می سازند و در حقیقت سدهای طبیعی جغرافیائی هستند که
خداوند برای ایجاد فاصله های مناسب در منطقه های مختلف زمین، آن ها را نصب نموده
است.

سد و سد هر دو به یک معنی است ولی برخی می گویند آن سدی که
خداساز است با ضمه می باشد (سد) و آن سدی که بشر ساز است با فتحه است (سد).

و استفاض عیونها

و چشمه هایش را جاری ساخت

خداوند چشمه ها را جاری کرد و به این معنی است که از آن
مخازن طبیعی آب که کوه ها می باشد، چشمه ها را جاری نموده است.

عیون ، جمع عین به معنای چشمه است .

و خذ اودیتها

و وادی های زمین را شکافت

اودیه: جمع وادی عبارت است از قسمت های گود زمین است که
سیلاب در آن جمع می شود و در عین حال گاهی برای تامین مواد غذائی انسان ها یا
علوفه دام مانند یونجه و چیزهای دیگر در آن می کارند.

خدّ به معنای شکافتن است در قران آمده است قتل اصحاب
الاخدود مرگ بر اصحاب اخدود. از این لحاظ اصحاب اخدود به اینان می گفتند که شکاف
هائی در زمین درست می کردند و آن ها را پر از 
آتش می کردند و آن گاه خداشناسان و مومنان رادر آن جا می انداختند و می
سوزاندند و این مربوط می شود به مسیحیانی که قبل از پیدایش اسلام در نجران می
زیستند و چون موحد و خداپرست بودند يهوديان نجران چني جنايتي را براي از بين بردن
آنان مرتکب می شدند.

فلم یهن ما بناه

آن چه خدا ساخته است سست شدنی نیست

چیزی را که خداوند می سازد در آن ضعف و سستی راه ندارد
زیرا ساختمان الهی محکم است و مانند ساختمان هائی است نیست که بشر ضعیف می سازد
این زمین است که سال های سال بر عمر آن می گذرد و همچنان قوی و مستحکم است نه پاره
می شود و نه شکاف پیدا می کند و نه در آن کجی و اعوعاج یافت می شود.

 و هن به معنای ضعف
و سستی است .

و لا ضعف ما قواه

و آن چه را خداوند توانائی بخشیده ناتوان نخواهد شد.

چیزی را که خداوند تقویت می کند و نیز می بخشد، هرگز ضعف و
ناتوانی در ان راه نخواهد یافت.

آری! اگر ما نیز به خدا نزدیک شویم و تنها بر نیروی لایزال
او تکیه نمائیم هیچ قدرتی نمی تواند ما را از پای در آورد چرا که بشر هر چه بسازد
در برابر قوت و نیروی الهی چیزی به حساب نمی آید. ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت
اقدامکم پس اگر رزمندگان عزيز ما ،،تنهابر خداومند اتکا واتکال داشته باشند و
رابطشان را تنها با خدای خود محکم کنند هرگز شکست نمی خورند  و به پیروزی دست خواهند یازید. انشاء الله.

هو الظاهر علیها بسلطانه و عظمته

خداوند احاطه دارد بر عالم به واسطه سلطنت و عظمت
بزرگواریش

احاطه بر عالم

خداوند ظهور و احاطه بر زمین دارد اما احاطه او احاطه جسم
به جسم نیست بلکه به این است که با قدرت و عظمت، زمین را نگهداشته و حفظش کرده است
برای تبیین معنای ظهور مثالی می زنیم.

نور بر زمین احاطه دارد و اگر این نور نباشد، هیچ چیز قابل
درک نیست. پس نور در عین حال که ظاهر بالذات است یعنی ذاتش ظهور دارد، مظهر غیر
نیز می باشد یعنی چیزهای دیگر را نیز ظاهر می کند. با این حال اگر ما تاریکی را
ندیده ایم و هر چه بود نور بود نمی توانستیم نور را ببینیم یعنی اگر به ما می
گفتند: شما غرق در نور هستید و نور سبب پیدایش اشیاء است در پاسخ می گفتیم: نور
چیست؟! ما چیزی از نور نمی دانیم! مانند این است که به ماهی بگویند: حیات و زندگی
تو وابسته به آب است. ماهی که چیزی را جز آب ندیده است و غرق در آن می باشد، اگر
به سخن بیاید خواهد گفت: آب چیست؟ من آب را نمی شناسم. ولی هنگامی که از آب بیرون
بیاید، آن گاه می داند آب چه ارزشی برای زندگی و ادامه حیاتش داشته است و هم چنین
چیزهائی که همیشه با انسان ملازم است چون دائما جلوی چشم انسان می باشد لذا از ان
ها غفلت دارد مانند هوائی که تمام اطراف و جوانب ما را احاطه دارد و غرق در ان
هستیم. خاصیت هوا برای ما خیلی مفهوم نیست چون دائما وارد ریه ما می شود و به
وسیله آن تنفس می کنیم ولی اگر روزی گرفتار کمبود هوا شویم و یا در جائی وارد شویم
که به کلی هوا نباشد، خواهیم فهمید که هوا چقدر اهمیت و ارزش دارد و آن گاه است که
پی به خاصیتش می بریم.

قدرت باری تعالی این عالم پهناور و از جمله زمین را
نگهداشته و از هر گونه انحراف واعوجاجی محفوظ داشته است ولی چون ما در همین زمین
زندگی می کنیم و از این نعمت بزرگ برخورداریم لذا از آن غفلت داریم. بنابراین وجود
علام و بقاء حرکت های آن و حتی افکار و تخیلات ما همه بسته به قدرت حق تعالی است و
اگر کسی کاری را با فکر و اراده خود انجام دهد باید بداند که خداوند آن قدرت تفکر
را به او عطا کرده است و گرنه از پیش خود توان هیچ کاری حتی اندیشیدن ندارد.

در قرآن می خوانیم: لمن شاء منک ان یستقیم و ما تشاوون الا
ان یشاء الله رب العالمین. خواستن و استقامت از آن شما است ولی خواست و اراده شما
جزء نظام هستی است پس شما نمی توانید چیزی را اراده کنید مگر خدای عالم آن را
اداره کند و بخواهد. زیرا تمام نظام هستی وابسته به اراده خدا است و شما هم جزئی
از این عالم هستید پس آن چه در عالم ظهور دارد ذات حق تعالی است مانند این که نور
ظاهر است و اشیاء دیگر را ظاهر می سازد.

حضرت می فرماید: خداوند ظاهر است و احاطه دارد بر عالم، و
برای این که این توهم را برطرف می سازد که برخی خیال نکنند این ظهور دین با چشم
است می فرماید: بسلطانه و عظمته. یعنی این ظهور و احاطه به واسطه سلطنت و بزرگواری
او است مانند این است که گفته شود: جان انسان ظهور دارد بر تمام بدنش به این معنی
که اگر جان نباشد نه دست حرکت دارد و نه چشم می بیند و نه گوش می شنود و نه اعضاء
و جوارح بدن می توانند حرکتی داشته باشد و این جان انسان است که حواس را به حرکت
وا می دارد و به انسان قدرت و نیرو می دهد و با این حال، از ان غفلت داریم زیرا آن
را نمی بینیم.

و هو الباطن لها بعلمه و معرفته

و او است که به علم و معرفت خویش از باطن زمین آگاه است .

نفوذ در اجسام

خداوند از باطل زمین و ماورای عالم آگاه و مطلع است زیرا
خود خالق تمام موجودات و عوالم است و هر چه هست جلوه ای از وجود حق تعالی است حضرت
می فرماید: خداوند در باطن این عالم نفوذ دارد اما این نفوذ نه مانند آب است که در
جسمی نفوذ کند بلکه خداوند با علم و معرفتش به باطن این جهان احاطه و نفوذ دارد و
تمام ظاهر و باطن عالم، جلوه وجود او است.

بنابراین نفوذ خداوند در جهان نفوذ جسم در جسم نیست مانند
آب که در پارچه فرو می رود بلکه مراد از این سخن این است که حق تعالی به تمام
اعماق و بواطن زمین علم و شناخت دارد.

«والعالی علی کل شی منها بجلاله و
عزته »

و خداوند با بزرگواری و غلبه وجودیش
بر هر چیز زمین برتری و بلندی مقام دارد.

علوّ خداوند

خداوند بر تمام موجودات علوّ و برتری
دارد ولی این علو نه علو جسمی است مانند خورشید که در بالا قرار گرفته است  و بر ما تسلط دارد و یا مانند علو هر جسمی بر
جسم دیگر نیست بلکه علو و برتری خداوند از دو راه مشخص می شود.

1.    جلال: خداوند وجود کاملی است که از هر عیب و نقصی منزه است
و معنای جلال همانا منزه بودن از هر ضعف و عیب و نقصی است و این سبب شموخ و بلندی
مقام خدا است.

2.    عزت: خداوند غلبه و وجودی بر تمام موجودات و مخلوقات دارد
زیرا همه را خود آفریده است و جلوه هائی از وجود حق تعالی هستند پس او بر تمام
موجودات غلبه وجودی دارد و برای تقریب ذهن، به جان خودمان مثال می زنیم، تمام قدرت
و نیرو و حرکتی که ما داریم و اعضاء و جوارح بدن ما دارد از جان و روح ما است یعنی
جان است که به دست ، قدرت حرکت می دهد به چشم نیروی دیدن به گوش توان شنیدن و به
مغر امکان فکر کردن و اراده نمودن ولی آن را نمی بینیم زیرا بر ما غلبه وجودی
دارد.

بنابراین خداوند با جلال و بزرگی و
عزّت و غلبه وجودیش بر تمام موجودات عالم برتری و علو مقام برتری دارد و نه تنها
بر مخلوقاتش غلبه وجودی دارد که نفس وجودش منزه از هر عیب و نقصی است و دارای جلال
و عظمت است.

«لا یعجزه شی منها طلبه »

هر چه از اشیا را بخواهد او را
ناتوان نمی سازد

انسان وقتی چیزی را اراده می کند
باید کوشش و سعی زیادی به خرج بدهد و دنبال آن مطلوب خود برود تا شاید به آن دست
یابد و گاهی ممکن است هر چه کوشش کند به دلخواهش نرسد زیرا انسان موجودی است ضعیف
و ناتوان ولی خداوند هر چه بخواهد خواسته اش محقق شود و نیاز به ترتیب هیچ مقدمات
و آمادگی هائی ندارد بلکه به صرف اراده اش هر چه خواست در خارج محقق شود.

«و لا یمتنع علیه فیغلبه »

و هر چه را بخواهد آن شی نمی  تواند امتناع کند و بر او غالب گردد.

اگر انسان دنبال چیزی رود ، بسا
اتفاق می افتد که هر چه هم مقدماتش را فراهم می نماید ولی باز هم به مطلوب و
دلخواهش دست نمی یابد و در نتیجه آن شیء امتناع می ورزد و او را شکست می دهد و
مقهور می سازد ولی چنین چیزی در مورد خداوند اصلا متصور نیست.

«و لا یقوته السریع منها فیسبقه»

و شتابنده از موجودات از او نمی
گریزند تا بر او پیشی گیرند.

فرار از قدرت الهی

شما ممکن است کسی را تعقیب کنید ولی
اگر او از شما زرنگتر باشد فرار می کند و دیگر نمی توانی او را به دست آوری در
عالم، موجودات زیادی هستند که گرچه قدرت و نیروی بیشتری دارند ولی همیشسه نمی
توانند بر طعمه ها غالب آیند زیرا آن ها که مورد هجوم قرار می گیرند برخی از آن ها
سرعت و شتاب بیشتری دارند و در موقع احساس خطر پا به فرار می گذارند و صحنه را
خالی می کنند و در نتیجه آسیبی نمی بینند. ولی هیچ کس نمی تواند از خالق و
آفریدگارش بگریزد و بر او سبقت گیرد زیرا همه چیز در تحت قبضه قدرت او است در آیه
56 سوره هود می خوانیم:

’ÎoTÎ) àMù=©.uqs? ’n?tã «!$# ’În1u‘ Oä3În/u‘ur 4 $¨B `ÏB >p­/!#yŠ žwÎ) uqèd 8‹Ï{#uä !$pkÉJuŠÏ¹$uZÎ/ 4 ¨bÎ) ’În1u‘ 4’n?tã :ÞºuŽÅÀ 8LìÉ)tGó¡•B ÇÎÏÈ  

هیچ جنبنده ای نیست مگر این که زمام
اختیارش در ید قدرت الهی است و خداوند بر او فرمانروائی می کند.

در هر صورت موجودات هر چه هم چابکی و
زرنگی داشته باشند نمي توانند از خداوند سبقت بگیرند و خدا را العیاذ بالله شکست
بدهند.

داستان حضرت سلیمان را شنیده اید که
نقل می کنند حضرت سلیمان با این که قدرت و فرمانروائیش نه تنها بنی آدم را که
جنیان و پریان را نیز در برگفته بود و بر همه حکومت داشت و اجنه برای او ساختمان
های مدرن می ساختند و همه تحت خدمت او بودند « و الشیاطین کل بنّاءو غوّاص» و حتی
باد هم مسخر او بود و به آن فرمان می داد پیغمبری با این همه عظمت و قدرت روزی از
کارها و فعالیت های زندگی خسته شده بود می خواست استراحت کند به دربان ها سپرد که
آن روز هیچ کس را راه ندهند و تمام درب ها را بر خود بست و در اطاق مخصوص خود به
استراحت پرداخت ناگهان دید جوانی خوش صورت جلوی چشمش نمایان شد با تعجب پرسید تو
کیستی که از پشت درهای بسته وارد شده ای و کی تو را به این جا راه داده است؟ در
پاسخ گفت: خداوند من را مامور کرده است که نزد تو بیایم و با این ماموریتم هیچ
نیازی به کلید و یا اجازه از کسی ندارم. حضرت سوال کرد: تو کی هستی ؟ گفت من
عزائیل هستم که برای قبض روح تو آمده ام و هیچ جای درنگ و تاخیر هم نیست بنابراین
جنود خداوند از پشت هر درب بسته ای وارد می شود و هیچ کس را هر چند قدرتمند باشد
یارای فرار از محضر خداوند نیست.

حضرت امیر در این جمله ها برای
شناساندن خداوند یک یک عیب ها و نقص ها و ضعف های موجودات را بیان می کنند زیرا
حضرت با ما سخن می گویند و چون سطح افکار ما خیلی پایئین است لذا چاره ای به جز
این نیست که از راه تذکر و نقص هایمان خدا را به ما معرفی کند که اگر شما موجودید
و خداوند هم موجود فرق شما و خدا دراین است که شما سر تا پا نقص و ضعف و عیب هستید
ولی خداوند از این عیب ها و نقص ها مبرا و منزه است.

در این جمله می فرماید: خدا نیاز
ندارد که یک سرمایه و مالداری بخواهد به او روزی می دهد زیرا او محتاج او نیست و
تمام روزی ها را خود به مردم داده است پس هرگز به ثروت آن ها احتیاج ندارد و آن جا
که دستور داده است مردم حقوق شرعیه شان را بپردازند به نفع خود آن ها است و بهره
اش را خودشان می برند و گرنه خداوند بی نیاز علی الاطلاق است و مردم اگر اعمال
صالحه و نیکو داشته باشد، خود بهره اش را می برند و اگر تمام کائنات به خداوند
کافر گردند، بر دامن کبریاش ننشیند گرد.

ادامه دارد

مقام محبان

مردی از بادیه نشینان عرب از علی
(ع)خواست تا از مقام محبان برایش سخنی بگوید:

امام فرمود:

(ادنی درجاتهم من استصغر طاعته و
استعظم ذنبه و هویظن ان لیس فی الدارین ماخوذ غیره)

(مستدرک الوسائل ج 1 ص 16 )

پائین ترین درجه اختصاص به کسی دارد
که عبادتش را اندک و گناهش را بزرگ بشمارد و با وجود این مقام چنین پندارد که او
تنها کسی است که در دو جهان به واسطه گناه مورد مواخذه قرار می گیرد

علی (ع) مولود کعبه و شهید محراب

به مناسبت 13 رجب روز ولادت با سعادت
امیرالمومنین (ع)

علی، معجزه جاودانه خداوند

قلم را یارای نوشته درباره علی نیست
زیرا هر شخصیت با عظمتی از یک بعد و یا دو بعد ممتاز است ولی امیرالمومنین علی (ع)
از هر جهت از کمالات بشری که ملاحظه شود در بالاترین قله کمال است و در اوج رفعت و
عظمت است و هر صفحه از صفحات خصال والای انسانیت را ورق بزنیم، نام نامیش زینت بخش
صدر هر صفحه است.

آری او انسان یک بعدی و چند بعدی
نیست، او انسان همه بعدی است بلکه باید گفت از هر دیدگاه کمالی بنگریم، او از حدود
قدرت انسان ها بالاتر و والاتر است و از این روی علی (ع)معجزه جاودانی و ابدی
خداوند و استثنایی و طبیعت است که پیامبر بزرگ اسلام (ص)درباره اش فرمود: خدا را
کسی نشناخت به جز من و تو و مرا کسی نشناخت به جز خدا و تو و تو را کسی نشناخت به
جز من و خدا . پس هر که بخواهد درباره ان حضرت بگوید یا بنویسد یا بسراید، اگر
علامه دهر و سخنور زمان و قصیده سرای دوران باشد و با فصیح ترین بیانات، منتهای
سعی و کوشش خود به کار برد، جز قطره ای از اقیانوس بی کران فضائل و کمالات خود را
به کار برد، جز قطره ای از اقیانوس بیکران فضائل و کمالات وجود مقدسش را نمی تواند
منعکس کند، چرا که پیامبر (ص) درباره اش فرمود: جز خدا و من تو را کسی نخواهد
شناخت. پس این جا دیگر کمیت قلم و زبان لنگ است و چاره ای جز تعظیم و سر فرود آمدن
در برابر انسان کامل و معجزه الهی نمی ماند.

و همین اندازه بس که دوستان و محبان
فضائل و برتری های او را از ترس طاغوت های زمان پنهان داشتند و دشمنان نه تنها
فضائل او را از روی عداوت و حسد مخفی کردند بلکه تا توانستند به دروغ افترا تهمت
های ناروا بر او بستند و خلاصه تمام ظالمان و طاغوتات و جنایت پیشگان اصرار بر
خاموش کردن این نور الهی داشتند، و با این حال، آن چه از فضائل او به دست ما رسیده
به حدی است که “

کتاب فضل را آب بحر کافی نیست که
ترکنم سر انگشت و صفحه بشمارم هر شخصیتی که عظمتش مردم را مجذوب خود سازد، با گذشت
زمان و آمدن نوابغ آهسته آهسته چشم مردم به بینائی او خو گرفته و از خیرگی به در
می آید ولی این چه نوری است که هر چه زمان می گذرد و هر چه شخصیت ها و نوابغ جهان
در  جهات مختلف بیش از پیش بشریت را به
کرنش وا می دارد.

آری او همان گونه که در زیارتش امده
است آیت عظمای خداوند جان و روان پیامبر (ص) و قرآن ناطق و امیر و سرور مومنان و
مقتدا و الگوی عارفان است… او پدر امامان و برادر و یار باوفای پیامبر (ص)است و
وارث علوم انبیا و ميزان اعمال شمشیر برّان ذوالجلال است.. او صراط مستقیم و ستاره
جهان افروز و حجّت بالغه خدا و نعمت جاودان حق و نبا عظیم است.

کس را چه زور و زهره که وصف علی کند    جبار در مناقب او گفته هل اتی

گوشه ای از زندگانی علی (ع)

ولادت با سعادتش در روز جمعه سیزدهم
رجب در سال 30 عام الفیل (600 میلادی ) سی سال پس از ولادت پر برکت پیامبر بزرگ
اسلام (ص) در خانه کعبه به وقوع پیوست. و با این ولادت با سعادت ماه رجب دارای قدسیت
و شرافت ویژه ای گشت هم چنان که ماه رمضان با این که ماه خداست، از شهادت علی (ع)
رنگ و رونق تازه ای به خود گرفت. و کعبه معظّمه نیز که خانه خدا و مقدس ترین مکان
است، از یمن مقدمش عظمت و جلالش افزون گشت هم چنان که محراب از خون گلگون او،
ابّهت و شوکت دیگری یافت.

مولی محمد طاهر قمی گوید:

دلیل رفعت شأن علی اگر خواهی            به این کلام دمی گوش خویشتن می دار

چو خواست مادرش از بهر زادنش جائی     درون خانه خاصش بداد جا جبّار

پس آن مطهّره با احترام داخل شد            در آن مقام مقدس بزاد مریم وار

برون چو خواست که آید پس از چهارم روز
  ندا شنید که نامش برو علی بگذار

فدای نام چنین زاده ای بود جانم                      چنین امام گزینید یا اولی
الابصار

در کودکی پیامبر گرامی (ص) وی را به
خانه خود برد تا او را به تربیت خاص الهی پروش دهد خود فرماید:

و قد علمتم من رسول الله (ص)بالقرابه
القریبه و المنزله الخصیصه وضعنی فی حجره و انا ولیدُ یضمنی الی صدره و یکنفنی فی
فراشه و یمسنی جسده و یشمنی عرفّه و کان یضغ الشی ء ثم یلقمنیه و ما و جدلی کذّبه
فی قول، و لا حظله فی فعل [1]

و همانا شما می دانید قدر ومنزلت مرا
از پیامبر خدا (ص) به سبب خویشاوندی نزدیک و مقام والا و احترام ویژه ای که نزد آن
حضرت داشتم هنگامی که من کودک بوم او مرا در کنار خود پرورش داد و هموراره مرا به
سینه اش می چسبانید و در بسترش در آغوش می گرفت و بدنش را به من می مالید و بوی
خوش خویش را به من می بویانید و او گاهی خوراکی می جوید و در دهان من می گذاشت و
هیچ گاه از من دروغی در گفتار و اشتباهی در کردار نیافت.

علی(ع) نخستین کسی بود از مردان بود
که به پیامبر ایمان آورد و با او نماز گذارد البته این به حسب ظاهر بود و گرنه علی
را سر تا پا ایمان فراگرفته بود او با ایمان چشم به دنیا گشود و با همین ایمان و
اخلاص از جهان چشم بر بست. عباس عقاده نویسنده بزرگ مصری درباره اش گوید: او نه
تنهادر سراسر عمرش برای بتی سجده نکرد بلکه او مسلمان زاده بود.

علی از کودکی حامی و پشتیبان پیامبر
بود و در همه سختی ها و محنت ها و ناگواری ها و حوادث دردناک دوران مکه یار و یاور
رسول خدا (ص) بود و در شب هجرت این ایثار و از خود گذشتگی را به اوج رسانید که در
بستر رسول خدا (ص) آرمید و جان عزیز خود را در معرض شمشیر تروریست های مشرک مکه
نازل قرار داد تا پیامبر به سلامت، مکه را ترک گوید و در این باره آیه نازل شد : #sŒÎ)ur Ÿ@ŠÏ% ã&s! È,¨?$# ©!$# çmø?x‹s{r& äo¨“Ïèø9$# ÉOøOM}$$Î/ 4 ¼çmç7ó¡yssù æL©èygy_ 4 }§ø¤Î6s9ur ߊ$ygÏJø9$# ÇËÉÏÈ   [2]

از جمله مردمان کسی است که جان خویش را برای به دست آوردن
خشنودی خدا می فروشد.

در مدت ده سال که با رسول خدا (ص) در مدینه بود کم کم مردم
پی به مقام والا و شخصیت استثنایی و با عظمتش بردند که پیغمبر خدا توانست قدري
پرده را بالا ببرد و او را به مردم در حد فهمشان بشناساند و روایات بسیاری درباره
فضائل و مناقب آن حضرت از بیانات پیغمبر گرامی اسلام عامّه و خاصه نقل کرده اند که
اکثر ان ها معروف و مشهور  و زبان زد عموم
مسلمانان است.  سرانجام در حجة الوداع
آخرین حج پیامبر، هنگام بازگشت از مکه در میان راه، کنار غدیر خم به موجب امر الهی
که فرمود: * $pkš‰r’¯»tƒ ãAqߙ§9$# õ÷Ïk=t/ !$tB tA̓Ré& šø‹s9Î) `ÏB y7Îi/¢‘ ( bÎ)ur óO©9 ö@yèøÿs? $yJsù |Møó¯=t/ ¼çmtGs9$y™Í‘ 4 ª!$#ur šßJÅÁ÷ètƒ z`ÏB Ĩ$¨Z9$# 3 ¨bÎ) ©!$# Ÿw “ωöku‰ tPöqs)ø9$# tûï͍Ïÿ»s3ø9$# ÇÏÐÈ   [3]

ای پیامبر، آن چه از پروردگارت بر تو نازل شده به مردم
ابلاغ کن و اگر نکنی پیام خدا را نرسانده ای! رسول آن حضرت را به ولایت مومنین
منصوب فرمود و همه مسلمانان ماموریت یافتند با او بیعت نمومده و او را ولی امر خود
می دانند.

پس از رحلت پیامبر اکرم (ص)با این که به حکم ضرورت و برای
نگهدای اصل اسلام و وحدت مسلمین حضرتش مدت زیادی خانه نشین شده بود ولی هم چنان در
مواقع حسّاس به یاری دین خدا می شتافت تا آن جا که گفته شد خداوند مشکلی را نیاورد
که ابوالحسن در آن جا حاضر نباشد.

او پناهگاه و پشتوانه محکم اسلامی بود و خدا می داند اگر
در آن دوران حضرت وجود نداشت چه بر سر احکام تعالیم عالیه اسلام می آمد با آن
فقهای اسرائیلی که خود را در میان مسلمانان جا زده بلکه در درون دربار رخنه کرده
بودند مانند کعب الاحبار و وهب بن منبه، تا آن گاه که مردم از ان همه نابسامانی و
ناهماهنگی دین با قدرت سیاسی روز به ستوه آمده و به حضرت پناه بردند و بيعت غدیر
را که به فراموشی سپرده شده بود دوباره تجدید نمودند و آن در سال 34 هجری قمری
بود.

مدت امامت آن حضرت سی سال بود و مدت خلافت ظاهریش 5 سال و
6 ماه حضرت در این مدت 5 سال با سه فرقه گمراه و گمراه کننده به مبارزه برخاست
پیامبر(ص) به او فرموده بود من بر تنزیل قران جهان می کنم و تو بر تأویلش.

آری اینان خواستند قران را به دلخواه خویش تفسیر کنند و
دین خدا را در خدمت اهواء وشهوت های خود در آورند و به نام دین مردم را استثمار
نموده و از دسترنج دیگران کاخ ها بسازند و از این که علی (ع) کسی نبود که از یک
درهم مال مسلمین چشم پوشی نموده و آن را در غیر راهش خرج کند و این مصلحت بینی های
فرمانروایان و امیران را وقعی نمي نهاد لذا همگی با او به دشمنی و ستیز برخاستند.

اشراف قریش که هنوز مستی جاهلیت در سر داشتند به سرکردگی
طلحه و زبیر فرقه ناکثین و عهد شکنان را تشکیل دادند و حضرت آنان را سرکوب نمود
ولی این فتنه گرچه در ظاهر پایان یافت راه برای قاسطین و تجاوزگران که اصل اسلام
را از ترس پذیرفته بودند باز نمود آنان که سردسته شان معاویه و عمرو عاص بودند
جرات این را به خود نمی دادند که با علی خلیفه مسلمین که مهاجرین و انصار با وی
بیعت کرده اند به جنگ برخیزند خروج ناکثین و بیعت شکنان با بون طلحه و زبیر و
عایشه در میان آن ها راه را برای جنایت و تجاوز با معاویه باز می نمود.

و در هنگام جنگ با معاویه منافقین در صفوف لشکر حق ایجاد
شکاف نمودند و فرقه ای دیگر که مارقین و خارجین از دین نامیده می شدند در همان گیر
و دار پی ریزی شده است.

امیرالمومنین علی (ع)آن ها را نیز سرکوب نمود ولی آن
نابخرادان تروریست جنایت کاری را به نام ابن ملجم مرادی برانگیختند تا آن حضرت را
به خون خواهی سران جانی و بی رحم و آدمکش خود شهید نماید و آن شقی بدبخت دست به
چنین جنایت هولناکی زد و در نوزدهم ماه رمضان در محراب عبادت مسجد کوفه پدر مهربان
امت و سرور مومنان را به شهادت رسانید. و در آن هنگام که خاک محراب مسجد به خون
مقدسش آغشته شد ناگاه به یاد زدگاه مقدسش افتاد و فرمود:

فزت و رب الکعبه به خدای کعبه رستگار شدم.

در کعبه شد پدید و به محراب شد شهید     نازم به حسن مطلع و حسن ختام او

در خاتمه قصیده ای جالب و شیوا از اقبال لاهوری در ستایش
آن حضرت نقل می کنیم:

مسلم اول شه مردان علی             عشق
را سرمایه ایمان علی

از ولای دودمانش زنده ام                در
جهان مثل گهر تابنده ام

زمزم ارجوشد ز خاک من از اوست    می اگر ریزد زتاک من از اوست

خاکم و از مهر او آئینه ام                 می توان دیدن نوا در سینه ام

از رخ او فال پیغمبر گرفت                ملت حق از شکوهش فر گرفت

قوت دین مبین فرموده اش               کائنات
آئین پذیر از دوده اش

مرسل حق کرد نامش بوتراب   حق
یدالله خواند درام الکتاب

هر که دانای رموز زندگیست    سراسمای
علی داند که چیست

خاک تاریکی که نام او تن است        عقل از بی داد او در شیون است

شیر حق این خاک را تسخیر کرد      این گل تاریک را اکسیر کرد

مرتضی کز تیغ او حق روشن است    بوتراب از فتح اقلیم تن است

مرد کشور گیر از کراری است   گوهرش را آبرو خودداری است

هر که در آفاق گردد بوتراب      بازگرداند ز مغرب آفتاب

زیر پاش این جا شکوه خیبر است     دست او آن جا قسیم کوثر است

از خود آگاهی یداللهی کند              از یداللهی شهنشاهی کند

ذات او دروازه شهر علوم         زیر
فرمانش حجاز و چین و روم

حکمران باید شدن بر خاک خویش             تامی روشن خوری از تاک خویش

در پایان فرا رسیدن این روز فرخنده و عید سعید رابه پيشگاه
حضرت ولي عصر  (عج)، جانشین علی (ع) و امام
خمینی فرزند رشید علی (ع) و مردم مسلمان ایران پیروان و محبان علی و یاران علی در
تمام اعصار و امصار و به همه شما پاسداران اسلام و قران تبریک و تهنیت می گوییم
امیدواریم به میمنت این روز مقدس رزمندگان عزیزمان که در راه خدای علی با دشمنان
علی می جنگند شهد شیرین پیروی را بحق علی و ال علی بچشند، و به زیارت و عتبه بوسی
بارگاه علی (ع)به زودی زود موفق گردند ما هم موفق شدیم . انشاء الله .

استفتائات از حضرت امام خميني دام
ظله

آياعيدي و پاداشي که دولت به
کارمندان مي دهد و بصورت پول نقد و يا سکه آزادي است خمس دارد يا نه ؟

بسمه تعالي خمس ندارد.

گاهي مشاهده مي شود علي رغم تاکيد
فراوان مسئولين برخي از رانندگان مربوط به نهادها و ادارات با سهل انگاري از حدود
و مقررات راهنمايي و رانندگي تخلف مي کنند و باسرعت زياد، سبقت بيجا،حرکت در مسير
ممنوعه و … موجب تصادف و قتل و جرح خود و ديگران و تضييع بيت المال (
درشهرها،بين شهرها و بويژه جبهه ها ) مي شوند و از طرف ديگر موجب بدبيني و ناراحتي
مردم مي شوند نظر مبارک را در اين باره بيان فرماييد.

بسمه تعالي

 تخلف از مقررات درهرصورت و چنانچه تخلف بنحوي که
نوعا در معرض وقوع تصادف باشد و موجب بوجود آمدن آن شود خسارتهاي ناشي از تصادف را
در اين صورت متخلف ضامن است.

در بعضي مواضع جبهه ،سقف سنگرها
کوتاه است و اگر بخواهند در آنجا نمازبخوانند 
بايد نشسته يا خميده نماز را انجام دهند و در صورتي که بخواهند نماز را
ايستاده بخوانند بايد  از سنگر خارج شوند و
درمعرض خطر آتش دشمن قرار گيرند. آيا وظيفه شرعي در اين موارد چيست؟

بسمه تعالي

در 
صورت خوف و احتمال خطر بايد در سنگر نماز بخوانند.

دانستنيهايي قرآن

شرايط پيروزي

1.    دین خدا را یاری کردن :

tûïÏ%©!$#ur (#rãxÿx. $T¡÷ètGsù öNçl°; ¨@|Êr&ur óOßgn=»yJôãr& ÇÑÈ   (سوره محمد ، آیه 8)

ای مومنان اگر دین خدا را یاری کنید شما را یاری خواهد کرد
و قدم هایتان را استوار خواهد نمود.

tûïÏ%©!$# (#qã_̍÷zé& `ÏB NÏd̍»tƒÏŠ ΎötóÎ/ @d,ym HwÎ) cr& (#qä9qà)tƒ $oYš/u‘ ª!$# 3 Ÿwöqs9ur ßìøùyŠ «!$# }¨$¨Z9$# Nåk|Õ÷èt/ <Ù÷èt7Î/ ôMtBÏd‰çl°; ßìÏBºuq|¹ Óìu‹Î/ur ÔNºuqn=|¹ur ߉Éf»|¡tBur ㍟2õ‹ãƒ $pkŽÏù ãNó™$# «!$# #ZŽÏVŸ2 3 žcuŽÝÇZuŠs9ur ª!$# `tB ÿ¼çnçŽÝÇYtƒ 3 žcÎ) ©!$# :”Èqs)s9 ̓tã ÇÍÉÈ   
(سوره حج، آیه 40)

بی گمان خداوند پیروز خواهد کرد کسی را که دین او را یاری
کرده است و همانا خداوند قوی و نیرومند و غالب است.

2.   
صبر و شکیبایی در
برابر ناملایمات

øŒÎ) ãAqà)s? šúüÏYÏB÷sßJù=Ï9 `s9r& öNä3uŠÏÿõ3tƒ br& öNä.£‰ÏJムNä3š/u‘ ÏpsW»n=sWÎ/ 7#»s9#uä z`ÏiB Ïps3Í´¯»n=yJø9$# tûüÏ9u”\ãB ÇÊËÍÈ   #’n?t/ 4 bÎ) (#rçŽÉ9óÁs? (#qà)­Gs?ur Nä.qè?ù’tƒur `ÏiB öNÏd͑öqsù #x‹»yd öNä.÷ŠÏ‰ôJムNä3š/u‘ Ïp|¡ôJsƒ¿2 7#»s9#uä z`ÏiB Ïps3Í´¯»n=yJø9$# tûüÏBÈhq|¡ãB ÇÊËÎÈ   $tBur ã&s#yèy_ ª!$# žwÎ) 3“uŽô³ç0 öNä3s9 ¨ûÈõyJôÜtGÏ9ur Nä3ç/qè=è% ¾ÏmÎ/ 3 $tBur çŽóǨZ9$# žwÎ) ô`ÏB ωYÏã «!$# ͓ƒÍ•yèø9$# ÉO‹Å3ptø:$# ÇÊËÏÈ   (
آل عمران ، 124-126)

اگر صبر کنید و پرهیزکاری را پیشه خود قرار دهید و دشمنان
این میان بر شما یورش برند پروردگارتان پنج هزار فرشته نشانگر را به یاری شما می
فرستد و خدا آن را جز بشارتی برای شما قرار نداده تا این که قلب هایتان مطمئن شود
بدانید که پیروزی فقط از سوی خداوند عزیز فرزانه به شما خواهد رسید.

3.   
آمادگی و پاداری

$yg•ƒr’¯»tƒ šúïÏ%©!$# (#qãYtB#uä (#rçŽÉ9ô¹$# (#rãÎ/$|¹ur (#qäÜÎ/#u‘ur (#qà)¨?$#ur ©!$# öNä3ª=yès9 šcqßsÎ=øÿè? ÇËÉÉÈ (آل عمران ، 200)

شما که ایمان دارید صبر کنید پایداری و استقامت نمائید،
آمادگی داشته باشید و تقوا را پیشه کنید تا این که رستگار شوید.

$yg•ƒr’¯»tƒ šúïÏ%©!$# (#þqãZtB#uä #sŒÎ) óOçGŠÉ)s9 Zpt¤Ïù (#qçFç6øO$$sù (#rãà2øŒ$#ur ©!$# #ZŽÏWŸ2 öNä3¯=yè©9 šcqßsÎ=øÿè? ÇÍÎÈ  
(انفال، 45)

شما که ایمان آوردید هر گاه با گروهی از دشمنان برخورد
کردید ثابت و استوار بمانید و خدا را بسیار یاد کنید تا رستگار شوید.

4.   
اتکال بر خدا

در عین حال که باید شرایط را پیش بینی کرد و برای کارزار
آمادگی لازم داشت «وَ اعِدُّوا لَهُم مَا استطعم من قوة» هرگز نباید از بسیاری
لشکر دشمن و تجهیزات نظامی او وحشت کرد چرا که خداوند رعبی در قلوب دشمنان خواهد
انداخت و رزمندگان اسلام را در نظر آنان زیاد و آن ها را در نظر رزمندگان اسلام کم
جلوه خواهد داد و در هر صورت اگر جنگ به انگیزه خشنودی و رضایت خداوند به دست
آوردن و در راه حق برداشتن باشد پیروزی را فقط باید از خدا خواست:

و ما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم. و هیچ پیروزی جز
از جانب خداوند غالب و فرزانه نخواهد رسید.

و برای نیل به پیروزی باید از درگاه حضرت احدیّت با تضرّع
و خاکساری در خواست نیایش نمود:

$tBur tb%x. óOßgs9öqs% HwÎ) br& (#qä9$s% $uZ­/u‘ öÏÿøî$# $uZs9 $oYt/qçRèŒ $oYsù#uŽó Î)ur þ’Îû $tR̍øBr& ôMÎm6rOur $oYtB#y‰ø%r& $tRöÝÁR$#ur ’n?tã ÏQöqs)ø9$# tûï͍Ïÿ»x6ø9$# ÇÊÍÐÈ   (ال عمران ، 147)

و گام ها ما را استوار گردان و بر
گروه کافران پیروزمان کن.

$£Js9ur (#rã—tt/ šVqä9$yÚÏ9 ¾ÍnϊqãZã_ur (#qä9$s% !$oY­/u‘ ùø̍øùr& $uZøŠn=tã #ZŽö9|¹ ôMÎm7rOur $oYtB#y‰ø%r& $tRöÝÁR$#ur ’n?tã ÏQöqs)ø9$# šúï͍Ïÿ»x6ø9$# ÇËÎÉÈ   (بقره ، 250)

پروردگارا! صبر و شکیبایی به ما عطا
کن و قدم هایمان استوار ساز و بر گروه کافران پیروزمان فرما.

5.    ایمان به خداوند

ایمان داشته باشند، بی گمان خداوند
آنان را پیروز خواهد کرد چرا که خود وعده پیروزی به مومنان داده و هرگز وعده خدا
تخلف پذیر نیست.

ô‰s)s9ur $uZù=y™ö‘r& `ÏB y7Î=ö6s% ¸xߙ①4’n<Î) öNÎgÏBöqs% Oèdrâä!$yfsù ÏM»uZÉit7ø9$$Î/ $uZôJs)tFR$$sù z`ÏB tûïÏ%©!$# (#qãBtô_r& ( šc%x.ur $ˆ)ym $oYø‹n=tã çŽóÇnS tûüÏZÏB÷sßJø9$# ÇÍÐÈ   (روم ، 47)

و بر عهده ما است که مومنان را یاری
کنیم و پیروزشان نمائیم.

حال که رزمندگان عزیز ما دارای تمام
شرایط پیروزی هستند و هماره از درگاه خداوند متعال درخواست می کنند که خداوند آن
ها را بر دشمنان پیروز گرداند بدون شک پیروز نزدیک است و گرچه  ما دیگران و دنیا پرستان آن را دور می بینند
ولی از نظر خداوند نزدیک است گذشته از این که مومنین پیروزی را نه تنها در غلبه
مادی می بینند بلکه همین سربلندی عزت و افتخار و صدور انقلاب به سایر مناطق جهان و
ذلت و خواری دشمنان و از همه بالاتر ، رسیدن به مقام والای شهادت که هیچ مقامی
بالاتر از آن نیست تمام این ها پیروزی اسلام است و رزمندگان ما پیروزی را برای خود
نمی خواهند که برای دین خدا می خواهند و از این روی در هر حال پیروز هستند به امید
این که به ما پیروزی ظاهری نیز هر چه زودتر نائل شوند.

درود خدا براين ملت عظيم

بسم الله الرحمن الرحيم

بررسي و تحقيق پيرامو.ن اوضاع و
احوال عامه مردم در عصر ائمه معمصومين ، درعين حال که غم انگيزترين فاجعه تاريخ
بشري را ترسيم مي کند دريچه اي را براي براي روشن شدن بسياري از ابهامات در تاريخ
اسلام به روي ما مي گشايد.

نگاهي گذرا درنزديک به سي خطبه و
کلام امير المومنين (ع)در نهج البلاغه که در همين زمينه بيان شده علت اساسي عدم
موفقيت  کامل آن حضرت در رسيدن به اهداف
الهي  اش و پذيرفتن صلح بامعاويه سرانجام
شهادتش و در پي  آن صلح امام حسن (ع)با
معاويه و بدنبال آن به و قوع پيوستن حادثه کربلاو شهادت امام حسين (ع)و تبعيد ،
زنداني شدن و بالاخره شهادت ساير ائمه معصومين به خوبي روشن مي شود.

حضرت علي (ع)گذشته از معدود ياران
وفادار و سرداران فداکار ،توده مردمي را به همراه داشت که اکثر آنها بي فرهنگ .
سست عنصر بودند و آن حضرت در حاليکه از يک سو در سوگ ترور  و شهادت اصحاب راستين چون مالک اشتر،محمد بن
ابي بکر ،عمار ياسر و …

چشمي خونبار داشت، از سوي ديگر بي
وفايي، نامردمي وناسپاسي اکثريت مردم چنان سينه فراخ و روح باعظمتش را مي فشرد که
نموداري از اين داستان غم انگيز را در جاي جاي سخنان اندوهبار اين کاملترين انسان
بعد از پيغمبر اکرم درنهج البلاغه مي خوانيم که در اينجا فقط به چند  نمونه آن اشاره مي شود:

آن حضرت خطاب به مردم فرمود:« … و
تفرقکم عن حقکم ، فقبحا لکم و ترحا ..  يا
اشباه الرجال و لا رجال … قاتلکم الله لقد ملاتم قلبي قيحا .و شحنتم صدري غيظا
».

(نهج البلاغه خطبه 27)

… و پراکندگي شما در راه حق، پس
رويتان زشت و دلهايتان غمين باد… اي نامردهايي که از مردانگي اثري درشما نيست…
خدا بکشد شما رامرگ برشما باد که دلم رابسي چرکين کرديد و سينه ام را از خشم
آکنديد …

و در جاي ديگر مي فرمايد  « … اصبحت و الله لا اصدق قولکم و لا اطمع في
نصرکم و لا او عدالعدو بکم » ( نهج البلاغه حطبه 29)…بخدا صبح کر دم درحالي که
سخن و پيمانتان راباور نميکنم و به کمک شما طمع ندارم  و در مقابله با  دشمن روي شما حساب نميکنم…

و چه دردناک است اين فاجعه بزرگ
تاريخ ،يعني کفران بزرگترين نعمتي که خداوند بر بشريت ارزاني فرموده است آه که علي
از مردم دل بر مي کند. چنين با خداي خود سخن مي گويد: «اللهم اني قد مللتهم و
ملوني و سمتهم و سموني فابدلني بهم خيرا منهم 
و ابرلهم بي شرا مني »( نهج البلاغه خطبه25)خدايا من از ايشان بيزار  و خسته شده ام و انان و نيز از من ملول و سير
شده اند پس بهتر از ايشان را براي من جايگزين فرما و به جاي من شري رابراي اينان
بدل نما…

آيابراستي باوجود چنين مردمي پست و
فرومايه ،بشريت بهترين فرصت رابراي رشد و کمال و تحقق آرمانهاي بزرگ الهي از دست
نداد و ايا فکر  کرده ايم که اگرميليونها
انسان مومن و آگاهي که اکنون در کشور اسلامي ايران با عشق به همان علي ، هستي خود
را فداي اسلام مي کنند بجاي آن مردم نابخرد در رکاب حضرت امير (ع) يا اما حسن و
امام حسين و … حضور داشتند چه وضعي پيش مي امد . آيا بازهم معاويه مي توانست با
قراني بر سر نيزه همه چيز را به نفع خويش عوض کند 
و علي را مجبور به صلح کند. آيا باز هم امام حسن  محتبي (ع) مجبور به صلح مي شدو آيا امام حسين
(ع) بدانگونه درکربلا به شهادت مي رسيد . و‌آيا ديگر ائمه اطهار خانه نشين زنداني
،تبعيد و مسموم مي شدند و ..

و آيا اگر هر يک از امامان معصوم دراين
زمان بودند بااين همه مردم فداکار و ايثارگر در مقابل  دشمنان اسلام چگونه عمل مي کردند. جانهاي ما
فداي غربت و تنهايي تان اي خاندان پاک پيامبر . يا علي اگر تو در آن روزگار آنچنان
از مردم مي ناليدي امروز سلاله پاک تو خميني عزيز بر امت  قهرمان اسلام مي بالد. اگر آن روز مردم جمال
حقاني تورا مي ديدند و صداي دلنوازت مي شنيدند و دعوت ترا به جهاد، از زمستان به
تابستان ازتابستان به زمستان موکول مي کردند . سر انجام از امر تو سر مي پيچيدند و
تو راتنها مي گذاشتند امروز ملت مسلمان ايران بادر نورديدن مرزمکان و فاصله زمان
نداي حق طلبانه ات را لبيک گفته و به نبرد بي امان با ناکثين ، مارقين و قاسطين
قيام کرده و به عشق حسينيت و بانام زهرايت در صف راهيان کربلا و لشکريان قدس،
ميليون در راه خدا و دفاع از اسلام عزيز به پا خواسته و پيروزي ايمان  قدرت اسلام را بر کفر جهاني و تجهيزات نظامي
مدرن آنان به نمايش گذارده اند. امت مسلامان ايران در چارچوب  مرزهاي عقيدتي اسلام و اهداف جهانشمول آن
،مرزهاي جغرافيايي موهومي که بدست جباران در زمين خدا ايجاد شده در هم نورديدند و
طي عمليات پيروزمند و الفجر -8و 9 گامي بلند در راه  دفاع از اسلام بر داشته و سخت ترين ضربه را بر
پيکر باطل و کفر جهاني وارد ساختند.

سلام بر اين امت شهيد وو پر ور که
امام و پيشوايان  در طول 20 سال مبارزه
پيگيرش عليه بزرگترين قدرتهاي استکباري همواره بعد از خدا با اطمينان خاطر به انها
تکيه داشته و نه آن که هيچ شکوه و گلايه اي در تمام سخنان و پيامهايش از اين امت
رشيد يافت نمي شود بلکه همواره بالاترين تمجيدها تقديسها و ستايشها را از آنان
ابراز فرموده است.

رحمت خدا بر اين امت حزب الله که
برخلاف معادلات  و محاسبات دنيا پرستان هر
چه مستضعف تر باشند و هرچه سرمايه گذاري بيشتري براي انقلاب کرده اند و هرچه شهيد
و مجروح  بيشتري داده اند تمسک و پاي بندي  و ايثارشان افزونتر شده است و ملتي که اگر يک
روز با دستور مستقيم امام به خيابانها ميريختند. در مقابل مسلسلهاي شاه معدوم مي
ايستادند امروز بايک اشاره يکي از يارانش ميليون ميليون به خيابانها مي ريزند، به
جبهه مي روند و جان برکف براي نثار همه همت خود براي اسلام مهيا مي شوند  و بدينسان اين مردم بزرگترين مسئوليت تاريخ
رابر عهده دولت اسلامي براي تحقق بخشيدن به تامام آرمانهاي جهانشمول اسلام گذاشته
اند و …

اين مردم پرهيزکار به مصداق حريث «ان
اهل التقوي اخف اهل الدنيا مؤنة و اکثرهم معونة»- همانا تقوي پيشگان کم خرج ترين
مردم و پرکارترين و فداکارترين آنها هستند – در مقابل تمام اين فداکاريها با
کمترين نيازهاي اوليه مي سازند و هيچگونه توقع مادي از نظام جمهوري اسلامي ندارند
ولي آنچه مي خواهند اين ست که دولتمردان، مسئولين و کارگزاران جمهوري اسلامي که
اداره کشور را بعهده گرفته اند مبادا برعکس ياران و سرداران وفادار و پاکباخته
حضرت علي (ع) عمل کنند و مبادا با اختلاف و تنازع بين خود قلب پاک امام امت اين
فرزند راستين علي را به درد  آورند چرا که
اين تنها چيزي است که اين انقلاب را در معرض خطر 
قرار مي دهد و امام را آزرده خاطر مي کند.. اين مردم نمي خواهند که دولت با
دلارهاي نفتي اجناس  بيشتري را از خارج
وارد کند بلکه مي خواهند که ضمن برنامه ريزي کار براي خودکفايي کامل در توزيع آنچه
که موجود است عدالت رعايت شود.

بخدا قسم دولت خدمتگزار سنگين ترين
وظيفه رادر تاريخ بشريت بدوش گرفته است و 
فرداي قيامت نه باشعار که با محاسبه اي دقيق بايد پاسحگوي خدمت به بهترين
ملت تاريخ اسلام و بشريت باشد. والسلام

رحيميان

امام خميني ثابت واستوار از آغاز تا
کنون

نظام جمهوري اسلامي

«در جمهوري اسلامي ، زمامداران مردم
نمي توانند با سوء استفاده از مقام ، ثروت اندوزي کنند و يا در زندگي روزانه
امتيازي براي خود قائل شوند، بايد ضوابط اسلامي را در جامعه و در همه سطوح به دقت
رعايت کنند و حتي پاسدار آن باشند . دقيقا بايد به آراء عمومي در همه جا احترام
بگذارند و هيچگونه تسلط و يا دخالت  اجانب
را درسرنوشت مردم نبايد بپذيرند. مطبوعات در نشر 
همه حقايق و واقعيات آزادند . هر گونه اجتماعات و احزاب از طرف مردم در
صورتي که مصالح مردم را به خطر نيندازند آزادند و اسلام اين شئون، حد و مرز آن را
تعيين کرده است.»

11/8/57

« حکومت جمهوري اسلامي مو.رد نظر ما
از رويه پيامبر اکرم «ص» وامام علي (ع) الهام خواهد گرفت و متکي به آراء عمومي ملت
مي باشد ».

15/8/57

«در جمهوري اسلامي ظلم نيست ، در
جمهوري اسلامي زورگوئي نيست ،نمي تواند طبقه غني برطبه فقير زور بگويد، نمي توانند
استثمار کند، نمي تواند آنها را با اجر  کم
وادار به عملهاي زياد بکند».

12/1/58

«الان که جمهمري اسلامي را مي خواهيم
مستقر کنيم بايد حسابمان را از غرب جدا کنيم تا استقبال همه جانبه شود».

21/3/58

«مشي جمهوري اسلامي بايد اين باشد که
مردم را به هدايت کند».

15/4/59

«جمهوري اسلامي مي خواهد مطلبي را که
قرآن فرموده است و رسول خدا فرموده است ، در همه کشورها پياده کند وايران مقدمه آن
است . و مي خواهد به همه کشورها بفهماند که بناي اسلام بر برابري و برادري است  همه مسلامين يد واحده هستند بر ديگران».
5/10/59

« از خصوصيات جمهوري اسلامي است که
مردم خودشان در صحنه باشند و خودشان ناظر امور باشند ».

18/1/60

«جمهوري اسلامي مخالف ايده هاي
حيواني غرب زدگاني است که آزدي رابه شکل غربيش و حتي آزادي جنسي به حد فجيع آن و آزادي
مراکز فحشاء را طالبند».

15/3/60

«تمام مقصر جمهوري اسلامي اين است که
احکام اسامل رادر اين کشور پياده کند».

2/6/60

«جمهوري اسلامي ايران با آواي نه
شرقي ،نه غربي براي استقلال و ازادي .و جمهوري اسلامي بر پاخاست و انقلاب کرد و
پيروز شد ».

27/6/60

«مقصد ما از جمهوري اسلامي اين است
که جمهوري اي باشد که رسول خدا (ص)و.امام زمان (عج) آن رابپذيرند. اگر يک خدشه در
احکام اسلام واقع بشود،نه پيغمبر مي پذيرند. اگر يک خدشه در احکام اسلام واقع
شود.،نه پيغمبر مي پذيرد و نه امامان ما . بايد کوشش کنيم ، در عين حالي که سريع
قدم هاي بلند رابرداريم،تمام قدم ها بايد اسلامي باشد و رو به اسلام باشد ».

11/3/61

امام خمینی ثابت و استوار(نظام جمهوری اسلامی)

سرمقاله

دانستنیهائی از قرآن(شرایط پیروزی)

استفتائات                                                     
از امام خمینی دام ظله

علی موعود کعبه و شهید محراب

شناخت خداوند                                                آیت الله العظمی
منتظری

سخنان معصومین(آداب قرائت قرآن)

مهربانی به پدر و مادر                                       آیت الله
مشکینی

فطری بودن گرایش به خداوند                               آیت الله جواد
آملی

امن از مکرالله در کتاب و سنت                            آیت الله محمدی
گیلانی

تجدید بنای کعبه                                              حجة الاسلام و المسلمین رسولی
محلاتی

رهنمودهای علی(ع) به رزمندگان اسلام

حسین(ع) بر بالین شهدا

سنتهای جاهلی(چهارشنبه سوری و سیزده بدر)

آمادگی نظامی مردم تبریز                                    حجه الاسلام
و المسلمین موسوی تبریزی

راه رسیدن ملت مصر به پیروزی

حکایتی از والفجر هشت

انقلاب اسلامی لبنان از دیدگاه حزب الله

یاران امامان(مومن طاق)                                     سیدمحمد
جواد مهری

ساختار نظام اجرائی کشور                                   محمدرضا حافظ نیا

پاسخ به نامه ها

نگاهی به رویدادها

رهنمودهای امام و آیت الله العظمی منتظری

رهنمودها

امام خمینی :

*دراجرای حدود نباید ازآنچه که حق تعالی فرموده ، پائین
تریا زیادتر عمل شود.

9/5/64

*مقام ، خطیر است . بخدا باید پناه برد وازاواستمداد کرد.

*بیت المال مسلمین رابزرگ شمارید، عدالت رااجرا نمائید وبه
مردم ستمدیده خدمت کنید.

*خود راکنار بگذارید وخدا راتوجه کنید ، اگر این مسأله
درهرانسانی حل بشود همۀ مسائلش حل شدنی است .

14/6/64

*ما همه مرهون مردم هستیم ، باید خدمت کنیم وازمرحله لفظ
وشعار بیرون برویم .

*ضرورت دارد که همه نیروهای اسلامی درمقابل دشمن با یکدیگر
وحدت داشته باشند . بیرون رفتن از زیر تعهد قدرتهای بزرگ نمی شود الا اینکه ملت ،
دولت وهمه باهم باشند. 9/8/64

*ازقدرتها خوف نداشته باشید که قدرتی غیر ازقدرت حق تعالی
درکارنیست ، پابرجای بایستید که خدا باشما است .

*بتهائی که خود ملتها یا بعضی ازملتها باآدم می تراشند،
رفتنی هستند منتها ما حوصله مان کم است .

9/9/64

آیت الله العظمی منتظری :

*امروز حضور کمیته های انقلاب درمرزها برای مبارزه بامواد
مخدر ضروری است وحساسیت مرزها کمتر ازجبهه ها نیست .

*دخالت درزندگی شخصی افراد حتی ازروی خیرخواهی ، خلاف شرع
وبه زیان انقلاب است .

*یکی ازتوطئه هایی که درکنفرانس به اصطلاح اسلام شناسی
دردانشگاه اسرائیل مطرح شد ترویج فحشاء ومنکرات ، بخصوص مواد مخدر دربین جوانان
انقلابی کشور ما بوده است ، لذا باید بااین مسأله برخورد حساب شده واصولی شود.

14/10/64

*قضاوت باید دریک محیط فارغ وبه دور ازاحساسات وعصبانیت
باشد .

19/10/64

*همه مصیبت هائی که امروز متوجه مسلمانان جهان است ازسوی
برخی ازسران خود فروخته کشورهای اسلامی است .

21/10/64

*ازتنگ نظری هایی که موجب دلسردی ونگرانی نیروهای متعهد
علمی می شود پرهیز کنید.

22/10/64

*ملاک تقرب افراد وارزش اعمال نزد خداوند ، کثرت وکمیت کار
نیست ، بلکه کیفیت ومیزان تأثیر آن درافراد وجامعه می باشد.

28/10/64

آیت الله العظمی منتظری

*دراکثر روزنامه های خارجی آمده که انقلاب اسلامی ازراه
اقتصادی ونظامی آسیب پذیر نیست، مگر باجذب افراد به ظاهر انقلابی درارگانها وایجاد
نارضایتی وبدبینی بین مردم .

14/10/64

نگاهی به رویدادها

جنگ

*پادگان کولک درغرب رواندوز صبح امروز درحمله شکاری بمب
افکنهای ایران بمباران شد.

16/10/64

*حمله مذبوحانه دشمن به منظور تصرف جزیره مجنون به شدت
سرکوب شد.

*پادگان سید صادق توسط جنگنده ها ی ایران بمباران شد.

17/10/64

*درمنطقه عملیاتی «هورالعظیم »بادفع دوتک مذبوحانه دشمن
100نفر ازنیروهای بعثی کشته و22قایق آنان منهدم شد.

22/10/64

*25مسافر یک اتوبوس درحمله هوائی عراق به حومه گناوه شهید
ومجروح شدند.

*پادگان «درلوک»درعمق 100کیلومتری خاک عراق بمباران شد.

5/11/64

*جنایتکاران بعثی درمنطقه عملیاتی عین خوش چندین گلوله
شیمیائی پرتاب کردند.

*98تن ازهموطنان غیرنظامی دربمباران وحشیانه هواپیماهای
رژیم بعث ، درمریوان وسردشت شهید ومجروح شدند.

*جنگنده های تیز پرواز نیروی هوائی ایران ،
پادگان«رواندوز»عراق رابشدت بمباران کردند.

10/11/64

جهان اسلام

*رژیم مصر، برای جلب رضایت اسرائیل، سلیمان خاطر، سرباز
قهرمان سینا رابه شهادت رساند.

*بدنبال قیام مردم مسلمان سلیمانیه ومخالفت با سیاستهای
رژیم حاکم بغداد، این شهر به محاصره کامل نیروهای امنیتی رژیم صدام درآمد.

19/10/64

*دانشجویان مسلمان مصری مبارک رابه
آتش کشیدند .

21/10/64

*مردم پاکستان باشعار «درود برخمینی»و«مرگ برآمریکا»ازرئیس
جمهور کشورمان بنحو بی سابقه ای استقبال کردند.

*خبرگزاری فرانسه :هزاران مسلمان پاکستانی با فریاد مرگ
برآمریکا مقدم رئیس جمهوری اسلامی ایران را به هنگام ورود به اسلام آباد مشتاقانه
گرامی داشتند. فشار جمعیت به حدی بود که حتی دقایقی اتومبیل حامل ریاست جمهوری
اسلامی ایران وژنرال ضیاء الحق رئیس جمهور پاکستان رامتوقف ساخت .

24/10/64

*انقلابیون مسلمان عراقی درعملیاتی بانام سلیمان خاطر، مرکز
مخابرات نظامی بغداد را منفجر کردند.

25/10/64

*کلیه مساجد قاهره به محاصرۀ نیروهای امنیتی مصر درآمد.

*یک پایگاه نظامی رژیم صدام درسلیمانیه بدست انقلابیون
مسلمان کرد عراقی سقوط کرد.

29/10/64

*پلیس رژیم آفریقای جنوبی ، رئیس شورای فقه اسلامی این کشور
رادستگیر کرد.

3/11/64

*دومسلمان اهل عربستان مبلغ 7هزار دلار به جبهه های نبرد
هدیه کردند.

5/11/64

*یک سرباز مسلمان اردنی باگشودن آتش به سوی صهیونیست ها
چهار تن ازآنان راکشته ومجروح کرد.

10/11/64

اخبار جهان

*450تن افسر، پزشک ، مهندس، معلم ، ودانشجو درعراق بازداشت
شدند.

*شورشیان جنوب سودان شهر«تیرول»رااشغال کردند.

14/10/64

*مطبوعات یونان اخبار اعدام2000مسلمان عراقی رامنتشر کردند.

15/10/64

*وزیر امورخارجه عراق:اگرکشورهای خلیج فارس ازعراق حمایت
نکنند امنیت داخلی آنها برهم خواهد خورد.

*عرفات :سوریه ولیبی نمی گذارند من بااسرائیل صلح کنم .

16/10/64

*بدنبال تشدید احساسات ضدآمریکائی درمنطقه وواکنش لیبی ،
آمریکا اجرای عملیات نظامی علیه لیبی رامنفی دانست .

*طرح رژیم عراق برای ترور شخصیتهای سیاسی وامنیتی کشورهای
خلیج فارس فاش شد.

*20000کارگر اعتصابی معادن آفریقای جنوبی اخراج شدند.

17/10/64

*رجوی بانخست وزیر اسرائیل دیدارکرد.

18/10/64

*دانشجویان خشمگین مصری طی تظاهراتی مبارک راتهدید به مرگ
کردند.

*سفیرآمریکا درمصر، همزمان باشهادت سلیمان خاطروقیام مردم
این کشور استعفاء کرد.

*کلیه کشورهای اروپائی به درخواست ریگان برای تحریم اقتصادی
لیبی ، پاسخ منفی دادند.

19/10/64

*رزمندگان کرد مهمترین جاده عراق ـ ترکیه راقطع کردند.

21/10/64

*بدنبال افزایش هزینه های نظامی دولت ریگان، کسری بودجه
آمریکا درسال جاری به 220میلیارد دلار رسید .

24/10/64

*شش ناوجنگی آمریکا راهی مدیترانه شد.

25/10/64

*درگیریهای شرق بیروت بیش از 1200کشته وزخمی بجای گذاشت .

*آمریکا قطعنامه سازمان ملل علیه اسرائیل راکه به درخواست
لبنان وبخاطر جنایات اسرائیلی ها برپاشده بود، وتوکرد.

*مسئولان شهر شیفیلد انگلستان ، مانع برگزاری نمایشگاه
جنایات صدام درشهرها توسط هیأت ایرانی شدند.

*رژیم عراق 105سرباز عراقی رابجرم خودداری از حضور درجبهه
های جنگ درانظار عمومی تیر باران کرد.

28/10/64

*دراثر نبرد شدید دریمن جنوبی تعداد زیادی ازاتباع شوروی ،
فرانسه وانگلیس ازاین کشور خارج شدند.

29/10/64

*به نوشته روزنامه گاردین، کاخ سفید تحلیل گران سیاسی خودرا
مأمور فراگیری قرآن واصول اسلامی کرد!

*ارتش لسوتو ، بایک کودتا قدرت رادردست گرفت .

30/10/64

*دفتر هواپیمائی اسرائیل درمنچستر به زیرزمین انتقال یافت.

*گروههای طرفدار سوریه نیروهای وفاداربه امین جمیل راگلوله
باران کردند.

*یک وزیر مسلمان وارد کابینه چین شد.

1/11/64

*پلیس پاکستان 12تن ازدانشجویان این کشور رابجرم آتش زدن
پرچم آمریکا دستگیر کرد.

*آمریکا یک کارخانه سازنده گاز عصبی خردل وسلاحهای شیمیائی
دیگراحداث کرد.

2/11/64

*دولت سودان سفر اتباع خود رابه عراق ممنوع اعلام کرد.

3/11/64

*شورشیان یمن جنوبی نخست وزیر سابق رابه ریاست موقت کشور
برگزیدند.

5/11/64

*3 افسر سازمان اطلاعات رژیم صهیونیستی روز پنجشنبه درزئیر
کشته شدند.

*چریکهای ارتش مقاومت ملی اوگاندا پایتخت رابه تصرف خود
درآوردند.

6/11/64

*سفینه آمریکائی چالنجر با7 سرنشین ، 72ثانیه پس ازپرتاب
منفجر شد.

*دولت مالت سفارتخانه رژیم صهیونیستی دراین کشور راتعطیل
کرد.

*آخرین مواضع طرفداران علی ناصر محمد توسط نیروهای مسلح یمن
جنوبی درهم شکسته شد.

9/11/64

*به اعتراف سازمان عفو بین الملل ، مأموران رژیم عراق
300کودک 10تا14ساله رادرشهر سلیمانیه دستگیر کردند.

*هواپیماهای رژیم صهیونیستی سه اردوگاه آوارگان فلسطینی
درشهر صیدا راهدف راکت قراردادند.

*دانشگاههای سه شهر پاکستان بدنبال ناآرامی های دانشجوئی
تعطیل شد.

10/11/64

اختراع واکتشاف

*یک مبتکر شیرازی دستگاه مغناطیس چشمی «ای مگنت»ساخت .

*باران سنج درداخل کشور ساخته شد.

16/10/64

*دستگاههای وینچ هیدرولیک صیادی وشستشوی قطعات ظریف توسط
متخصصین کشورمان ساخته شد.

18/10/64

*مبتکر کردستانی دستگاه پرس شیلنگ هیدرولیک ساخت .

28/10/64

*برای اولین بار درایران سولفات منیزیوم صنعتی تولید شد.

29/10/64

*باکوشش کارکنان تلاشگر ایران دستگاه چاپ دورنگ کاغذهای
آلومینیومی ساخته شد.

30/10/64

*دومبتکر روستائی باهزینه ای کمتر از70هزار ریال موفق به
ساخت دستگاه پخت نان شدند.

1/11/64

*دستگاه برش نوار برای اولین بار درایران ساخته شد.

7/11/64

ضد انقلاب

*400کیلوتریاک درکویر شاهرود کشف شد .

16/10/64

*انفجار بمب دریکی ازخیابان های زاهدان 11تن رامجروح کرد.

*توسط جان برکفان کمیته وپرسنل فداکار ژاندارمری
1364کیلوگرم شیره تریاک ازقاچاقچیان مسلح درخاش کشف شد.

9/11/64

**************************************************************8

مجلد سال چهارم منتشر شد

به اطلاع کلیه خوانندگان عزیز «پاسداراسلام »می رساند
:بدنبال استقبال شایانی که ازمجلدهای اول ودوم وسوم بعمل آمده ، مجلد سال چهارم
بچاپ رسید .

علاقمندان می توانند مبلغ 100تومان بحساب 600بانک ملت شعبه
میدان شهداـ قم واریز وفیش آنرا به آدرس :قم ـ صندوق پستی 320ارسال نمایند تااقدام
شود.

ضمنا مجلد سال چهارم توسط نمایندگیهای «پاسداراسلام»درسراسر
کشور نیز توزیع می شود.

قابل توجه خوانندگان محترم مجله پاسدار اسلام

ازعلاقمندان ومشترکین محترم مجله پاسدار اسلام تقاضا میشود
پس ازواریز وجه نسبت به ارسال فیش بانکی واعلام شماره اشتراک اقدام نمایند. ضمنا
چنانچه دسترسی ببانک ندارند ازارسال وجه نقد بصورت عادی خودداری نموده وحتما وجه
نقد رابصورت بیمه پستی ارسال نمایند تامشکلی دراین زمینه رخ ندهد.

باتشکر ـ امور مشترکین

فرم تقاضای اشتراک

پاسداراسلام

خواهشمند است وجه اشتراک مجله پاسداراسلام رابه حساب جاری
600 بانک ملت شعبه میدان شهداء قم واریز وفیش بانکی راهمراه آدرس ومشخصات کامل خود
به دفتر مجله پاسدار اسلام ـ قم ـ صندوق پستی 320 ـ ارسال فرمائید .

تذکر :

1 ـ بهای اشتراک یک سال 600ریال ، دوسال 1200ریال است .

2ـ وجه اشتراک رامی توانید ازطریق تمام بانک های کشور به
حساب جاری فوق واریز نمائید.

3 ـ درصورتیکه به بانک دسترسی نداشتید وجه اشتراک راتوسط
اداره پست بیمه نمائید.

4 ـ احتیاج به بریدن این فرم نیست وکافی است مشخصات خودرا
بشرح زیر درنامه ای جداگانه نوشته وارسال نمائید.

5 ـ درصورت واریز به بانک حتما فیش بانکی ارسال شود.

اینجانب . . . . . . . . . . . . . . . . نام خانوادگی . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . شهرستان . . . . . . . . . . . . . . . . آدرس.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . مایلم به مدت . . . . . . . . . . . . .
سال ازشماره . . . . . . . . . . . . بامجله پاسدار اسلام مشترک شوم لذا مبلغ . .
. . . . . . . ریال توسط بانک . . . . . . . . . . . . . . به حسابجاری فوق واریز
وفیش بانکی رابه پیوست ارسال می دارم .

لطفا درموقع تمدید، شماره اشتراک راقید فرمائید

پاسخ به نامه ها

*آمریکا ـ برادر، رضا موسوی

برای اینکه پاسخ اعتراض آن افراد رابه دست آورید لازم است
کتابهای ارزشمندی راکه علمای شیعه دراین باره نوشته اند مطالعه کنید، ترجمه کتاب
الغدیر وکتابهای ارزشمند مرحوم آیت الله سید عبدالحسین شرف الدین (ره) رابه دقت بخوانید.

*رشت ـ برادر، حسن احمدی

سوال ازگناهان مردم درروز قیامت به معنای پرسش واستعلام
نیست ، چیزی برخداپوشیده نیست بلکه به معنای بازخواست وبه رخ کشیدن گناه است که
خود نوعی عقوبت می باشد .

*جبهه جنوب ـ برادرزینلی

1ـ گناه نباید شماراازنماز ورازونیاز دلسرد کند، بلکه باید
انگیزه بیشتری برای تضرع درشما بوجود آورد .

2ـ سعی کنید شب زودتر بخوابید وقبل ازفجر بیدارشوید، نمازشب
درآخر شب افضل است.

*اهوازـ برادر، الف ـ دـ م ـ ح ـ م

1ـ به احکام شریعت ودستورات مذهبی عمل کنید وپیروی
ازگروههای منحرف که راه باطل راپیش گرفته اند، هرچند خود را اهل حق می خوانند،
نکنید ، رضایت پدر ومادردرپیروی ازدین واحکام خدا معتبر نیست، آنها شماراازعذاب
خدانجات نخواهند داد.

2ـ ازدواج کنید ونگران نباشید .

*خوی ـ برادر، زـ خ ـ پ ـامینی

اشتباه شما این است که این مجله رامربوط به سپاه پاسداران
دانسته اید وشکایت خود رابرای ما ارسال نموده اید، مانند شما بسیارند برادران
وخواهرانی که اشتباها تصور می کنند که این مجله ارگان سپاه است، لطفا مطلب خود
رابامسئولین سپاه درمیان بگذارید.

*جبهه جنوب ـ برادر، ج ـ 1ـ کاویانی

شما بااختیار خودتان ازدواج کرده اید، ارتباطی باسحر وجادو
وغیره ندارد ، پدرومادر شرعا حق اجبار فرزند رابه ازدواج باشخص معینی ندارند،
نصیحت ما این است که با همسر خویش بسازید واوراطلاق ندهید.

*پل دختر ـ خواهر، زـ س ـ رـ 2/19

1ـ اگرخواهران دررفت وآمدهای خود متانت ووقار رانگه دارند،
هرزگان جرات جسارت به آنها رانخواهند داشت ، بهرحال اگر فرضا هرزه ای جسارت کرد
وقار خودرا ازدست ندهید وباپاسخ زشت ترخود راسبک نکنید وبدانید اوهمین رامیخواهد.

2ـ بهتراست درقالی بافی وسایر کارهای مادردراوقات فراغت
اوراکمک کنید ولی واجب نیست بخصوص اگر باکارواجبی مزاحم باشد، دراینصورت توقع
مادربی جا ونارضایتی اوازاین جهت اثرندارد ، شما سعی کنید درجهت دیگر دل اورابدست
آورید ، اورااحترام ودرمقابلش تواضع کنید.

3 ـ انسان نباید آرزوهای دورودراز برای خود ترسیم کند
واوقات فراغت خودراصرف این خیالات نماید، رسیدن بهر هدفی ازراه طبیعی متعارف آن
میسراست ودعا نیز درصورتی که صلاح باشد توفیق آوراست ، ولی تنها به دعا اکتفا کردن
راه چاره نیست، مگر اینکه راه چاره ای نباشد وانسان ازنظر عوامل طبیعی درمانده شده
باشد وبهر حال درمورد آن خواسته شما دعا مؤثر است.

4 ـ آن حالت که احساس می کنید طبیعی است ومستوجب غسل نیست.

*تهران ـ برادر، ساعی ـ416

اـ زدودن موهای زائد بدن باهروسیله ای باشد اشکال ندارد.

2 ـ بانصیحت باتهدید اوراازخود برانید، مواظب حرکات
خودباشید که این امربسیار خطرناک است ودردنیا وآخرت رسوائی وگرفتاری وعقاب سخت
دارد.

*جبهه جنوب ـ برادر، م ـ ع ـ ف ـ گراشی 128

1ـ درمورد سوال شما که ازاول قصد ده روزماندن داشتید وپس
ازشش روز محل راترک کردید . روزه ای که گرفته اید صحیح است .

2ـ روزه قضا شده ازسال گذشته راتا قبل ازرمضان سال دوم قضا
کنید که اگر تاخیر افتاد کفاره دارد.

3ـ درمسافرت نمی توان روزه قضاگرفت.

*جبهه غرب ـ برادر. س ـ ذ ـ ق. 14.

*ارومیه ـ برادرم . د

به پزشک بیماریهای مقاربتی مراجعه نمائید.

*اهوازـ برادر، 1ـ ج ـ گ ـ ل ـ ف:

*شیراز ـ برادر، س ـ ش ـ ز:

*اصفهان ـ برادر، الف ـ ب ـ گ ـ

*رفسنجان ـ ح ـ غ ـ *شهرری ـ برادر منجمی *

دزفول ـ برادر، ح ـ ن.       *برادرج ـ س ـ 82ـ 81

*شهرضا ـ برادر، ع ـ م ـ ش:

ازدواج شما صحیح است.

*دیوان دره ـ برادرجان شاکی

سؤال شما درباره آیه 6 سوره مائده است که خداوند فرموده
«الی المرافق»یعنی تاآرنجها پس چرا مادستها راازآرنج می شوییم؟ پاسخ این است که
ازنظرادبیات عرب هرگاه درجمله ، مبتدا ومنتهای چیزی ذکرشود، ظهور درترتیب دارد.
مثلا اگر فرموده بود «فاغسلوا وجوهکم وایدیکم من الاصابع الی المرافق»ظاهر آیه
همین بود که باید ازانگشتان شروع وبه آرنج خاتمه یابد ولی اگر تنها منتها ی چیزی
ذکر شود ظهور درتحدید وتعیین مرز دارد.

بنابراین ظاهرمعنای آیه این است که حد شستن دست تا آرنج است
، چون دست مبهم است ممکن است مراد تامچ یا تاآرنج یا تا آخر بازو باشد ، کلمۀ «الی
المرافق»مشخص می کند که حدود شستن تا آرنج است، بنابراین آیه ازنظر ترتیب شستن
توضیحی نداده است وآنرا باید ازروایات استفاده کرد.

*اهوازـ برادر، م ـ دـ ن ـ دـ 13

*سیرجان برادرح . ح. ر

اگر ازآن کاردست بردارید به حال طبیعی خود بازخواهید گشت
وبرای ازدواجتان ضرری نخواهد داشت.

*یزد ـ برادر، م ـ حسن ـ ز

نگاههای شما حرام است ، خجالت راکنار بگذارید وباخانواده
خود صحبت کنید ودرامر ازدواج هرچه زودتر اقدام نمائید.

*جبهه جنوب ـ برادر، احمد ـ م ـ ق

1ـ دیگران سخنان کفرآمیز گفته اند وشما شنیده اید ، اکنون
که درذهن شما خطور می کند متنفر می شوید وگمان می کنید گناهی برشما هست، خیر !
تصور کفر، کفرنیست ، هرگاه به یاد آن سخنان افتادید بگوئید «سبحان الله عما یصفون
»خدا منزه است از آنچه آنان می گویند.

2ـ ماتعبیر خواب نمی دانیم .

*اهوازـ برادر محمد رضا ـ ش ـ ن

اگر آن عادت راترک کنید می توانید به آینده خود امیدوار
باشید .

*تویسرکان ـ خواهر ، راضیه ـ ج

غسل ندارد.

*برادر، الف ـ ی ـ س ـ ی .

جریان آن نابکار رابا پدر درمیان بگذارید .

*برادر، ق ـ م ـ گ

به نظر ما بهتر است ایشان راطلاق ندهید وبرای فرزند دوباره
ازدواج کنید ، واگر نمی توانید هردو را اداره کنید مانعی ازطلاق دادن ایشان نیست .

*زاهدان ـ برادر، حسینعلی جعفری

حرام نیست وعقد دوم اثری ندارد وپس ازعقد، اجازه پدرومادر
لازم نیست.

*جبهه مهران ـ برادر، ن ـ ض ـ لام

البته نباید ساکت باشید که حق شما راپایمال کنند ولی شرائط
راملاحظه کنید ونظم رارعایت نمائید. به مسئولین بالاتر ازهرراهی که می توانید مطلب
خودرابرسانید.

*اهواز ـ برادر، م ـ ن ـ 72

باهمه اینها، بامادرتان خوشرفتاری کنید ومطمئن باشید، اجر
شما باخدااست.

*شهر بابک ـ برادر علی اصغر محبی

هزاران مساله فقهی درباره نماز وروزه وغیره هست که درقرآن
ذکری ازآن به میان نیامده است ، اگر بخواهیم در مورد هر کدام از آنها دلیل فقهی آن
را در مجله ذکر کنیم ، مجله تبدیل به کتاب «جواهر الکلام» خواهد شد!و تازه قابل
استفاده شما نیز نمی باشد.

*شهریارـ برادر، م- ص ـ ف

همان که دوست دارید آدم خوبی باشید ، نشان می دهد که دعای
کمیل اثر خود را کرده است. ناامید نباشید ، البته اینکه خود را آدم خوبی نمی دانید
صفت خوبی است انسان هر چه توبه کند و عبادت انجام دهد ، نباید از خود راضی و از
گناهان خویش غافل باشد.

*کنگاورـ برادر ، ع ـ ا ـ ش ـ ق

مؤمن نباید برای از دست دادن یک مقصود دنیوی ومادی اینقدر
زبون وضعیف بشود که آماده خودکشی باشد!این تنها ازضعف نفس وایمان ناشی می شود،
گذشته ازاین شما باید ازآن مورد به کلی صرف نظر کنید، زیرا اوازدواج کرده ودرحریم
دیگری است، حدود ومرزهای الهی رانگه دارید وازخدا بترسید، زندگی رابرخود وخانواده
خود تلخ نکنید وبه آنچه نصیب شما شده وخوداقدام کرده اید باتوجه به اینکه هیچ نقصی
دراونیست راضی باشید، مگر دردعاهای کمیل نمی خوانید«وتجعلنی بقسمک راضیا قانعا».

*تهران ـ خواهر، م ـ م ـ م ـ م ـ

1ـ آن حالت ناشی ازحیای شمااست ویک امر طبیعی است .

2ـما نه تنها کتابی رادراین زمینه به شما معرفی نمی کنیم
بلکه شما را ازخواندن آنها برحذر می داریم .

3ـ درصفات خوب ومقامات معنوی خود رابا بهتر وبالاتر ازخود
مقایسه کنید تاغرور شما را نگیرد، بلکه احساس کوچکی وسعی دربهترشدن داشته باشید
وخود رابابدان و افراد معمولي مقايسه نکنيد تا خود را بالاتر ببینید، وبجای سعی
درپیشرفت آنچه دارید نیزازدست بدهید.

*داراب ـ خواهر، ط ـ ص ـ ن

ازنامه شما پیداست که پدرومادر خوب ومتدینی دارید ولی مانند
بسیاری ازمردم دچار این اشتباهند که میان دختر وپسر خود تبعیض ناروا قائل می شوند
با اینکه طبق روایات اهل بیت (ع)باید به دختر خویش بیش ازپسر اظهار لطف ومحبت
کنند، شکایت شما ازاین تبعیض گرچه حق است ولی شما بیش ازحد حساسید ، شما باید
برآسایشی که درکنار پدرومادرتان دارید ، شکر گزار باشید وتوجه کنید به آن نوجوانان
بسیاری که درسن شما ازچنین آسایشی محروم اند، ازآن احساسی هم که نسبت به برادر
دارید بپرهیزید که این نوعی حسادت است ، به پدرومادر اینقدر بدبین نباشید، آنچه به
شما مي گويند از روي شفقت ومهرباني است، در رابطه با چادر ونوع پوشش از مخالفت با
آنها بپرهیزید این به صلاح دنیا وآخرت شما است. ازآن ورزشهائی که آنها صلاح نمی
دانند اجتناب کنید که آنها بهتر صلاح شمارا می دانند وبدون شک خیرخواه شما هستند.

*برادر، ح ـ ن ـ10

1ـ ماآنچه جستجو کردیم حدیث «علماء امتی افضل من انبیاء بنی
اسرائیل »رانیافتیم ، بلکه حدیث «کانبیاء. . . »آمده است. درتوجیه این حدیث برخی
گفته اند:منظور ازعلماء ، ائمه علیهم السلام می باشد وبعضی گفته اند:منظورازانبیا،
دراین حدیث ، انبیاء اولوالعزم نیست ، بلکه انبیائی است که وظیفه آنها تبلیغ شریعت
اولوالعزم بوده وبااین سخن ، رسول اکرم (ص)اعلام نموده است که :بانبوت من ، زمان
نبوتهائی که تنها جنبۀ تبلیغ برای انبیای اولوالعزم داشته ، تمام شده ودیگر وظیفه
تبلیغ به عهدۀ علمای امت من است . برای توضیح بیشتر به جزوۀ«ختم نبوت»نوشته استاد
شهید مطهری ـ که درذیل کتاب «پیامبرامی»چاپ شده ـ مراجعه نمائید .

2ـ منظور ازجمله «وان بغی علیه صبر»که درخطبه همام آمده
است، ظلمای شخصی است نه ظلمهای اجتماعی . ودراین مورد خداوند درقرآن نیز عفو وگذشت
وصبر رابهترازانتقام دانسته است .

*رشت ـ برادرمحبوب روستا

مسائلی که دررساله حضرت امام دام ظله احتیاط واجب دارد
ودرهمان مورد، حضرت آیة الله العظمی منتظری فتوائی برخلاف آن احتیاط دارند، می
توانید به آن احتیاط واجب عمل کنید ومی توانید به فتوای ایشان عمل نمائید ولی
درموردی که حضرت امام فتوا دارند، برای مقلد ایشان ، رجوع به غیر جایز نیست .

*بجستان ـ برادر، ح ـ ن ـ م ـ ه

1ـ اگر درتربیت نو نهالان هدایت نوجوانان موفق باشید
ازبهترین اعمال صالحه است وبدون شک درقبولی توبه شما موثر است ، درروایت است که
اگر سبب هدایت یک نفربشوی ، ازآنچه آفتاب براو می تابد برای تو بهتر است .

2ـ شما سالمید، نگران نباشید، ازنظر سنی اگر ازدواج دیر
نشده باشد، زود نیست .

3ـ آن آب پاک است وضو وغسل نمی خواهد.

*دزفول ـ برادر، شکوری

1ـ شما باید درمرخصی روزه ها رابگیرید، مبادرت به قضای روزه
تاقبل ازرمضان بنابراحتیاط، واجب است وپدرومادر حق ندارند منع کنند وشما هم نباید
به خواهش یا دستور پدرومادر درمقابل حکم خدا اهمیتی بدهید ، واگر تارمضان بعد
نگرفتید علاوه برقضا ، کفاره تاخیر واجب می شود یعنی ـ750 گرم غذا به یک فقیر برای
هرروز.

2ـ آن لباسهائی راکه ازآنها اعراض کرده اند می توانید
بردارید.

*کوهدشت لرستان ـ برادر، س ـ محمدی

1ـ ازدواج دوبرابر بادوخواهر اشکالی ندارد ونظیر آن بسیار
است .

2ـ شما می توانید به جبهه بروید ورضایت پدر لازم نیست .

3ـ سبیل رابلند گذاشتن مکروه است وعکس های منسوب به امیرالمؤمنین
(ع)ساختگی است و واقعیت ندارد.

*برادر، م ـ الیاس

می توانید اورابا نصیحت وارشاد وپرکردن خلای که احساس می
کند ازراه دوستی ومهربانی ، هدایت کنید . واگر نشد اورا تهدید کنید که وضع اورابه
مقامات انتظامی گزارش خواهید کرد.

*پایگاه حمزه ـ برادر، حصیری

بردن هرگونه وسائل رزمی که ازبیت المال مسلمین است به خانه
برای آزمایشهای شخصی، گذشته ازخطراتی که دربردارد، دزدی وحرام است .

*کاشان ـ برادر، ع ـ محمودی

1ـ باترک آن عمل، سلامت خود رابازخواهید یافت ازدواج
کنیدونگران نباشید.

2ـ دروغی که برای نجات خود ازدست یک انسان تجاوزگر می گوئید
اشکال ندارد.

*رودبار زیتون ـ خواهر، س ـ ا ـ رـ دـ س

نصیحت مادرتان رابپذیرید هنوز برای شما زود است که چنین
تصمیمی بگیرید.

*عطا آباد گرگان ـ برادر، ی ـ رـ م

1ـ ازآن مورد به کلی صرف نظر کنید که مناسب شما نیست.

2ـ چگونه است که مهاجرین دراین کشورکار پیدامی کنند وبعضی
ازجوانان ماشکایت ازبیکاری دارند؟ شک نیست که این مربوط به خود آنهااست که کار
رامنحصر درمیزاداری می دانند وگرنه کار هست وتاکار هست بیکاری برای مرد ننگ وعار
است.

*برادر، رحیم ابدالی

باخواهر رضاعی نمی توان ازدواج کرد، مسائل آن را به تفصیل درتوضیح
المسائل بخش «احکام شیر دادن»بخوانید.

*برادر ، ح ـ م ـرـ د

ازدواج بااواشکالی ندارد ولی باوصفی که نوشته اید به صلاح
شما نیست.

*اصفهان ـ برادر، رضاـ الف

توبه کنید، راهی را که پیش گرفته اید ادامه دهید وبه لطف
خداوند مهربان امیدوار باشید، خود رابه دادگاه معرفی نکنید وگناه خود رابه کسی
بازگو نکنید.

*جبهه جنوب ـ برادر، ع ـ ط ـ وـ م ـ ت ـ وبرادر، الف ـ ن ـ
ل ـ رـ وـ

ازمرخصیها استفاده کنید صبروتحمل داشته باشید این هم نوعی
جهاد ومبارزه بانفس است. ضمنا این عذرها مجوز گناه نیست.

*سنندج ـ خواهر ، ش ـ خ

می دانید کار شما گناه است ومی دانید خواسته شما احمقانه
است. بنابراین دیگر جای سئوال نیست ازماچه راهنمائی می خواهید؟ راهنمائی برای کسی
است که راه نمی بیند نه آن که می بیند وعمدا برلب پرتگاه حرکت می کند. خواهر !این
روشی که پیش گرفته ای رسوائی دنیا وبدبختی آخرت رادرپی دارد. تازه اگر هم به مقصود
برسی، بعد ازاین همه ذلت که برای خود فراهم ساخته ای مطمئن باش زندگی آرام ولذت
بخشی درانتظارت نیست زیرااین تمایلات آتشین درهمان روزهای اول به سردی می گراید
وچون ازدواج ازروی بینش وتفکر نبوده زیربنائی که ضامن تداوم آن باشد ندارد وبه
همین دلیل اکثر ازدواجهائی که براساس عشقهای خیابانی بناشده است ، به جدائی منتهی
می شود . فورا دست ازاین کاربردارید وخواستگاران مؤمن ومناسبی که می آیند رد نکنید
.

*بهار همدان ـ برادر، م ـ ج ـ م رستگار

نگران نباشید معنای آن حدیث این است که آن بی احتیاطی
پدرومادر درروحیه فرزند تاثیر دارد ، نه اینکه حتما سبب انحراف می شود ، بلکه
تاثیر مشاهده آن حالت درروحیه شما قطعی است ، وخودتان هم اکنون آن را احساس می
نمائید ولی این هم مانند سایر عوامل که درگمراهی انسان تأثیر دارد قابل مقاومت
ودفع است.

*فردوس ـ برادر، مجید ـ ح

اشکالی ندارد ولی آن کاررانکنید که مضراست

*مراغه ـ برادر، ع ـ ف

هیچ اشکالی ندارد ولی آن کاررانکنید که مضراست

*مراغه برادر، ع ـ ف

هیچ اشکالی ندارد نگران نباشید

*شیراز ـ برادر، خ ـ م ـ ش ـ وـ م 171

بدون معطلی اقدام نمائید ولی باخود اوصحبت نکنید، بلکه طبق
متعارف ازپدرومادرخود بخواهید رسما ازپدرش خواستگاری کنند.

*فردوس ـ برادر، ح ـ ی

1ـ اگر می توانید دوخانواده رااداره کنید، ازدواج مجدد شما
شرعا اشکال ندارد واگر می خواهید همسر اول خود رابه دلیل پیروی ازهوی وهوس طلاق
دهید، آن هم بدون هیچ نقص وعیبی دراو، ماشما راازاین کار بر حذرمی داریم . بدانید
اگر هر روز به دنبال این چشم ، بخواهید همسری رابگیرید یا عوض کنید!

2ـ حکم خداچراندارد.

*شیرازـ برادر ، ف ـ ج

خدا راشکر که بازهم ایمان ، کارخود راکردوشما راازآن عمل
زشت وخطرناک نجات داد، توبه کنید وازدرگاه خداوند باخواهش والتماس ارخواست عفو
نمائید وگذشته راجبران کنید، به لطف خداامیدوار باشید، ایشان رانیزنصیحت کنید که
مبادا برخورد شما موجب گمراهی وتباهی اوشود . خود رابه دادگاه معرفی نکنید، وموضوع
رابا هیچ کس درمیان نگذارید ، چیزی بجز توبه ، برهر دوی شما واجب نیست .

*اهواز ـ برادر، ف ـ ب ـ ش ـ ن

توبه کنید وتا می توانید بجبران آن اعمال درراه خیر وصلاح
جامعه قدم بردارید وبه لطف خداامیدوار باشید اوکه تاکنون شمارارسوا نکرده مهربانتر
ازاین است که توبه شما رانپذیرد ولی درهدایت آن افراد سعی کامل داشته باشید،
ازآنان لازم نیست حلالیت بخواهید ولی اگر می توانید درازدواج آنها نقش داشته باشید
دراین امر تسریع کنید .

*سنقر کلیائی ـ برادر، الف ـ صدری ـ ح ـ رـ اـ س

به دادگاه مدنی خاص شکایت کنید.

*اهوازـ برادر، م ـ ز

باآن کس که تمایل دارید ازدواج کنید ، البته آن مورد که
پدرومادرشما مایلند وهمسر جوانش شهید شده است بدون شک اولویت دارد ولی درصورتی که
شما نیز تمایل داشته باشید.

*اهوازـ برادر ، ج ـ ح ـ م ـ ن ـ رـ ص

رضایت پدردختر دراصل ازدواج شرط است ولی درتعیین مهر ، اوحق
دخالت ندارد، مهر باتوافق پسر ودختر معین می شود، به دادگاه مدنی شکایت کنید.

*سومار ـ برادر، ب ـ آ:

توبه کنید خداوند می بخشد ان شاءالله . اکنون تکلیفی بیش
ازاین برشما نیست .

*اصفهان ـ برادر، سید رضا رجائی طباطبائی

آن ازدواج بسیار خوب ومناسب وان شاءالله مورد رضایت خداوند
متعال است . موفق باشید.

*اهواز ـ برادر، ق ـ م ـ گ :

به یاوه گوئیهای آن مردم اعتنا نکنید . ازدواج برادرکوچکتر
قبل ازبزرگتر هیچ اشکالی ندارد ودرشرایطی مانند شرایط شما واجب است . شما که
حاضرید به هرکاری حتی خودکشی دست بزنید یک بارهم تصمیم بگیرید که برای سخن این وآن
ارزشی قائل نشوید.

*مشهد ـ برادر، رـ ه :

مطلبی که شما رانگران کرده چیزی نیست که دلیل قانع کننده ای
برای طلاق باشد. اگر توضیح خواستید آدرس بدهید.

*کوهبان کرمان – خواتهر، ضديقه – م:

پدرشما حق ندارد در تعيين اندازه مهر دخالت کند. مهر با
توافق دختر و پسر معين مي شود . به دادگاه مدني شکايت کنيد. اگر توضيح بيشتري
خواستيد آدرس ديگري بدهيد.

*ایذه ـ برادرالف ـ ف :

آری برادر! حق باآنهااست وشما اشتباه کردید که یک مسلمان
رابه توهم باطل متهم کردید . آنچه موجب این تهمت شده توهمی بیش نیست. اگر توضیح
خواستیدآدرس بدهید .

*تهران ـ برادر، م ـ 2000ـ م ـ2000

رنجنامۀ شما سخت ما رامتأثرساخت. البته می دانید که ازما
کاری ساخته نیست بجز گفتن ومنعکس کردن ولی بدلیل حساسیت بعضی مطالب ، تنها به طور
خصوصی بابرخی ازمسئولین درمیان خواهیم گذاشت ان شاءالله .

*شهر بابک ـ برادر، رـ الف ـ پ

1ـ درتحریر الوسیله است :اگر پسر ختنه شده متولد شد ، ختنه
کردن ساقط می شود؛ گرچه مستحب است تیغ برموضع بمالند تابه سنت عمل شده باشد.
(جلد2ـ ص 311)

2ـ سجین :صیغه مبالغه ازسجن به معنای زندان است وظاهرا
کنایه ازجهنم باشد. وعلیّین ، صیغه مبالغه ازعلو است وکنایه ازدرجات عالیه بهشت
ومقامات قرب الی الله می باشد . واما گفتۀ آن شخص که خداوند نمی خواهد معنای این
دورابدانند، ناشی ازاشتباه ایشان درفهم این آیه است. «وما ادریک ما
سجین»وهمچنین«وما ادریک ماعلیون »، این «ما»نافیه نیست بلکه استفهامیه است ؛ یعنی
چه می دانی که سجین چیست ؟ ونظیر این جمله درقرآن زیادآمده است ودرمقام بزرگ جلوه
دادن مطلب است . واما آن حدیث که درکافی آمده، ازنظر سند ضعیف است وازنظر معنی
مانند سایر اخبار طینت ، جزء متشابهات اخباراست که بحث درتفسیر یا تاویل آنها مفصل
است ودراینجا نمی گنجد.

3 ـ درآن بیماری که مجبورخوردن روزه است ، گفتۀ پزشک لازم
نیست. اگرخودتان احساس ضررکنید یا خوف آن را داشته باشید، درصورتی که منشأ عقلائی
داشته باشد (یعنی ازروی تخیل ووسوسه نباشد) . تحریر الوسیله ، جلداول ـ ص 293

*خمین ـ برادر ، خ ـ ی

توضیح نداده اید که مشکل شما چیست ، زن حساس واحساساتی است
، باید اشتباهات اورانادیده بگیرید وهمیشه محبتها وخدمتهای اورابه یاد داشته باشید
وازاو تشکر نمائید، بامحبت ومهربانی می توانید زندگی خودراشیرین کنید . تندی
وخشونت نتیجه ای جز پشیمانی ندارد، خداوند خانه پرمهر ومحبت رادوست دارد وبه آن
نظر لطف می کند وخانه ای که همیشه جای نزاع وکشمکش است از رحمت خدابدور است ، آیا
همین کافی نیست که دراخلاق خود تجدید نظرکنید ، طبق روایات کسی که باخانواده اش
بداخلاقی کند درقبر مورد فشار قرار می گیرد حتی اگر مؤمن وعابد باشد.

*اسلام آباد غرب ـ برادر، رـ س ـ گ ـ م

رفتن شما به آنجا مانعی ندارد ولی باید برای نماز غسل کنید،
غسل احتیاج به حمام ندارد، بایک سطل آب درهر پناهگاه می توانید غسل کنید. بهرحال
خجالت عذرنیست ولی اگر به هیچ وجه ممکن نبود، تیمم کافی است.

*برادر، الف ـ ب ـ پ ـ555ـ111

توبه کنید وگذشته خود رابااعمال صالحه جبران نمائید وبه لطف
ورحمت الهی امیدوارباشید وخدا را شکر کنید که تاکنون براین همه گناه شما سرپوش
نهاده است واینهمه لطف فرموده است، قدراین نعمت رابدانید وشکر عملی آن راکه عبادت
خالص وخدمت به خلق خدااست انجام دهید. امیداست آینده خوبی داشته باشید.

*خرم آباد لرستان ـ برادر، ع ـ ظ

جای تعجب است که شما همسری راکه ازلحاظ اخلاق وحجاب ودیانت
مورد رضایت است به دلیل اینکه به کارهای منزل کم اهمیت می دهد، می خواهید طلاق
دهید؟ !این کفران نعمت است ، آیا نمی دانید که او به هیچ وجه مجبور نیست کارمنزل
راانجام دهد، واگر همسران ماکار منزل راانجام می دهند منتی است که برما دارند.
ازیکی علمای بزرگ نقل شده است که هیچ گاه درمنزل دستور نمی داد ومثلا اگر درسفره
کمبودی بود فقط می گفت : چنین کمبودی هست ونمی گفت :آنرا بیاورید، خلاصه شما به
ناحق ازهمسرتان آزرده شده اید، مقاله حقوق همسران رادرشماره 33 بخوانید، .

*محلات ـ برادر، م ـ ح ـ د ـ ر

1ـ آن دونفر گناه کبیره مرتکب شده اند وباید توبه کنند.

2ـ پولی که درراه خدا انفاق کنید جای خمس را نمی گیرد.

3ـ قضای نمازهای گذشته رادرهروقت ازشبانه روز می توانید انجام
دهید.

4ـ گوش دادن به موسیقی وغنا بهر انگیزه ای باشد، حرام است .

*علی آباد کتول ـ برادر، م ـ اـ ز

1ـ ازمنزل پدرومادر جداشوید هیچ اشکالی ندارد.

2ـ می توانید همسرتان راازرفتن بخانه پدرمنع کنید.

3ـ پدرومادرهمسرتان حق ندارند درامور زندگی شما دخالت کنند.

4ـ ازپیشنهاد شما متشکریم ولی بما ربطی ندارد.

*سنندج ـ برادر، م ـ ج ـ ی

بدون شک آن نزاعها که اساس خانواده رابرهم زده ناشی ازاین
است که همسرتان راملزم کرده اید درخانه پدرومادرتان زندگی کند، درصورتی که حق دارد
مطالبه منزل مستقل کند، وشما باید درصورت امکان برای اوفراهم سازید، واگر امکان
ندارد، درایام ماموریت اورابخانه پدرش بفرستید تادرگیری پیش نیاید.

*خوزستان ـ برادر، الف ـ ج ـ س

ظاهرا راه ساده ای برای ازبین بردن آثار خالکوبی نیست . به
پزشک جراحی پلاستیکی مراجعه کنید.

*جبهه جنوب ـ برادر، حسینعلی فهیمی

اجرت گرفتن برخواندن قرآن برای اموات جایز است .

*تهران ـ, برادر ، سعید ـ م ـ س

اگر پس ازجنابت وقبل ازغسل حدث اصغر سربزند غسل کافی است
ووضو لازم نیست.

*شوشتر ـ برادر، سعید ـ م ـ س

خودکشی برای کسی که گناهی انجام داده که مستوجب اعدام است،
جایزنیست وگناهی است بزرگ تنها راه رهائی ، بازگشت وتوبه است. گناه هرچه بزرگ باشد
باتوبه قابل بخشش است ناامید نباشید . خود رابه دادگاه معرفی نکنید وتنها گناه خود
راباخدای خود درمیان بگذارید.

*ماهشهر ـ خواهر، ع ـ ع

شما یقین ندارید عین مال یاغذائی که دراختیار شما قرار می
گیرند ازراه حرام به دست آمده است ، بنابراین اشکالی نداردولازم نیست تحقیق کنید .

*باختران ـ برادر، ح ـ 6ـ د ـ ن

ازحادثه ناگواری که برای شما رخ داده متأسفیم ولی یک نکته
راباید متوجه باشید که منشأ همه آن گرفتاریها اشتباه شما است . می گوئید آیا برای
یک اشتباه اینهمه گرفتاری؟ !آری بایک اشتباه راننده ، ماشینی به قعر دره می رود ،
ویک لحظه هوسرانی یک عمر پشیمانی دارد . به فرموده امیر مؤمنان (ع)چه بسا یک لقمه
غذا که انسان راازخوردن غذاهای بسیار ومورد علاقه محروم می سازد، کسی که به دلیل
زنا یا لواط اعدام می شود، یک اشتباه کرده است ، کلاه خود راقاضی کنید واینقدر تند
نروید.

*دهدشت ـ برادر، ن ـ ص ـ ب:

1ـ اگر صاحب آن لنگها رامی شناسید باید به خود اوبرگردانید
واگر نمی شناسید بجای اوآنها را به فقیری صدقه بدهید.

2ـ گناهی نیست وعذرخواهی لازم نیست .

*زنجان ـ برادرعبدالحمید م ـ ح ـ ز:

1ـ قبل ازاذان می توانید به قصد آماده بودن برای نماز یا به
قصد باطهارت بودن یا هرامر دیگری که متوقف بروضو باشد وضو بگیرید.

2ـ درنمازهای قضا که با هم جمع می کنید یک اذان بگوئید
وبرای هرکدام یک اقامه.

*آمل ـ برادر، رـ گ ـ ص ـ ص

به نحوی اموال آن افراد رابرگردانید که متوجه مسأله نشوند
لازم نیست بدانند به چه دلیل است ویا ازسوی چه کسی است .

*اصفهان ـ برادر، 445ـ م ـ1

1ـ ازدواج شما صحیح است .

2ـ تاثیری ندارد وعلاجی هم ندارد. اگر توضیح خواستید آدرس
بدهید.

*قم ـ برادر، م ـ پ

1ـ باغسل جنابت ، نه وضو لازم است ونه تیمم .

2ـ دروقت غسل لازم نیست بدن خشک باشد.

3ـ جایزه ای که بانک درمورد حساب قرض الحسنه می دهد اشکال
ندارد، هرچند ازابتدا به امید جایزه پول رادرآن حساب بگذارید.

*صومعه سرا ـ برادر، م ـ ف

البته شما درهر دو مورد مرتکب گناه شده اید ولی اگر اکنون
توبه کرده اید امید است خداوند ببخشد وچیزی برشما نیست .

*اهواز ـ برادر، جهانبخشی

1ـ آن موسیقی که حرام است ، همه جا حرام است ، چه درخانه
وچه درجای دیگر .

2ـ با مسئولین خدمت نظام وظیفه تماس بگیرید .

*اهواز ـ برادر، حسن ـ م ـ ح ـ ط

نگران نباشید گناه دیگران برشما وسابقه شما تأثیری نخواهد
داشت ، لازم نیست سخنی ازاوبمیان بیاورید ولی اگر صحبت از او شد باکمال شهامت تنفر
خود وخانواده را از او اعلام کنید.

*رشت ـ برادر سهراب ـ ج ـ 28:

ازدواج کنید ونگران نباشید اگر بنا بود برای امثال شما
ازدواج ممکن نباشد 99%جوانان باید ازازدواج خودداری کنند . درد شما درد اکثر
جوانان است .

*برادر ش ـ ل :

*اهواز ـ برادرن ـ الف :

گناه هرچه بزرگ باشد رحمت خداوند بزرگتر است توبه کنید
وازخداوند طلب عفو ومغفرت بنمائید وگذشتۀ خود رابااعمال خوب جبران کنید.

*کاشان ـ برادر، ح ـ ف

توبه کنید ان شاءالله پذیرفته می شود، ورزش برای شما مفید
وازدواج ضروری است، شما سالمید وهیچ جای نگرانی نیست .

*برادر، غ. ن

نامه شما پست شد اگر نرسیده است اجمالا بدانید باید عقد
دوباره خوانده شود، نگرانی دیگری نیست.

*اهواز ـ برادر، الف ـ ع ـ 100

توبه کنید وامیدوار باشید ، تنها راه حل آن مشکلات ازدواج
است وازدواج درشرائطی که شما دارید واجب است .

برادران وخواهران :

جبهه جنوب ـ 14ـ 39 ـ 17 ـ ج پ ـ م

*بوکان ، ح ـ ق ـ ش گ 14 *تهران، م ـ ب

*سوسنگرد ، الف ـ الف *اهواز، الف ـ ک ـ 14

*سوسنگرد ، ح ـ ق ـ 1 ـ 125 ـ *باختران ـ خ ، ن ، 115
*اصفهان ، س ـ ک *تهران ع ـ ع ـ 47.

لطفا آدرس دقیق پستی ونام کامل خود را بنویسد تاپاسخها
بصورت خصوصی ارسال شود .

برادران وخواهران:

اراک ، علی اکبر مؤمنی زاده *اهواز، حیدر علی گزمه*دزفول ،
د ـ د *کرج ، حسین تک فلاح *تهران ، علی اکبربخشعلی *حبیب الله عرب*اصفهان ، مرتضی
محمدی *اصفهان ، بدیع زادگان *جبهه غرب ، ژ ـ پ ـ گ *کرج ، محمد حسن ناصر بخت *نجف
آباد، علیرضا رجائی .

سئوالات خود رااز دفتر استفتاء حضرت امام بپرسید . آدرس :قم دفتر استفتاء حضرت
امام .

دکتر بهمن نوابی

چگونه دندانهای کودکمان را سالم نگاه داریم؟

علم دندانپزشکی ثابت کرده که دندانها مثل سایر اعضاء بدن می
توانندتاپایان عمر بما خدمت کنند. ودندان ضرورتا نباید اولین عضو بدن باشد که ما
آنرا دورمی اندازیم ، اما چگونه این عضو رابهتر نگه داریم؟ آیا فقط بامسواک زدن که
آنرا هم بخوبی انجام نمی دهیم می توان سلامت دندان راتامین کرد؟ وتازه این مسواک
زدن هم وقتی شروع می شود که تجربۀ تلخی ازنزدن آن داشته ایم وپوسیدگی دربسیاری
ازدندانها شروع شده است . علم می گوید که بایددندان راازروز تولدش ، یعنی روزی که دردهان
جوانه می زند تمیز کرد وازآنچه به سلامتی آن لطمه می زند هم اجتناب کنیم.

خوشبختانه جذب فلوراید توسط جوانه دندان قبل ازرویش آن وبعد
ازرویش دندان درمقابل پوسیدگی سبب مقاومت بیشتر می شود، امااین کافی نیست وباید
بخصوص به هردندان درچند سال اول رویش آن خوب رسید که اگر دراین چند سال سالم
بماند. درسالهای بعد استعداد پوسیدگی کمتری خواهد داشت. باوجود این بسیاری
ازدندانهای کودکان متاسفانه درماههای بعد ازجوانه زدن بعلت کثرت استفاده ازمواد
پوسیدگی زا حتی قبل ازاینکه رویش کامل پیدا کند خراب می شود. کمبود کلسیم ـ کمبود
ویتامین ویامسائل ارث وژنتیک نیست که دندانهای اطفال راخراب می کند ودادن ویتامین
وکلسیم هم بعد ازرویش دندان برای جلوگیری ازپوسیدگی نه تنها فایده ای ندارد بلکه
بعلت موادقندی که بخصوص دراین شربت ها موجود است ومیزان آنها به صدبرابر مقدار
ویتامین می رسد بیشتر دندان طفل راخراب می کند.

آنچه مادران باید بدانند این است که باید دندانهای اطفال
راازبدو رویش تمیز کنند، منتهی باپارچه تنظیف (گاز) که درمقداری آب نیمگرم
ویااحتمالا (آب ونمک) خیس شده است واین پارچه رابرروی سطوح تمامی دندانهای طفل
بخصوص هنگام خوابیدن بمالند. باهرگریۀ کودک انواع قند آب ونبات داغ رابه گلوی
اوسرازیر نکنند وشیشه شیر رابعنوان اینکه کودک راباآن بخواب رود دردهان کودک
نگذارند (درموقع خواب می توان فقط ازیک شیشه آب جوشیده نیمگرم استفاده کرد) .

ماندن شیر دردهان کودک درموقع خواب که بزاق طفل کاهش یافته
وهمین طور حرکات لب وزبان کم شده است می تواند روی دندانها بچسبد وبه کمک
میکروبهائی که دردهان هرفرد می تواند باشد تخمیر شده ایجاد اسید نماید ودندان کودک
راتخریب نماید واین مسئله دردندانهای شیری آنقدر سریع است که درعرض چند هفته تمامی
دندانهای پیشین ونیش کودک راتخریب می نماید. بعلت نازک بودن ضخامت مینا وعاج
اوبزرگ بودن حجم مغز دندان بسرعت این تخریب به عصب رسیده ودندان عفونی می شود
وعاقبت این دندان باوجود بسیاری تلاش های احتمالی بعدی کشیده شده است . سایر موادی
که ما به عنوان تقویت کننده می شناسیم هم می تواند به دندانهای طفل آسیب بزند، مثل
آب میوه های مختلف که چون نیاز به جویدن ندارند قندهای آن براحتی برروی دندان رسوب
می کنند واین مسئله بخصوص درآب سیب مشهودتر است .

درجنگ جهانی دوم بعلت جیره بندی شکر ، میزان پوسیدگی دندانی
بسیار کاهش یافت . گروهی دیگر فکر می کنند که کاکائو آنقدر ضد پوسیدگی است که
باهرمیزان قند مخلوط شود قادراست جلو زیان قند رابگیرد . وراستی اگرشیرکاکائوهای
چندسال پیش آنهمه پوسیدگی ایجاد نمی کرد باورکردنی بودکه شکلات های امروزی دندان
راخراب نکند . بعضی ازوالدین فکر می کنند که شکلات وآدامس اگر خارجی باشد دندان
راتخریب نمی کنند ومثلا حاوی موادضد پوسیدگی است . بهتراست برای مبارزه باپوسیدگی
میزان قند مصرفی وهم چنین شیرینی مصرفی راطوری کاهش داد که کودک جزدرمهمانی
ازشیرینی استفاده نکند. پول توجیبی اکثر کودکان ماصرف خرید لواشک ، نان قندی ،
بیسکویت، آدامس، شکلات وبستنی می شودواین مسئله علاوه براینکه میل طفل رابه صرف
غذاهای مفید که درخانه تهیه می شود ازبین می برد ، برای سلامتی آنها بسیار مضر است
ودرمدرسه می توان یک ساندویچ ، نان وپنیربه کودک داد که ضد پوسیدگی هم هست. منشأ
دادن این همه قند به کودک این است که مادران فکر می کنند برای سلامتی کودک شکر
ضروری است وبهترین کربوهیدراتی است که طفل بااشتها مصرف می کند درحالی که همین نان
وسیب زمینی می تواند نیازاورا برطرف کند. غفلتا گروهی دیگر عسل وخرما وکشمش رابعلت
طبیعی بودن مضر برای دندان نمی دانند .

درمورد مسواک زدن هم باید گفت که مسواک زدنی صحیح است که
دندانها راکاملا تمیز کند وحتما روش خاصی ندارد. هرروشی که بتواند بهترمجموعه
سازمان یافته قند ومیکروب «پلاک»رابردارد همان روش ایده آل است.

وحتما نباید مسواک خارجی باشد بلکه بسیاری ازمسواک های وطنی
هم اگر موهای نایلونی متوسط واندازه کوچک داشته باشند موثراست، حتی خمیر دندانها
هم فرق چندانی باهم ندارند . البته خمیر دندان فلوراید داربهتر است واین به آن
معنی نیست که مثلا برای یافتن خمیر دندان خاصی وقت زیادی صرف کنیم ودرصورت نیافتن
، مسواک زدن راهم فراموش کنیم . نقش خمیردندان مثل نقش صابون است که اگر نبود
بازما دستهایمان رامی شوئیم .

مسواک زدن اگر قبل ازخواب وصبح ها قبل ویابعد ازصبحانه باشد
بهترین زمان است . به تمیز کردن دندانها ومسواک زدن دراسلام نیزاهمیت زیاد داده
شده ، بطوریکه درهر کتاب الطهارتی می توان به چند صفحه حدیث درباب مسواک زدن
برخورد.

چون پوسیدگی درمراحل اولیه بادرد توام نیست ، توجه بیمار
راجلب نمی کند وبهتر است که جهت این تشخیص حداقل سالی یکبار به دندانپزشک مراجعه
کند که می تواند درمراکز بهداشتی ودرمانگاه ها ویا حتی درمدارس باچند وسیله بسیار ساده
صورت گیرد . درخاتمه چند نکتۀ دیگر رامختصرا متذکر می شویم :

1ـ خوردن شیرینی همراه باغذاهای سه گانه اگر بعنوان دسر
نباشد وبعد ازآن لقمه ای که احتیاج بجویدن داشته باشد مصرف شود کمتر پوسیدگی زاست
وبخصوص شیرینی بین دو وعده غذا، ده صبح ویا عصرها بسیارمضراست.

2ـ استفاده روزانه ازیک لیوان چای که به اندازه نیاز روزانه
ما حاوی فلوراید است برای پیشگیری ازپوسیدگی مناسب است.

3 ـ هرقدرشیرینی زودتر ازگلوپائین رود ومواد فسفات داروچربی
هم اگر همراه آن باشد کمتر دندان راتخریب می نماید.

4ـ تعداد دفعات مصرف شیرینی ویا مدت زمان تماس بادندان که
درآدامس خیلی زیاد است بیشتر دندان راخراب می کند ویکجا خوردن مقداری شیرینی
ازاینکه به دفعات تقسیم شده ومصرف شود کمتر پوسیدگی زاست.

5ـ غلات مانند گندم وجو چنانچه باپوست آسیا شوند کمتر ایجاد
پوسیدگی می کنند . بنابراین آرد سفید مستعد کننده دندان برای پوسیدگی است وعلاوه
براین درپوست غلات بخصوص جوموادی وجود دارد که می تواند ضد پوسیدگی عمل کند.

6ـ تنفس دهانی وخشکی دهان بهر علت که باشد می تواند عاملی
برای پوسیدگی بحساب آید.

7ـ دراطفالی که بهر علت ازهرنوع پلاک استفاده می کنند
درتمیز کردن دندان وپلاک بیشتر همت کنند.

درخاتمه اگر این مسئله برای ما جا بیفتد که مصرف تفننی وبی
رویه مواد قندی می تواند علاوه برتخریب دندانها ، عاملی برای ایجاد چاقی وفشار خون
وبیماری قند باشد وما به قند بعنوان ماده ای که مصرفش باید بااحتیاط صورت گیرد
نگاه کنیم ، بسیاری ازمشکلات پوسیدگی دندانی ماحل خواهد شد. انشاءالله

یاران امامان

سید محمد جواد مهری

علی بن مهزیار اهوازی

ای علی !خداوند جزای خیرت دهد و در بهشت برین جایت دهد، و از
ذلت وخواری دردنیا وآخرت مصونت گرداند وباما محشورت فرماید.

ای علی!من درنصیحت ، اطاعت ، فرمانبری ، خدمت، احترام
وانجام وظیفه هائی که برعهدۀ تواست، آزمایش وامتحانت کردم واکنون اگربگویم شخصی
رامانند توندیده ام امیدوارم که درست گفته باشم (مبالغه نکرده باشم) پس خداوند
پاداش تورا ازباغهای بهشت عطا نماید. مقام ومنزلت توبرمن پوشیده وپنهان نیست
وهمچنین خدمتهای تودرگرما، سرما، شب وروزبرمن مخفی نمی باشند، ولذا ازخداوند مسئلت
دارم روزی که خلائق وبندگانش راجمع کرد ومحشور نمود، تورا مشمول رحمت بی پایان
خویش ـ که آرزویش راداری ـ قراردهد، زیرا خدا دعا رارد نمی کند. [1]

این ترجمۀ یکی ازنامه هائی است که امام جواد (ع)برای
یارباوفایش علی بن مهزیار نوشته است.

امام معصوم که کلمه ای جزحقیقت نمی گوید وهیچگاه مبالغه
وگزاف درسخنان مبارکش یافت نمی شود، دربارۀ یکی ازاصحابش اینچنین تقدیر وتشکر می
نماید واورابه بزرگی می ستاید؛ ازاینجا معلوم می شود علی بن مهزیار دارای چه
مقداروالا وسترگی است که امام می فرماید:من تورادرتمام حالات زندگی وازهرنظر
امتحان نموده ام ومانند توراندیده ام، یعنی درمیان یارانم کسی راسراغ ندارم که
اینقدر مورد اطمینان باشد واینقدر خوب وبااخلاص ، انجام وظیفه کرده باشدودرگرما
وسرما وشب وروز برای خدا ودر راه خدا خدمت های بی شائبه، تقدیم خاندان عصمت وطهارت
نموده باشد. آنگاه حضرت برایش دعا می فرمایدوازخدا می خواهد که آن رحمت ویژۀ
خودراکه منتهای آرزوی یک انسان می تواند باشد، مشمول حال این بندۀ مخلص خود
قراردهد واورا درخرمترین وشاداب ترین باغهای فردوس برین اسکان دهد. وازهمه بالاتر
که امام ازخدا می خواهد علی بن مهزیار رابااهل بیت محشور نماید که نعمتی ازاین
بالاتر وارزشمندتر وجود ندارد، وبرای یک پیر وصادق ومخلص، هیچ آرزوئی ، لذت بخش
تروبهتر ازاین نیست که درروز رستاخیز، وهنگامی که تمام خلایق چشم براه ومنتظر ترحم
بزرگان دین اند، مورد شفاعت پیشوایان وامامان معصوم قرارگیردوباآنها محشور شود.

نامه های امام جواد به ابن مهزیار

برای شناختن علی بن مهزیار، همان به که دیگر نامه های حضرت
راکه به اونوشته اند، نقل کنیم تاهم این یار مخلص امام رضا وامام جوادوامام هادی
علیهم السلام ، بهتر شناخته شود وهم ازبیانات امام جواد (ع)، لذت بریم ومحفوظ
شویم.

دریکی دیگر ازنامه هائی که امام به او می نویسد چنین آمده
است :«قد وصل الی کتابک، وفهمت ماذکرت فیه ، وقد ملاتنی سرورا فسرک الله وانا ارجو
من الکافی الدافع ان یکفی کید کل کائد ان شاءالله تعالی»:

نامه ات به من رسید وازمضمون آن مطلع شدم ، توقلبم راپرازسرور
وشادی کردی، خداوند توراشادگرداند ومن ازخدائی که ردکننده ودافع تمام بلیات است ،
می خواهم مکر وکید هردشمن بدکار رادفع کند ، ان شاءالله .

ودر نامه اي ديگر مي فرمايد:

«…وقد فهمت ماذکرت من امر القمّيين خلّصهم الله  وفرج عنهم ،و سررتني بما ذکرت من ذلک سرّک الله
بالجنة و رضي عنمک برضائک عنک، وأنا أرجو من الله العفو و الرأفة و أقول :حسبنا
الله و نعم الوکيل».

… و آنچه درباره قمّي ها نوشته بودي دانستيم ،خداوند آنها
رارها سازد و گره از کارهايشان بگشايد . و آنچه ذکر کرده بودي خرسند گشتم. خداوند
ترا با بردن به بهشت، شاد و مسرور نمايد و از تو راضي شود چون من از تو راضي هستم.
و من از خدا خواستار عفو و بخشش و مهرباني اويم و مي گويم : خدا ما را بس است که
چه نيکو تکيه گاهي است .

و در پاسخ نامه اي ديگر که گويا خدمت امام معروض داشته که
مسافرتي در پيش دارد و بنا بوده است که يکشنبه مسافرت کند، ولي به دوشنبه تأخير
افتاده ،و از حضرت مي خواهد که برايش دعا کند تا درمسافربش آسيبي به او نرسد، حضرت
چنين مي فرمايد:

«… و أسأل الله أن يحفظک من بين يديک ومن خلفک وفي کل
حالاتک و أبشر فاني أرجو أن يدفع الله  عنک
و أسأل الله أن يجعل لک الخيره فيما عزم لک به من الشخوص في يوم الأحد فأخّر ذلک
الي يوم الثنين ان شاء الله ، صحبک الله في سفرک و خلّفک في أهلک و أدّي عنک
أمانتک ، و سلمت بقدرته .»:

… و از خداوند مي خواهم تو را در روبرو و در پشت سر حفظ
کند ودر تمام حالات نگهدارد. تو رابشارت باد !من آرزو دارم خداوند هر بلائي را از
تو دفع کند و از حق تعالي مسئلت دارم که خير تو را در آنچه که بر آن در روز يکشنبه
نيّت کردي و تا دوشنبه بتأخير افتاد، قرار دهد ان شاءالله

خدا ترا درسفرت همراه باشد ونگهبان خانواده ات باشد وامانتت
راازسوی تو بپردازدوبه قدرت خویش ، ترا سلامت بدارد.

ودرنامه ای که علی بن مهزیار خدمت امام می نویسدوازحضرت می
خواهد برای اودعا کند ، حضرت پاسخ می دهند:

«. . . واما ما سالت من الدعاء فانک بعد لست تدری کیف جعلک
الله عندی ، وربما سمیتک یاسمک ونسبک مع کثرة عنایتی بک، ومحبتی لک ومعرفتی بما
انت علیه، فادام الله لک افضل ما رزقک من ذلک ، ورضی عنک برضائی عنک، وبلغک نیتک،
وانزلک الفردوس الاعلی برحمته انه سمیع الدعاء. حفظک الله وتولاک ودفع عنک السوء
برحمته . وکتبت بخطی. »:

. . . واما اینکه درخواست کرده بودی برایت دعا کنم ،
توتاکنون نمیدانی خداوند ترا چگونه درنظرم قرارداده (وچه قرب ومنزلتی نزد من داری)
وشاید تورابه نام ونسبت صداکنم باآنهمه عنایت واحترامی که برایت قائل هستم ومحبتی
که برتودارم وشناختی که ازتودارم، امیدوارم خداوند بهترین این نعمتها راهمواره
برتوارزانی دارد وازتو راضی باشد که من ازتو راضی هستم، وحاجتت رابرآورده سازد
وترا با رحمت خویش درفردوس برین جای دهد که همانا خداوند شنوندۀ دعااست. خدابه
سلامتت بدارد وبامهربانی خویش، هرشر وبلائی راازتو دورسازد. واین نامه راباخط خودم
نوشتم .

علی بن مهزیار کیست ؟

اوفرزند یک مرد نصرانی بود که اسلام آورد، وبرخی گویند خود
علی بن مهزیارنیزدرکوچکی نصرانی بوده واسلام آورده ودرخدمت اهل بیت پرورش یافته
ودرمکتب امام رضا وامام جواد وامام هادی علیهم السلام فقه آل محمد رافراگرفته
وجزءبهترین ومخلص ترین یاران امامان شده است.

مرحوم کشی دررجال خود گوید:«اوازاهالی [هند کان] قریه ای
ازقرای فارس ـ بوده وسپس ساکن اهواز شده است»[2]،
وبنابرگفته یاقوت حموی درمعجم البلدان، «هندکان»، همان«هندیجان»است که درخوزستان
ونزدیک خرمشهر قراردارد.

مرحوم کشی درادامۀ سخنانش می گوید:

«هرروزهنگام طلوع آفتاب، علی بن مهزیاریه خاک می
افتدوسرخودراازسجده بلند نمی کردتابرای هزارنفر ازبرادران دینیش همان دعائی راکند
که برای خود می کرد، واثر سجده درپیشانیش نموداربود. . . هنگامی که عبدالله بن
جندب ازدنیا رفت ، علی بن مهزیارقائم مقام او بود. »

ازوی نقل شده است که گفت:هنگامی که درقرعا (درراه مکه بین
قادسیه وعقبه قراردارد) درسال 226بودم، سحرگاه شبی ازشبها ، برای وضو گرفتن ازمنزل
بیرون آمدم، هنگام مسواک کردن، خودراناگهان دور ازقافله ومردم دیدم، یکباره به
مسواکم نگریستم دیدم درآخر آن، آتشی شعله وراست وشعاعش مانند درخشش خورشید است،
باکمال شگفتی ، ولی بدون ترس، دستم رابه آن نزدیک کردم، ولی متوجه شدم حرارت وگرمی
ندارد، فورا این آیه راخواندم:«الذی جعل لکم من الشجر الاخضر نارا فاذا انتم منه
توقدون»[3]:همان
خدائی که ازدرخت سبز، برای شما آتشی پدید آورد که ازآن می افروزید.

درهرصورت ، خیلی به فکروتعجب فرو رفته بودم واین آتش همچنان
ادامه داشت تااینکه به سوی خانواده ام بازگشتم، هوا بارانی بودوغلامانم دنبال آتش
می گشتند، هنگامی که چشمشان به من افتاد گفتند:ابوالحسن دارد می آید وآتش دردست
دارد. یک نفرمرد بصری که باماهمراه بود، نیزهمین سخن راتکرار کرد، ولی وقتی
اووغلامانم دست به آن مسواک زدند، دیدند حرارتی ندارد!خلاصه پس ازمدتی خاموش شد
ودوباره روشن وباز هم خاموش وپس ازآن روشن شد ودربارسوم دیگر روشن نشد. پس ازلحظه
ای به مسواک نگاه کردم دیدم هیچ اثری ازسوختگی وآتش درآن نیست، آن رانگهداشتم تااینکه
فردای آن روز خدمت سرورم امام هادی (ع)رسیدم وداستان رابه حضرت عرض کردم.

امام ، مسواک راازمن گرفتند وبادقت به آن نگریستند، آنگاه فرمودند:«هذانور»:این نوراست . عرض کردم:قربانت گردم،
فرمودی:نور!فرمود:آری!چون توبه اهل بیت علاقه داری وازمن وپدرانم اطاعت می کنی،
خداآن نوررابه تونشان داد.

تألیفات ایشان:

علی بن مهزیار نه تنها روایت حدیث می کرده وفقیه بوده است،
بلکه کتابهای زیادی رابه رشتۀ تحریردرآورده که آنها رافهرست وارنقل می کنیم:

کتاب الصلاة ـ کتاب الصوم ـ کتاب الزکاة ـ کتاب الحج ـ کتاب
الطلاق ـ کتاب الحدودـ کتاب الدیات ـ کتاب التفسیرـ کتاب الفضائل ـ کتاب العتق
والتدبیرـ کتاب التجارات والاجارات ـ کتاب المکاسب ـ کتاب المثالب ـ کتاب الدعاءـ
کتاب التجمل والمروءة ـ کتاب المزارـ کتاب الردعلی الغلاة ـ کتاب الوصایاـ کتاب
المواریث ـ کتاب الخمس ـ کتاب الشهادات ـ کتاب فضائل المومنین وبرهم ـ کتاب
الملاحم ـ کتاب التقیة ـ کتاب الصیدوالذبائح ـ کتاب الزهد ـ کتاب الاشربة ـ کتاب
النذور والایمان والکفارات ـ کتاب الحروف ـ کتاب القائم ـ کتاب البشارات ـ کتاب
الانبیاء وکتاب النوادر.

درهرصورت ، این بزرگمرد، هم ازامامان ماروایت نقل کرده وهم
ازسوی آنان وکالت ونمایندگی یافته وبقدری مورد اطمینان وعلاقۀ ائمه بوده است که
استفتائات شیعیان راپاسخ می داده وخیرش به تمام مردم می رسیده وازهیچ کمک ویاری به
پیروان امامان دریغ نداشته وهیچ کس درروایتش طعن نمی کند، بلکه همه اورامورد وثوق
می دانند. خدایش رحمت کند وباسرورانش محشور فرماید.

                       
***

لازم به تذکراست که برخی پنداشته اند ، این علی بن مهزیار،
همان علی بن ابراهیم بن مهزیار است که به خدمت امام زمان (عج) شرفیاب شده ،
درصورتی که آن داستان بفرض اینکه درست باشد مربوط است به برادر زادۀ علی ابن
مهزیار زیرا ابراهیم برادر علی بوده وآن علی فرزند ابراهیم است، لذا هیچ ربطی به
آن بزرگوار ندارد، واینکه بعضی ازعلمای رجال خیال کرده اندایشان تازمان حضرت عسکری(ع)یاامام
زمان (ع)زنده بوده است، وجهی ندارد، زیرا گرچه سال وفات اودرتاریخ مشخص نشده، ولی
گفته شده است که درزمان امام هادی(ع)وفات کرده ، وتازه اگر تازمان امام عسکری(ع)زنده
بود، خوب بودیک روایت لااقل ازآن حضرت نقل می کرد.

مراجع :

رجال کشی ـ رجال نجاشی ـ وسائل الشیعه ـ سفینة البحارـ معجم
رجال الحدیث ـ بحارالانوارـ الکنی والالقاب ـ قاموس الرجال

بمناسبت سالروز ولادت حضرت زهرا«س»وروز زن

مقام زن دراسلام

یازدهم اسفند امسال، مصادف است بابیستم جمادی الثانی،
روزولادت باسعادت بانوی بزرگ اسلام، کفو علی (ع) و مادردوریحانۀ رسول خدا(ص)حضرت
صدیقه کبری، فاطمه زهرا (س).

مااین عید سعید وروز فرخنده رابه امام زمان روحی فداه
وفرزند ارجمند حضرت زهراء «س»، امام خمینی که نه تنها درعمل پیرو آن حضرت است،
بلکه سالروز ولادت مبارکش نیزباولادت جده اطهرش مصادف است، وبه مردان وزنان ایران
اسلامی که درولایت ومحبت وپیروی، الگوی دیگر مسلمانان می باشند ونمونه ای
بارزازمسلمانان صدراسلام می باشند ودرمحبت به حضرت زهرا«س»وپیروی ازنایب به حق
امام زمان «عج»گوی سبقت راازدیگرملتها ونسلهای گذشته وحال ربوده اند، تبریک وتهنیت
می گوئیم.

وبه این مناسبت مقاله ای کوتاه دربارۀ مقام زن دراسلام
تقدیم به برادران وخواهران عزیز می کنیم، به امید اینکه درآینده آن راکاملتر ارائه
دهیم.

زن درجوامع گذشته وحال

اسلام، انقلابی بزرگ درمقام زن ازنظراحیای حقوق طبیعی ومسلم
اووارج گذاشتن به او درجامعه به عنوان محور نظام درمنزل وداروی دردهای روزمره
وگرفتاریهای زندگی وآینۀ خوشبختی وسعادت نموده است. وازاین روی ، اصولی رابرای
رسیدن به این انگیزۀ والا قرارداده که همطراز بادیگر باورها وعقاید، ضروری ولازم
می باشد. ومقام زن رابالا برده وآن رااز هرهرج ومرج تباهی مصون داشته وازظلم وستمی
که ـ قبل ازاسلام ـ همواره گریبانگیر اوبوده ودرهای زندگی برروی او بسته ، حمایت
کرده است. همان ظلم وستمی که نمونه اش درجامعۀ بزرگ روم پدیدار بود. آنان براین
باور بودند که زن نه تنها دردنیا اجازۀ استقلال وآزادی ندارد که درآخرت نیز، او
راجائی نیست!!

فیلسوف بزرگ چین (کونفوسیوس) که برخی ازاسلام ناشناسان ما،
آن همه ازاودم می زنند درباره زن می گوید:«جایز نیست که زن امرونهی کند زیرا کارش
درخدمت کردن وکارهای منزل خلاصه می شودوباید اورادرمنزل زندانی کرد تأخیر وشرش
ازآستانۀ درب منزل فراتر نرود»!

فیلسوف آلمان «هگل»گوید:«زنی که مرا وادار به احترام وی می
کند، هنوزآفریده نشده ونخواهد شد!!».

وجالب اینجا است که دانشمندان واصحاب مکاتب بیگانه فلسفی
وسیاسی وحتی مذهبی درطول زمان، راجع به این مطلب بحث وجدال می کرده اندکه آیا زن
انسان است یانه ؟ !!وآیا خداوند به زن، روح انسانی داده است یا او همانند یکی
ازجمادات است؟ !!هندوها، سواد آموزی رابر زن تحریم کردند وبودائی ها معتقد شدند
کسی بازنی تماس بگیرد وبا اومشورت کند، راه رهائی براوبسته شده است! و نصاری ویهود
زن رامصدر و محور هرگناه دانستند ویونانی ها زنان را ازتمام حقوق مدنی واجتماعی
محروم کرده اند و جاهلیت عرب آنقدر به چشم بدبینی وذلت به زن نگریستند که آن را ازلحظۀ
شروع زندگی زنده به گورکردند وایرانیان شاه پرست!زن رامانند یک کالای ظریف ،
خریدوفروش نمودندو و.. . ودیگرجوامع بشر ازاین برنامه های غلط مستثنی نبودند،
تاجائی که «زن»خویشتن خویش رافراموش کردوخود نیز باورش شده بود که کالائی است قابل
خریدوفروش وسربارجامعه است ومانند دستمال باید ازدستی بدست دیگر منتقل شود
همانگونه که جامعۀ مترقی غرب امروز برای زن خواستاراست که ازصفحۀ تبلیغات مجله ها
وروزنامه وکالاها وبه صورت مانکن ها وعروسکهای زینت بخش ویترین ها، تجاوز نکرده
است.

زن ازدیدگاه اسلام

واما اسلام آمدکه کرامت انسانی زن رابه او بازگرداند. اسلام
آمد که اقرارکند:زن انسانی است مانند مرد وبراواست آنچه برمردان است ازواجبات
وحقوق«ولهن مثل الذی علیهن بالمعروف»[1]ودراین
اقرار، سه راز نهفته است:

1ـ گرچه سیاست ادارۀ امورخانواده به مرد واگذارشده است ولی
نباید مرد این حق راوسیلۀ ظلم وبرتری جوئی درکانون گرم خانواده بداند وبرآن درکوچک
شمردن زن وتحقیر وی، تکیه نماید.

2ـ زنان دارای حقوق اجتماعی مساوی هستند وزن حق دارد تاآنجا
که توان دارد، موهبت های الهی وفطری خود را درچارچوب نظام ثابت الهی، پرورش دهد.

3 ـ زن می تواندازتمام مزایای مشروع اجتماعی برخوردار باشد
وازآموزش وتعلیم وتعلم تارسیدن به اوج پیشرفت علمی بهره برد.

ودرمسائل اقتصادی حق دارد، مانند مرد ازاموال خودـ درحدود
قانون اسلام ـ استفاده کند وآن رااستثمار نماید وهیچ کس راحقی دراموال اونیست.
«للرّجال نَصیبٌ مما اکتسبوا ولِلنساءِ نَصیبٌ ممّا اکتسبْنَ»[2]وبالاتراینکه
اگر هرقدرهم ثروتمند ومالدارباشد، شوهر راازپرداخت نفقه اش بازنمی دارد. ودرانتخاب
همسر نیز، اختیار بازن است وبدون اجازۀ اوکسی حق ندارد، شوهر برایش انتخاب کند.

حق زن برمرد

وازهرسوئی دیگر اسلام برمرد واجب کرده است که بازن رفتاری خوب
ودرخورشان یک انسان کامل داشته باشد وزن مومن راکفو مرد مومن می داند. امام زین
العابدین(ع)دررسالۀ حقوقی خویش می فرماید:

«وَامّا حَقَّ الزّوجَة فأن تَعلَم انَّ اللهَ عَزَّوجل جَعلَها
لَکَ سَکَناً واُنساً فَتَعلمَ انَّ ذلک نعمةٌ منَ الله علیکُ فتکرمها وترفق بها،
واِن کانَ حَقُکَ علیها اوجب فانَّ لَها عَلَیکَ أن تَرحَمها»[3]ـ واما
حق همسرت این است که بدانی خدای تبارک وتعالی اورامایۀ آرامش وانس توقرارداده
وبدانی که این نعمتی است ازخداوند برتو، پس باید اورا محترم شماری وبه او مهربانی
کنی وگرچه حق توبراوواجب است ولی حق اوبرتونیز این است که بااو مهربان باشی.

ودرروایتی پیامبراکرم (ص)می فرماید:بهترین شما، کسی است که
باخانواده اش بهترین رفتارراداشته باشد، (فأنَّ خیارکم خیارٌ لأهله) . [4]

ملاک ارزش انسانی

وآن راهی که برای رسیدن به درجات والای پیشرفت روحی ومعنوی
میان مردوزن مشترک است:

«فًاستَجاب لهُم ربهم انّی لااُضیع عَمل عاملٍ مِنکُم مِن
ذکرٍ او أُنْثی»[5]پس خداوند
دعای آنانرا اجابت کرد که بتحقیق من (که پروردگار وخالق شما هستم) عمل هیچیک ازمرد
وزن راضایع نمی کنم وبی مزد نمیگذارم.

ودرجائی دیگر می فرماید:«وَمَن یَعملْ من الصالِحاتِ مِن ذَکرٍ
اواُنثی وهو مؤمنٌ فاولئِک یدخُلون الجَنَّة ولایُظلَمون نقیراً»[6]ـ
وهرمردوزن، اعمال صالح وشایسته رابجای آورد وباایمان باشد، آنان به بهشت روانه
شوند وبه اندازۀ پردۀ هستۀ خرمائی به آنها ظلم نمی شود.

این جزئی ازکل واندکی ازبسیاری آیات الهی است که زن
راازحضیض ذلت به اوج عزت بالا برده وشخصیت انسانی اورا به مردم گوشزد نموده که هم
جامعه زن رابشناسد وهم زن خودرا بازشناسد.

آری!خداوند زن ومرد رادرپاداش ومزد متساوی قرارداده
تادرامور زندگی نیز، حقوق اجتماعی هردو متساوی قرارداده تادرامور زندگی نیز، حقوق
اجتماعی هردو متساوی باشد وتامردها به آن برتری وامتیازی که دراداره کردن خانواده
وحکومت خلاصه می شود مغرور وخودبین نشوند وآن راوسیله ای برای اجحاف وظلم به
خانواده قرارندهند وزنها نیز به خود بدبین نشوند وچنین نپندارند که مرد برآنها
برتری دارد ومقتضای برتری این است که نزد خدانیز دارای درجه ای بالاتر ومقامی شامخ
تر هستند!!وخداوند دلیل این تساوی راچنین بیان فرموده:«بَعضُکُم مِن بعضِ»ـ برخی
ازبرخی دیگر به وجود آمده اید. یعنی مرد اززن وزن ازمرد به وجود آمده پس درخلقت
وآفرینش امتیازی بین شما نیست ، وتنها امتیازی که ازنظر خداوند قابل قبول است،
ایمان وعمل صالح است . پس اگر ایمان وعمل نیکو وشایسته درمرد فزونی یافت، نزد خدا
برتری خواهد داشت واگر زن دارای ایمانی بیشتر واعمالی شایسته تر بود، قریش نزد
پروردگار بیشتر خواهد بود وخداوند به هیچ یک اززن ومرد ظلمی روا نمی دارد حتی
اگربه اندازه پردۀ هستۀ خرمائی باشد. بنابراین ، انسانها نیز باید دررفتار
باهمدیگر ظلم نکنند وظلمی ناپسند تر ازاین نیست که مرد به خانواده اش ظلم کند
ورفتارش باهمسرش خشن وبی عاطفه باشد.

درخاتمه برای تیّمن وتبّرک ، قصیده ای رادرمدح حضرت
زهرا«س»نقل می کنیم:

ای رخ انورتو مطلع نور                     نورسیمای
تو تجلی طور

ازبنایت جهان جان آباد                    وزولایت
سرای دل معمور

فکرتو میبرد ملال ومحن                  ذکرتو
آورد نشاط وسرور

ازتوانوارحق عیان گردید                   هرکجا
بود ظلمتی شد نور

بود رخسارشاهد ازلی                    مدتی
درحجاب جان مستور

زیکی جلوه ئی تجلی کرد                       آمد
آن جلوه دربروز وظهور

تافت خورشید طلعت زهرا                       مقصد
خلقت خدای غفور

گرچه رویش کسی ندید چسان   
    طلعت آفتاب بیند کور؟

رفت ازیاد هاجر ومریم   
                تاکه گردید فاطمه مشهور

سوره هل اتی علی الانسان           آیه
ان سعیکم  مشکور

مدتی بود بحر فیض بخود                 پرورانید
لولو منثور  

کرد غواص قدرت آنکه غوص    
        یافت گردید درتمام بحور

یک صدف داد حق به پیغمبر             که
دراوبود یازده گوهر

                      ***

شمس دین تاکه نور گسترشد         همه
آفاق ازاو منورشد

بحر توحید پرزگوهر گشت                        چرخ
تمجید پرزاخترشد

مکه شد رشک آسمان که دراو         مولد دختر پیمبر شد

زهره آمد که بنگرد زهراء                  ازخجالت خفیف ومضطرشد

خودبخود گفت ذره باخورشید           کی
تواند کجا برابرشد

تاکه این غم زدل کند بیرون              رفت
سرگرم چنک ومزمرشد

پایه دین حق ازایندختر                    گرچه
بودی قوی قوی ترشد

وه چه دختر که بهرکسب ضیاء         مهرش
آمد مجاوردرشد

تافت تانور حضرت زهراء                   ذره
این آفتاب خاور شد

اصل میزان حق شناسیرا                بدو
کفه کشنده داورشد

خواست بیند بکفه ئی که علی است   کس برابرتوان بحیدرشد

دیدهم سنگ حیدرکرار                   که
نخواهد دگر میسرشد

کرد آنگاه خلقت زهراء                     آمد وباعلی برابرشد

مرتضی راکجا بدی همسر                گرنه زهراش جفت وهمسر شد

همۀ کائنات رامعلوم                               بس
به پیروجوان سراسرشد

زن نیامد برتبه چون زهراء                        مرد
هم چون علی ولی خدا

                     
***

ای تو بهترزرتبه ازمریم                            نور
حق مادردوعیسی دم

درد حب تو بهتر ازدرمان                  زخم
مهر تو خوشتر ازمرحم

گربدی می کشید بهرضیاء               خاک
پایت به چشم خود مریم

ایکه بهترزمریمت خاندم                  سرش
آن به عیان کنم دردم

آنکه مریم ازاورمیدی گفت                       من
امین حقم زمن تومرم

بهر خدمت بدرگهت میخواست   
      اذن چون مردمان نامحرم

خلقت هردوکون بهرتوشد                چون
توئی فخر عالم وآدم

گرنبودی نبود شمس وقمر              ورنبودی
نبود لوح وقلم

جفت حیدر حبیبۀ یزدان                          نور
چشم پیمبر خاتم

حادثت خوانده اندمن گویم                       شد
حدوث توباقدم همدم

نقش بند وجود پاک ترا                    زد
چه نقاش ذوالجلال قلم

بسراپای انورت ایزد                        زد
سراپا صفات خویش رقم

اینکه بینی سپهر مینازد                 وین
شب وروز اشهب وادهم

بخیالی که بازخواهد یافت                       چون
توئیرا بعرصۀ عالم

تاکه براوکند همیشه جفا                یاکه
براوکند همیشه ستم

نفشاند بدو بجز اندوه                     نچشاند
باو بغیر ازغم

تاگرفتار سازدش بادرد                    مبتلی
تاکه سازدش بالم

چهره اش رازکین کندنیلی                خصم بیدین زلطمه سیلی

درگوشه وکنار جهان

*تیراندازی به هواپیمای انگلیسی درفضای بغداد

ماه گذشته ، یک هواپیمای مسافربری انگلیسی
ازنوع«ترایستار»با150سرنشین ، درفضای بغداد، پایتخت عراق، دچار آتش سوزی شد. آن
هواپیما که درارتفاع 900متری اززمین بود، مورد اصابت چند شلیک گلولۀ مخالفین رژیم
عراق قرارگرفت ودرحالی که آتش درآن برافروخته شده بود ، به زمین نشست. دراین میان،
یک مصدرمسئول دروزارت خارجه انگلستان ازدولت عراق خواستار تحقیق پیرامون این حادثه
شد. مسئولین عراقی گزارش دادند تاکنون نتوانسته اند بدانند کدام گروه اقدام به
تیراندازی به هواپیمای انگلیسی نموده اند. در هر صورت، این حادثه دلالت بروخامت
اوضاع درعراق دارد وگواهی است بروجود عناصر مسلح بسیاری که درخود پایتخت و بدور ازچشمان
جاسوسهای حزب بعث، حرکتهای مسلحانه ای رابرعلیه رژیم آغازکرده اند.

*بیکاری درشوروی

 روزنامه آمریکائی نیویورک تایمزضمن انتشارگزارشی ازبیکاری درشوروی می نویسد :این بیکاری روزافزون، نتیجه
اصلاحات نوینی است که گرباچف درنظام اقتصادی کشور پدید آورده است. همچنین می
افزاید:این وضع باکوچکترین مفاهیم اساسی سوسیالیستی تناقض دارد زیرا سوسیالیسم،
کاررابرای تمام افراد تضمین کرده است!

جالب اینجااست که رسانه های گروهی شوروی همواره پیرامون
بیکاری درغرب داد قلم داده وآن رادلیل افلاس نظام سرمایه داری وعقب ماندن ازچرخ
پیشرفت می دانند . این روزنامه انتظار دارد اصلاحات نوین دولت، 12الی 19میلیون
نفررابطورموقت ـ تنها دربخش صنایع ـ ازکاربی کارخواهد کرد. درنهایت چنین نتیجه
گیری کرده است که گرچه آمار دقیقی رانمی توان بدست آورد ولی معتقد است که نسبت
بیکاری درشوروی به سه درصد (3%) می رسد.

*وحدت دربرابراسلام!

ریچارد نیکسون رئیس جمهور اسبق آمریکا ازشوروی وآمریکا
خواست تمام اختلافها ودشمنیهای خود رافراموش کنند یا به آینده واگذارنمایند ولی
باهم یکقدم ویکدست شده ودربرابر حرکت دگرگون سازاسلامی که درآینده ای نزدیک رخ
خواهد داد، به شدت ایستادگی ومقاومت کنند. اوافزود:برشوروی لازم است که دراین امر
باآمریکاهمکاری کند زیرا یک سوم ملتش، مسلمان هستند . وانقلاب اسلامی ممکن است
خطربزرگی راتشکیل دهد که به منافع شوروی زیانهای جبران ناپذیردرجهان سوم وارد
آورد.

وی همچنین هشدارداد که باید دوابرقدرت دربرابر نیروهای
مسلمان بایستد نه اینکه به جهان سوم سلاح بفروشند زیراـ به عنوان نمونه ـ سلاحهائی
که به پاکستان فروخته شده، نتایج تلخ ومصیبت باری برای آمریکا وشوروی دربرخواهد
داشت .

*انتشار حجاب درترکیه

علی رغم فشار نیروهای امنیتی ترکیه برزنان مسلمان که باید
حجاب خودرا کناربگذارند ، اخیراً خیابانهای آنکارا واستانبول به صورت بی سابقه ای
شاهد زنان باحجاب شده ودرهمین حال ، مسجدهای پایتخت ودیگرشهرستانها که خالی
ازنمازگزاران بود، مملوازجوانان نمازگزار شده است. روزنامه«ملیت»ضمن وارد آوردن
اتهام به امام یکی ازمسجدها، اعتراف کرد که دریکی از سخنرانیهایش، 3000زن جوان مسلمان
راکه با حجاب بودند ومانند همیشه درمسجد حاضر شده بودند، به آنان هشدارداد که
ازتلویزیون ومجله های غیراسلامی که پرازفساد اخلاقی است، دوری گزینند وبا مظاهر
فساد مبارزه کنند.

*صرفه جوئی بی سابقه دربرق

دولت بلغارستان، درماه گذشته قانونی تصویب کرد که به موجب آن صاحبان مغازه ها
موظف اندـ برای صرفه جوئی دربرق ـ دوساعت قبل ازتمام شدن وقت رسمی، مغازه ها
راتعطیل کنند. وهمچنین خانواده هائی که بیش ازاندازۀ تعیین شده ، درمصرف برق زیاده
روی کنند، به عنوان جریمه تایکماه برق آنان قطع خواهد شد!قانون جدید همچنین استفاده
از ادوات برقی راتاپنج ساعت درصبح وشب منع کرده است!!

انتقادها وپیشنهادها

گفتاروکردار 2

درشمارۀ 49 سخنی داشتیم پیرامون دوگانگی گفتاروکردارکه
ظاهراسخن به پایان رسیده بود وبنا نبود دنباله ای داشته باشد. ولی باتذکر بعضی
ازبرادران وملاحظه برخی شواهد روشن وگویا، تصمیم گرفته شد که درادامه آن سخن به
ذکر بعضی ازاین نمونه ها بپردازیم . یادآوری جزئیات وموارد خاص گرچه خلاف روش
معمولی مااست ولی باتوجه به این نکته که راهنمائیهای کلی دراکثرانسانها موثرنیست
نیاز مبرمی به ذکر بعضی ازشواهد خارجی احساس می شود. انسان همواره سعی دارد که در دادگاه
وجدان که خالصترین وعادلترین دادگاه این جهان است خودرامحکوم نکند وازاین روی
عذرها می تراشد وخود را فریب می دهد؛ وشاید انگشت گذاشتن برجزئیات مسائل بعنوان یک
اتمام حجت راه خودفریبی رابسته یابه حداقل برساند.

شواهد نفاق عملی (اختلاف گفتاروکردار) درجامعه بسیار است
وماتنها به برخی ازنمونه هائی که روزانه با آنها برخورد می شود یا اخیرا توجه
مارابه خودجلب کرده اشاره ای داریم وسایر موارد رابه وجدان بیدارافراد واگذارمی
نمائیم :

نظارت بربهداشت

ازمسائلی که مانور تبلیغاتی درمورد آن نسبتاً چشمگیر است
ولی درمرحله عمل واجرا چندان اهمیتی به آن داده نمی شود، مساله بهداشت است. تاآنجا
که تعطیل یک رستورانی که پنجاه نفررادریک میهمانی مسموم کرده است ازحرکتهای
انقلابی دادگستری آن شهرستان شمرده می شود!درحالی که این برخورد حتی درکشورهای عقب
مانده یک امر بسیار عادی ومعمولی است. آیا این امر حکایت ازگستردگی مراکز غذائی
غیر بهداشتی نمی کند؟ معلوم نیست چه مرکزی مسئول پیگیری دستورهای بهداشتی است؟ چه
کسی باید چرخهای دستی که غذاهای کثیف وغیرسالم رابه خورد مردم وبخصوص کودکان می
دهند، جمع آوری کند؟ وچه کسی باید به وضع نانوائیها ، آب میوه گیریها، کبابیها
وامثال آنها رسیدگی بنماید؟ بارها درروزنامه خبربستن وتعطیل این گونه مراکز تغذیه
راشنیده ایم ولی آیا این تصمیم درپیشگیری کفایت می کند؟ یاپیشگیری به این معنی است
که مرکز بهداشت بطور مرتب مامور رسیدگی داشته باشد ومتخلفین رابه دادگاه بسپارد
البته بشرط آن که باتشدید عمل ، جلوی رشوه خواری اورابگیرند وگرنه نتیجه ای بجز
بالا رفتن قیمت موادغذائی نخواهد داشت!

چندی پیش در روزنامه ها اطلاعیه ای ازادارۀ نظارت برمواد
غذائی وبهداشتی پخش شد که درآن مردم راازاستعمال شیشه های شیرپلاستیکی مات برحذر
می داشت. ونظیر این گونه اطلاعیه ها بسیارصادرشده است. آیا تنها راه اجرائی
جلوگیری ازفرآورده های غیربهداشتی این اطلاعیه ها است؟ !

اصولاً چرا ساختن وعرضه داشتن یک کالای غیربهداشتی آزاد
باشد؟

فرآورده های دشمن بعثی

جالب این است که دراطلاعیه مذکور ازمصرف فراورده های غذائی
کشور عراق نیزبه دلیل غیربهداشتی بودن!آنها منع شده بود. این مطلب علاوه براشکالی
که درپذیرش جامعه نسبت به آن دارد چنین وانمود می کند که تنها مانع استفاده
ازکالاهای عراقی جنبه بهداشتی آن است. آیا واقعاً چنین است؟ آیا خریدن اجناس عراقی
بمعنای جنگ با رزمندگان اسلام نیست؟ آیا خریدن اجناس عراقی بمعنای جنگ بارزمندگان
اسلام نیست؟ آیا یک مسلمان باغیرت راضی می شود که باپول اوگلوله تهیه شود ودرسینۀ
فرزندان رشید اسلام بنشیند؟ آیا دراین کشورهیچ قدرت اجرائی نیست که کالاهای عراقی
راازبازار جمع آوری کند؟ !

چه باید کرد؟

بازگردیم به اصل مطلب. مسئولین بهداشت باید علاوه برتبلیغات
وتعلیمات وسیع ودامنه دار، امکانات رعایت بهداشت عمومی رافراهم آورند و ازپخش
هرگونه کالای غیر بهداشتی وزیانبار جدا ممانعت کنند. اکنون باکمبود صابون
استاندارد، انواع صابونها به بازارسرازیر شده است ومثلا باسه یا چهار تومان (خیلی
ارزان!) به دست می آید. بعضی ازآنها به تجربه مشاهده شده است که آثار نامطلوبی
برپوست باقی گذاشته. حال ازجهت دفع آلودگی ورعایت بهداشت آیادرحد مطلوب است یانه؟
لازم است موسسه استاندارد تحقیق کند ونظربدهد که این امرنیاز به تخصص دارد. گرچه
ظاهراً این مؤسسه نیز باتوجه به این که فاقد قدرت اجرائی است وقادربه تحقق بخشیدن
به آرمانهای خویش نمی باشد تدریجا صحنه را رها کرده وگرنه فعالیت بیشتری درمسائل
مربوط به بهداشت جامعه می داشت!.

نظارت برتولید

نظارت برتولید ازنظر پرستیژ واعتبار کشور درهمه موارد لازم
وضروری است ودرخصوص وسایل ولوازم بهداشتی وآنچه با سلامت جامعه ازهرجهت مرتبط است
ضرورت بیشتری دارد بویژه درتولیدهائی که اساساً برای معالجه بیماران تهیه شده است
. مثلا اگرثابت شود محیط یک کارخانه داروسازی آلوده است وداروهای آن بیش ازآن چه
نفع دارد، زیان دارد وبیمار بیچاره ای که آمادگی مبارزه بامیکروبها راازدست داده
به انواع بیماریها گرفتار می کند ، بدون شک مساله ای است بسیار خطرناک ومسئولیتی
است درخور اهمیت.

هم اکنون تبلیغات دامنه داری برای سرنگهای تولید داخلی، چشم
وگوش راپرکرده ولی مکرر شکایت وفریاد بیماران ازاین سرنگها که برای استاندارد بودن
آنها نیازی به مهر وآرم نیست به گوش میرسد. (البته نه بگوش مسئولین!) .

نرخ گذاری وبازارآزاد

ازمواردی که گفتار باکردارمخالف است قیمت گذاری برمحصولات
کارخانجات داخلی است که گاهی به این جمله تاکید برعمومیت قیمت گذاری نیزمی شود
«قیمت برای مصرف کننده درسراسر کشور. . . ريال»ولی هیچ گاه درنزدیکترین فروشگاه
آزاد به کارخانه باآن قیمت فروخته نمی شود تاچه رسد به جاهای دورافتاده کشور بلکه
دربیشتر موارد تاسه برابرقیمت دربازار آزاد به فروش می رسد واین نمونه ای ازنفاق
عملی است، بخصوص باتوجه به این که اکثر این شرکتها زیرپوشش سازمانهای دولتی هستند.

اینجا نیز جای این سئوال بی پاسخ باقی است که چه ارگانی
مسئول رسیدگی واجرای این قیمت گذاریها است؟ واگر مسئولی ندارد ظاهرا بهتراست قیمتی
برآن نوشته نشود تامصداق آیه (لم تقولون مالاتفعلون) قرارنگیرند وضمنا فروشندگان
بخصوص سوپرمارکتها به زحمت پاک کردن یا پوشانیدن آن نیافتند!.

نظارت برفیلم ها !

ازنمونه های بارز و علنی مخالفت گفتاروکردار، پخش بعضی
ازفیلمهای خارجی ازسیمای جمهوری اسلامی است که باهمه ادعاها وفریادها وشعارها
مخالف است فیلمهائی که درآن زنان بی حجاب آرایش کرده وعشوه گر خودنمائی نموده
وجامعه رابه فساد دعوت می کنند وبااین کار سیمای جمهوری اسلامی رسما وعملا بی
حجابی راترویج می نماید درحالی که خود باگزارش فیلمهائی که تلویزیونهای خارجی پخش
کرده اندانتقاد ازبد آموزی آنها نموده فریاد برمی آورد که پخش این گونه فیلمها ،
جامعه رابه سوی جنایت وآدمکشی سوق می دهد.

آیاجنایت تنها آدمکشی است ؟ !

بی گمان پخش یک فیلم آن چنانی سخنان دهها خطیب سخنور
ونوشتار دهها نویسندۀ توانا رانقش برآب می کند وما درست مانند آن زن می شویم که
هرشب بافته های روز خود را رشته می کرد«وَلاتَکوُنوا کالّتی نَقضَتْ غَزلها مِن
بعدِ قُوةٍ انکاثاً».

آیا مسئولین نظارت برفیلمها هیچ گونه احساس تعهدی دراین
زمینه ندارند یا اینکه چنین فیلمهائی بامقایسه با صدها فیلم دیگر که دراختیارآنان
است درنظر آنها یک فیلم ساده است که هیچ گونه مخالفتی بااحکام شرع ندارد؟ !

تبلیغ رایگان برای مسیحیّت

وبدتر ازآن فیلمهای تبشیری مسیحیت است که مکرراز سیمای
جمهوری اسلامی پخش می شود. دست اندرکاران رادیو وتلویزیون بدون شک به تاثیر عمیق
فیلم درروحیه افراد بخصوص جوانان ساده دل کاملاً توجه دارند وازسوی دیگر حتماً
ازفتوای حضرت امام دام ظله وسایر فقهای شیعه بلکه همۀ علمای اسلام اطلاع دارند که
هرگونه تبلیغ برای تبلیغ برای ادیان دیگر درکشور اسلامی جایز نیست .

حضرت امام در تحریر الوسیله مطلبی دراین زمینه دارند که
برگردن آن چنین است:

«کفار چه اهل ذمه باشند وچه نباشند حق ندارند ازادیان فاسدۀ
خود دربلاد اسلام تبلیغ کنند وکتب گمراه کننده خود رانشر نمایند ومسلمانان
وفرزندان آنها رابه سوی ادیان باطله خویش بخوانند. وتعزیر آنها (اگرچنین کنند)
واجب است. وبراولیای امور درکشورهای اسلامی لازم است آنان رابه هروسیله مناسبی
ازاین کارمنع نمایند. وبرمسلمانان واجب است ازکتابها ومحافل آنان دوری جویند
وفرزندان خود راازآنها منع کنند. واگرچیزی ازکتب ونوشتجات گمراه کنندۀ آنان به دست
مسلمانان رسید باید آنها راازبین ببرند، زیرا کتابهای آنان احترامی ندارد وتحریف
شده است. خداوند مسلمین راازشر اجانب وکید آنها نگهدارد وکلمه اسلام راسربلند بدارد».
(تحریر الوسیله ج2ص507)

باچنین فتوای واضح وروشن تکلیف فیلمهای گمراه کننده که تأثیرآنهاازنوشتجات،
بسیارعمیقتر است روشن می شود. نباید تصورکرد که این مطالب تاأثیری درروحیه جوانان
مسلمان ندارد، زیرا آن گونه که ازنامه های تاثیری درروحیه جوانان مسلمان ندارد،
زیرا آن گونه که ازنامه های رسیده به دست می آید فعالیت تبشیری مسیحیان بی اثر
نیست بخصوص درمواردی که ازغریزه جنسی نیزاستفاده شده است وانگیزۀ تمایل به مذهب
فاسد آنان قویتر گشته تاآنجا که بعضی ازجوانان مسلمان رسما به دین آنها درآمده
اند!

واضح است که بااین تبلیغ دامنه دارکه ازسوی مسئولین صدا
وسیما بخصوص درایام ولادت حضرت مسیج (ع)ارائه می شود جوانان ساده دل کاملا اغفال
می شوند وخود رافریب می دهندکه:چه فرق می کند همه ادیان آسمانی وازسوی خداوند است
حضرت مسیح (ع)نیزپیامبر خدااست وامثال آن. وازآن سوی آزادیهای مذهبی، انگیزه های
جنسی ومانند آن نیزاورابه گرایش به این دین فاسد تحریف شده وامی دارد ودرنتیجه
نیرومندترین وسیله تبلیغی دین اسلام وسیله ای برای تبشیر مسیحیت می شود.

واینجاست که باید واتیکان جشن بگیرد زیرا اومیلیونها دلار
باید خرج می کرد تادریک کشوراسلامی چنین تبلیغی بنمایدواکنون قلب کشورهای اسلامی
باخرج خود بهترین تبلیغ رابرای آنها به احسن وجه انجام می دهد.

وآنجا سرافکندگی به نهایت می رسد که درسیمای جمهوری اسلامی
به مناسبت ولادت حضرت مسیح (ع)تصویر پابرهنه ای ازحضرت مریم علیهاالسلام که به
فرموده قرآن بانوی عالم است باوضعی بسیار خجلت آورـ که اگر تصویر هرزنی رابه آن
نحو نشان دهند حرام ونامشروع است ـ به نمایش گذاشته می شود وهیچ فریاد اعتراضی
بلند نمی شود. نام این راچه می توان گذاشت بجز تقلید کورکورانه ازجهان مفتضح
ورسوای مسیحیت؟ وهمچنین گذاشتن تصویری ازصلیب درکنار گوینده تلویزیون درشب کریسمس
چه معنائی دارد بجز صحه گذاشتن برعقاید باطله مسیحیان؟ بااین که فقها صلیب رادرحکم
بت می دانند وخرید وفروش وتصویر وتجسیم آن راحرام می شمردند گویا درآن شب مرجع
تقلید آقایان پاپ بود؟ !!!یا ایها الذین امنوا لم تقولون مالاتفعلون . کبرمقتا
عندالله ان تقولوا مالاتفعلون.

وضعیت اسفبار بیمارستانها !

ودراین میان، قشری که بیش ازهمۀ اقشار باید به عهد و پیمان
خدائی خودپای بند باشند، پزشکان و سایر کادر درمانی بیمارستانها هستندزیرا از لحاظ
موقعیت شغلی، جان افراد جامعه به تعهد وپای بندی آنها وابسته است واز جهتی دیگر،
آنان بعلاوه عهدی که هر مومن با خدای خود دارد، سوگند یاد کرده اند وتعهد نموده
اند که جز خدمت به جامعه و تامین سلامت برای افراد، هدف دیگری راتعقیب نکنند.

راستی چه زیبا است این تعهد که سنت پیشینیان است و در همه
جوامع بشری مرسوم است ولی چه زشت ونفرت انگیز است آن لحظه ای که یک پزشک از وظیفه
خود سر باز می زند وبیمار مشرف به مرگ را به دلیل استراحت یا کارهای شخصی کم
اهمیت، رها می سازد تا به سختی جان بسپارد در حالی که تنها با یک آمپول می تواند
جان او را نجات دهد.

و ازآن بدتر پزشکانی هستند که تنها به دلیل حزب اللهی بودن
بیمار وریش داشتن، اورامحکوم به مرگ می کنند!!این مطلب افسانه وخیال نیست بلکه
واقعیت تلخی است که دربیمارستانهای کشور حزب الله، باکمال تاسف، جریان دارد وآنقدر
موارد آن زیاد است که هیچ نیازی به ذکر نمونه نیست.

چه بسیارند افرادی که بیمار اورژانس مشرف به مرگ
راآنقدرازاین بیمارستان به آن دیگری منتقل کرده اند که به دلیل کمبود جا ونبودن
تخت خالی وتشریف نداشتن جناب دکتر، حاضر به پذیرش نشده اند تا بیمار بیچاره جان
داده است.

شخصی که نوجوان چهارده ساله اش دچارضربه مغزی شده
بودوازبینی اوخون جاری بود، یک شب تاصبح فرزند بیچاره اش راازدست داد. اومی
گفت:بیمارستانهای دولتی وغیردولتی راگشتم وبه وضع اورسیدگی نکردند بااینکه حاضر به
پرداخت هرمقدار هزینه که می خواستند بودم وبه اعتراف پزشک ، قابل معالجه بود ولی
یاپزشک حاضر نبود یابیمارستان نمی پذیرفت. جالب است که به یکی ازمسئولین کشور
دراین باره تذکر داده شده است، وایشان گفته اند:اینها مسائل جزئی است.

وهمچنین برخورد پرستاران بابیماران بستری که مکرردرروزنامه
ها خوانده ایم ، شکایت افرادی که مرگ بیمارهایشان رانتیجه بی اعتنائی پرستاران می
دانند ولی هیچ تصمیم جدی برای رسیدگی به این فریادها گرفته نمی شود بجز تشکیل
سمینارهای تشویق کننده!راستی آیا بمناسبت روزپرستار، کسی به آنها تذکر داد ومعایب
ونقص هایشان راگوشزد نمود یا تنها به تشویق وتعریف وتمجید اکتفا شد؟ به نظر ما
بعضی تشویق ها ، خیانت به افراداست . البته حساب پرستاران متعهد ومخلص جدااست
وآنها بدون هیچ تعریف وتمجیدی وظیفه خود رابه بهترین وجه ادا می کنند وعددشان
نیزبسیار است ولی آنچه بطور عموم به چشم می خورد، برخوردهای نامناسب بخصوص با
افراد مومن وحزب اللهی است.

مسئولین باید به این امرمهم که بستگی به زندگی ومرگ مردم
دارد، اهمیت بیشتر بدهند ودست کم نگیرند وپزشکان باید به تعهد خود پای بند باشند
تامورد خشم الهی واقع نشوند«کبرمقتاً عندالله ان تقولوا مالا تفعلون».

تاریخ تحلیلی اسلام

بخش دوم                

قسمت پنجم            
حجة الاسلام والمسلمین رسولی محلاتی

داستان تجدید بنای کعبه

بنابر نقل مشهور سی وپنج سال ازعمر شریف رسول خدا گذشته بود
که دراثر سیل ویاآتش سوزی که موجب ویرانی خانۀ کعبه شد داستان تجدید بنای کعبه
درمکه معظمه پیش آمد، ورسول خدا نیزدرآن شرکت جسته ودرهنگامی که می رفت تا میان
طوائف مختلف قریش درمورد نصب حجرالاسود آتش اختلاف شعله ورشده ودست به کشتاریکدیگر
بزنند خدای تعالی بوسیلۀ آنبزرگوار جلوی این اختلاف وخونریزی راگرفت ، بشرحی که
ذیلا خواهید خواند.

والبته درمقابل این قول مشهوردرپاره ای ازروایات عمر آنحضرت
رادرآن موقع بیست وچهارسال وقبل ازازدواج با خدیجه[1]ودربرخی
کمتر ازآن ذکر کرده ، وبه این تعبیر ذکر کرده اند«. . . لما بلغ رسول الله (ص)
الحلم. . . »[2]که ازاین
تعبیر استفاده می شود که داستان مربوط به پانزده سالگی عمر رسول خدابوده است.

وقبل ازورود درشرح ماجرا بدنیست تاریخچۀ مختصری ازبنای خانۀ
کعبه وتغییرات واتفاقاتی راکه درآنجا افتاده بود بخوانید تابه ماجرای سال سی وپنجم
عمر رسول خدا (ص) برسیم.

طبق روایات مشهور وبلکه بگفته مرحوم علامه طباطبائی روایات متواتر
ومقطوع:نخستین کسی که بنای کعبه بدست او انجام شد ابراهیم خلیل (ع)بود[3]، اگر
چه دربرخی از روایات ، بنای اولیۀ آنرا به آدم ابوالبشر (ع)نسبت داده اند و در برخی
نیز آنرا به شیث نسبت داده اندولی خلاف مشهور است پس ازآن همچنان برپا بود تااینکه
قومی ازقبیلۀ جرهم آنرا تجدید بنا کردند وچون دوباره روبویرانی نهاد عمالقمه آنرا
تجدید بنا کرده وبالاخره قصی بن کلاب جد اعلای رسول خدا (ص) آنرا خراب کرده وبصورت
اساسی ومحکم آنرا تجدید بنا کرده وچنانچه برخی نوشته اند سقف آنرا نیز با چوبهائی
ازتنۀ درخت خرما والوارهای محکم دیگر پوشاند.

جانب دیگری ازناحیۀ کعبه نیز خانه ای برای کارهای خود
ومرکزی برای مشورت وتصمیم گیری درکارهای مهم بنا کرد که به «دارالندوه»ـ خانه
شوروی ـ معروف شد.

ولی برطبق نقل ابن هشام درسیره وروایت ابن اسحاق تازمانی که
قریش درزمان رسول خدا بفکر تجدید بنای آن افتادند خانۀ کعبه سقف نداشت، وارتفاع آن
نیز چیزی بیش ازاقامت یک انسان بود، وعبارت سیره اینگونه است :

«فلما بلغ رسول الله (ص) خمسا وثلاثین سنه اجتمعت قریش
لبنیان الکعبه ، وکانوا یهمون بذلک لیسقفوها ویهابون هدمها، وانما کانت رضما فوق
القامه فارادوا رفعها وتسقیفها. . . »[4]

بنای مزبور هم چنان تازمان رسول خدا (ص) برپابود، وچنانچه
گفته شد درسال سی وپنجم عمر آنبزرگوار بودکه داستان تجدید بنای کعبه پیش آمد.

وعلت اینکار رانیز مختلف نقل کرده اند ومشهور آن است که
بدنبال بارانی سیل آسا وحرکت سیلی بنیان کن ازکوههای مکه وویرانی قسمتی ازخانه های
مکه سیل مزبور بدون خانۀ کعبه نفوذ کرد وموجب ویرانی قسمت هائی ازآن گردید، وپس
ازفروکش کردن سیل قریش بفکر تجدیدبنای آن افتاده واقدام به اینکار کردند.

ودرپاره ای ازتواریخ آمده که سبب اینکار آن شد که زنی درکنار
خانه کعبه بمنظور بخوردادن آن، آتشی روشن کرد که جرقه ای ازآن آتش به جامۀ کعبه
افتاد وآتش گرفت ودرنتیجه مقداری ازدیوار آن نیز سوخت وقریش درصدد تجدید آن برآمد
. . . [5]

وبرخی ازتحلیل گران احتمال داده اند که این روایت ساختۀ بنی
امیه است وانگیزۀ جعل نیز ، موجه جلوه دادن وکاستن عظمت آن جنایت هولناکی است که
بدستور یزیدبن معاویه درمنجنیق بستن خانه کعبه وسوزاندن آن درجنگ با عبدالله بن
زبیر اتفاق افتاد ، وبدنبال آن یزید ازاین جهان رخت بربست ومدتها آثار این ویرانی
وسوختگی درخانه کعبه بود، و عبدالله بن زبیر برای تحریک مردم علیه بنی امیه آنرا
بهمان حال گذارده بود، تاوقتی که درصدد تجدید بنای آن برآمد وآنرا خراب وازنو
ساخت، وتصرفاتی نیز درآن کرد بشرحی که درذیل خواهد آمد.

وبهر صورت اصل داستان بگو نه ای که ما درشرح زندگانی رسول
خدا (ص) نوشته ایم اینگونه بود:

ازاتفاقاتی که دراین دوره اززندگی رسول خدا (ص)یعنی پس
ازازدواج باخدیجه تابعثت پیش آمد داستان تجدید بنای کعبه وحکمیت رسول خدا (ص) است
که مورخین بااختلاف اندکی آنرا نقل کرده اند، واجمال داستان این بود که پس ازآنکه
سی وپنج سال ازعمر شریف رسول خدا (ص) گذشته بودـ یعنی ده سال پس ازازدواج با خدیجه
ـ سیلی بنیان کن ازکوههای مکه سرازیر شد ووارد مسجد گردید وقسمتی ازدیوار کعبه
راشکافت وویران کرد، و ـ چنانچه ابن اسحاق گفته است ـ کعبه تاآن روز سقف نداشت
ودیوارهای اطراف آن نیز کوتاه بود وارتفاع آن کمی بیشتر ازقامت یک انسان بود وهمین
موضوع سبب شد تادرآن روزگار سرقتی درخانۀ کعبه بود بدزدند ، وبااینکه پس ازچندی
سارق راپیدا کردند واموال راازاو گرفتند ودستش رابجرم دزدی بریدند ، اما همین سرقت
، قریش رابفکر انداخت تاسقفی برای خانۀ کعبه بزنند ، ولی این تصمیم به بعد موکول
شد.

ویرانی قسمتی ازخانۀ کعبه سبب شد تا قریش به مرمت آن اقدام
کنند وضمنا بفکر قبلی خود نیز جامۀ عمل بپوشانند وبرای انجام این منظور ناچار
بودند دیوارهای اطراف راخراب کنند وازنو تجدید بنا کنند.

مشکلی که سرراهشان بود یکی نبودن چوب وتخته ای که بتوانند
باآن سقفی برروی خانۀ کعبه بزنند ، و دیگر وحشت ازاینکه اگر بخواهند دیوارها
راخراب کنند مورد غضب خدای تعالی قرارگیرند واتفاقی بیفتد که نتوانند اینکار
رابپایان برسانند.

مشکل اول بایک اتفاق غیره منتظره که پیش بینی نکرده بودند
حل شد وچوب وتختۀ آن تهیه گردید ، وآن اتفاق این بود که یکی ازکشتیهای تجاررومی که
ازمصر میآمد درنزدیکی جده بواسطۀ طوفان دریا ـ ویا دراثر تصادف بایکی ازسنگهای کف
دریاـ شکست وصاحب کشتی ـ که بگفتۀ برخی نامش «یاقوم»بودـ ازمرمت واصلاح کشتی مایوس
شد وازبردن آن صرفنظر کرد، قریش نیز که ازماجرا خبردارشدند بنزد او رفته وتخته های
آنرا برای سقف کعبه خریداری کردند وبشهر مکه آوردند .

درشهر مکه نیز نجاری قبطی بود که اونیز مقداری ازمصالح کار
راآماده کرد وبدین ترتیب مشکل کارازاین جهت برطرف گردید.

ومشکل دوم وحشتی بود که آنها ازاقدام به خرابی وویرانی ،
وزدن کلنگ بدیوار خانه وتجدید بنای آن داشتند ، ومی ترسیدند مورد خشم خدای کعبه
قرارگیرند وبه بلائی آسمانی یا زمینی دچارشوند وبهمین جهت مقدمات کارکه فراهم شد
وچهار سمت خانه رابرای خرابی وتجدید بنا میان خود قسمت کردند، جرئت اقدام بخرابی
نداشتندتااینکه ولیدبن مغیره بخود جرئت داد وکلنگ رادست گرفته وپیش رفت وگفت:خدایا
تو میدانی که ما ازدین تو خارج نشده ومنظوری جز انجام کارخیر نداریم ، این سخن
راگفت وکلنگ خود رافرود آورد وقسمتی ازدیوار راخراب کرد. مردم دیگر که تماشا
میکردند وجرأت جلو رفتن نداشتند باهم گفتند:ما امشب راهم صبرمی کنیم اگربلائی برای
ولید نازل نشد، معلوم میشود که خداوند بکارماراضی است واگر دیدیم ولیدبه بلائی
گرفتارشددست بخانه نخواهیم زد وآن قسمتی راهم که ولیدخراب کرده تعمیر می کنیم .

فردا که دیدند ولیدصحیح وسالم ازخانه بیرون آمدودنبالۀ
کارگذشته خودراگرفت دیگران نیزپیش رفته روی تقسیم بندی که کرده بودند[6]اقدام
بخرابی دیوارهای کعبه نمودند.

قریش دیوارهای اطراف کعبه راتا اساس خانه که بدست حضرت
ابراهیم (ع)پایه گذاری شده بود کندند، درآنجا بسنگ سبزرنگی برخوردند که همچون
استخوانهای مهرۀ کمر درهم فرورفته ومحکم شده بودوچون خواستند آنجا رابکنندلرزه ای
شهرمکه راگرفت که ناچارشدند ازکندن آن قسمت صرفنظرکنندوهمان سنگ راپایه قرارداده
وشروع به تجدید بنا کردند.

ودرپاره ای ازتواریخ است که رسولخدا (ص) نیز دراین عملیات
بدانها کمک میکرد تاوقتی که دیوارهای اطراف کعبه بوسیلۀ سنگهای کبودی که ازکوههای
مجاور میآوردند بمقدار قامت یک انسان رسید وخواستند حجرالاسود رابجای اولیۀ خود
نصب کننددر اینجا بود که میان سران قبائل اختلاف پدیدآمد وهر قبیله ای میخواستند
افتخار نصب آن سنگ مقدس نصیب آنان گردد.

دسته بندی قبائل شروع شد وهرتیره ازتیره های قریش جداگانه
مسلح شده ومهیای جنگ گردیدند، فرزندان عبدالدارطشتی راازخون پرکرده ودستهای خود
رادرآن فرو بردند وبایکدیگر هم پیمان شده گفتند :تاجان دربدن داریم نخواهیم گذارد
غیرازما، کس دیگری این سنگ رابجای خود نصب کند، بنی عدی هم باایشان هم پیمان شدند،
وهمین اختلاف سبب شد که کارساختن خانه تعطیل شود.

سه چهار روزبهمین منوال گذشت وبزرگان وسالخوردگان قریش
درصددچاره جوئی برآمده دنبال راه حلی می گشتند تاموضوع راخردمندانه حل کنندکه کار
بجنگ وزد وخورد منجرنشود.

روز چهارم یاپنجم بودکه پس ازشورگفتگو همگی پذیرفتند که
هرچه ابوامیة بن مغیرة که سالمندترین افراد قریش بود رای دهد بدان عمل کنند واونیز
رأی داد:

نخستین کسی که ازدرمسجد ـ که بطرف صفا باز میشدـ (وبرخی هم
گفته اند مقصود باب بنی شیبة بوده) واردشد دراین کارحکمیت کند وهرچه اوگفت همگی
بپذیرند.

قریش این رای راپذیرفتند وچشمها به درب مسجد دوخته شد .

ناگاه محمد (ص)رادیدند که ازدرمسجد واردشد، همگی فریاد
زدند:این امین است که میآید ، این محمد است!وماهمگی بحکم اوراضی هستیم ، وچون حضرت
نزدیک آمد وجریان رابه اوگفتند فرمود:پارچه ای بیاورید، پارچه راآوردندورسول خدا (ص)
آن پارچه راپهن کرد وحجرالاسود رامیان پارچه گذارد آنگاه فرمود:هریک ازشما گوشۀ
آنرا بگیرید وبلند کنید، روسای قبائل پیش آمدند وهرکدام گوشۀ پارچه راگرفتندـ
وبدین ترتیب همگی دربلند کردن آن سنگ شرکت جستندـ وچون سنگ رامحاذی جایگاه اصلی آن
آوردند خود آن حضرت پیش رفته و حجرالاسود را ازمیان پارچه برداشت ودرجایگاه آن
گذارد، سپس دیوار کعبه راتاهیجده ذراع بالا بردند. و بدین ترتیب کارساختمان کعبه
بپایان رسید ونزاعی که ممکن بود به زدوخورد وکشت وکشتاروعداوت های عمیق قبیله ای
منجرشود باتدبیر آنحضرت مرتفع گردید.

واین بود اجمال این داستان ، والبته دراینکه رسولخدا (ص)
باچه لباس وهیئتی دراین کارباقریش کمک می کرد، درکتابهای اهل سنت روایاتی نقل شده
که ما ازذکر آنها دراینجا شرم داریم، وبخواست خداوند درمجموعه این مقالات که بصورت
کتاب جداگانه ای چاپ خواهد شد آن راخواهیم آورد. . .

تاریخی اجمالی ازبنای کعبه وتحولاتی که درطول تاریخ درآن
ایجاد شده

اکنون که بحث تجدید بنای کعبه بمیان آمد مناسب دیدیم یک
تاریخ اجمالی ازبنای کعبه دراینجا ذکرکنیم تادرجاهای دیگرنیازی به عنوان مجدد این
بحث نباشد.

والبته دربارۀ اصل بنای کعبه وهم چنین دربارۀ اینکه تاکنون
چندبار بنای آن تجدید شده اختلافی درروایات دیده می شود که ما بهتر دیدیم ترجمۀ
گفتارمرحوم علامۀ طباطبائی رادرتفسیرالمیزان دراین باره برای شما ذکر نموده وازنقل
اختلافات و رد وایرادهای آن خودداری کنیم.

مرحوم علامۀ طباطبائی درتفسیر آیۀ شریفۀ«ان اول بیت وضع
للناس. . . »«سوره آل عمران آیه 96»بعنوان بحثی تاریخی دربارۀ بنای خانۀ کعبه
وسایرامور مربوط به آن چنین گوید:

این معنا ، متواتر وقطعی است که ، بانی کعبه ابراهیم خلیل
بوده وساکنان اطراف کعبه بعد ازبنای آن، تنها فرزندش اسماعیل وقومی ازقبائل یمن
بنام جرهم بوده اند. وکعبه تقریبا ساختمانی به صورت مربع بنا شده که هرضلع آن به
سمت یکی ازجهات چهارگانۀ :شمال ، جنوب، مشرق ومغرب بوده وبدین جهت اینطور بنا شده
که بادها هرقدر هم که شدید باشد، با رسیدن به آن شکسته شود ونتواند آن راخراب کند
.

واین بنای ابراهیم (ع) همچنان پای برجابود تا آنکه یکبار
عمالقه آن راتجدید بنا کردند. ویکبار دیگر قوم جرهم (ویااول جرهم بعد عمالقه،
همچنان که درروایت واردۀ ازامیرالمؤمنین اینطور آمده بود. ) [7]

وآنگاه، وقتی زمام امرکعبه به دست قصی بن کلاب، یکی ازاجداد
رسول خدا (ص)افتاد (یعنی قرن دوم قبل ازهجرت) قصی آن راخراب کرد وازنو بااستحکامی
بیشتر بنا نمود وباچوب دوم (درختی شبیه به نخل) وکنده های نخل آن راپوشانید ،
ودرکنار آن بنائی دیگر نهاد به نام دارالندوة، که درحقیقت مرکز حکومت وشورای
بااصحابش بود. آنگاه جهات کعبه رابین طوائف قریش تقسیم نموده که هرطایفه ای خانه
های خودرابرلبۀ مطاف پیرامون کعبه بنا کردند ودر خانه های خود رابطرف مطاف
بازکردند.

بعضی گفته اند:پنج سال قبل ازبعثت نیز یکبار دیگر کعبه به
وسیله سیل منهدم شد، وطوائف قریش عمل ساختمان آن را دربین خود تقسیم کردند، وبنائی
که آن رامی ساخت مردی رومی بنام «یاقوم»بودونجاری مصری اوراکمک می کرد ، و چون
رسیدند به محلی که باید حجرالاسود راکاربگذارند، دربین خود نزاع کردند، که این
شرافت نصیب کدامیک ازطوائف باشد؟ درآخر همگی برآن توافق کردند که محمد (ص)راکه
درآن روز سی وپنج ساله بود بین خود حکم قراردهند، چون به وفور عقل وسداد رای
اوآگاهی داشتند . آن جناب دستورداد تاردائی بیاورند وحجرالأسود را در آن نهاده وبه
قبائل دستورداد تا اطراف آن راگرفته وبلند کنند، وحجر رادرمحل نصب یعنی رکن شرقی
بالا بیاورند. آنگاه خودش سنگ رابرداشت ودرجایی که می بایست باشد، قرارداد.

ادامه دارد